திராவிட மொழிக் குடும்பம் மற்றும் மொழியின் அமைப்பு
இந்தியாவின் மொழி வரலாற்றில் திராவிட மொழிக் குடும்பம் மிக முக்கியமான இடத்தைப் பெறுகிறது. மொழியியல் ஆய்வாளர்கள் உலக மொழிகளைப் பல்வேறு குடும்பங்களாகப் பிரித்துள்ளனர். அதில், தென்னிந்தியாவையும் அதன் சுற்றுப்புறப் பகுதிகளையும் தாயகமாகக் கொண்ட மொழிகளின் தொகுப்பே திராவிட மொழிக் குடும்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. திராவிட மொழிகள் அவற்றின் தனித்துவமான இலக்கண அமைப்பு மற்றும் சொல்லிலக்கணப் பண்புகளால் மற்ற மொழிக் குடும்பங்களிலிருந்து வேறுபடுகின்றன.
திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் தோற்றம் மற்றும் வளர்ச்சி
திராவிட மொழிகள் என்ற சொல்லினை முதன்முதலில் 'திராவிடம்' (Dravidian) என்ற பெயரில் குறிப்பிட்டவர் ராபர்ட் கால்டுவெல் ஆவார். இவர் 1856-ல் வெளியிட்ட 'திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்' (A Comparative Grammar of the Dravidian or South-Indian Family of Languages) என்ற நூல், திராவிட மொழிகள் தனித்துவமானவை என்பதையும், அவை சமஸ்கிருதத்திலிருந்து உருவானவை அல்ல என்பதையும் உலகிற்கு உணர்த்தியது.
நினைவில் கொள்ள வேண்டிய முக்கியக் குறிப்பு:
திராவிட மொழிகளின் தந்தை என்று அழைக்கப்படுபவர் ராபர்ட் கால்டுவெல். திராவிட மொழிகள் தனித்த குடும்பம் என்பதை நிரூபிக்க அவர் சுமார் 24 மொழிகளை ஒப்பாய்வு செய்தார்.
திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் வகைப்பாடு
திராவிட மொழிக் குடும்பம் மூன்று பெரும் பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது. அவை வட திராவிட மொழிகள், நடு திராவிட மொழிகள் மற்றும் தென் திராவிட மொழிகள் ஆகும். இந்த வகைப்பாடு மொழி அறிஞர்களால் மொழிகளின் பரவல் மற்றும் ஒற்றுமை அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
1. தென் திராவிட மொழிகள்
இப்பிரிவில் தமிழ், மலையாளம், கன்னடம், குடகு, துளு, தோடா, கோத்தா போன்ற மொழிகள் அடங்கும். இவற்றில் தமிழ் மிகத் தொன்மையான இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைக் கொண்டது. மலையாளம் மற்றும் கன்னடம் போன்றவை தமிழிலிருந்து பிரிந்து தனி மொழிகளாக உருவெடுத்தவை.
2. நடு திராவிட மொழிகள்
தெலுங்கு, கோண்டி, கூவி, கூய, கோலாமி, பர்ஜி, பெங்கோ போன்றவை இப்பிரிவில் வருகின்றன. தெலுங்கு இப்பிரிவில் மிக அதிகமான மக்கள் பேசும் மொழியாக உள்ளது.
3. வட திராவிட மொழிகள்
குரூக், மால்தோ மற்றும் பிராகுயி ஆகியவை வட திராவிட மொழிகள் ஆகும். பிராகுயி மொழி பாகிஸ்தான் பகுதியில் பேசப்படுவது குறிப்பிடத்தக்கது. இது திராவிட மொழிகள் ஆதியில் வட இந்தியா முழுவதும் பரவி இருந்தன என்பதற்குச் சான்றாகும்.
திராவிட மொழிகளின் பொதுவான பண்புகள்
திராவிட மொழிகள் சில பொதுவான இலக்கண மற்றும் ஒலிப்பு முறைகளைக் கொண்டுள்ளன. அவை பின்வருமாறு விவரிக்கப்படுகின்றன:
- சொல் வளம்: திராவிட மொழிகளில் வேர்ச்சொற்கள் பெரும்பாலும் ஓரசை அல்லது ஈரசை கொண்டவையாக இருக்கும்.
- பால் பாகுபாடு: உயர்திணை மற்றும் அஃறிணை பாகுபாடு திராவிட மொழிகளின் தனிச்சிறப்பு.
- வேற்றுமை உருபுகள்: பெயர்ச்சொற்களோடு வேற்றுமை உருபுகள் இணைந்து புதிய பொருளைத் தருகின்றன.
- வினைச்சொற்கள்: வினைச்சொற்கள் திணை, பால், எண், இடம் ஆகியவற்றை உணர்த்தும் விகுதிகளைக் கொண்டு முடிவடையும்.
தமிழ் மொழியின் அமைப்பு
திராவிட மொழிகளின் தாய்மொழியாகக் கருதப்படும் தமிழ், செம்மொழித் தகுதியைப் பெற்றுள்ளது. தமிழின் அமைப்பு முறை மிகவும் அறிவியல் பூர்வமானது. தமிழ் மொழியின் இலக்கணம் ஐந்து வகைப்படும்: எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி.
எழுத்து இலக்கணம்
தமிழில் முதல் எழுத்துக்கள் 30 (உயிர் 12, மெய் 18). இவை தவிர சார்பு எழுத்துக்கள் 10 உள்ளன. ஒலியியல் அடிப்படையில் தமிழ் எழுத்துக்கள் பிறக்கும் இடங்கள் மற்றும் ஒலிக்கும் கால அளவு (மாத்திரை) அடிப்படையில் மிகத் துல்லியமாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
சொல் இலக்கணம்
சொற்கள் பெயர், வினை, இடை, உரி என நான்கு வகைப்படும். திராவிட மொழிகளில் சொல்லின் இறுதியில் விகுதி சேர்வது ஒரு பொதுவான பண்பு. உதாரணமாக, 'நடந்தான்' என்பதில் 'நட' என்பது வேர்ச்சொல், 'ஆன்' என்பது ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி.
எளிமையான நினைவாற்றல் அட்டவணை:
| பிரிவு | முக்கிய மொழிகள் |
|---|---|
| தென் திராவிடம் | தமிழ், மலையாளம், கன்னடம் |
| நடு திராவிடம் | தெலுங்கு, கோண்டி |
| வட திராவிடம் | குரூக், பிராகுயி |
திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம்
திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் என்பது மொழிகளுக்கு இடையிலான ஒற்றுமைகளை ஆராய்வதாகும். எ.கா: 'கண்' என்ற சொல் அனைத்து திராவிட மொழிகளிலும் ஏறக்குறைய ஒரே ஒலிப்புடன் காணப்படுகிறது. (தமிழ் - கண், கன்னடம் - கண்ணு, தெலுங்கு - கண்ணு, மலையாளம் - கண்).
மொழிப் பரிணாமம் மற்றும் சிதைவு
காலப்போக்கில் ஒரு மொழி இன்னொரு மொழியிலிருந்து பிரிந்து செல்லும்போது, அந்த மொழியில் ஒலியியல் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. இதனை 'ஒலி மாற்றம்' என்று அழைப்பர். திராவிட மொழிகளில் 'ப' என்ற ஒலியானது 'ஹ' என்ற ஒலியாக மாறுவது கன்னடத்தில் காணப்படுகிறது. எ.கா: 'பத்து' என்பது கன்னடத்தில் 'ஹத்து' என மாறுகிறது.
சமூகத்தில் மொழியின் பங்கு
மொழி என்பது வெறும் தகவல் தொடர்பு கருவி மட்டுமல்ல; அது ஒரு இனத்தின் பண்பாடு, வரலாறு மற்றும் அடையாளத்தின் வெளிப்பாடு. திராவிட மொழிகள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாக ஒரு சமூகத்தின் விழுமியங்களைச் சுமந்து வந்துள்ளன. சங்க இலக்கியங்கள் தமிழரின் வாழ்வியலை நமக்குக் கடத்தியது போன்றே, பிற திராவிட மொழிகளும் அந்தந்த மக்களின் கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாத்து வருகின்றன.
தேர்வு நோக்கில் முக்கியத் தகவல்கள்
- திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் - ராபர்ட் கால்டுவெல் (1856).
- திராவிட மொழிகள் மொத்தம் 28 என முதலில் வகைப்படுத்தப்பட்டன.
- பிராகுயி மொழி பாகிஸ்தானில் பேசப்படுகிறது.
- தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம் ஆகிய நான்கும் திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் 'பெருமொழிகள்' என அழைக்கப்படுகின்றன.
முடிவுரை
திராவிட மொழிக் குடும்பம் என்பது இந்திய மொழிகளின் வரலாற்றில் ஒரு தனித்தன்மை வாய்ந்த கிளை. அதன் அமைப்பு, இலக்கண நெறிமுறைகள் மற்றும் இலக்கியச் செழுமை ஆகியவை உலக மொழியியல் ஆய்வாளர்களை இன்றும் வியக்க வைக்கின்றன. ஒரு மாணவராக, திராவிட மொழிகளின் வகைப்பாட்டையும், அதன் தனித்தன்மைகளையும் புரிந்துகொள்வது மொழியியல் அறிவை வளர்க்கும். குறிப்பாக, தமிழ் மொழியின் தொன்மையும் திராவிட மொழிகளின் ஒற்றுமையும் இணைந்தே இந்தியக் கலாச்சாரத்தின் வேர்களைக் கட்டமைக்கின்றன.
பயிற்சி வினாக்கள்:
- திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் எழுதியவர் யார்?
- வட திராவிட மொழிகளுக்கு இரண்டு உதாரணங்கள் தருக.
- திராவிட மொழிகளின் பொதுவான பண்புகள் யாவை?
- 'திராவிடம்' என்ற சொல்லை முதன்முதலில் குறிப்பிட்டவர் யார்?
மேற்கண்ட தகவல்கள் திராவிட மொழிக் குடும்பம் குறித்த விரிவான புரிதலை உங்களுக்கு வழங்கும். இந்தத் தலைப்பில் இருந்து வினாக்கள் கேட்கப்படும்போது, வகைப்பாட்டையும், கால்டுவெல்லின் பங்களிப்பையும், மொழிகளின் பண்புகளையும் நினைவுபடுத்தி விடையளிப்பது அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற்றுத்தரும்.