மூவிடம் அறிதல்: விரிவான விளக்கம்

தமிழ் மொழியில் ஒரு கருத்தைச் சொல்லும்போது, பேசுபவர், முன்னால் இருப்பவர் மற்றும் பேசப்படும் மூன்றாம் நபர் ஆகியோரை அடையாளப்படுத்துவது மிக முக்கியமானது. இதையே நாம் 'மூவிடம்' என்று அழைக்கிறோம். இலக்கண ரீதியாக இது 'இடப்பெயர்' அல்லது 'இடவழுவமைதி' சார்ந்த பகுதியாக அமைகிறது. போட்டித் தேர்வுகளில் வினாக்களை எதிர்கொள்ள மூவிடங்களை வகைப்படுத்திப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

1. மூவிடம் - ஓர் அறிமுகம்

ஒரு வாக்கியத்தில் எழுவாயாக வரும் பெயர்கள், யார் பேசுகிறார்கள், யாரிடம் பேசுகிறார்கள், எதைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள் என்பதைப் பொறுத்து மூன்று வகையாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. அவை:

• தன்மை (First Person)
• முன்னிலை (Second Person)
• படர்க்கை (Third Person)

2. தன்மை (First Person)

பேசுபவர் தன்னைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தும் சொற்கள் 'தன்மை' எனப்படும். இதில் ஒருமை மற்றும் பன்மை என இரு வகைகள் உள்ளன.

தன்மை ஒருமை:

பேசுபவர் ஒருவராக இருக்கும்போது பயன்படுத்தும் சொற்கள்.
உதாரணம்: நான், யான்.

தன்மை பன்மை:

பேசுபவர் தன்னை உள்ளடக்கி மற்றவர்களையும் சேர்த்துச் சொல்லும்போது பயன்படுத்துவது.
உதாரணம்: நாம், நாங்கள், யாம்.

குறிப்பு: 'நாம்' என்பது முன்னால் இருப்பவரையும் சேர்த்துச் சொல்லும் 'உட்படு பன்மை'. 'நாங்கள்' என்பது முன்னால் இருப்பவரைத் தவிர்த்துச் சொல்லும் 'வெளிப்படு பன்மை' ஆகும்.

3. முன்னிலை (Second Person)

தன்னுடன் உரையாடுபவரை அல்லது முன்னால் இருப்பவரை விளித்துக் கூறும் சொற்கள் 'முன்னிலை' எனப்படும்.

முன்னிலை ஒருமை:

எதிரே இருக்கும் ஒரு நபரை மட்டும் குறிப்பது.
உதாரணம்: நீ, நீவிர், நீயிரே.

முன்னிலை பன்மை:

எதிரே இருக்கும் பலரை அல்லது மரியாதை நிமித்தமாக ஒருவரைப் பன்மையாகக் குறிப்பது.
உதாரணம்: நீங்கள், நீர், நீவிர், உங்கள்.

4. படர்க்கை (Third Person)

பேசுபவர் மற்றும் முன்னால் இருப்பவர் தவிர்த்து, மற்ற நபர்களை அல்லது பொருட்களைக் குறிப்பது 'படர்க்கை' எனப்படும்.

படர்க்கை ஒருமை:

அவன் (ஆண்), அவள் (பெண்), அது (அஃறிணை).

படர்க்கை பன்மை:

அவர்கள் (உயர்திணை), அவை (அஃறிணை).

5. மூவிடப் பெயர்களும் வினைமுற்றும்

மூவிடங்கள் வினைச்சொற்களோடு இணையும்போது, வினைமுற்று விகுதிகள் மாறும். இதுவே ஒரு வாக்கியத்தின் இலக்கணச் சரியாக அமையும்.

6. மூவிட வழுவமைதி (Exceptions)

இலக்கணப்படி ஒரு வாக்கியம் தவறாக இருந்தாலும், இலக்கியங்களிலும் மரபிலும் அது சரியாகக் கொள்ளப்பட்டால் அது 'வழுவமைதி' எனப்படும். மூவிடங்களில் இது எவ்வாறு நிகழ்கிறது என்று பார்ப்போம்.

தன்மை வழுவமைதி: "இந்தக் கவிஞன் பாடுகிறான்" என்று சொல்லாமல், "இந்தக் கவிஞன் பாடுகிறேன்" என்று தன்னைக் குறிப்பது போலப் பேசுவது. இது கவிஞனின் அகங்காரத்தையோ அல்லது ஈடுபாட்டையோ குறிக்கும்.

முன்னிலை வழுவமைதி: "நீ வா" என்று சொல்ல வேண்டிய இடத்தில், அன்பின் மிகுதியால் "நீ வருகிறாயா?" என்று கேட்பது மரபு.

படர்க்கை வழுவமைதி: மரியாதைக்குரிய பெரியவர்களைக் குறிக்கும்போது "அவன் வந்தான்" என்று சொல்லாமல், "அவர் வந்தார்" என்று படர்க்கைப் பன்மையால் குறிப்பது உயர்திணை ஒருமை வழுவமைதி ஆகும்.

7. போட்டித் தேர்வுகளில் கவனிக்க வேண்டியவை

தேர்வுகளில் "பின்வருவனவற்றுள் தன்மைப் பன்மை எது?" அல்லது "மூவிடப் பெயர் பிழையைக் கண்டறிக" போன்ற வினாக்கள் கேட்கப்படலாம்.

8. பயிற்சி மற்றும் தெளிவு

மூவிடங்களைப் புரிந்துகொள்ள ஒரு எளிய வாக்கியத்தை எடுத்துக்கொள்வோம்:

தன்மை: நான் புத்தகத்தைப் படிக்கிறேன்.
முன்னிலை: நீ புத்தகத்தைப் படிக்கிறாய்.
படர்க்கை: அவன் புத்தகத்தைப் படிக்கிறான்.

மேற்கண்ட உதாரணத்தில், வினைமுற்று விகுதிகள் (ஏன், ஆய், ஆன்) எப்படி மாறுகின்றன என்பதைக் கவனியுங்கள். இந்த விகுதிகள் தான் மூவிடத்தை உறுதிப்படுத்தும் அடையாளங்கள்.

9. உயர்திணை மற்றும் அஃறிணை உறவு

தன்மை மற்றும் முன்னிலையில் எப்போதும் உயர்திணைப் பெயர்களே வரும். ஆனால், படர்க்கையில் உயர்திணை மற்றும் அஃறிணை ஆகிய இரண்டும் வரும்.
உதாரணம்: "அது பறந்தது" (அஃறிணை படர்க்கை), "அவன் சென்றான்" (உயர்திணை படர்க்கை).

10. முடிவுரை

மூவிடம் என்பது வெறும் இலக்கணம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு மொழியின் ஒழுக்கமான பயன்பாட்டிற்கு அவசியமானது. பேசுபவர், கேட்பவர், பேசப்படும் பொருள் ஆகிய மூன்றையும் சரியாகப் பிரித்து அறியும் திறன், ஒரு தேர்வரின் மொழித்திறனை மேம்படுத்தும். கொடுக்கப்பட்ட அட்டவணைகளையும் விதிகளையும் மீண்டும் ஒருமுறை சரிபார்க்கவும்.