உணர்ச்சி வளர்ச்சியின் முறை (Emotional Development)
குழந்தை மேம்பாட்டில் உணர்ச்சி வளர்ச்சி என்பது மிக முக்கியமான ஒரு பரிமாணமாகும். பிறக்கும்போது ஒரு குழந்தை வெறும் தூண்டுதல்களுக்கு எதிர்வினையாற்றும் உயிரினமாக மட்டுமே இருக்கும். ஆனால், வளரும் பருவத்தில் அந்த உணர்ச்சிகள் எவ்வாறு முறைப்படுத்தப்படுகின்றன, சமூகத்தோடு எவ்வாறு இணைகின்றன என்பதே உணர்ச்சி வளர்ச்சியின் அடிப்படை நோக்கமாகும். உளவியலாளர்கள் உணர்ச்சி வளர்ச்சியை ஒரு குழந்தையின் ஆளுமையை வடிவமைக்கும் மிகச்சிறந்த கருவியாகக் கருதுகின்றனர்.
உணர்ச்சி வளர்ச்சி என்றால் என்ன?
உணர்ச்சி (Emotion) என்பது உடலில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், மன எழுச்சிகள் மற்றும் வெளிப்படையான நடத்தைகளின் கலவையாகும். மகிழ்ச்சி, பயம், கோபம், பொறாமை, அன்பு மற்றும் வியப்பு போன்றவை அடிப்படை உணர்ச்சிகளாகும். ஒரு குழந்தை தனது தேவைகளை வெளிப்படுத்தவும், மற்றவர்களுடன் தொடர்பு கொள்ளவும் இந்த உணர்ச்சிகளை ஒரு மொழியாகப் பயன்படுத்துகிறது.
குழந்தையின் உணர்ச்சிகளை "B-A-S-E" என்று பிரிக்கலாம்:
B - Birth (பிறப்பு): கிளர்ச்சி மட்டுமே இருக்கும்.
A - Attachment (பிணைப்பு): தாயிடமிருந்து அன்பு தொடங்கும்.
S - Socialization (சமூகமயமாதல்): மற்றவர்களுடன் பழகும் போது கோபம், பொறாமை தோன்றும்.
E - Expression (வெளிப்பாடு): வளர வளர உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தும் திறன் வளரும்.
உணர்ச்சி வளர்ச்சியின் நிலைகள்
உணர்ச்சி வளர்ச்சி என்பது திடீரென நடப்பதல்ல; இது படிப்படியாக வளரும் ஒரு தொடர் நிகழ்வாகும். இதனைப் பின்வரும் நிலைகளாகப் பிரிக்கலாம்:
1. பிறப்பு முதல் ஒரு வயது வரை (தொடக்க நிலை)
பிறக்கும்போது குழந்தை உணர்ச்சிகளைப் பிரித்தறிய முடியாது. பிறப்பிலேயே குழந்தைக்கு இருக்கும் ஒரே உணர்ச்சி 'கிளர்ச்சி' (Excitement) மட்டுமே. அழுகை என்பது பசி, வலி அல்லது அசௌகரியத்தைக் குறிக்கும் பொதுவான அறிகுறியாகும். மூன்று மாத காலத்தில் மகிழ்ச்சி மற்றும் கோபம் போன்ற உணர்ச்சிகள் வெளிப்படத் தொடங்குகின்றன.
2. முன் குழந்தை பருவம் (2 - 6 வயது)
இந்தக் காலத்தில் உணர்ச்சிகள் மிகவும் தீவிரமாக இருக்கும். குழந்தைகள் தங்கள் உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தத் தெரியாமல் அழுவது, கத்துவது அல்லது தரைமட்டத்தில் உருண்டு அடம்பிடிப்பது (Temper Tantrums) போன்ற செயல்களில் ஈடுபடுவார்கள். இந்த வயதில் பயம், பொறாமை மற்றும் குறுகிய கால கோபம் போன்றவை அதிகமாகக் காணப்படும்.
3. பின்குழந்தை பருவம் (7 - 12 வயது)
பள்ளிக்குச் செல்லத் தொடங்கும் போது, குழந்தைகள் தங்கள் உணர்ச்சிகளை மறைக்கக் கற்றுக்கொள்கிறார்கள். சமூக அங்கீகாரம் பெறுவதற்காகச் சில உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். நண்பர்களுடன் பழகும் போது ஒத்துழைப்பு, அனுதாபம் மற்றும் போட்டி மனப்பான்மை வளர்கிறது.
உணர்ச்சி வளர்ச்சியை பாதிக்கும் காரணிகள்
குழந்தையின் உணர்ச்சி வளர்ச்சிக்குக் கீழ்க்கண்ட காரணிகள் பெரும் பங்கு வகிக்கின்றன:
- உடல் ஆரோக்கியம்: உடல்நிலை சரியில்லாத குழந்தைகள் எளிதில் எரிச்சலடைவார்கள்.
- குடும்பச் சூழல்: பெற்றோரின் அன்பான அணுகுமுறை குழந்தையின் உணர்ச்சி சமநிலையை மேம்படுத்தும்.
- பயிற்சி மற்றும் கல்வி: உணர்ச்சிகளைக் கையாளும் முறையைச் சிறுவயதிலேயே கற்பிக்க வேண்டும்.
- சமூகத் தொடர்பு: மற்றவர்களுடன் விளையாடும்போது பகிர்ந்து கொள்ளும் குணம் வளரும்.
உணர்ச்சிகளை முறைப்படுத்தும் முறைகள்
ஒரு ஆசிரியர் மற்றும் பெற்றோராக, குழந்தையின் உணர்ச்சி வளர்ச்சியை எவ்வாறு ஆரோக்கியமாக வழிநடத்தலாம் என்பதற்கான வழிமுறைகள் இங்கே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:
| உணர்ச்சி | கையாளும் முறை |
|---|---|
| கோபம் | காரணத்தைக் கேட்டறிந்து, அமைதியாகப் பேசப் பழக்குதல். |
| பயம் | பயத்திற்கான காரணத்தைப் பகுப்பாய்ந்து தைரியம் அளித்தல். |
| பொறாமை | ஒவ்வொரு குழந்தையின் தனித்துவத்தையும் பாராட்டுதல். |
ஆசிரியர்களுக்கான முக்கிய குறிப்புகள்
வகுப்பறையில் குழந்தைகளின் உணர்ச்சி வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்க, ஆசிரியர் ஒரு முன்மாதிரியாக இருக்க வேண்டும். குழந்தைகள் தவறு செய்யும்போது அவர்களைக் கண்டிப்பதை விட, அந்தத் தவறுக்கான உணர்ச்சிப் பின்னணியைப் புரிந்துகொண்டு சரிசெய்வது நீண்டகால நன்மைகளைத் தரும். விளையாட்டுப் போட்டிகள் மற்றும் குழு விவாதங்கள் குழந்தைகளின் சமூக உணர்ச்சிகளைச் சீர்செய்ய உதவும்.
1. உணர்ச்சி வளர்ச்சிக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தவர் - ஜே.பி. வாட்சன் (J.B. Watson).
2. குழந்தைகளின் உணர்ச்சிகள் குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே நீடிக்கும் (Brief duration).
3. வயது அதிகரிக்க அதிகரிக்க உணர்ச்சிகளின் வெளிப்பாட்டுத் தீவிரம் குறையும் (Emotional maturity increases with age).
உணர்ச்சி முதிர்ச்சியின் அறிகுறிகள்
ஒரு குழந்தை உணர்ச்சி முதிர்ச்சி அடைந்துவிட்டது என்பதை எப்படிக் கண்டறியலாம்? சுயக் கட்டுப்பாடு (Self-control), மற்றவர்களின் உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளித்தல், தோல்விகளை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் மற்றும் சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்துதல் ஆகியவை உணர்ச்சி முதிர்ச்சியின் அடையாளங்களாகும். கற்றல் செயல்பாடுகளில் ஆர்வம் காட்டுவதும், மற்றவர்களுடன் இணக்கமாகச் செயல்படுவதும் நல்ல உணர்ச்சி வளர்ச்சியின் வெளிப்பாடாகும்.
முடிவுரை
உணர்ச்சி வளர்ச்சி என்பது ஒரு குழந்தையின் ஆளுமைச் சிற்பத்தின் அடித்தளம். அன்பான, பாதுகாப்பான மற்றும் சுதந்திரமான சூழலில் வளரும் குழந்தைகளே உணர்ச்சி ரீதியாக வலிமையானவர்களாக மாறுகிறார்கள். எனவே, கல்வி என்பது வெறும் புத்தகப் பாடங்களாக மட்டும் இல்லாமல், குழந்தைகளின் உணர்ச்சிகளைச் செதுக்கும் ஒரு கலைப்பயணமாக அமைய வேண்டும்.