இலக்கியப் பாடல்கள் வெளிப்படுத்தும் ஆட்சி முறை மற்றும் நிருவாகக் கோட்பாடுகள்

தமிழ் இலக்கியங்கள் வெறும் கற்பனை மற்றும் உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாடு மட்டுமல்ல; அவை ஒரு சிறந்த அரசு எவ்வாறு இருக்க வேண்டும், மன்னனின் கடமைகள் யாவை, மற்றும் ஒரு நாட்டின் நிருவாகம் எவ்வாறு மக்களை மையப்படுத்திச் செயல்பட வேண்டும் என்பதற்கான வழிகாட்டியாகவும் திகழ்கின்றன. சங்க காலம் முதல் பிற்கால இலக்கியங்கள் வரை, நீதி நெறிமுறைகள் மற்றும் நிருவாகத் தத்துவங்கள் ஆழமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

சங்க இலக்கியங்களில் அரசு மற்றும் நிருவாகம்

சங்க இலக்கியங்களான பத்துப்பாட்டு மற்றும் எட்டுத்தொகை நூல்கள், குறிப்பாகப் புறநானூறு, அக்கால மன்னர்களின் ஆட்சி முறையைத் தெளிவாக விளக்குகின்றன. மன்னன் என்பவன் வெறும் ஆட்சியாளன் மட்டுமல்ல, அவன் அறத்தின் காவலனாக இருக்க வேண்டும் என்பதே சங்க இலக்கியங்களின் அடிப்படை வலியுறுத்தலாகும்.

மன்னனின் கடமைகள்

சங்க இலக்கியங்களில் மன்னனுக்கு வழங்கப்பட்ட மிக முக்கியமான கடமை 'முறை செய்தல்' ஆகும். 'முறை செய்தல்' என்பது தர்மத்தின் அடிப்படையில் நீதி வழங்குவதைக் குறிக்கும். மன்னன் செங்கோல் ஏந்தியவன் மட்டுமல்ல, அந்தச் செங்கோல் வளைந்துவிடாமல் காப்பவன். 'மன்னன் உயிர்த்தே மலர்தலை உலகம்' என்று புறநானூறு கூறுகிறது. அதாவது, மன்னனின் செயல்களே நாட்டின் நிலையைத் தீர்மானிக்கின்றன.

திருக்குறள் கூறும் நிருவாகக் கோட்பாடுகள்

திருவள்ளுவர் எழுதிய திருக்குறள், ஒரு நாட்டின் நிருவாகக் கட்டமைப்பிற்கு மிகச்சிறந்த கையேடு. 'இறைமாட்சி', 'அமைச்சு', 'செங்கோன்மை', 'வெருவந்த செய்யாமை' ஆகிய அதிகாரங்கள் நிருவாகத் திறனை விரிவாகப் பேசுகின்றன.

அரசாங்கத்தின் நான்கு தூண்கள்

வள்ளுவர் ஒரு நாட்டின் வலிமைக்கு நான்கு முக்கிய அம்சங்களை முன்னிறுத்துகிறார். அவை: 1. படை, 2. குடி, 3. கூழ் (பொருளாதாரம்), 4. அமைச்சு. இந்த நான்கும் முறையாகச் செயல்படும்போதுதான் ஒரு நாடு செழிப்படையும். பொருளாதார நிருவாகத்தைப் பொறுத்தவரை, வரிகளை வசூலிக்கும்போது ஒரு தேனீ மலரில் தேன் எடுப்பது போல, குடிமக்களுக்குத் துன்பம் தராமல் வசூலிக்க வேண்டும் என்று வள்ளுவர் அறிவுறுத்துகிறார்.

நீதிநெறி விளக்கங்களும் நிருவாகமும்

பிற்கால நீதி இலக்கியங்களான மூதுரை, நல்வழி மற்றும் நீதிநெறி விளக்கம் போன்றவை தனிமனித ஒழுக்கத்தைப் பேசினாலும், அவை நிருவாகிகளுக்குப் பெரும் பாடங்களை வழங்குகின்றன. ஒரு நிருவாகி எவ்வாறு பொறுமையுடனும், தீர்க்கதரிசனத்துடனும் செயல்பட வேண்டும் என்பதை இவை விளக்குகின்றன.

குடிமக்களின் பங்கு

ஆட்சி முறை என்பது மன்னனின் கையில் மட்டும் இல்லை, குடிமக்களின் ஒத்துழைப்பிலும் உள்ளது. 'உண்டி கொடுத்தோர் உயிர் கொடுத்தோரே' என்ற வரிகள், சமூக நலன் சார்ந்த நிருவாகத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகின்றன. பசி இல்லாத நாடே சிறந்த நிருவாகத்தைக் கொண்ட நாடு என்பது சங்க இலக்கியங்களின் மாறாத கொள்கை.

பக்தி இலக்கியங்களில் நிருவாகப் பார்வைகள்

பக்தி இலக்கியங்கள் இறையன்பைப் பேசினாலும், அவற்றுள் ஆழ்வார்கள் மற்றும் நாயன்மார்களின் பாடல்களில் 'அடியவர் நிருவாகம்' மற்றும் 'சமூக ஒழுங்கு' குறித்த குறிப்புகள் உள்ளன. இறைவனை ஒரு அரசனாகவும், அடியவர்களைக் குடிமக்களாகவும் உருவகப்படுத்தி, அன்பின் அடிப்படையில் அமைந்த நிருவாகத்தை இவை முன்வைக்கின்றன. அதிகார துஷ்பிரயோகம் இல்லாத, சேவை மனப்பான்மையே முதன்மையான நிருவாக முறை என்பதை இவை வலியுறுத்துகின்றன.

நிருவாகக் கோட்பாடுகளின் தற்காலப் பொருத்தப்பாடு

இலக்கியங்கள் கூறும் நிருவாகக் கோட்பாடுகள் இன்று 'நவீன நிருவாகம்' (Modern Administration) என அழைக்கப்படும் பல கொள்கைகளுக்கு முன்னோடியாக உள்ளன. வெளிப்படைத்தன்மை, பொறுப்புக்கூறல், மற்றும் சமூக நீதி ஆகியவற்றை சங்க இலக்கியங்கள் 'முறை' மற்றும் 'அறம்' என்ற சொற்களால் வரையறுத்துள்ளன. ஒரு சிறந்த அரசு என்பது வறுமையை ஒழிப்பதையும், கல்வியைப் பரப்புவதையும் தனது முதன்மைக் கடமையாகக் கொள்ள வேண்டும் என்பதே இலக்கியங்கள் கூறும் இறுதித் தீர்ப்பு.

முடிவுரை

தமிழ் இலக்கியங்கள் நிருவாகத்தை ஒரு கலையாகவும், அதே சமயம் ஒரு அறமாகவும் பார்க்கின்றன. அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்துபவர்கள் தங்களைத் தாங்களே கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்ற 'சுயக்கட்டுப்பாட்டுக் கோட்பாடு' இன்றும் மிக முக்கியமான நிருவாகப் பாடமாகும். அதிகார வர்க்கம் மற்றும் பொதுமக்கள் இடையேயான உறவு அன்பாலும், நீதியாலும் பிணைக்கப்பட்டால் மட்டுமே ஒரு நாடு வல்லரசாகும் என்பது தமிழ் இலக்கியங்கள் நமக்கு வழங்கும் காலங்கடந்த உண்மையாகும்.

இந்தக் கட்டுரையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள கருத்துகள், அரசு மற்றும் நிருவாகம் குறித்த போட்டித் தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்க உங்களுக்கு வலுவான அடித்தளத்தை வழங்கும். இலக்கியங்களை வெறும் பாடல்களாகப் பார்க்காமல், நிருவாகக் கொள்கைகளின் தொகுப்பாகப் படிக்கும்போது, தேர்வில் வெற்றி பெறுவது எளிதாகும்.

இலக்கியங்களில் கூறப்பட்டுள்ள 'அமைச்சரவை' குறித்த பார்வையை மீண்டும் சற்று ஆழமாகப் பார்ப்போம். அமைச்சர் என்பவர் வெறும் ஆலோசனை வழங்குபவர் மட்டுமல்ல, அவர் மன்னனின் குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டும் துணிச்சல் கொண்டவராகவும் இருக்க வேண்டும். 'சொல்வன்மை' மற்றும் 'வினைத்தூய்மை' ஆகிய இரண்டு பண்புகள் ஒரு நிருவாகிக்கு மிக அவசியம் என்று வள்ளுவர் குறிப்பிடுவது, இன்றைய ஐ.ஏ.எஸ் (IAS) போன்ற உயர் அதிகாரிகளின் செயல்பாடுகளுக்குப் பொருந்தும்.

மேலும், சங்க காலத்து 'மன்றங்கள்' மற்றும் 'அவை' போன்றவை இன்றைய உள்ளாட்சி அமைப்புகளுக்கு இணையானவை. கிராம அளவில் மக்கள் கூடிப் பேசி முடிவெடுக்கும் முறை, ஜனநாயகத்தின் வேர்கள் தமிழ் மண்ணில் எவ்வளவு ஆழமாக இருந்தன என்பதற்குச் சான்றாகும். 'ஊர்' என்ற அமைப்பு, கிராம நிருவாகத்தின் மையமாகச் செயல்பட்டது. அங்கு நிலப் பகிர்வு, நீர் மேலாண்மை மற்றும் வரி வசூல் போன்றவை முறையாக மேற்கொள்ளப்பட்டன. நீர் மேலாண்மையைப் பற்றிப் புறநானூற்றுப் பாடல்கள், 'நீரின்றி அமையாது உலகு' என்று கூறுவது, நாட்டின் நிருவாகம் இயற்கையோடு இணைந்து இருக்க வேண்டும் என்பதையே காட்டுகிறது.