இந்தியாவின் காடுகள் மற்றும் வன உயிரினங்கள்

இந்தியாவின் புவியியல் அமைப்பில் காடுகள் மிக முக்கியமான அங்கமாகும். இவை நாட்டின் சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பாதுகாப்பதிலும், பல்லுயிர் பெருக்கத்தை நிலைநிறுத்துவதிலும் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன. ஒரு நாட்டின் நிலப்பரப்பில் குறைந்தது 33% காடுகள் இருக்க வேண்டும் என்பது தேசிய வனக் கொள்கையின் இலக்காகும்.

1. காடுகளின் வகைப்பாடு

இந்தியாவின் காலநிலை, மழைப்பொழிவு மற்றும் மண்ணின் தன்மைக்கு ஏற்ப காடுகள் பல்வேறு வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இந்திய வன ஆய்வு நிறுவனம் (FSI) காடுகளை முக்கியமாக பின்வருமாறு வகைப்படுத்துகிறது:

அ) வெப்பமண்டல பசுமை மாறாக் காடுகள்

இக்காடுகள் 200 செ.மீ-க்கு மேல் மழை பெறும் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. இவை எப்போதும் பசுமையாகக் காட்சியளிப்பதால் இப்பெயர் பெற்றன. எபோனி, ரப்பர், ரோஸ்வுட் மற்றும் மூங்கில் போன்றவை இங்கு வளரும் முக்கிய மரங்களாகும். இவை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் காணப்படுகின்றன.

ஆ) வெப்பமண்டல இலையுதிர்க் காடுகள்

இவை 'பருவகாலக் காடுகள்' என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. 70 முதல் 200 செ.மீ மழை பெறும் பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன. கோடைகாலத்தில் இவை இலைகளை உதிர்த்துவிடும். தேக்கு, சால், சந்தனம் மற்றும் வேம்பு போன்றவை இங்கு வளரும் முக்கிய மரங்கள்.

இ) முட்புதர் காடுகள்

70 செ.மீ-க்கும் குறைவான மழை பெறும் வறண்ட பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன. ராஜஸ்தான், பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவின் வறண்ட பகுதிகள் இதற்கு உதாரணம். கருவேலம், கள்ளி மற்றும் சீமைக்கருவேலம் போன்றவை இங்கு வளர்கின்றன.

ஈ) அலையாத்திக் காடுகள் (சதுப்புநிலக் காடுகள்)

இவை டெல்டா மற்றும் கடற்கரை பகுதிகளில் காணப்படுகின்றன. கங்கை-பிரம்மபுத்திரா டெல்டாவில் உள்ள சுந்தரவனக் காடுகள் உலகிலேயே மிகப்பெரிய அலையாத்திக் காடுகளாகும். இவை கடல் அரிப்பைத் தடுக்கின்றன.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Shortcut):
காடுகளின் வகைப்பாட்டை நினைவில் கொள்ள: "பசுமை - மழை, இலையுதிர் - பருவம், முட்புதர் - வறட்சி, அலையாத்தி - கடல்".

2. வன உயிரினங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு

இந்தியா பல்லுயிர் வளம் மிக்க நாடுகளில் ஒன்றாகும். காடுகளைப் போலவே வன உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பதும் அவசியமாகும். இதற்காக இந்திய அரசு பல்வேறு சட்டங்களையும், பாதுகாப்புத் திட்டங்களையும் செயல்படுத்தி வருகிறது.

முக்கிய வன உயிரினப் பாதுகாப்புத் திட்டங்கள்

  • புலிகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் (Project Tiger - 1973): இந்தியாவில் புலிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், அவற்றின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாக்கவும் இத்திட்டம் தொடங்கப்பட்டது.
  • யானைகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் (Project Elephant - 1992): யானைகளின் வலசைப் பாதைகளைப் பாதுகாக்கவும், மனித-யானை மோதலைக் குறைக்கவும் இத்திட்டம் செயல்படுகிறது.
  • காண்டாமிருகம் பாதுகாப்புத் திட்டம்: அஸ்ஸாமின் காசிரங்கா தேசிய பூங்காவில் ஒற்றைக் கொம்பு காண்டாமிருகங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

3. தேசிய பூங்காக்கள் மற்றும் வனவிலங்கு சரணாலயங்கள்

இந்தியாவில் பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகள் மூன்று நிலைகளில் உள்ளன: தேசிய பூங்காக்கள், வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் மற்றும் உயிரியல் பூங்காக்கள். இந்தியாவில் தற்போது 100-க்கும் மேற்பட்ட தேசிய பூங்காக்கள் உள்ளன.

தேசிய பூங்கா மாநிலம் சிறப்பு
ஜிம் கார்பெட் உத்தரகண்ட் இந்தியாவின் முதல் தேசிய பூங்கா
காசிரங்கா அஸ்ஸாம் ஒற்றைக் கொம்பு காண்டாமிருகம்
கிரி தேசிய பூங்கா குஜராத் ஆசிய சிங்கங்கள்
சுந்தரவனம் மேற்கு வங்கம் ராயல் பெங்கால் புலிகள்

4. உயிரியல் கோளக் காப்பகங்கள் (Biosphere Reserves)

வன உயிரினங்களைப் பாதுகாப்பதோடு, அந்தப் பகுதியில் வாழும் பழங்குடியின மக்களின் கலாச்சாரத்தையும் பாதுகாக்க யுனெஸ்கோ (UNESCO) உயிரியல் கோளக் காப்பகங்களை அங்கீகரிக்கிறது. இந்தியாவில் நீலகிரி, மன்னார் வளைகுடா, சுந்தரவனம் போன்றவை முக்கியமான காப்பகங்களாகும்.

முக்கியத் தகவல்:
நீலகிரி உயிரியல் கோளக் காப்பகம் இந்தியாவின் முதல் உயிரியல் கோளக் காப்பகமாகும் (1986).

5. காடு மற்றும் வன உயிரினங்களின் முக்கியத்துவம்

காடுகள் மற்றும் வன உயிரினங்கள் மனித குலத்திற்குப் பல வழிகளில் உதவுகின்றன:

  1. சுற்றுச்சூழல் சமநிலை: இவை கார்பன்-டை-ஆக்சைடை உட்கொண்டு ஆக்சிஜனை வெளியிடுகின்றன, இது புவி வெப்பமடைதலைத் தடுக்கிறது.
  2. நீர்வளம்: காடுகள் நிலத்தடி நீர்மட்டத்தை உயர்த்தவும், மழைப்பொழிவை அதிகரிக்கவும் உதவுகின்றன.
  3. பொருளாதாரம்: மரம், மூலிகைகள், தேன் மற்றும் பல்வேறு வனப் பொருட்கள் பொருளாதாரத்திற்கு வலு சேர்க்கின்றன.
  4. சுற்றுலா: தேசிய பூங்காக்கள் மற்றும் சரணாலயங்கள் சுற்றுலாத் துறையை மேம்படுத்துகின்றன.

6. வன அழிப்பு மற்றும் சவால்கள்

தற்போதைய காலகட்டத்தில் காடுகள் பெருமளவில் அழிக்கப்படுகின்றன. இதற்குப் பின்வரும் காரணங்கள் முக்கியமானவை:

  • நகரமயமாக்கல் மற்றும் தொழில்மயமாக்கல்.
  • விவசாய நில விரிவாக்கம்.
  • காட்டுத்தீ மற்றும் சட்டவிரோத மரம் வெட்டுதல்.
  • காலநிலை மாற்றம்.

வன அழிப்பைக் கட்டுப்படுத்த மரம் வளர்ப்பு, சமூகக் காடுகள் திட்டம் மற்றும் வனப் பாதுகாப்புச் சட்டம் (1980) போன்ற நடவடிக்கைகள் மிக அவசியமாகும்.

7. தேர்வு நோக்கில் முக்கியத் தரவுகள்

முக்கிய ஆண்டுகள்:
  • 1952: முதல் தேசிய வனக் கொள்கை அறிமுகம்.
  • 1972: இந்திய வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டம்.
  • 1988: தேசிய வனக் கொள்கை (திருத்தப்பட்டது).
  • 2006: பழங்குடியினர் வன உரிமைச் சட்டம்.

இந்தியாவின் காடுகள் மற்றும் வன உயிரினங்கள் குறித்த இந்தத் தகவல்கள், குடிமைப் பணிகள் தேர்விற்குத் தயாராகும் மாணவர்களுக்கு அடிப்படை புரிதலையும், தேர்வில் கேட்கப்படும் வினாக்களுக்கு விடையளிக்கும் தன்னம்பிக்கையையும் அளிக்கும். தொடர்ந்து வரைபடங்கள் (Maps) மூலம் தேசிய பூங்காக்களின் அமைவிடங்களைப் பயிற்சி செய்வது கூடுதல் பலனளிக்கும்.

வன வளத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது எதிர்கால சந்ததியினரின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதாகும். எனவே, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு குறித்த விழிப்புணர்வு ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் அவசியம்.