தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வாளர்கள்: ஆளுமைகளும் பங்களிப்புகளும்
தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வு என்பது வெறும் நூல்களை மதிப்பிடுவது மட்டுமல்ல; அது சமூகவியல், மானுடவியல், மார்க்சியம் மற்றும் தலித்தியம் போன்ற பல்வேறு தளங்களில் இருந்து இலக்கியத்தைப் பார்க்கும் ஒரு அறிவுசார் செயல்பாடாகும். இப்பாடத்தில், நவீன தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வின் போக்கை மாற்றியமைத்த முதன்மையான ஆளுமைகளைப் பற்றி விரிவாகக் காண்போம்.
1. அ. மார்க்ஸ் (A. Marx)
அ. மார்க்ஸ் சமூக விமர்சனத்தில் ஒரு முன்னோடி. இவர் மனித உரிமைச் செயல்பாட்டாளர் மற்றும் மார்க்சியச் சிந்தனையாளர். இலக்கியத்தை சமூகப் போராட்டங்களின் வெளிப்பாடாகப் பார்த்தவர்.
- இலக்கியம் என்பது சமூகக் கட்டுமானங்களுக்குள் இயங்கும் ஒரு கருவி என்பதை வலியுறுத்தினார்.
- பெரியார் மற்றும் மார்க்சியச் சிந்தனைகளை இணைத்து இலக்கியங்களை வாசிக்கும் முறையை அறிமுகப்படுத்தினார்.
- 'சமூகமும் இலக்கியமும்' என்ற தளத்தில் பல விவாதங்களை முன்னெடுத்தவர்.
2. தமிழவன் (Tamilavan)
தமிழவன் நவீனத்துவத்திற்குப் பிந்தைய (Post-modernism) திறனாய்வை தமிழில் அறிமுகப்படுத்தியவர்களில் மிக முக்கியமானவர்.
- கட்டமைப்புவாதம் (Structuralism) மற்றும் பின்-நவீனத்துவம் குறித்த ஆழமான பார்வைகளைக் கொண்டவர்.
- இலக்கியத்தை ஒரு மொழியியல் கட்டமைப்பாகப் பார்த்தவர்.
- 'நவீனத்துவமும் அதற்குப் பிந்தைய தமிழ் இலக்கியமும்' என்பது இவரது முக்கிய ஆய்வுப் பரப்பு.
3. கோ. கேசவன் (Ko. Kesavan)
கோ. கேசவன் மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் சமூக வரலாற்றையும் இலக்கியத்தையும் இணைத்தவர். இவரது ஆய்வுகள் மிகவும் செறிவானவை.
- 'சமூகமும் இலக்கியமும்' என்ற இவரது ஆய்வு, தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வில் ஒரு மைல்கல்.
- உற்பத்தி முறைகளுக்கும் இலக்கிய உருவாக்கத்திற்கும் உள்ள தொடர்பை அறிவியல் பூர்வமாக விளக்கினார்.
- வரலாற்றுப் பொருள்முதல்வாதத்தின் அடிப்படையில் சங்க இலக்கியம் முதல் நவீன இலக்கியம் வரை ஆய்வு செய்தவர்.
நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Shortcut):
கேசவன் = கேஸ் (Case). சமூகத்தின் ஒவ்வொரு 'கேஸ்' (Case/Issue) ஆய்வையும் மார்க்சியக் கண்ணோட்டத்தில் அலசியவர் என்று நினைவில் கொள்க.
4. ராஜ் கௌதமன் (Raj Gautaman)
தமிழ் இலக்கியத்தில் தலித்திய மற்றும் பண்பாட்டுத் திறனாய்வை முன்வைத்த மிக முக்கியமான அறிஞர்.
- சங்க இலக்கியத்தை அதிகார வர்க்கத்தின் பார்வையில் இருந்து விடுவித்து, அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்வியலாகப் பார்த்தார்.
- 'பண்பாட்டுப் படிமங்கள்' போன்ற நூல்கள் மூலம் இலக்கியத்தில் உள்ள படிமங்களை சமூகப் படிமங்களோடு இணைத்தார்.
- இலக்கியத் திறனாய்வை வெறும் அழகியல் சார்ந்து மட்டும் பார்க்காமல், அதிகாரப் படிநிலைகளை உடைக்கும் கருவியாக மாற்றினார்.
5. ரவிக்குமார் (Ravikumar)
தலித் அரசியல் மற்றும் இலக்கியத் திறனாய்வில் ஒரு நவீனக் குரல். இவர் தலித் இலக்கியம் மற்றும் அரசியல் விமர்சனங்களை முன்னிறுத்துகிறார்.
- தலித் இலக்கியத்தின் அழகியல் மற்றும் அதன் அரசியல் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துபவர்.
- தமிழ் தேசிய அரசியல் மற்றும் தலித் அரசியல் இடையிலான முரண்களைத் திறனாய்வு செய்தவர்.
- இலக்கியத்தை வெறும் கவித்துவமாகப் பார்க்காமல், சமூக விடுதலைக்கான ஒரு தளமாக முன்வைக்கிறார்.
6. தி. சு. நடராசன் (Thi. Su. Natarajan)
தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வின் கோட்பாட்டுப் பின்புலத்தை விரிவுபடுத்தியவர். இவர் ஒரு சிறந்த பேராசிரியராகவும், திறனாய்வாளராகவும் அறியப்படுகிறார்.
- 'திறனாய்வுக்கலை' மற்றும் 'இலக்கியமும் திறனாய்வும்' போன்ற நூல்கள் இவரது ஆளுமையை பறைசாற்றும்.
- மேற்கத்திய திறனாய்வுக் கோட்பாடுகளைத் தமிழ் சூழலுக்கு ஏற்ப மொழிபெயர்த்தும், மாற்றியும் வழங்கினார்.
- இலக்கியத்தின் உள்ளடக்கத்தை விட, வடிவம் (Form) மற்றும் அதன் கட்டமைப்பை நுணுக்கமாக ஆய்வு செய்தவர்.
7. க. கைலாசபதி (K. Kailasapathy)
ஒப்பிலக்கியத் துறையின் தந்தை என்று அழைக்கப்படுபவர். இலங்கை மற்றும் தமிழகத் தமிழ் இலக்கிய ஆய்வுகளில் இவரது பங்கு ஈடு இணையற்றது.
- 'தமிழ் வீரயுகக் கவிதைகள்' (Tamil Heroic Poetry) இவரது உலகத்தரம் வாய்ந்த ஆய்வு.
- சங்க இலக்கியத்தை ஹோமர் காலத்து கிரேக்க இலக்கியங்களோடு ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்தார்.
- இலக்கியத்தை ஒரு சமூக நிறுவனமாகப் பார்த்தவர்.
முக்கியக் குறிப்பு:
கைலாசபதி = ஒப்பிலக்கியம். இவர் கம்பன், சங்க இலக்கியம் மற்றும் ஹோமர் காப்பியங்களை ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்தவர் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.
8. கா. சிவத்தம்பி (Ka. Sivathamby)
சமூகவியல் அடிப்படையில் இலக்கியத்தை அணுகிய மற்றொரு பெரும் ஆளுமை. இவர் கைலாசபதியுடன் இணைந்து பணியாற்றியவர்.
- 'தமிழ் இலக்கிய வரலாறு' குறித்த இவரது நூல்கள் மிக முக்கியமானவை.
- தொழில்முறை இலக்கியம் மற்றும் அதன் பரிணாம வளர்ச்சியை ஆய்வு செய்தவர்.
- இலக்கியம் என்பது சமூக மாற்றங்களின் ஒரு பிரதிபலிப்பு என்பதைத் தரவுகளுடன் நிரூபித்தவர்.
9. எம். ஏ. நுஃமான் (M. A. Nuhman)
தமிழ் இலக்கியத்தில் மொழியியல் மற்றும் நவீனத்துவத் திறனாய்வை இணைத்தவர். இவர் இலங்கைத் தமிழ் இலக்கியத்தில் ஒரு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறார்.
- இலக்கிய மொழிக்கும் பேச்சு மொழிக்கும் உள்ள உறவை ஆய்வு செய்தவர்.
- தலித் இலக்கியம் மற்றும் பெண்ணிய இலக்கியம் குறித்து ஆழமான விமர்சனங்களை முன்வைத்துள்ளார்.
- இலக்கியத்தை ஒரு மொழியியல் கலைப்படைப்பாக அணுகுவதில் வல்லவர்.
10. சி. கனகசபாபதி (C. Kanagasabapathy)
தமிழ் இலக்கியப் பரப்புரை மற்றும் திறனாய்வில் ஈடுபட்டவர். இவர் இலக்கியத் திறனாய்வைச் சாமானிய மக்களுக்கும் கொண்டு சென்றவர்.
- பாரதி மற்றும் புதுக்கவிதை ஆய்வுகளில் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பைச் செய்தவர்.
- இலக்கிய மதிப்பீடுகளில் ஒரு நேர்மையான அணுகுமுறையைக் கடைப்பிடித்தவர்.
11. க. பஞ்சாங்கம் (Ka. Panchangam)
தமிழ் இலக்கியத்தில் 'பண்பாட்டுத் திறனாய்வு' (Cultural Criticism) முறையை மிகத் தெளிவாகப் பயன்படுத்தியவர்.
- சங்க இலக்கியம் முதல் தற்கால இலக்கியம் வரை பண்பாட்டுப் பின்புலத்துடன் ஆய்வு செய்கிறார்.
- இலக்கியத்தை வெறும் எழுத்துகளாகப் பார்க்காமல், ஒரு சமுதாயத்தின் பண்பாட்டு அடையாளமாகப் பார்க்கிறார்.
- இவரது ஆய்வுகள் பெரும்பாலும் சமூகவியல் மற்றும் மானுடவியல் பார்வைகளைக் கொண்டவை.
ஒப்பீட்டு அட்டவணை: திறனாய்வாளர்களும் அவர்களது முக்கியப் பணிகளும்
| திறனாய்வாளர் | முக்கிய ஆய்வுப் பரப்பு |
|---|---|
| க. கைலாசபதி | ஒப்பிலக்கியம், வீரயுகக் கவிதைகள் |
| கா. சிவத்தம்பி | சமூகவியல் இலக்கிய வரலாறு |
| ராஜ் கௌதமன் | தலித்தியம், பண்பாட்டுப் படிமங்கள் |
| அ. மார்க்ஸ் | மார்க்சியம், மனித உரிமைகள் |
| தி. சு. நடராசன் | திறனாய்வுக் கோட்பாடுகள் |
தேர்வுக்கான முக்கியக் குறிப்புகள்
மேற்கண்ட திறனாய்வாளர்கள் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில் தமிழ் இலக்கியத்தின் போக்கை மாற்றியமைத்தவர்கள். தேர்வில் வினாக்கள் வரும்போது, ஒரு திறனாய்வாளரின் அடிப்படை சித்தாந்தம் (உதாரணமாக: மார்க்சியம், தலித்தியம், பின்-நவீனத்துவம்) என்ன என்பதை முதலில் அடையாளம் காண வேண்டும்.
நினைவில் கொள்ள வேண்டியவை:
- கைலாசபதி - சிவத்தம்பி: சமூகவியல் மற்றும் ஒப்பிலக்கியம்.
- ராஜ் கௌதமன் - ரவிக்குமார்: தலித் இலக்கியம் மற்றும் அதிகார எதிர்ப்பு.
- அ. மார்க்ஸ்: மார்க்சியம் மற்றும் சமூக நீதி.
- தமிழவன்: பின்-நவீனத்துவம்.
இலக்கியத் திறனாய்வு என்பது ஒரு தொடர் செயல்முறை. இந்த அறிஞர்கள் அனைவரும் தமிழ் இலக்கியத்தை வெறும் ரசனைக்காக மட்டும் வாசிக்காமல், சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தினர் என்பதே இவர்களின் பொதுவான சிறப்பம்சமாகும்.