சுட்டு எழுத்துகள்

தமிழ் இலக்கணத்தில் ஒரு பொருளைச் சுட்டிக்காட்டப் பயன்படும் எழுத்துகள் 'சுட்டு எழுத்துகள்' என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஒரு பொருளை அல்லது இடத்தை நோக்கி விரல் நீட்டி அல்லது மனதால் நினைத்துச் சுட்டிக்காட்ட இந்த எழுத்துகள் உதவுகின்றன. இவை மொழியின் அடிப்படையான அடையாளக் கூறுகளில் ஒன்றாகும்.

சுட்டு எழுத்துகளின் வகைகள்

சுட்டு எழுத்துகள் மொத்தம் மூன்று. அவை: அ, இ, உ. இதில் 'அ' மற்றும் 'இ' ஆகிய இரண்டும் இக்காலத் தமிழில் பரவலாகப் பயன்படுகின்றன. 'உ' என்ற சுட்டு எழுத்து தற்காலத் தமிழில் வழக்கொழிந்துவிட்டது. இருப்பினும், பழைய இலக்கியங்களில் இதைக் காணலாம்.

அண்மைச் சுட்டு

தமக்கு அருகில் இருக்கும் பொருளைச் சுட்டிக்காட்டப் பயன்படுவது அண்மைச் சுட்டு எனப்படும். இதற்கு 'இ' என்ற எழுத்து பயன்படுகிறது. உதாரணம்: இவன், இது, இங்கே, இப்பக்கம். இவை பேசுபவருக்கு மிக அருகில் இருக்கும் பொருளைக் குறிக்கின்றன.

சேய்மைச் சுட்டு

தமக்குத் தொலைவில் இருக்கும் பொருளைச் சுட்டிக்காட்டப் பயன்படுவது சேய்மைச் சுட்டு எனப்படும். இதற்கு 'அ' என்ற எழுத்து பயன்படுகிறது. உதாரணம்: அவன், அது, அங்கே, அப்பால். இவை பேசுபவருக்குத் தொலைவில் உள்ள இடத்தையோ அல்லது பொருளையோ குறிக்கின்றன.

சுட்டுப் புறனடை (உ-சுட்டு)

முன்பு பயன்பாட்டில் இருந்து தற்போது வழக்கொழிந்த சுட்டு எழுத்து 'உ'. இது அண்மைக்கும் சேய்மைக்கும் இடைப்பட்ட தொலைவில் உள்ள பொருளைச் சுட்டப் பயன்படுத்தப்பட்டது. உதாரணம்: உது, உவன். இன்றும் சில வட்டார வழக்குகளில் இது காணப்படலாம்.

சுட்டு வகைகளின் உட்பிரிவுகள்

சுட்டு எழுத்துகள் சொற்களில் அமையும் நிலையைப் பொறுத்து அவை அகச்சுட்டு மற்றும் புறச்சுட்டு என இரு வகைப்படும்.

அகச்சுட்டு

சுட்டு எழுத்துகள் சொல்லின் உள்ளேயே இருந்து, அந்தச் சொல்லைப் பிரித்தால் பொருள் தராத நிலை அகச்சுட்டு எனப்படும். உதாரணம்: அவன், இவள், அது. இதில் 'அ', 'இ' ஆகிய எழுத்துகளை நீக்கினால் 'வன்', 'வள்', 'து' என்று பொருள் தராத எழுத்துகளே எஞ்சும்.

புறச்சுட்டு

சுட்டு எழுத்துகள் சொல்லின் புறத்தே (வெளியே) அமைந்து, அந்தச் சுட்டு எழுத்தை நீக்கினாலும் எஞ்சிய பகுதி பொருள் தருவது புறச்சுட்டு எனப்படும். உதாரணம்: அந்நிலம், இம்மலை. இதில் 'அ' மற்றும் 'இ' நீக்கினாலும் 'நிலம்', 'மலை' என்று பொருள் தரும் சொற்கள் எஞ்சும்.

சுட்டுத் திரிபு

சுட்டு எழுத்துகள் தம் இயல்பான வடிவில் இருந்து மாறி, பிற வடிவங்களைப் பெற்றுச் சுட்டுவது சுட்டுத் திரிபு எனப்படும். 'அ', 'இ' ஆகிய சுட்டு எழுத்துகள் 'அந்', 'இந்' எனத் திரிந்து வரும். உதாரணம்: அந்தப் பையன், இந்தப் புத்தகம். இங்கே 'அ', 'இ' ஆகிய எழுத்துகள் 'அந்த', 'இந்த' எனத் திரிந்து வந்துள்ளன.

முக்கியக் குறிப்புகள் மற்றும் தேர்வுப் பார்வையில்

போட்டித் தேர்வுகளில் வினாக்கள் சுட்டு எழுத்துகளின் வகையைக் கண்டறியும் விதமாகவே அமையும். குறிப்பாக, அகச்சுட்டு மற்றும் புறச்சுட்டு வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

தொகுப்புரை

தமிழ் மொழியின் இலக்கணக் கட்டமைப்பில் சுட்டு எழுத்துகள் மிக முக்கியமானவை. இவை வாக்கியத்தில் எழுவாயாகவோ அல்லது பெயரடையாகவோ வந்து பொருளைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. அண்மைச் சுட்டு, சேய்மைச் சுட்டு, அகச்சுட்டு, புறச்சுட்டு ஆகிய நான்கு நிலைகளையும் சரியாகப் புரிந்துகொண்டால், இந்தத் தலைப்பிலிருந்து கேட்கப்படும் எந்த வினாவையும் எளிதில் எதிர்கொள்ளலாம்.

சுட்டு எழுத்துகளின் பயன்பாடு வெறும் பேச்சுவழக்கில் மட்டுமல்லாமல், இலக்கியங்களிலும் கவிதை நடையிலும் மிக நேர்த்தியாகப் கையாளப்பட்டுள்ளன. சங்க இலக்கியப் பாடல்களில் 'அவன்', 'இவன்' என்று சுட்டிக்காட்டப்படும்போது, அது அந்தப் பாத்திரத்தின் இருப்பை உறுதிப்படுத்துகிறது.

தொடர்ச்சியான பயிற்சியின் மூலம், எந்தச் சொல்லிலும் சுட்டு எழுத்துகளைக் கண்டறியும் திறனை வளர்த்துக்கொள்ளுங்கள். 'அ', 'இ' ஆகியவற்றை நீக்கிப் பார்த்து, அந்தச் சொல் பொருள் தருகிறதா இல்லையா என்பதைச் சரிபார்ப்பதே அகச்சுட்டு மற்றும் புறச்சுட்டைப் பிரிக்கும் மிகச் சிறந்த வழியாகும்.

இறுதியாக, 'உ' என்ற சுட்டு எழுத்து தற்பொழுது இலக்கியங்களில் மட்டுமே காணப்படுவதால், போட்டித் தேர்வுகளில் இது குறித்த கேள்விகள் வரும்போது, அது இடைநிலைச் சுட்டு என்பதையும், தற்போது வழக்கத்தில் இல்லை என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த பாடப்பகுதியை முழுமையாக வாசித்து, கொடுக்கப்பட்டுள்ள உதாரணங்களை மீண்டும் ஒருமுறை எழுதிப் பாருங்கள். இலக்கண விதிகள் மனப்பாடம் செய்வதை விட, சொற்களைப் பிரித்துப் பார்க்கும் முறையை உள்வாங்கிக்கொள்வதே நிரந்தர அறிவைத் தரும்.