கில்ஃபோர்டின் நுண்ணறிவு அமைப்பு (Guilford's Structure of Intellect - SOI)

கல்வியியல் உளவியலில் நுண்ணறிவு குறித்த ஆய்வுகள் பல்வேறு பரிமாணங்களைக் கொண்டுள்ளன. இதில் ஜே.பி. கில்ஃபோர்ட் (J.P. Guilford) முன்மொழிந்த 'நுண்ணறிவு அமைப்பு' (Structure of Intellect - SOI) கோட்பாடு மிகவும் முக்கியமானது. இது நுண்ணறிவை ஒரு ஒற்றைப் காரணியாகப் பார்க்காமல், பல பரிமாணங்களைக் கொண்ட ஒரு சிக்கலான அமைப்பாக விளக்குகிறது.

கில்ஃபோர்டின் கோட்பாட்டின் அடிப்படை

கில்ஃபோர்ட் நுண்ணறிவை மூன்று முக்கிய பரிமாணங்களாகப் பிரிக்கிறார். மனித மூளையின் செயல்பாடுகளை ஒரு கனசதுர (Cube) வடிவில் அவர் வகைப்படுத்தினார். ஒரு நபர் ஒரு சிக்கலைத் தீர்க்கும்போது, அவரது மூளையில் இந்த மூன்று பரிமாணங்களும் ஒருங்கிணைந்து செயல்படுகின்றன என்று அவர் கூறுகிறார்.

1. பொருளடக்கம் (Contents)

நாம் எதைப் பற்றி சிந்திக்கிறோம் என்பதை இது குறிக்கிறது. தகவல் எந்த வடிவில் மூளைக்குச் செல்கிறது என்பதே இதன் பொருள். கில்ஃபோர்ட் இதனை நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கிறார்:

• காட்சி (Visual): கண்கள் மூலம் நாம் காணும் வடிவம், நிறம் மற்றும் அமைப்புகள்.
• செவிப்புலன் (Auditory): காதுகள் மூலம் நாம் கேட்கும் ஒலிகள் மற்றும் இசை.
• குறியீட்டு (Symbolic): எண்கள், எழுத்துக்கள் மற்றும் குறியீடுகள்.
• சொல்சார் (Semantic): சொற்கள் மற்றும் கருத்துகளின் பொருள்.
• நடத்தைசார் (Behavioral): மற்றவர்களின் உடல் மொழி மற்றும் உணர்ச்சிகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்.

2. செயல்பாடுகள் (Operations)

மூளை தகவலைப் பெற்ற பிறகு, அதை எப்படிச் செயலாக்குகிறது என்பதே செயல்பாடுகள். இதுவே நுண்ணறிவின் மிக முக்கியமான பகுதியாகும். கில்ஃபோர்ட் இதை ஐந்து நிலைகளாகப் பிரிக்கிறார்:

• அறிதல் (Cognition): தகவலை முதலில் புரிந்துகொள்ளுதல் அல்லது கண்டறிதல்.
• நினைவாற்றல் - பதிவு செய்தல் (Memory Recording): தகவலை மூளையில் சேமித்து வைத்தல்.
• நினைவாற்றல் - தக்கவைத்தல் (Memory Retention): தேவைப்படும்போது அந்தத் தகவலை மீண்டும் நினைவுபடுத்துதல்.
• விரிந்து சிந்திக்கும் திறன் (Divergent Production): ஒரு சிக்கலுக்குப் பல தீர்வுகளை உருவாக்குதல் (இதுவே படைப்பாற்றலின் அடிப்படை).
• குவிந்து சிந்திக்கும் திறன் (Convergent Production): பல தகவல்களில் இருந்து சரியான ஒரு தீர்வைத் தேர்ந்தெடுத்தல்.
• மதிப்பீடு (Evaluation): நாம் எடுத்த முடிவு அல்லது தீர்வு சரியானதா என்று சரிபார்த்தல்.

3. விளைவுகள் (Products)

செயல்பாட்டின் முடிவில் கிடைக்கும் வெளியீடு இது. கில்ஃபோர்ட் இதை ஆறு வகைகளாகப் பிரிக்கிறார்:

1. அலகுகள் (Units): தனித்தனித் தகவல்கள்.
2. வகுப்புகள் (Classes): தகவல்களை வகைப்படுத்துதல்.
3. தொடர்புகள் (Relations): தகவல்களுக்கு இடையே உள்ள உறவு.
4. அமைப்புகள் (Systems): ஒரு முழுமையான கட்டமைப்பு.
5. மாற்றங்கள் (Transformations): தகவலை மாற்றியமைத்தல்.
6. விளைவுகள் (Implications): ஒரு செயலின் பின்விளைவுகளைக் கணித்தல்.

கில்ஃபோர்டின் நுண்ணறிவு கனசதுரம் - கணித விளக்கம்

கில்ஃபோர்டின் ஆரம்பகால ஆய்வில் 5 (பொருளடக்கம்) × 5 (செயல்பாடு) × 6 (விளைவு) = 120 நுண்ணறிவு காரணிகள் இருந்தன. பின்னர் இது மேம்படுத்தப்பட்டு, 5 × 6 × 6 = 180 காரணிகளாக விரிவுபடுத்தப்பட்டது.

வகுப்பறையில் கில்ஃபோர்டின் கோட்பாட்டின் பயன்பாடு

ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் நுண்ணறிவை மேம்படுத்த இந்தக் கோட்பாட்டைப் பயன்படுத்தலாம்:

• பல்வேறு கற்பித்தல் முறைகள்: ஒரே பாடத்தை படம் (காட்சி), விரிவுரை (சொல்சார்) மற்றும் செயல்முறை (நடத்தைசார்) மூலம் கற்பித்தல்.
• படைப்பாற்றலை ஊக்குவித்தல்: மாணவர்களிடம் "ஏன்?", "எப்படி?" என்று வினாக்களை எழுப்பி, ஒரே கேள்விக்கு பல விடைகளைத் தேடச் சொல்லுதல் (Divergent thinking).
• மதிப்பீடு செய்தல்: மாணவர்கள் தாங்களாகவே தங்கள் விடைத்தாள்களைச் சரிபார்க்கச் சொல்லுதல் (Evaluation).

ஒப்பீட்டு அட்டவணை: நுண்ணறிவு காரணிகள்

படைப்பாற்றலும் நுண்ணறிவும்

கில்ஃபோர்ட் படைப்பாற்றலை நுண்ணறிவிலிருந்து பிரிக்கவில்லை. மாறாக, அதிக நுண்ணறிவு கொண்டவர்கள் படைப்பாற்றல் மிக்கவர்களாக இருக்க முடியும் என்று கருதினார். ஒரு மாணவர் பாடப்புத்தகத்தில் உள்ள தகவல்களை மட்டும் மனப்பாடம் செய்யாமல், அதைத் தாண்டி புதிய கோணங்களில் சிந்திப்பதே உண்மையான நுண்ணறிவு என்று அவர் விளக்குகிறார். ஒரு சிக்கலுக்கு பல தீர்வுகளைக் காணும் 'பக்கவாட்டு சிந்தனை' (Lateral Thinking) முறைக்கு கில்ஃபோர்டின் கோட்பாடு அடித்தளமாக உள்ளது.

தேர்வுக்கான முக்கியக் குறிப்புகள் (Summary for Exams)

• கோட்பாட்டை உருவாக்கியவர்: ஜே.பி. கில்ஃபோர்ட்.
• ஆண்டு: 1967 (முக்கிய வெளியீடு).
• கட்டமைப்பு: 3 பரிமாணங்கள் (Contents, Operations, Products).
• படைப்பாற்றலோடு தொடர்புடையது: விரிந்து சிந்திக்கும் திறன் (Divergent Thinking).
• மொத்த காரணிகள்: 180 (தற்போதைய கணக்கீட்டின்படி).

முடிவாக, கில்ஃபோர்டின் இந்த நுண்ணறிவு அமைப்பு, ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் மாணவர்களின் தனித்திறமைகளை அடையாளம் காண உதவுகிறது. ஒவ்வொரு மாணவரும் ஒவ்வொரு விதமான நுண்ணறிவைக் கொண்டிருப்பார்கள் என்பதை இந்தக் கோட்பாடு உறுதிப்படுத்துகிறது. எனவே, அனைவருக்கும் ஒரே மாதிரியான கற்பித்தல் முறையைப் பின்பற்றாமல், அவர்களின் தனித்துவமான நுண்ணறிவுப் பரிமாணங்களுக்கு ஏற்ப கற்பித்தலை அமைப்பதே சிறந்த கல்வியாகும்.