1857-ஆம் ஆண்டு பெரும் புரட்சி (சிப்பாய் கலகம்)
இந்திய வரலாற்றில் 1857-ஆம் ஆண்டு ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சியின் அடக்குமுறைக்கு எதிராக இந்திய மக்கள் ஒன்றுதிரண்ட முதல் மாபெரும் ஆயுதப் புரட்சி இதுவாகும். இதனைப் பல வரலாற்றாசிரியர்கள் 'இந்திய விடுதலைப் போரின் தொடக்கம்' என்று அழைக்கின்றனர். இந்த நிகழ்வு ஏன் ஏற்பட்டது, அதன் விளைவுகள் என்ன என்பதை விரிவாகக் காண்போம்.
புரட்சிக்கான காரணங்கள்
1857-ஆம் ஆண்டு புரட்சி திடீரென வெடித்த ஒன்றல்ல. பல ஆண்டுகளாக இந்திய மக்கள் ஆங்கிலேயரின் பொருளாதார, அரசியல் மற்றும் சமூகக் கொள்கைகளால் பாதிக்கப்பட்டிருந்தனர். அதன் வெளிப்பாடே இந்த மாபெரும் புரட்சி.
அரசியல் காரணங்கள்
ஆங்கிலேயரின் 'துணைப்படைத் திட்டம்' மற்றும் 'வாரிசு இழப்புக் கொள்கை' (Doctrine of Lapse) ஆகியவை இந்திய மன்னர்களிடையே பெரும் கோபத்தை ஏற்படுத்தின. டல்ஹௌசி பிரபு கொண்டு வந்த வாரிசு இழப்புக் கொள்கையின்படி, வாரிசு இல்லாத மன்னர்களின் நாடுகள் ஆங்கிலேயர் வசம் இணைக்கப்பட்டன. ஜான்சி, சதாரா, நாக்பூர், சம்பல்பூர் ஆகிய நாடுகள் இவ்வாறு பறிக்கப்பட்டன. இது மன்னர்களிடையே பெரும் பாதுகாப்பின்மையையும், ஆங்கிலேயர் மீதான வெறுப்பையும் உருவாக்கியது.
பொருளாதாரக் காரணங்கள்
ஆங்கிலேயரின் நிலவரி முறைகள் (ஜமீன்தாரி, ரயத்துவாரி, மஹல்வாரி) விவசாயிகளை வறுமையில் தள்ளின. அதிகப்படியான வரிகளால் விவசாயிகள் நிலத்தை இழந்தனர். அதேபோல், இந்தியத் தொழில்கள் ஆங்கிலேயரின் இயந்திரமயமாக்கப்பட்ட பொருட்களால் நசுக்கப்பட்டன. கைவினைஞர்கள் மற்றும் நெசவாளர்கள் வாழ்வாதாரத்தை இழந்தனர்.
சமூக மற்றும் சமயக் காரணங்கள்
ஆங்கிலேயர்கள் இந்திய சமூகத்தின் பழக்கவழக்கங்களில் தலையிட்டனர். சதி ஒழிப்பு, விதவை மறுமணம் போன்ற சீர்திருத்தங்கள் ஒருபுறம் வரவேற்கப்பட்டாலும், பழமைவாத மக்கள் இதனைத் தங்கள் கலாச்சாரத்தின் மீதான தாக்குதலாகக் கருதினர். மேலும், கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளின் மதமாற்ற நடவடிக்கைகள் இந்தியர்களிடையே பெரும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தின.
காரணங்களை நினைவில் கொள்ள "P-A-S-M" என்ற சுருக்கத்தைப் பயன்படுத்துங்கள்:
- P (Political): வாரிசு இழப்புக் கொள்கை.
- A (Administrative): ஊழல் நிறைந்த நிர்வாகம்.
- S (Social): மதமாற்ற நடவடிக்கைகள்.
- M (Military): என்ஃபீல்டு துப்பாக்கித் தோட்டாக்கள்.
உடனடி காரணம்: என்ஃபீல்டு துப்பாக்கி
புரட்சி வெடிப்பதற்கு மிக முக்கியமான உடனடி காரணமாக அமைந்தது புதிய 'என்ஃபீல்டு' (Enfield) ரகத் துப்பாக்கிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதுதான். இந்தத் துப்பாக்கியில் பயன்படுத்தப்பட்ட தோட்டாக்கள், பசு மற்றும் பன்றியின் கொழுப்பால் தடவப்பட்டதாக வதந்தி பரவியது. பசுவை புனிதமாகக் கருதும் இந்துக்களும், பன்றியை வெறுக்கும் முஸ்லிம்களும் இதைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர். இதுவே புரட்சியின் தீப்பொறியாக மாறியது.
புரட்சியின் தொடக்கம் மற்றும் பரவல்
1857, மார்ச் 29 அன்று, பாரக்பூர் ராணுவ முகாமில் மங்கள் பாண்டே என்ற சிப்பாய், தனது மேலதிகாரியைச் சுட்டுக் கொன்றார். இது புரட்சியின் தொடக்கமாக அமைந்தது. பின்னர் மே 10-ஆம் தேதி, மீரட்டில் உள்ள சிப்பாய்கள் அனைவரும் கலகத்தில் ஈடுபட்டனர். அவர்கள் டெல்லியை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்று, முகலாயப் பேரரசர் இரண்டாம் பகதூர் ஷாவை இந்தியாவின் பேரரசராக அறிவித்தனர்.
முக்கிய மையங்களும் தலைவர்களும்
| மையம் | இந்தியத் தலைவர்கள் |
|---|---|
| டெல்லி | இரண்டாம் பகதூர் ஷா, பக்த் கான் |
| லக்னோ | பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால் |
| கான்பூர் | நானா சாகிப், தாந்தியா தோபே |
| ஜான்சி | ராணி லட்சுமிபாய் |
| பீகார் | கன்வர் சிங் |
புரட்சியின் வீழ்ச்சிக்கான காரணங்கள்
புரட்சி நாடு தழுவிய அளவில் வீச்சாக இருந்தாலும், அது தோல்வியில் முடிந்தது. அதற்கான முக்கிய காரணங்கள்:
- ஒருங்கிணைப்பு இன்மை: புரட்சியாளர்கள் ஒரு பொதுவான திட்டமிடுதல் இன்றி செயல்பட்டனர்.
- ஆயுத பலம்: நவீன ஆயுதங்கள் மற்றும் தொலைத்தொடர்பு வசதிகள் ஆங்கிலேயர்களிடம் அதிகமாக இருந்தன.
- தலைமைப் பற்றாக்குறை: பல இடங்களில் தலைவர்கள் தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காகப் போராடினார்களே தவிர, இந்தியாவை விடுவிக்க வேண்டும் என்ற ஒற்றை நோக்கம் முழுமையாக இல்லை.
- ஆதரிக்காத பிரிவினர்: இந்திய மன்னர்கள் மற்றும் ஜமீன்தாரர்களில் பலர் ஆங்கிலேயருக்கு ஆதரவாகச் செயல்பட்டனர்.
புரட்சியின் விளைவுகள்
புரட்சி தோல்வியடைந்தாலும், அது ஆங்கிலேய ஆட்சியில் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது. 1858-ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசுச் சட்டம் (Government of India Act 1858) இயற்றப்பட்டது. இதன் மூலம்:
- இந்தியாவின் நிர்வாகம் கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடமிருந்து பிரிட்டிஷ் அரசரின் (Crown) நேரடி கட்டுப்பாட்டிற்கு மாறியது.
- 'கவர்னர் ஜெனரல்' என்ற பதவி 'வைசிராய்' (Viceroy) என்று மாற்றப்பட்டது. முதன்முதலில் கானிங் பிரபு வைசிராயாக நியமிக்கப்பட்டார்.
- மன்னர்களின் உரிமைகள் மற்றும் வாரிசுரிமை அங்கீகரிக்கப்பட்டது.
- ராணுவத்தில் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை குறைக்கப்பட்டது.
- 1857, மார்ச் 29: மங்கள் பாண்டேவின் கிளர்ச்சி.
- 1857, மே 10: மீரட் புரட்சித் தொடக்கம்.
- 1858, நவம்பர் 1: விக்டோரியா மகாராணியின் பேரறிக்கை (Queen's Proclamation).
முடிவுரை
1857-ஆம் ஆண்டு புரட்சி, இந்திய தேசியவாதத்தின் விடியலாகக் கருதப்படுகிறது. இது இந்தியர்களுக்குத் தங்களின் ஒற்றுமையின் வலிமையை உணர்த்தியது. தோல்வியடைந்தாலும், இதுவே பின்னாளில் வந்த இந்திய விடுதலைப் போராட்டங்களுக்கு அடித்தளமாக அமைந்தது. தியாகிகள் மங்கள் பாண்டே, ராணி லட்சுமிபாய் போன்றோரின் வீரதீரச் செயல்கள் இன்றும் வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கின்றன.
இந்தத் தலைப்பிலிருந்து வினாக்கள் கேட்கப்படும்போது, புரட்சியின் மையங்களையும் அதற்குத் தலைமையேற்ற தலைவர்களையும் சரியாகப் பொருத்துவதில் கவனம் தேவை. குறிப்பாக ஜான்சி ராணி லட்சுமிபாய் மற்றும் தாந்தியா தோபே சம்பந்தப்பட்ட கேள்விகள் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன.
இந்தத் தலைப்பின் கீழ் உள்ள அனைத்து முக்கிய நிகழ்வுகளையும், காலவரிசைப்படி நினைவில் கொள்வது தேர்வில் வெற்றி பெற உதவும். வரலாறு என்பது வெறும் தேதிகள் அல்ல, அது நம் முன்னோர்களின் தியாகம் என்பதை உணர்ந்து படியுங்கள்.