நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தம்: முழுமையான ஆய்வு
பன்னிரு ஆழ்வார்களால் அருளிச் செய்யப்பட்ட பாசுரங்களின் தொகுப்பே 'நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தம்' ஆகும். இது வைணவ சமயத்தின் முதன்மையான மறைநூலாகவும், 'திராவிட வேதம்' என்றும் போற்றப்படுகிறது. பக்தி இலக்கிய வரலாற்றில், இறைவனைத் தலைவனாகவும், பக்தனைத் தலைவியாகவும் கொண்டு பாடப்பட்ட 'நாயக-நாயகி' பாவத்திற்கு இதுவே முன்னோடியாகும்.
நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தத்தின் அமைப்பு
நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தம் மொத்தம் 4000 பாசுரங்களைக் கொண்டது. இதனைத் தொகுத்தவர் நாதமுனிகள் ஆவார். இந்தத் தொகுப்பு நான்கு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அவை பின்வருமாறு:
| பிரிவு | பெயர் | பாசுரங்களின் எண்ணிக்கை |
|---|---|---|
| முதல் ஆயிரம் | திருமொழி | 947 |
| இரண்டாம் ஆயிரம் | பெரிய திருமொழி | 1134 |
| மூன்றாம் ஆயிரம் | இயற்பா | 596 |
| நான்காம் ஆயிரம் | திருவாய்மொழி | 1102 |
பன்னிரு ஆழ்வார்கள் - ஒரு பார்வை
திவ்வியபிரபந்தத்தைப் பாடியவர்கள் பன்னிரு ஆழ்வார்கள். 'ஆழ்வார்' என்றால் இறைவனின் குணக்கடலில் ஆழ்ந்திருப்பவர் என்று பொருள். இவர்களின் வரிசை மற்றும் பங்களிப்பு மிக முக்கியமானது.
- பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் (முதலாழ்வார்கள்)
- திருமழிசையாழ்வார்
- நம்மாழ்வார் (சடகோபர்)
- குலசேகராழ்வார்
- பெரியாழ்வார்
- ஆண்டாள் (பெரியாழ்வாரின் வளர்ப்பு மகள்)
- தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார்
- திருப்பாணாழ்வார்
- திருமங்கையாழ்வார்
- மதுரகவியாழ்வார்
முக்கிய இலக்கியப் பகுதிகள் மற்றும் சிறப்புகள்
திவ்வியபிரபந்தத்தில் இடம் பெற்றுள்ள ஒவ்வொரு நூலும் தனித்தன்மை வாய்ந்தது. குறிப்பாக, நம்மாழ்வார் அருளிய 'திருவாய்மொழி' நான்கு வேதங்களின் சாரமாகக் கருதப்படுகிறது.
திருவாய்மொழி
இது 1102 பாசுரங்களைக் கொண்டது. இதில் இறைவனின் சொரூபம், உபாயம், புருஷார்த்தம் ஆகிய தத்துவங்கள் விளக்கப்பட்டுள்ளன. இது 'சாத்திரங்களின் சாராம்சம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
திருப்பாவை (ஆண்டாள்)
ஆண்டாள் பாடிய திருப்பாவை, அதிகாலை வேளையில் பாடப்படும் பாசுரங்கள். இதில் 30 பாடல்கள் உள்ளன. இது மார்கழி நோன்பின் சிறப்பையும், இறைவனை அடையும் வழியையும் விளக்குகிறது.
உரையாசிரியர்கள் மற்றும் அவர்களின் பங்கு
திவ்வியபிரபந்தத்தின் ஆழமான தத்துவங்களை எளிய மக்களுக்குக் கொண்டு சேர்க்க உருவானதே 'மணிப்பிரவாள நடை' (தமிழ் + சமஸ்கிருதம் கலந்த நடை) உரைகள். இவர்களை 'வியாக்கியான சக்கரவர்த்திகள்' என்று அழைப்பார்கள்.
- பெரியவாச்சான் பிள்ளை: இவரை 'வியாக்கியான சக்கரவர்த்தி' என்று அழைப்பர். இவர் அனைத்துப் பிரபந்தங்களுக்கும் உரை எழுதியுள்ளார்.
- நஞ்சீயர்: இவர் திருவாய்மொழிக்கு 'ஒன்பதினாயிரப்படி' எனும் உரையை எழுதினார்.
- பிள்ளை லோகாச்சாரியார்: வைணவத்தின் தத்துவங்களை 'முமுட்சுப்படி' போன்ற நூல்கள் மூலம் விளக்கினார்.
தனிப்பாடல் மற்றும் சிற்றிலக்கியப் பண்புகள்
திவ்வியபிரபந்தத்தில் உள்ள பல பாடல்கள் தனிப்பாடல்களாகவும், சிற்றிலக்கிய வடிவங்களாகவும் (தூது, அந்தாதி) அமைந்துள்ளன. குறிப்பாக 'திருச்சந்த விருத்தம்' மற்றும் 'பெரிய திருமொழி' ஆகியவை சிற்றிலக்கிய இலக்கணங்களுக்கு உட்பட்டவை.
திவ்வியபிரபந்தத்தின் தத்துவார்த்த முக்கியத்துவம்
பக்தி இலக்கியத்தில் 'பிரபத்தி' (சரணாகதி) தத்துவத்தை முதன்மைப்படுத்துவது திவ்வியபிரபந்தம். "என்னை நான் இறைவனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டேன்" என்ற உணர்வே இதன் மையக்கருத்து. இது சாதி, மத, இனம் கடந்து பக்தியை வலியுறுத்துகிறது. திருப்பாணாழ்வார் போன்ற தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்தவர்களும் ஆழ்வார்களாகப் போற்றப்படுவது, இந்த இலக்கியத்தின் சமூக சமத்துவப் பார்வையை உணர்த்துகிறது.
முடிவுரை
நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தம் என்பது வெறும் பாடல்களின் தொகுப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் நெறி. இது தமிழ் மொழியின் செழுமையையும், ஆன்மீகத் தேடலையும் ஒரே புள்ளியில் இணைக்கிறது. போட்டித் தேர்வுகளில் வினாக்கள் பெரும்பாலும் ஆழ்வார்களின் பெயர்கள், அவர்கள் பாடிய நூல்கள், தொகுத்தவர் மற்றும் உரையாசிரியர்கள் குறித்த அடிப்படையிலேயே அமையும். இவற்றைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வது தேர்வில் வெற்றிக்கு வழிவகுக்கும்.
- ஆழ்வார்களின் காலம்: கி.பி 6-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 9-ஆம் நூற்றாண்டு வரை.
- நாதமுனிகள் வாழ்ந்த காலம்: 9-ஆம் நூற்றாண்டு.
- மணிப்பிரவாள உரை காலம்: 12-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 14-ஆம் நூற்றாண்டு வரை.
மேற்கண்ட தகவல்கள் அனைத்தும் நாலாயிர திவ்வியபிரபந்தத்தைப் பற்றிய முழுமையான புரிதலை வழங்க உதவும். தொடர்ச்சியான பயிற்சியும், பாசுரங்களின் பொருளை ஆழ்ந்து படிப்பதும் தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற்றுத் தரும்.