விடுதலைப் போராட்டம் மற்றும் தேசிய இயக்கங்கள்
இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது ஒரு நீண்ட நெடிய வரலாற்றுப் பயணம். இது வெறும் அதிகார மாற்றத்திற்காக மட்டும் நடத்தப்பட்ட போராட்டம் அல்ல; இது ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவை மீட்டெடுக்கும் போராட்டம். 1857-ல் தொடங்கிய தீப்பொறி, 1947-ல் இந்திய சுதந்திரத்தில் நிறைவுற்றது. இந்த பாடப்பகுதியில், இந்திய தேசிய இயக்கத்தின் முக்கிய மைல்கற்கள், தலைவர்களின் பங்களிப்பு மற்றும் போராட்டத்தின் பல்வேறு பரிமாணங்களை விரிவாகக் காண்போம்.
1. 1857-ஆம் ஆண்டின் பெரும் புரட்சி (முதல் சுதந்திரப் போர்)
1857-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற புரட்சி, இந்திய வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. இதனைச் சிலர் சிப்பாய்க் கலகம் என்றும், வி.டி. சாவர்க்கர் போன்றோர் 'இந்தியாவின் முதல் சுதந்திரப் போர்' என்றும் அழைக்கின்றனர்.
புரட்சிக்கான காரணங்கள்:
- அரசியல் காரணம்: டல்ஹௌசி பிரபுவின் 'வாரிசு இழப்புக் கொள்கை' (Doctrine of Lapse) மூலம் பல குறுநில மன்னர்களின் நாடுகள் ஆங்கிலேயர் வசம் பறிக்கப்பட்டன.
- பொருளாதாரக் காரணம்: அதிகப்படியான வரி விதிப்பு மற்றும் இந்தியத் தொழில்களின் வீழ்ச்சி.
- சமூகக் காரணம்: உடன்கட்டை ஏறுதல் ஒழிப்பு, விதவை மறுமணம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள், இந்தியர்களின் கலாச்சாரத்தில் தலையிடுவதாகக் கருதப்பட்டன.
- உடனடி காரணம்: என்பீல்டு ரகத் துப்பாக்கிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட பசு மற்றும் பன்றியின் கொழுப்பு தடவப்பட்ட தோட்டாக்கள்.
புரட்சி மையங்கள் மற்றும் தலைவர்கள்:
டெல்லி: பகதூர் ஷா ஜாபர் | லக்னோ: பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால் | கான்பூர்: நானா சாகிப் | ஜான்சி: ராணி லட்சுமிபாய்.
(குறுக்குவழி: "டெல்லி பகதூர், லக்னோ பேகம், கான்பூர் நானா, ஜான்சி ராணி")
2. இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் (1885)
1885-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 28-ல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் முதல் கூட்டம் பம்பாயில் நடைபெற்றது. இதற்குத் தலைமை வகித்தவர் டபிள்யூ.சி. பானர்ஜி ஆவார். இதனைத் தோற்றுவித்தவர் ஓய்வுபெற்ற பிரிட்டிஷ் அதிகாரி ஏ.ஓ. ஹியூம் ஆவார்.
காங்கிரஸின் மூன்று முக்கிய காலகட்டங்கள்:
- மிதவாதக் காலம் (1885–1905): கோரிக்கைகள் மூலமாகச் சுதந்திரம் பெற முயன்றனர். (தாதாபாய் நௌரோஜி, கோபால கிருஷ்ண கோகலே)
- தீவிரவாதக் காலம் (1905–1919): நேரடிப் போராட்டம் மற்றும் சுதேசி இயக்கத்தில் நம்பிக்கை வைத்தனர். (பால கங்காதர திலகர், லாலா லஜபதி ராய், பிபின் சந்திர பால் - லால்-பால்-பால்)
- காந்திய காலம் (1919–1947): அகிம்சை மற்றும் ஒத்துழையாமை இயக்கத்தின் மூலம் விடுதலை பெற்ற காலம்.
3. காந்திய சகாப்தம்: அகிம்சையின் வலிமை
மகாத்மா காந்தி 1915-ல் தென்னாப்பிரிக்காவிலிருந்து இந்தியா திரும்பிய பிறகு, விடுதலைப் போராட்டம் புதிய பரிமாணத்தை எட்டியது. சத்யாகிரகம் எனும் ஆயுதத்தை அவர் கையில் எடுத்தார்.
முக்கிய போராட்டங்கள்:
- சம்பாரன் சத்யாகிரகம் (1917): பீகாரில் இண்டிகோ (அவுரி) பயிரிடும் விவசாயிகளின் துயரத்தைப் போக்க நடந்த போராட்டம். இது காந்தியின் முதல் வெற்றிகரமான போராட்டம்.
- ஒத்துழையாமை இயக்கம் (1920): ஆங்கிலேயரின் கல்வி, நிர்வாகம் மற்றும் நீதிமன்றங்களை மக்கள் புறக்கணிக்க வேண்டும் என்று காந்தி அழைப்பு விடுத்தார்.
- தண்டி யாத்திரை (1930): உப்பு மீதான வரியை எதிர்த்து காந்தி மேற்கொண்ட தண்டி யாத்திரை, உலகையே இந்தியப் போராட்டத்தின் பக்கம் திருப்பியது.
| ஆண்டு | நிகழ்வு |
|---|---|
| 1905 | வங்கப் பிரிவினை |
| 1919 | ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை |
| 1920 | ஒத்துழையாமை இயக்கம் |
| 1942 | வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் |
4. புரட்சிகர இயக்கங்கள் மற்றும் சுபாஷ் சந்திர போஸ்
காந்தியின் அகிம்சை வழி ஒருபுறம் இருக்க, மறுபுறம் இளைஞர்கள் ஆயுதப் போராட்டத்திலும் ஈடுபட்டனர். பகத் சிங், சந்திரசேகர் ஆசாத், ராம் பிரசாத் பிஸ்மில் போன்ற வீரர்கள் இந்திய விடுதலைக்காகத் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்தனர்.
இந்திய தேசிய ராணுவம் (INA):
சுபாஷ் சந்திர போஸ், 'டெல்லி சலோ' மற்றும் 'எனக்கு ரத்தத்தைக் கொடுங்கள், நான் உங்களுக்குச் சுதந்திரத்தைத் தருகிறேன்' என்ற முழக்கங்கள் மூலம் இந்திய இளைஞர்களைத் தட்டி எழுப்பினார். ஜப்பானின் உதவியுடன் இந்திய தேசிய ராணுவத்தை வழிநடத்தினார்.
5. விடுதலை நோக்கிய இறுதிப் பயணம்
இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு, பிரிட்டிஷ் அரசு இந்தியாவிற்குச் சுதந்திரம் வழங்கத் தயாரானது. 1942-ல் காந்தி தொடங்கிய 'வெள்ளையனே வெளியேறு' இயக்கம், ஆங்கிலேயரின் ஆட்சியை ஆணிவேரோடு அசைத்துப் பார்த்தது. இறுதியில், 1947 ஆகஸ்ட் 15-ல் இந்தியா சுதந்திரம் பெற்றது.
சுதந்திரப் போராட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:
- பெண்களின் பங்கு: சரோஜினி நாயுடு, விஜயலட்சுமி பண்டிட், கஸ்தூரிபா காந்தி போன்றோர் போராட்டங்களில் முன்னின்று செயல்பட்டனர்.
- பத்திரிகைகளின் பங்கு: 'கேசரி', 'மராட்டா' (திலகர்), 'யங் இந்தியா' (காந்தி) போன்ற பத்திரிகைகள் தேசிய உணர்வைப் பரப்பின.
- தமிழகத்தின் பங்கு: வ.உ.சிதம்பரனார் (சுதேசி கப்பல்), பாரதியார் (கவிதைகள்), சுப்பிரமணிய சிவா போன்றோர் தமிழகத்தில் விடுதலைத் தீயை மூட்டினர்.
1. 1905 வங்கப் பிரிவினையை எதிர்த்து 'வந்தே மாதரம்' இயக்கம் தொடங்கியது.
2. 1919 ரௌலட் சட்டம் 'கருப்புச் சட்டம்' என்று அழைக்கப்பட்டது.
3. 1947 ஆகஸ்ட் 15-ல் இந்திய சுதந்திரச் சட்டம் அமலானது.
முடிவாக, இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது பல தியாகங்களின் விளைவு. ஒவ்வொரு இந்தியனும் தன் நாட்டின் வரலாற்றை அறிவது, சுதந்திரத்தின் மதிப்பை உணர்வதற்கு மிக அவசியமாகும். இப்பாடத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள ஆண்டுகள் மற்றும் நிகழ்வுகளைத் தொகுத்து ஒரு கால அட்டவணையாக வைத்துப் படித்தால், தேர்வினை எளிதில் எதிர்கொள்ளலாம்.
*(குறிப்பு: இந்த பாடப்பகுதி முந்தைய போட்டித் தேர்வு வினாக்களின் அடிப்படையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதில் உள்ள முக்கியத் தலைவர்கள் மற்றும் ஆண்டுகள் மிக முக்கியம்.)*