ஐந்தாண்டுத் திட்ட மாதிரிகள் மற்றும் ஒரு மதிப்பீடு

இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாகத் திகழ்ந்தவை ஐந்தாண்டுத் திட்டங்கள். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, பின்தங்கிய நிலையில் இருந்த இந்தியப் பொருளாதாரத்தை முறைப்படி திட்டமிட்டு வளர்த்தெடுக்க, சோவியத் யூனியனின் மாதிரியைப் பின்பற்றி இந்திய அரசு திட்டக் கமிஷனை (Planning Commission) உருவாக்கியது. இது இந்தியாவின் சமூக மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் ஒரு மைல்கல்லாகும்.

1. திட்டமிடலின் அடிப்படை மற்றும் நோக்கம்

இந்தியாவின் திட்டமிடல் முறையானது 'ஜனநாயக சோசலிச' முறையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இதன் முக்கிய நோக்கங்கள் பின்வருமாறு:

• பொருளாதார வளர்ச்சியை அதிகரித்தல் (Economic Growth).
• வறுமையை ஒழித்தல் (Poverty Alleviation).
• வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குதல் (Employment Generation).
• சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவத்தை நிலைநாட்டுதல்.
• சுயசார்பு பொருளாதாரத்தை உருவாக்குதல்.

2. ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களின் விரிவான பகுப்பாய்வு

முதல் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1951-1956)

இது 'ஹாரோட்-டோமர்' (Harrod-Domar) மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இத்திட்டத்தின் முக்கிய முன்னுரிமை 'வேளாண்மை' ஆகும். பிரிவினையாலும் போர்களாலும் சிதைந்திருந்த உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்வதே இதன் நோக்கம். பக்ரா நங்கல், ஹிராகுட் போன்ற பெரிய அணைகள் இக்காலகட்டத்தில் கட்டப்பட்டன.

இரண்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1956-1961)

இது 'மகலனோபிஸ்' (Mahalanobis) மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இதன் முக்கிய நோக்கம் 'தொழில்துறை வளர்ச்சி' ஆகும். குறிப்பாக கனரகத் தொழில்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது. பிலாய், ரூர்கேலா மற்றும் துர்காபூர் இரும்பு எஃகு ஆலைகள் இத்திட்டத்தின் கீழ் தொடங்கப்பட்டன.

மூன்றாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1961-1966)

இது 'காட்கில்' (Gadgil) திட்டம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. பொருளாதாரத்தை 'சுயசார்பு' உடையதாக மாற்றுவதே இதன் நோக்கம். ஆனால், 1962-ல் சீனாவுடனான போர் மற்றும் 1965-ல் பாகிஸ்தானுடனான போரினால் இத்திட்டம் பெரும் பின்னடைவைச் சந்தித்தது.

திட்ட விடுமுறை காலம் (1966-1969)

மூன்றாம் திட்டத்தின் தோல்வி மற்றும் போர்களினால் ஏற்பட்ட நிதி நெருக்கடியால், மூன்று ஆண்டுகள் ஓராண்டுத் திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்பட்டன. இக்காலத்தில்தான் 'பசுமைப் புரட்சி' அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

நான்காம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1969-1974)

இது 'டி.ஆர். காட்கில்' என்பவரின் வழிகாட்டுதலில் உருவாக்கப்பட்டது. இதன் நோக்கம் 'நிலையான வளர்ச்சி' மற்றும் 'சுயசார்பை அடைதல்' ஆகும். வங்கிகள் தேசியமயமாக்கப்படுதல் இக்காலத்தின் முக்கிய நிகழ்வாகும்.

ஐந்தாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1974-1979)

டி.பி. தார் மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 'வறுமை ஒழிப்பு' (Garibi Hatao) என்பதே இதன் முதன்மை நோக்கம். இத்திட்டம் ஒரு ஆண்டு முன்னதாகவே ஜனதா அரசால் முடித்துக்கொள்ளப்பட்டது.

ஆறாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1980-1985)

இது 'முதலீட்டு மாதிரி' (Investment Model) ஆகும். வறுமை ஒழிப்பு மற்றும் மக்கள் நலம் இதில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. குடும்பக் கட்டுப்பாடு போன்ற சமூக மேம்பாட்டுத் திட்டங்கள் இதில் முன்னிலைப்படுத்தப்பட்டன.

ஏழாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1985-1990)

இது 'உணவு, வேலை மற்றும் உற்பத்தி' (Food, Work and Productivity) என்ற முழக்கத்துடன் செயல்படுத்தப்பட்டது. தனியார் துறைக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளிக்கத் தொடங்கிய காலம் இது.

எட்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1992-1997)

இது 'ஜான்.டபிள்யூ. மில்லர்' மாதிரியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. 1991-ல் ஏற்பட்ட பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களுக்குப் பிறகு வந்த முதல் திட்டம் இது. மனிதவள மேம்பாட்டிற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டது.

ஒன்பதாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (1997-2002)

'சமூக நீதி மற்றும் சமத்துவத்துடன் கூடிய வளர்ச்சி' என்பதே இதன் நோக்கம்.

பத்தாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (2002-2007)

தலா வருமானத்தை அடுத்த 10 ஆண்டுகளில் இருமடங்காக உயர்த்துவது இதன் இலக்காகும்.

பதினொன்றாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (2007-2012)

'விரைவான மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி' (Faster and More Inclusive Growth) என்பதே இதன் மையப்பொருள்.

பன்னிரண்டாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டம் (2012-2017)

இதுவே கடைசி ஐந்தாண்டுத் திட்டமாகும். 'விரைவான, நீடித்த மற்றும் உள்ளடக்கிய வளர்ச்சி' (Faster, Sustainable and More Inclusive Growth) என்பதே இதன் இலக்கு.

3. ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களின் ஒரு மதிப்பீடு

ஐந்தாண்டுத் திட்டங்கள் இந்தியாவை உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெறச் செய்தன. தொழில்மயமாதலில் இந்தியா பெரும் வளர்ச்சியை எட்டியது. இருப்பினும், சில சவால்களை நாம் கவனிக்க வேண்டும்:

1. வருமான ஏற்றத்தாழ்வு: வளர்ச்சி ஏற்பட்டாலும், அது அனைத்து மக்களையும் முழுமையாகச் சென்றடையவில்லை.
2. வேலையின்மை: மக்கள் தொகை பெருக்கத்திற்கு ஏற்ப வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்குவதில் தொய்வு ஏற்பட்டது.
3. பணவீக்கம்: திட்டத்தின் போது விலைவாசி உயர்வு பெரும் சவாலாக இருந்தது.

4. திட்டக் கமிஷன் கலைப்பு மற்றும் நிதி ஆயோக் (NITI Aayog)

2014-ம் ஆண்டு இந்திய அரசு திட்டக் கமிஷனைக் கலைத்துவிட்டு, அதற்குப் பதிலாக 'நிதி ஆயோக்' (National Institution for Transforming India) என்ற அமைப்பை உருவாக்கியது. இது 'கூட்டாட்சி தத்துவத்தின்' அடிப்படையில் மாநிலங்களின் பங்களிப்பை அதிகரிக்க உருவாக்கப்பட்டது. ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களுக்குப் பதிலாக, 15 ஆண்டு தொலைநோக்குத் திட்டங்கள் மற்றும் 3 ஆண்டு செயல் திட்டங்கள் தற்போது நடைமுறையில் உள்ளன.

முடிவாக, ஐந்தாண்டுத் திட்டங்கள் இந்தியா இன்று ஒரு வளர்ந்து வரும் பொருளாதாரமாக உருவெடுக்க அடித்தளமிட்டன. திட்டமிடல் முறையில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள், மாறிவரும் உலகப் பொருளாதாரத்திற்கு ஏற்ப இந்தியாவைத் தயார் செய்துள்ளது. இத்திட்டங்களின் வெற்றி மற்றும் தோல்விகளில் இருந்து பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்வதே இந்தியாவின் எதிர்கால பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மிக அவசியமாகும்.

மாணவர்கள் இப்பாடத்தில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள திட்டங்களின் பெயர்கள், மாதிரிகள் மற்றும் அந்தந்த காலக்கட்டத்தில் நடைபெற்ற முக்கிய நிகழ்வுகளை வரிசைப்படுத்திப் படிப்பது தேர்வுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும். குறிப்பாக, பசுமைப் புரட்சி, வங்கிகள் தேசியமயமாக்கல் மற்றும் பொருளாதார தாராளமயமாக்கல் ஆகிய காலக்கட்டங்களை ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் படிப்பது அவசியம்.