வட இந்தியாவில் புதிய அரசுகளின் தோற்றம்
கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 12-ஆம் நூற்றாண்டு வரையிலான காலம் வட இந்தியாவின் வரலாற்றில் மிகவும் முக்கியமானது. பேரரசர் ஹர்ஷவர்த்தனரின் மறைவிற்குப் பிறகு, வட இந்தியாவில் மையப்படுத்தப்பட்ட ஒரு வலிமையான ஆட்சி இல்லாமல் போனது. இது பல சிறிய மற்றும் நடுத்தர அளவிலான அரசுகள் தோன்றுவதற்கு வழிவகுத்தது. இந்த காலகட்டத்தை 'ராஜபுத்திர காலம்' என்றும் அழைப்பார்கள். இந்த பாடப்பகுதியில், ஹர்ஷருக்குப் பிந்தைய கால அரசியல் மாற்றங்கள் மற்றும் புதிய அரசுகளின் எழுச்சி குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.
1. ஹர்ஷருக்குப் பிந்தைய அரசியல் சூழல்
ஹர்ஷவர்த்தனர் கி.பி. 647-ல் மறைந்த பிறகு, கன்னோசியை மையமாகக் கொண்டு இயங்கிய பேரரசு சிதறியது. இதன் விளைவாக, வட இந்தியா முழுவதும் அரசியல் வெற்றிடம் ஏற்பட்டது. இந்த வெற்றிடத்தை நிரப்ப பல வம்சங்கள் முயன்றன. குறிப்பாக, குர்ஜார-பிரதிகாரர்கள், பாலர்கள் மற்றும் ராஷ்டிரகூடர்கள் ஆகிய மூன்று சக்திகளுக்கும் இடையே கன்னோசியைக் கைப்பற்றுவதில் நீண்டகாலப் போர் நடைபெற்றது. இது வரலாற்றில் 'திரிசக்தி போராட்டம்' (Tripartite Struggle) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
திரிசக்தி போராட்டத்தில் ஈடுபட்ட மூன்று சக்திகளை எளிதில் நினைவில் கொள்ள "பா-ரா-கு" என்ற குறியீட்டைப் பயன்படுத்தவும்.
பா - பாலர்கள் (வங்காளம்)
ரா - ராஷ்டிரகூடர்கள் (தக்காணம்)
கு - குர்ஜார-பிரதிகாரர்கள் (ராஜஸ்தான்/குஜராத்)
2. குர்ஜார-பிரதிகாரர்கள்
வட இந்தியாவின் மேற்குப் பகுதியில் வலிமை பெற்றவர்கள் பிரதிகாரர்கள். இவர்களுள் மிக முக்கியமானவர் முதலாம் போஜர் (மிகிர் போஜர்). இவர் கன்னோசியை தனது தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தார். பிரதிகாரர்கள் அரேபியர்களின் படையெடுப்பை வட இந்தியாவில் தடுத்து நிறுத்தியதில் முக்கிய பங்கு வகித்தனர்.
முக்கிய ஆட்சியாளர்கள்:
- நாகப்பட்டர்: பிரதிகார வம்சத்தை நிறுவியவர்.
- முதலாம் போஜர்: பிரதிகாரர்களின் பேரரசை விரிவுபடுத்தியவர். கலை மற்றும் இலக்கியத்திற்கு பெரும் ஆதரவளித்தார்.
- மகேந்திரபாலன்: இவருடைய அவையில் புகழ்பெற்ற சமஸ்கிருத கவிஞர் ராஜசேகரர் இருந்தார்.
3. பால வம்சம்
வங்காளப் பகுதியைத் தலைமையிடமாகக் கொண்டு ஆட்சி செய்தவர்கள் பாலர்கள். கி.பி. 750-ல் கோபாலர் என்பவரால் இந்த வம்சம் நிறுவப்பட்டது. பாலர்கள் பௌத்த மதத்தைப் பின்பற்றியவர்கள் மற்றும் ஆதரித்தவர்கள்.
தர்மபாலர் மற்றும் தேவபாலர்:
தர்மபாலர் பால வம்சத்தின் மிகச்சிறந்த அரசர். இவர் விக்ரமசீலா பல்கலைக்கழகத்தை நிறுவினார். இவரது மகன் தேவபாலர், பாலப் பேரரசை மேலும் விரிவுபடுத்தினார். பாலர்களின் காலம் வங்காளக் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலையின் பொற்காலமாகக் கருதப்படுகிறது.
4. ராஜபுத்திர அரசுகள்
ராஜபுத்திரர்கள் தங்களை சூரிய வம்சம் அல்லது சந்திர வம்சத்தைச் சேர்ந்தவர்களாகக் கருதினர். இவர்கள் வீரம் மற்றும் தியாகத்திற்குப் பெயர் பெற்றவர்கள். வட இந்தியாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் இவர்கள் தனித்தனி அரசுகளை உருவாக்கினர்.
முக்கிய ராஜபுத்திர வம்சங்கள்:
| வம்சம் | மையப்பகுதி |
|---|---|
| சௌஹான்கள் | அஜ்மீர் |
| பரமாரர்கள் | மால்வா |
| சோலங்கிகள் | குஜராத் |
| சந்தேலர்கள் | புந்தேல்கண்ட் |
சந்தேலர்கள் கஜுராஹோ கோயில்களைக் கட்டியவர்கள். இவர்களின் கட்டிடக்கலை நுணுக்கம் இன்றும் வியக்கத்தக்க வகையில் உள்ளது. குறிப்பாக, கந்தாரிய மகாதேவர் கோவில் மிகவும் புகழ்பெற்றது.
5. சௌஹான்கள் மற்றும் பிரிதிவிராஜ் சௌஹான்
ராஜபுத்திரர்களில் மிகவும் புகழ்பெற்றவர் பிரிதிவிராஜ் சௌஹான். இவர் டெல்லி மற்றும் அஜ்மீரை ஆட்சி செய்தார். இவரது ஆட்சி காலத்தில் வட இந்தியாவின் அரசியல் சூழல் மிகவும் பதற்றமாக இருந்தது. ஆப்கானிஸ்தானில் இருந்து முகமது கோரி படையெடுத்து வந்தபோது, பிரிதிவிராஜ் சௌஹான் அவரை எதிர்த்துப் போரிட்டார்.
முக்கியப் போர்கள்:
- முதலாம் தரையின் போர் (1191): பிரிதிவிராஜ் சௌஹான் முகமது கோரியைத் தோற்கடித்தார்.
- இரண்டாம் தரையின் போர் (1192): முகமது கோரி மீண்டும் படையெடுத்து வந்து பிரிதிவிராஜ் சௌஹானைத் தோற்கடித்தார். இது இந்தியாவில் இஸ்லாமிய ஆட்சிக்கு அடித்தளமிட்டது.
6. சமூக மற்றும் பொருளாதார நிலை
இந்தக் காலகட்டத்தில் சமூக அமைப்பு வர்ணாசிரம தர்மத்தின் அடிப்படையில் இருந்தது. நிலப்பிரபுத்துவ முறை (Feudalism) வலுவாக இருந்தது. நிலப்பிரபுக்கள் அரசருக்கு இராணுவ உதவியை வழங்கினர். விவசாயம் முக்கிய தொழிலாக இருந்தது. கடல்வழி வணிகம் குறைந்து, நிலவழி வணிகம் முக்கியத்துவம் பெற்றது.
கல்வி மற்றும் இலக்கியம்:
நாளந்தா மற்றும் விக்ரமசீலா பல்கலைக்கழகங்கள் கல்வி மையங்களாகத் திகழ்ந்தன. சமஸ்கிருதம் மற்றும் பிராகிருத மொழிகளில் பல இலக்கியங்கள் படைக்கப்பட்டன. கவிஞர் ராஜசேகரர் எழுதிய 'கற்பூர மஞ்சரி' இக்காலகட்டத்தின் சமூக நிலையை விவரிக்கிறது.
7. கட்டிடக்கலை மற்றும் கலை
ராஜபுத்திர காலத்தில் கோயில் கட்டிடக்கலை உச்சத்தை அடைந்தது. வட இந்திய கோயில் கட்டிடக்கலை 'நாகரா' பாணியில் அமைந்திருந்தது. உயர்ந்த கோபுரங்கள், செதுக்கப்பட்ட தூண்கள் மற்றும் சிற்ப வேலைப்பாடுகள் நிறைந்த மண்டபங்கள் இக்காலக் கோயில்களின் சிறப்பு.
- கஜுராஹோ கோயில்கள் - சந்தேலர்கள்.
- தில்வாரா சமணக் கோயில் - சோலங்கிகள் (மவுண்ட் அபு).
- சூரியன் கோயில் - கோனார்க் (கங்கை வம்சத்தினர்).
8. வீழ்ச்சிக்கான காரணங்கள்
வட இந்தியாவில் புதிய அரசுகள் வீழ்ச்சியடைந்ததற்கான முக்கிய காரணங்கள் பின்வருமாறு:
- ஒற்றுமையின்மை: ராஜபுத்திர அரசர்களுக்குள் இருந்த உட்பூசல்கள் மற்றும் போட்டி மனப்பான்மை அவர்களை ஒருங்கிணைந்து செயல்பட விடவில்லை.
- இராணுவ நுட்பங்கள்: துருக்கியர்களின் வேகம் மற்றும் குதிரைப்படை நுட்பங்களை எதிர்கொள்வதில் ராஜபுத்திரர்கள் பின்தங்கியிருந்தனர்.
- நிலப்பிரபுத்துவ முறை: மன்னர்கள் அதிகப்படியான அதிகாரத்தை நிலப்பிரபுக்களுக்கு வழங்கியதால், மைய அரசு பலவீனமடைந்தது.
9. முடிவுரை
வட இந்தியாவின் புதிய அரசுகளின் தோற்றம் மற்றும் வீழ்ச்சி என்பது இந்திய வரலாற்றின் ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையாகும். இது ஒருபுறம் பிராந்திய கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தின் வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தது, மறுபுறம் வெளிநாட்டு படையெடுப்புகளை எதிர்கொள்ள முடியாமல் போனது. இருப்பினும், ராஜபுத்திரர்களின் வீரமும், கலை ஆர்வமும் இந்திய கலாச்சாரத்தின் நீங்காத அங்கமாக இன்றும் திகழ்கின்றன.
10. விரைவு மீள்பார்வை (Quick Revision Table)
| நிகழ்வு/வம்சம் | காலம் | சிறப்பு |
|---|---|---|
| திரிசக்தி போராட்டம் | 8-10 ஆம் நூற்றாண்டு | கன்னோசியைக் கைப்பற்றுதல் |
| முதலாம் போஜர் | 9-ஆம் நூற்றாண்டு | பிரதிகாரர்களின் பொற்காலம் |
| தர்மபாலர் | 8-ஆம் நூற்றாண்டு | விக்ரமசீலா பல்கலைக்கழகம் |
| இரண்டாம் தரையின் போர் | 1192 | இஸ்லாமிய ஆட்சித் தொடக்கம் |
இந்தக் குறிப்புகளைத் தொடர்ச்சியாகப் படிப்பதன் மூலம், வட இந்தியாவின் இடைக்கால வரலாற்றை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியும். தேர்விற்குத் தயாராகும் மாணவர்கள், அரசர்களின் பெயர்கள் மற்றும் அவர்கள் கட்டிய கோயில்களைப் பொருத்துக வகையில் அடிக்கடி கேட்டுப் பயிற்சி பெற வேண்டும்.