கல்வி உரிமைச் சட்டம் (Right to Education Act - RTE)

இந்திய அரசியலமைப்பின் ஒரு மைல்கல்லாகக் கருதப்படுவது 'கல்வி உரிமைச் சட்டம்' ஆகும். இது ஒவ்வொரு குழந்தையும் தரமான கல்வியைப் பெறுவதை அடிப்படை உரிமையாக உறுதி செய்கிறது. 2009-ஆம் ஆண்டு இயற்றப்பட்ட இந்தச் சட்டம், 2010 ஏப்ரல் 1 முதல் நடைமுறைக்கு வந்தது. கல்வியை ஒரு சரக்காகப் பார்க்காமல், அதை ஒரு அடிப்படை உரிமையாக மாற்றியதே இந்தச் சட்டத்தின் மிக முக்கியமான வெற்றியாகும்.

கல்வி உரிமைச் சட்டத்தின் தோற்றம் மற்றும் பின்னணி

இந்திய அரசியலமைப்பின் 86-வது திருத்தச் சட்டம் (2002) மூலம், பிரிவு 21A சேர்க்கப்பட்டது. இதன்படி, 6 முதல் 14 வயது வரை உள்ள அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி வழங்குவதை அரசு உறுதி செய்ய வேண்டும். இந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் விளைவாக உருவானதுதான் 'குழந்தைகளுக்கான இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி உரிமைச் சட்டம், 2009'.

சட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்

இந்தச் சட்டம் குழந்தைகளின் கல்வி உரிமையை மட்டுமல்லாது, பள்ளிகளின் கட்டமைப்பு மற்றும் ஆசிரியர்களின் பொறுப்புகளையும் வரையறுக்கிறது. இதன் முக்கிய அம்சங்கள் பின்வருமாறு:

1. இலவச மற்றும் கட்டாயக் கல்வி

6 முதல் 14 வயதுக்கு உட்பட்ட ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனது அருகாமையில் உள்ள அரசுப் பள்ளியில் தொடக்கக் கல்வி முடியும் வரை இலவசமாகப் படிக்க உரிமை உண்டு. 'இலவசக் கல்வி' என்பது பள்ளி கட்டணம், சீருடை, பாடப்புத்தகம் மற்றும் இதர செலவுகளை அரசு ஏற்கும் என்பதைக் குறிக்கிறது.

2. அருகாமைப் பள்ளி (Neighborhood School)

ஒவ்வொரு குடியிருப்பிலிருந்தும் ஒரு குறிப்பிட்ட தூரத்திற்குள் தொடக்கப் பள்ளிகள் இருக்க வேண்டும். தொடக்கப் பள்ளிகள் (1-5 வகுப்பு) 1 கி.மீ தொலைவிலும், நடுநிலைப் பள்ளிகள் (6-8 வகுப்பு) 3 கி.மீ தொலைவிலும் இருக்க வேண்டும்.

3. சேர்க்கை மறுப்பு இல்லை

எந்தவொரு குழந்தையையும் வயதுச் சான்றிதழ் இல்லை என்ற காரணத்தைக் கூறி பள்ளி நிர்வாகம் சேர்க்கையை மறுக்கக் கூடாது. பிறப்புச் சான்றிதழ் இல்லாத பட்சத்தில், குழந்தையின் வயது குறித்து சுய உறுதிமொழி அளிப்பதன் மூலமே சேர்க்கை வழங்கப்பட வேண்டும்.

4. சேர்க்கை கட்டணம் மற்றும் நேர்காணல் தடை

பள்ளிகளில் மாணவர் சேர்க்கையின் போது எந்தவிதமான நன்கொடையும் (Capitation Fee) வசூலிக்கக் கூடாது. மாணவர்களையோ அல்லது பெற்றோர்களையோ நேர்காணல் செய்து தேர்வு செய்யக் கூடாது. அவ்வாறு செய்தால் அபராதம் விதிக்கப்படும்.

ஆசிரியர் - மாணவர் விகிதம் மற்றும் தகுதிகள்

கல்வியின் தரத்தை உயர்த்த, ஆசிரியர் - மாணவர் விகிதம் மிக முக்கியமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. இந்தச் சட்டம் பின்வரும் விகிதங்களைப் பரிந்துரைக்கிறது:

ஆசிரியர்கள் தகுதியானவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்பது கட்டாயமாகும். ஆசிரியர் தகுதித் தேர்வில் (TET) தேர்ச்சி பெற்றவர்கள் மட்டுமே பணியில் சேர முடியும். கற்பித்தல் பணியைத் தவிர, ஆசிரியர்களைத் தேர்தல் பணி, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு மற்றும் பேரிடர் காலப் பணிகளைத் தவிர வேறு எந்தப் பணியிலும் ஈடுபடுத்தக் கூடாது.

பள்ளிக் கல்வி மேலாண்மைக் குழு (SMC)

ஒவ்வொரு அரசுப் பள்ளியிலும் 'பள்ளிக் கல்வி மேலாண்மைக் குழு' அமைக்கப்பட வேண்டும். இதில் 75% உறுப்பினர்கள் பெற்றோர்களாக இருக்க வேண்டும். இதில் 50% பெண்கள் இருப்பது கட்டாயமாகும். பள்ளியின் வரவு-செலவு கணக்குகள், மாணவர் வருகை மற்றும் கட்டமைப்புத் தேவைகளை இந்தக் குழு கண்காணிக்கும்.

பிரிவு 12(1)(c) - சமூக நீதிக்கான வழி

தனியார் பள்ளிகளில் ஏழை மற்றும் நலிவடைந்த பிரிவினருக்காக 25% இட ஒதுக்கீடு வழங்கப்பட வேண்டும் என்று இச்சட்டம் வலியுறுத்துகிறது. இது சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைத்து, ஏழை மாணவர்களும் தரமான தனியார் பள்ளிகளில் கல்வி கற்க வழிவகை செய்கிறது.

குழந்தைகளின் உரிமைகளைப் பாதுகாத்தல்

இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் பின்வரும் செயல்பாடுகள் முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளன:

• உடல் ரீதியான தண்டனைகள் மற்றும் மன ரீதியான துன்புறுத்தல்கள்.
• மாணவர் சேர்க்கைக்கான நுழைவுத் தேர்வுகள்.
• தனியார் பயிற்சிக் கட்டணங்கள் (Capitation fees).
• தகுதியற்ற ஆசிரியர்களை நியமித்தல்.

தேர்வு மற்றும் தேர்ச்சி (No Detention Policy)

8-ஆம் வகுப்பு வரை எந்தவொரு மாணவரையும் தோல்வியடைச் செய்து வகுப்பில் நிறுத்தக் கூடாது (Detention) என்ற கொள்கை இச்சட்டத்தில் உள்ளது. இது மாணவர்களின் இடைநிற்றலைத் தடுப்பதற்கான ஒரு முயற்சியாகும். தொடர்ச்சியான மற்றும் முழுமையான மதிப்பீடு (CCE) மூலம் மாணவர்களின் கற்றல் திறன் மேம்படுத்தப்பட வேண்டும்.

தேசிய மற்றும் மாநிலக் கல்வி உரிமைகள் பாதுகாப்பு ஆணையம்

கல்வி உரிமைச் சட்டம் சரியாகச் செயல்படுத்தப்படுகிறதா என்பதைக் கண்காணிக்க தேசிய மற்றும் மாநில அளவில் பாதுகாப்பு ஆணையங்கள் (NCPCR/SCPCR) அமைக்கப்பட்டுள்ளன. குறைகள் இருப்பின் பெற்றோர்கள் அல்லது பொதுமக்கள் இந்த ஆணையத்தில் முறையிடலாம்.

கல்வி உரிமைச் சட்டத்தின் சவால்கள்

சட்டம் சிறப்பாக இருந்தாலும், நடைமுறையில் சில சவால்கள் உள்ளன:

• பள்ளிகளின் கட்டமைப்பு வசதிகள் இன்னும் முழுமையாக அனைத்து இடங்களிலும் எட்டப்படவில்லை.
• தனியார் பள்ளிகளில் 25% இட ஒதுக்கீடு முறையாகச் செயல்படுத்தப்படுவதில் உள்ள சிக்கல்கள்.
• ஆசிரியர் பற்றாக்குறை மற்றும் பணியிட மாறுதல்கள்.
• அரசுப் பள்ளிகளின் தரத்தை மேம்படுத்துவதில் உள்ள சவால்கள்.

முடிவுரை

கல்வி உரிமைச் சட்டம் என்பது ஒரு வெறும் சட்ட ஆவணம் மட்டுமல்ல, அது இந்தியக் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை வடிவமைக்கும் ஒரு கருவி. வறுமை, சாதி, பாலினம் போன்ற தடைகளைத் தாண்டி, சமமான கல்வி வாய்ப்பை உறுதி செய்வதே இதன் நோக்கம். ஒவ்வொரு குடிமகனும் இந்தச் சட்டத்தின் முக்கியத்துவத்தை அறிந்து, தங்கள் பகுதிகளில் உள்ள குழந்தைகளுக்குக் கல்வி கிடைப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.

இந்தச் சட்டத்தைப் பொறுத்தவரை, தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் கேள்விகள் பெரும்பாலும் அதன் பிரிவுகள், வயது வரம்பு மற்றும் SMC குழுவின் கட்டமைப்பு சார்ந்தே அமையும். எனவே, மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ள தரவுகளைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்வது தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.

தொடர்ச்சியான கற்றல் மற்றும் விழிப்புணர்வு மூலமே நாம் ஒரு கல்வியறிவு பெற்ற இந்தியாவை உருவாக்க முடியும். கல்வி என்பது ஒரு தனிமனிதனின் உரிமை மட்டுமல்ல, அது நாட்டின் வளர்ச்சிக்குத் தேவையான மிக முக்கியமான முதலீடும் ஆகும்.