நவீனத்துவ நாடகப் பிரதிகள்: இந்திரா பார்த்தசாரதி மற்றும் ஜெயந்தன்

தமிழ் நாடக இலக்கிய வரலாற்றில் 'நவீனத்துவம்' என்பது வெறும் பாணி மட்டுமல்ல, அது ஒரு சிந்தனை மாற்றம். மரபுவழிப்பட்ட புராண, இதிகாச நாடகங்களின் ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுபட்டு, சமகால மனிதனின் அகப்போராட்டங்களையும், சமூகச் சிக்கல்களையும் மேடைக்குக் கொண்டு வந்ததில் இந்திரா பார்த்தசாரதி மற்றும் ஜெயந்தன் ஆகியோரின் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது.

இந்திரா பார்த்தசாரதி: நாடகப் பிரதிகளின் தத்துவப்பரிமாணம்

இந்திரா பார்த்தசாரதி தமிழ் நாடக உலகில் ஒரு அறிவுசார் புரட்சியை ஏற்படுத்தியவர். இவரது நாடகங்கள் வெறும் பொழுதுபோக்குச் சாதனங்கள் அல்ல; அவை சமூகத்தின் முகத்தில் அறையும் கண்ணாடிகள். வரலாற்றையும், தத்துவத்தையும் சமகால அரசியலோடு இணைப்பதில் இவர் வல்லவர்.

முக்கிய நாடகப் பிரதிகள்

• ஔரங்கசீப்
• மழை
• நந்தன் கதை
• காலம் ஒரு கனவு
• விருட்சங்கள்

ஔரங்கசீப் - ஒரு வரலாற்றுப் பார்வை

ஔரங்கசீப் நாடகம் வரலாற்றை மறுவாசிப்பு செய்கிறது. பேரரசர் ஔரங்கசீப்பின் தனிமனிதப் போராட்டத்தையும், அதிகாரத்தின் பலவீனத்தையும் இந்திரா பார்த்தசாரதி நுணுக்கமாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார். அதிகாரத்தின் உச்சத்தில் இருப்பவர்கள் கூட எவ்வளவு தனிமைப்படுகிறார்கள் என்பதை இந்த நாடகம் விளக்குகிறது.

நந்தன் கதை - சமூக விமர்சனம்

கோபாலகிருஷ்ண பாரதியின் 'நந்தனார் சரித்திரக் கீர்த்தனை'யை நவீன பார்வையில் அணுகியவர் இந்திரா பார்த்தசாரதி. நந்தன் என்பவன் வெறும் பக்தன் மட்டுமல்ல, அவன் ஒரு சமூகப் போராட்டக்காரன் என்பதை இந்த நாடகம் முன்னிறுத்துகிறது. ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான குரலாக நந்தன் கதாபாத்திரம் இதில் பரிணமிக்கிறது.

ஜெயந்தன்: நடுத்தர வர்க்கத்தின் குரல்

ஜெயந்தன் நாடகங்கள் பெரும்பாலும் நடுத்தர வர்க்க மனிதர்களின் அன்றாடச் சிக்கல்களை மையமாகக் கொண்டவை. இவரது நாடகங்களில் 'அகம்' சார்ந்த போராட்டங்கள் அதிகம் வெளிப்படும். மனித உறவுகளின் சிக்கல், குடும்ப அமைப்பில் ஏற்படும் விரிசல்கள் ஆகியவற்றை யதார்த்தமாகப் பதிவு செய்தவர் இவர்.

முக்கிய நாடகப் பிரதிகள்

• சுவர்
• நிழல்கள்
• நான்காவது தூண்

சுவர் - தனிமனிதத் தனிமை

'சுவர்' நாடகம் மனிதர்களுக்கிடையே இருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத சுவர்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. ஒரு குடும்பத்திற்குள் இருக்கும் தகவல் தொடர்பு இடைவெளி (Communication Gap) எப்படி மனிதர்களைத் தனிமைப்படுத்துகிறது என்பதை ஜெயந்தன் இதில் மிகச்சிறப்பாக விளக்கியிருப்பார்.

நான்காவது தூண் - ஊடக விமர்சனம்

சமூகத்தின் நான்காவது தூணாகக் கருதப்படும் ஊடகங்களின் நிலைப்பாடு மற்றும் அதன் உண்மைத்தன்மை குறித்த விமர்சனத்தை இந்த நாடகம் முன்வைக்கிறது. ஒரு நடுத்தர வர்க்கக் குடும்பத்தில் ஊடகங்களின் தாக்கம் எப்படியிருக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.

நவீனத்துவ நாடகங்களின் பொதுப்பண்புகள்

இந்திரா பார்த்தசாரதி மற்றும் ஜெயந்தன் ஆகியோரின் படைப்புகளை ஒப்பிடும்போது சில பொதுவான நவீனத்துவப் பண்புகளைக் காண முடிகிறது:

ஒப்பீட்டு ஆய்வு

இந்திரா பார்த்தசாரதி பெரும்பாலும் 'வரலாறு' மற்றும் 'தத்துவம்' சார்ந்த தளங்களில் இயங்குகிறார். உதாரணமாக, 'ஔரங்கசீப்' நாடகத்தில் வரலாற்றை நவீன காலத்திற்குப் பொருத்திப் பார்க்கிறார். ஆனால், ஜெயந்தன் 'அன்றாட வாழ்வு' மற்றும் 'குடும்ப அமைப்பு' சார்ந்த தளங்களில் இயங்குகிறார். இவரது நாடகங்கள் மிக நெருக்கமான, சிறிய வட்டத்திற்குள் நடக்கும் உணர்வுப் போராட்டங்களை மையமாகக் கொண்டவை.

நாடகப் பிரதிகளின் கட்டமைப்பு மற்றும் நுட்பம்

நவீனத்துவ நாடகங்களில் 'மேடை அமைப்பு' (Stagecraft) மிக முக்கியமானது. இவர்கள் இருவருமே மேடையின் இடவசதியையும், ஒளியமைப்பையும் (Lighting) ஒரு கதாபாத்திரமாகப் பயன்படுத்தினர். உரையாடல்கள் நீளமாக இல்லாமல், மிகச் சுருக்கமாகவும், ஆழமான அர்த்தங்களைக் கொண்டதாகவும் அமைக்கப்பட்டன.

இந்திரா பார்த்தசாரதியின் வசன நடை

இவரது வசனங்களில் தத்துவார்த்தமான கேள்விகள் அதிகம் இருக்கும். பார்வையாளர்களைச் சிந்திக்க வைப்பதே இவருடைய நோக்கம். 'காலம் ஒரு கனவு' நாடகத்தில் காலத்தைப் பற்றிய இவருடைய பார்வை நவீனத்துவத்தின் உச்சம்.

ஜெயந்தனின் கதைக்களம்

ஜெயந்தன் தனது நாடகங்களில் எளிய மனிதர்களைக் கதாபாத்திரங்களாகத் தேர்வு செய்தார். அரசு ஊழியர்கள், நடுத்தர வர்க்கப் பெண்கள், இளைஞர்கள் எனச் சமூகத்தின் அன்றாடப் பிரதிநிதிகளே இவரது நாடகத்தின் நாயகர்கள். இவர்களின் தோல்விகள், ஏமாற்றங்கள் மற்றும் சிறிய வெற்றிகளைப் பதிவு செய்வதன் மூலம் சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்தப் போக்கையும் அவர் விமர்சித்தார்.

தேர்வு நோக்கில் சில வினாக்கள்

1. இந்திரா பார்த்தசாரதியின் நாடகங்களில் வரலாற்றின் பங்கு என்ன?
2. ஜெயந்தனின் 'சுவர்' நாடகம் எத்தகைய சமூகச் சிக்கலைப் பேசுகிறது?
3. தமிழ் நவீனத்துவ நாடகங்களில் இந்திரா பார்த்தசாரதியின் தனித்துவம் என்ன?
4. நவீனத்துவ நாடகங்களுக்கும் மரபுவழி நாடகங்களுக்கும் உள்ள வேறுபாடு யாது?

முடிவாக, இந்திரா பார்த்தசாரதி மற்றும் ஜெயந்தன் ஆகிய இருவரும் தமிழ் நாடகப் பிரதிகளுக்கு ஒரு புதிய அடையாளத்தை வழங்கியுள்ளனர். இவர்கள் உருவாக்கிய நவீனத்துவப் பாதைதான் பின்னாளில் வந்த பல நாடக ஆசிரியர்களுக்கு ஒரு வழிகாட்டியாக அமைந்தது. இவர்களின் படைப்புகளைப் படிக்கும்போது, நாடகம் என்பது வெறும் காட்சி ஊடகம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமூக ஆவணம் என்பதை நாம் உணர முடியும்.

மாணவர்கள் இவர்களின் நாடகப் பிரதிகளை வாசிக்கும்போது, அதில் உள்ள 'குறியீடுகளை' (Symbols) கவனிக்க வேண்டும். உதாரணமாக, 'சுவர்' என்பது வெறும் செங்கல் சுவர் அல்ல; அது மனிதர்களுக்கிடையிலான இடைவெளி. இத்தகைய ஆழமான வாசிப்பு முறையே தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற்றுத் தரும்.