இனம், மொழி, வழக்காறு மற்றும் இந்தியா ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு
இந்தியா உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடு மட்டுமல்ல, பன்முகத்தன்மையின் சங்கமமாகவும் திகழ்கிறது. "வேற்றுமையில் ஒற்றுமை" என்பது வெறும் முழக்கம் அல்ல, அது இந்திய மண்ணின் ஆன்மா. ஒரு தேசமாக இந்தியா எவ்வாறு உருவானது, அதன் இன மற்றும் மொழிப் பின்னணி என்ன, மற்றும் மதச்சார்பின்மை என்ற கொள்கை இந்திய அரசியலமைப்பில் எவ்வாறு வேரூன்றியுள்ளது என்பதை இந்த அத்தியாயத்தில் விரிவாகக் காண்போம்.
1. இந்தியாவின் இனக் குழுக்கள் (Racial Groups of India)
இந்தியாவின் மக்கள் தொகையை பல்வேறு இனக் கூறுகளின் கலவையாக மானுடவியலாளர்கள் வகைப்படுத்துகின்றனர். பி.எஸ். குஹா (B.S. Guha) போன்ற அறிஞர்கள் இந்திய மக்களை முக்கியமாக ஆறு இனப் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கின்றனர்.
- நெக்ரிட்டோக்கள் (Negritos): இவர்கள் இந்தியாவிற்கு வந்த முதல் இனத்தவர் என்று கருதப்படுகிறார்கள். அந்தமான் தீவுகள் மற்றும் தென்னிந்தியாவின் சில பழங்குடியின மக்களிடம் இவர்களின் தாக்கம் காணப்படுகிறது.
- புரோட்டோ-ஆஸ்ட்ரலாய்டுகள் (Proto-Australoids): மத்திய மற்றும் தென்னிந்தியாவில் உள்ள பழங்குடியின மக்கள் இந்த இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள்.
- மங்கோலாய்டுகள் (Mongoloids): வடகிழக்கு இந்தியா, லடாக் மற்றும் சிக்கிம் பகுதிகளில் வாழும் மக்கள்.
- மத்திய தரைக்கடல் இனத்தவர் (Mediterraneans): சிந்து சமவெளி நாகரிகத்தைப் படைத்தவர்களில் இவர்களும் அடங்குவர்.
- மேற்கத்திய பிராக்கிசெபால்கள் (Western Brachycephals): குஜராத், மகாராஷ்டிரா மற்றும் வங்காளப் பகுதிகளில் காணப்படுகின்றனர்.
- நார்டிக்குகள் (Nordics): இந்தோ-ஆரிய மொழிகளைப் பேசியவர்கள் என்று இவர்கள் அறியப்படுகிறார்கள்.
இனங்களை நினைவில் கொள்ள: 'நே-பு-ம-மே-மே-நா' (நெக்ரிட்டோ, புரோட்டோ-ஆஸ்ட்ரலாய்டு, மங்கோலாய்டு, மத்திய தரைக்கடல், மேற்கத்திய பிராக்கிசெபால்கள், நார்டிக்குகள்).
2. இந்தியாவின் மொழிக் குடும்பங்கள்
இந்தியா மொழிகளின் அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்திய அரசியலமைப்பின் 8-வது அட்டவணையில் 22 மொழிகள் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. இருப்பினும், மொழியியல் ரீதியாக இந்திய மொழிகளை நான்கு முக்கிய குடும்பங்களாகப் பிரிக்கலாம்.
| மொழிக் குடும்பம் | முக்கியப் பகுதிகள் |
|---|---|
| இந்தோ-ஆரியன் | வட இந்தியா (இந்தி, வங்காளம், மராத்தி) |
| திராவிடம் | தென்னிந்தியா (தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், மலையாளம்) |
| ஆஸ்ட்ரோ-ஆசியாட்டிக் | மத்திய இந்தியா மற்றும் வடகிழக்கு (சந்தாலி, முண்டா) |
| திபெத்தோ-பர்மன் | வடகிழக்கு மாநிலங்கள் |
3. இந்திய வழக்காறுகள் மற்றும் கலாச்சாரம்
இந்திய வழக்காறு என்பது நிலப்பரப்பு, காலநிலை மற்றும் வரலாற்றின் அடிப்படையில் மாறுபடும் ஒரு சிக்கலான பிணைப்பு. உணவு முறைகள், உடைகள், திருவிழாக்கள் மற்றும் கலை வடிவங்கள் மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுபடுகின்றன. உதாரணத்திற்கு, தென்னிந்தியாவின் 'பொங்கல்/ஓணம்' அறுவடைத் திருவிழாக்களும், வட இந்தியாவின் 'பைசாகி' திருவிழாவும் ஒரே நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், கொண்டாடும் முறை வேறுபடுகிறது.
4. இந்தியா ஒரு மதச்சார்பற்ற நாடு (Secularism in India)
இந்திய அரசியலமைப்பின் முகப்புரையில் (Preamble) 42-வது சட்டத்திருத்தம் (1976) மூலம் "மதச்சார்பற்ற" (Secular) என்ற சொல் சேர்க்கப்பட்டது. இந்திய மதச்சார்பின்மை என்பது மேற்கத்திய நாடுகளைப் போல மதத்திலிருந்து அரசு முற்றிலும் பிரிந்திருப்பது அல்ல; மாறாக, அரசு அனைத்து மதங்களையும் சமமாக மதித்து, எந்த ஒரு மதத்தையும் அரசு மதமாக அறிவிக்காமல் இருப்பதாகும்.
அரசியலமைப்புப் பாதுகாப்புகள்:
- சரத்து 25-28: இவை சமய சுதந்திரத்திற்கான உரிமையை வழங்குகின்றன. எந்தவொரு குடிமகனும் தான் விரும்பும் மதத்தைப் பின்பற்றலாம், பரப்பலாம்.
- சரத்து 14: சட்டத்திற்கு முன் அனைவரும் சமம். மதம், இனம், சாதி அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டக்கூடாது.
- சரத்து 15: மதம், இனம், சாதி, பாலினம் அல்லது பிறப்பிடத்தின் அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டுவதைத் தடை செய்கிறது.
- சரத்து 29 & 30: சிறுபான்மையினரின் கல்வி மற்றும் கலாச்சார உரிமைகளைப் பாதுகாக்கிறது.
- இந்தியாவின் மதச்சார்பின்மை கொள்கை: 'சர்வ தர்ம சமபாவம்' (அனைத்து மதங்களும் சமம்).
- மதச்சார்பற்ற என்ற சொல் சேர்க்கப்பட்ட ஆண்டு: 1976 (42-வது சட்டத் திருத்தம்).
- இந்தியாவில் மதம் என்பது தனிப்பட்ட விஷயம்; அரசு அதற்கு மேலானது அல்ல, அதே சமயம் மதம் சார்ந்து அரசு இயங்காது.
5. பன்முகத்தன்மையில் ஒற்றுமை (Unity in Diversity)
இந்தியா ஒரு துணைக் கண்டம். இமயமலை முதல் கன்னியாகுமரி வரை பல்வேறு நிலப்பரப்புகள் இருந்தாலும், இந்தியர்கள் அனைவரும் ஒரு குடையின் கீழ் இணைக்கப்பட்டுள்ளனர். இதற்கு முக்கியக் காரணங்கள்:
- புவியியல் ஒற்றுமை: இயற்கை எல்லைகளால் இந்தியா தனித்துவமாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
- அரசியல் ஒற்றுமை: ஒரே அரசியலமைப்பு, ஒரே தேர்தல் முறை மற்றும் ஒரே நீதித்துறை.
- பண்பாட்டு ஒற்றுமை: இதிகாசங்களான ராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் இந்தியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் ஒரு பிணைப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன.
6. சவால்கள் மற்றும் தீர்வுகள்
பன்முகத்தன்மை கொண்ட நாட்டில் மதவாதம், பிராந்தியவாதம் மற்றும் மொழிச் சண்டைகள் சில நேரங்களில் சவாலாக அமைகின்றன. இவற்றை முறியடிக்க 'தேசிய ஒருமைப்பாடு' (National Integration) மிக அவசியமாகும். பள்ளிகளில் தேசிய கீதம், தேசியக் கொடி மற்றும் தேசத் தலைவர்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகள் கற்பிக்கப்படுவது இதற்காகவே.
- 1947: இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்தது (பன்முகத்தன்மையை அங்கீகரித்தல்).
- 1950: குடியரசு நாடாக மாறியது (அரசியலமைப்பு அமல்).
- 1976: 42-வது சட்டத் திருத்தம் (மதச்சார்பின்மை முகப்புரையில் சேர்க்கப்பட்டது).
முடிவுரை
இந்தியா என்பது பல வண்ணங்கள் கலந்த ஒரு அழகான ஓவியம் போன்றது. இனம், மொழி, மதம் எனப் பல பிரிவுகள் இருந்தாலும், இந்தியர் என்ற உணர்வே நம்மை வலிமைப்படுத்துகிறது. மதச்சார்பின்மை என்பது இந்திய ஜனநாயகத்தின் இதயம். இதைச் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு செயல்படுவது ஒவ்வொரு இந்தியக் குடிமகனின் கடமையாகும்.
இந்த அத்தியாயத்தில் உள்ள இனப் பிரிவுகள் மற்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டங்கள் (சரத்து 25-30) மிக முக்கியம். இவற்றைத் திரும்பத் திரும்பப் படித்துக் கொள்வது தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.