இலக்கணவகைச் சொற்கள்

தமிழ் மொழியின் இலக்கணத்தை முறையாகக் கற்றுக்கொள்வது ஒரு கட்டிடத்தைக் கட்டுவதைப் போன்றது. அடித்தளம் சரியாக இருந்தால் மட்டுமே கட்டிடம் உறுதியாக இருக்கும். அந்த வகையில், தமிழ் இலக்கணத்தின் மிக முக்கியமான அடிப்படைப் பகுதி 'சொல்' ஆகும். சொற்களைப் பொருள் அடிப்படையில் நான்கு வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். அவை: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல் மற்றும் உரிச்சொல் ஆகும்.

1. பெயர்ச்சொல் (Noun)

ஒன்றன் பெயரை உணர்த்தி வருவது பெயர்ச்சொல் எனப்படும். ஒரு மனிதர், இடம், பொருள், காலம், சினை (உறுப்பு), குணம், தொழில் என எதனையும் குறிக்கலாம். பெயர்ச்சொற்களை அறுவகையாகப் பிரிக்கலாம்.

பெயர்ச்சொல்லின் வகைகள்:

  • பொருட்பெயர்: உயிருள்ள மற்றும் உயிரற்ற பொருள்களைக் குறிப்பது. (எ.கா: மரம், செடி, கதிரவன், நாற்காலி).
  • இடப்பெயர்: ஒரு இடத்தைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: ஊர், பள்ளி, தோட்டம், சென்னை).
  • காலப்பெயர்: காலத்தைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: நிமிடம், நாள், வாரம், சித்திரை, காலை).
  • சினைப்பெயர்: ஒரு பொருளின் உறுப்பைக் குறிப்பது. (எ.கா: கண், கை, இலை, கிளை).
  • குணப்பெயர் (பண்புப்பெயர்): பொருளின் பண்பை அல்லது குணத்தை உணர்த்துவது. (எ.கா: நன்மை, வட்டம், சிவப்பு, இனிமை).
  • தொழிற்பெயர்: ஒரு தொழிலைக் குறிக்கும் பெயர். (எ.கா: ஆடுதல், பாடுதல், படித்தல், எழுதுதல்).
நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி: "பொருளிடம் காலம் சினை குணம் தொழில்" - இந்த வரிசையைச் சரியாக மனப்பாடம் செய்து கொண்டால், பெயர்ச்சொல்லின் ஆறு வகைகளையும் எளிதில் ஞாபகம் வைத்துக்கொள்ளலாம்.

2. வினைச்சொல் (Verb)

ஒன்றன் செயலை அல்லது வினையை உணர்த்தி வருவது வினைச்சொல் எனப்படும். வினைச்சொல் காலத்தை வெளிப்படையாகவோ அல்லது குறிப்பாகவோ காட்டும். இது வாக்கியத்தின் முடிவில் அமர்ந்து பயனிலையாகச் செயல்படும்.

வினைச்சொல்லின் வகைகள்:

  • முற்றுவினை: ஒரு வினை முழுமை பெற்றுப் பொருளை உணர்த்துவது. (எ.கா: வந்தான், படித்தாள்).
  • எச்சவினை: வினை முழுமை பெறாமல் எஞ்சி நிற்பது. இது பெயரெச்சம் மற்றும் வினையெச்சம் என இருவகைப்படும்.
  • பெயரெச்சம்: ஒரு பெயரைத் தழுவி நிற்கும் வினைச்சொல். (எ.கா: பாடிய கண்ணன் - 'பாடிய' என்னும் சொல் 'கண்ணன்' என்ற பெயரைத் தழுவுகிறது).
  • வினையெச்சம்: ஒரு வினையைத் தழுவி நிற்கும் வினைச்சொல். (எ.கா: பாடி வந்தான் - 'பாடி' என்னும் சொல் 'வந்தான்' என்ற வினையைத் தழுவுகிறது).

3. இடைச்சொல் (Particle)

பெயர்ச்சொற்களையும் வினைச்சொற்களையும் சார்ந்து வரும் சொற்கள் இடைச்சொற்கள் எனப்படும். இவை தனித்து இயங்கும் ஆற்றல் அற்றவை. இவை பெரும்பாலும் வேற்றுமை உருபுகள், சாரியைகள் மற்றும் தத்தம் பொருளை உணர்த்தும் சொற்களாக அமைகின்றன.

இடைச்சொல்லின் முக்கியப் பண்புகள்:

  • இவை தனியாக நின்றால் பொருள் தராது.
  • வேற்றுமை உருபுகள் (ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்) இதில் அடங்கும்.
  • இடைநிலை, விகாரங்கள் (சந்தி, சாரியை) போன்றவை இடைச்சொற்களின் ஒரு பகுதியாகும்.
  • எ.கா: "மரம் + ஐ = மரத்தை". இங்கு 'ஐ' என்பது இடைச்சொல்.

4. உரிச்சொல் (Adjective/Adverbial Particle)

பெயர்ச்சொல் மற்றும் வினைச்சொற்களின் தன்மையை மிகைப்படுத்திக் கூறுவது உரிச்சொல் ஆகும். இது ஒரு சொல்லுக்கு உரிய பொருளைத் தெளிவாக விளக்கப் பயன்படும்.

உரிச்சொல்லின் சிறப்புகள்:

  • இவை பெரும்பாலும் செய்யுளுக்கே உரியன.
  • ஒரு சொல் பல பொருளைத் தரும் அல்லது பல சொற்கள் ஒரு பொருளைத் தரும்.
  • எ.கா: 'சால', 'உரு', 'தவ', 'நனி' போன்றவை மிகுதி என்னும் பொருளைத் தரும். (சாலச் சிறந்தவன் = மிகவும் சிறந்தவன்).

இலக்கணவகைச் சொற்கள் - ஒப்பீட்டு அட்டவணை

சொல் வகை முக்கியப் பணி எடுத்துக்காட்டு
பெயர்ச்சொல் பெயரை உணர்த்துதல் கண்ணன், மதுரை
வினைச்சொல் செயலை உணர்த்துதல் ஓடினான், எழுதினான்
இடைச்சொல் சொற்களை இணைத்தல் மற்றும், ஐ, ஆல்
உரிச்சொல் பண்பை மிகுதிப்படுத்துதல் சால, நனி, உரு
முக்கியத் தேர்வு குறிப்புகள்: 1. 'பெயரெச்சம்' எப்போதும் ஒரு பெயரைத் தொடர்ந்து வரும் (எ.கா: ஓடிய குதிரை).
2. 'வினையெச்சம்' எப்போதும் ஒரு வினையைத் தொடர்ந்து வரும் (எ.கா: ஓடி வந்தான்).
3. இடைச்சொற்கள் தனித்து இயங்காது என்பதைக் கவனத்தில் கொள்க.

பகுபத உறுப்பிலக்கணம்

சொற்களைப் பிரிக்கும்போது வரும் உறுப்புகளைப் புரிந்துகொள்வது இலக்கணத் தேர்வுக்கு மிக அவசியம். ஒரு சொல்லைப் பிரிக்க முடிந்தால் அது பகுபதம் எனப்படும்.

பகுபதத்தின் 6 உறுப்புகள்:

  1. பகுதி: சொல்லின் முதலில் நிற்கும் அடிச்சொல்.
  2. விகுதி: சொல்லின் இறுதியில் நின்று திணை, பால், எண், இடம் காட்டும்.
  3. இடைநிலை: பகுதிக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் நின்று காலம் காட்டும்.
  4. சந்தி: பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் இடையில் வரும் எழுத்து.
  5. சாரியை: இடைநிலைக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வரும் அசை.
  6. விகாரம்: பகுதியில் ஏற்படும் மாற்றம் (தோன்றல், திரிதல், கெடுதல்).

எடுத்துக்காட்டாக, 'வந்தான்' என்ற சொல்லைப் பிரிப்போம்: 'வா(வ)' + 'த்' + 'த்' + 'ஆன்'. இதில் 'வா' என்பது பகுதி (விகாரம்), 'த்' என்பது சந்தி, 'த்' என்பது இறந்தகால இடைநிலை, 'ஆன்' என்பது ஆண்பால் வினைமுற்று விகுதி.

சொல் இலக்கணத்தின் முக்கியத்துவம்

போட்டித் தேர்வுகளில் இலக்கணவகைச் சொற்களில் இருந்து பல வினாக்கள் கேட்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக, ஒரு சொல்லைக் கொடுத்து அது பெயர்ச்சொல்லா அல்லது வினையெச்சமா என்று கண்டறியச் சொல்வார்கள். வாக்கியங்களை முறையாகப் பிரித்துப் பார்க்கப் பழகினால் இது மிக எளிது.

இலக்கண அறிவை வளர்த்துக்கொள்ள, தினசரி வாசிக்கும் செய்தித்தாள்களில் உள்ள சொற்களை வகைப்படுத்திப் பாருங்கள். பெயர்ச்சொற்களைத் தனியாகவும், வினைச்சொற்களைத் தனியாகவும் பிரித்து எழுதினால், தேர்வு நேரத்தில் குழப்பம் ஏற்படாது.

நினைவில் கொள்க: தேர்வுகளில் 'தொழிற்பெயர்' மற்றும் 'வினைமுற்று' ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வேறுபாட்டைக் கவனமாகக் கையாள வேண்டும். 'படித்தல்' என்பது தொழிற்பெயர் (பெயர்ச்சொல்), ஆனால் 'படித்தான்' என்பது வினைமுற்று (வினைச்சொல்).

இவ்வாறு, இலக்கணவகைச் சொற்களைப் பற்றிய தெளிவான புரிதல் இருந்தால், தமிழ் மொழிப் பாடத்தில் முழு மதிப்பெண்களைப் பெறுவது உறுதி. தொடர்ந்து பயிற்சி எடுங்கள், வெற்றி நிச்சயம்.