இலக்கணவகைச் சொற்கள்: பெயர், வினை, இடை, உரி
தமிழ் மொழியின் மிக முக்கியமான அடிப்படை இலக்கணப் பகுதி 'சொல்லிலக்கணம்' ஆகும். சொற்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன, அவை எவ்வாறு வாக்கியத்தில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை அறிந்துகொள்வது ஒரு மாணவனின் மொழித் திறனை வளர்க்கும். தமிழ் இலக்கணத்தில் சொற்கள் அதன் பயன்பாட்டின் அடிப்படையில் நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல் மற்றும் உரிச்சொல்.
1. பெயர்ச்சொல் (Noun)
ஒன்றன் பெயரை உணர்த்தும் சொல் பெயர்ச்சொல் எனப்படும். இது உயர்திணை அல்லது அஃறிணையில் உள்ள ஒரு பொருளின் பெயரைச் சுட்டிக்காட்டும். பெயர்ச்சொற்கள் ஆறு வகைப்படும்.
- பொருட்பெயர்: உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருள்களைக் குறிப்பது. (எ.கா: மரம், செடி, மனிதன், புத்தகம்).
- இடப்பெயர்: ஒரு இடத்தைக் குறிக்கும் சொல். (எ.கா: சென்னை, பள்ளி, மலை, காடு).
- காலப்பெயர்: காலத்தைக் குறிக்கும் சொல். (எ.கா: நிமிடம், நாள், ஆண்டு, மாலை).
- சினைப்பெயர்: ஒரு பொருளின் உறுப்பைக் குறிப்பது. (எ.கா: கண், கை, கிளை, இலை).
- குணப்பெயர் (பண்புப்பெயர்): பொருளின் பண்பை அல்லது குணத்தை உணர்த்துவது. (எ.கா: இனிப்பு, வட்டம், நன்மை, கருமை).
- தொழிற்பெயர்: ஒரு செயலைக் குறிக்கும் பெயராக அமைவது. (எ.கா: ஆடுதல், பாடுதல், படித்தல்).
2. வினைச்சொல் (Verb)
ஒரு செயலை அல்லது வினையை உணர்த்தும் சொல் வினைச்சொல் எனப்படும். இது காலத்தைக் காட்டும் தன்மையுடையது. வினைச்சொற்கள் முக்கியமாக இரு வகைப்படும்: தெரிநிலை வினை மற்றும் குறிப்பு வினை.
தெரிநிலை வினை
செய்பவன், கருவி, நிலம், செயல், காலம், செயப்படுபொருள் ஆகிய ஆறையும் வெளிப்படையாகக் காட்டுவது தெரிநிலை வினை. (எ.கா: கதிர் படம் வரைந்தான் - இதில் கதிர் (எழுவாய்), படம் (செயப்படுபொருள்), வரைதல் (செயல்), இறந்த காலம் (காலம்) அனைத்தும் வெளிப்படுகின்றன).
குறிப்பு வினை
பெயர், இடம், காலம், சினை, குணம், தொழில் ஆகியவற்றை அடிப்படையாகக் கொண்டு காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல் குறிப்பால் உணர்த்துவது குறிப்பு வினை. (எ.கா: அவன் பொன்னன் - இதில் பொன்னன் என்பது ஒரு பண்பைக் குறிக்கிறதே தவிர, குறிப்பிட்ட செயலைச் சுட்டிக்காட்டவில்லை).
3. இடைச்சொல் (Particle)
இடைச்சொற்கள் தனித்து இயங்கும் ஆற்றல் அற்றவை. இவை பெயர்ச்சொற்களையும் வினைச்சொற்களையும் சார்ந்து மட்டுமே வரும். இவை மொழியின் ஓட்டத்தை அழகாக்கவும், பொருளைத் தெளிவுபடுத்தவும் பயன்படுகின்றன.
- வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண். (எ.கா: அவனை, அவனால்).
- அசைநிலை: ஒரு வாக்கியத்தில் ஓசைக்காக வருபவை. (எ.கா: மன், தில், ஏ, ஓ).
- சாரியை: பகுபத உறுப்புகளில் வரும். (எ.கா: அன், ஆன், இன்).
- உவம உருபுகள்: போல, போன்ற. (எ.கா: மலர் போன்ற முகம்).
4. உரிச்சொல் (Adjective/Adverb)
பெயர்ச்சொல் மற்றும் வினைச்சொற்களின் தன்மையை மிகைப்படுத்திக் கூறுவது உரிச்சொல் எனப்படும். இது ஒரு சொல்லுக்கு உரித்தான பொருளைக் குறிப்பதால் 'உரிச்சொல்' எனப்படுகிறது. இவை பெரும்பாலும் செய்யுள்களிலேயே அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
உரிச்சொற்கள் பல பொருள்படும் ஒரு சொல்லாகவும் அல்லது ஒரு பொருள்படும் பல சொற்களாகவும் இருக்கும்.
| உரிச்சொல் | பொருள் | எடுத்துக்காட்டு |
|---|---|---|
| சால | மிகவும் | சாலச் சிறந்தது |
| உரு | மிகவும் | உருப்பசி |
| தவ | மிகவும் | தவத்திரு |
| நனி | மிகவும் | நனி தின்றான் |
உரிச்சொற்கள் பெரும்பாலும் 'மிகவும்' என்ற பொருளில் மிகைப்படுத்திக் கூறப் பயன்படுகின்றன.
இலக்கணவகைச் சொற்கள்: ஒப்பீடு மற்றும் சுருக்கம்
ஒரு வாக்கியத்தை உருவாக்கும்போது இந்த நான்கு சொற்களும் எவ்வாறு இணைகின்றன என்பதைப் பார்ப்போம். உதாரணமாக, "சாலச் சிறந்த கதிர் பாடம் படித்தான்" என்ற வாக்கியத்தை எடுத்துக் கொள்வோம்.
- சால: உரிச்சொல் (சிறப்புப் பண்பை மிகைப்படுத்துகிறது).
- சிறந்த: குறிப்பு வினை (பண்பு சார்ந்தது).
- கதிர்: பெயர்ச்சொல் (பொருட்பெயர்).
- பாடம்: பெயர்ச்சொல் (பொருட்பெயர்).
- படித்தான்: வினைச்சொல் (செயல்).
- பெயர்ச்சொல் - பெயரைச் சொல்லும்.
- வினைச்சொல் - செயலைச் சொல்லும்.
- இடைச்சொல் - சார்ந்து வரும்.
- உரிச்சொல் - மிகைப்படுத்திச் சொல்லும்.
பகுபத உறுப்பிலக்கணம் மற்றும் சொற்களின் பங்கு
சொற்கள் பிரிக்கப்படும்போது பகுபதம் மற்றும் பகாபதம் என இருவகைப்படும். பகுபதம் என்பது பிரிக்கக்கூடிய சொல். இதில் பெயர் பகுபதம் மற்றும் வினை பகுபதம் என இரு வகை உண்டு. வினை பகுபதத்தில் விகுதி, பகுதி, இடைநிலை, சாரியை என சொற்கள் பிரிக்கப்படும்போது, அங்கு இடைச்சொற்களின் பங்கு மிக முக்கியமாகிறது.
மேற்கண்ட நான்கு வகைச் சொற்களையும் முறையாகப் புரிந்துகொண்டால், தமிழ் வாக்கிய அமைப்பில் உள்ள பிழைகளைத் தவிர்ப்பதோடு, செய்யுள் பொருளுணர்தல் மற்றும் மொழித்திறன் தேர்வுகளில் முழு மதிப்பெண்களைப் பெற முடியும்.
மாணவர்கள் பயிற்சி செய்ய வேண்டியவை: கொடுக்கப்பட்ட பத்தியிலிருந்து பெயர்ச்சொற்களை மட்டும் தனியாகப் பிரித்து, அவை எந்த வகையைச் சார்ந்தவை என்று வகைப்படுத்தவும். அதேபோல் வினைச்சொற்களை எடுத்து அதன் காலத்தைக் கண்டறியவும்.
இலக்கண அறிவு என்பது வெறும் மனப்பாடம் செய்வதல்ல; அது மொழியை உணர்ந்து பயன்படுத்துவதாகும். பெயர்ச்சொற்களைச் சுற்றியே உலகப் பொருட்கள் இயங்குகின்றன, வினைச்சொற்களைச் சுற்றியே இயக்கம் நிகழ்கிறது. இடைச்சொற்கள் இணைக்கின்றன, உரிச்சொற்கள் சிறப்பிக்கின்றன. இக்கருத்துக்களை ஆழமாகப் பதியும் போது தமிழ் இலக்கணம் எளிமையாக மாறும்.
தொடர்ச்சியான வாசிப்பு மற்றும் பயிற்சிகள் மூலம் சொற்களின் வகைப்பாட்டை உங்கள் ஆழ்மனதில் பதிய வைக்கலாம். குறிப்பாகத் திருக்குறள் போன்ற இலக்கியங்களில் வரும் சொற்களைப் பிரித்துப் பார்ப்பது, இந்த நான்கு வகைச் சொற்களையும் கண்டறிய சிறந்த பயிற்சியாகும்.
இறுதியாக, இலக்கணத்தின் ஒவ்வொரு விதியும் ஒரு தர்க்கத்தைப் பெற்றுள்ளது என்பதை உணருங்கள். அந்தத் தர்க்கத்தை (Logic) புரிந்துகொண்டால், தேர்வில் எந்தச் சொல் கேட்டாலும் உங்களால் எளிதில் வகைப்படுத்த முடியும்.