கல்விப்புல ஆய்வு முறையியல்சாரா இலக்கியத்திறனாய்வாளர்கள்

தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வு வரலாற்றில், பல்கலைக்கழகங்களின் கல்விப்புலக் கட்டமைப்புகளுக்குள் சிக்காமல், தனிப்பட்ட வாசிப்பு அனுபவம், சமூகப் பார்வை மற்றும் கலைத்திறன் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் திறனாய்வு செய்த முன்னோடிகள் மிக முக்கியமானவர்கள். இவர்களை 'கல்விப்புல ஆய்வு முறையியல்சாரா திறனாய்வாளர்கள்' என்று அழைக்கிறோம். இவர்களின் பங்களிப்பு தமிழ் இலக்கியத்தை வெறும் இலக்கணக் கட்டமைப்பாகப் பார்க்காமல், வாழ்வியலோடும், நவீன இலக்கியப் போக்குகளோடும் இணைத்தது.

வ.வே.சு. அய்யர் (வ.வே.சுப்பிரமணியம்)

தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வின் தந்தை என்று போற்றப்படுபவர் வ.வே.சு. அய்யர். இவர் கம்பராமாயணத்தை உலகத் தரத்திலான காவியத்தோடு ஒப்பிட்டு ஆய்வு செய்தவர். 'கம்பராமாயண ஆராய்ச்சி' என்ற இவருடைய நூல், தமிழ்த் திறனாய்வு வரலாற்றில் ஒரு மைல்கல். மேற்கத்திய இலக்கிய அணுகுமுறைகளைத் தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்ததில் இவருக்கு முக்கியப் பங்கு உண்டு.

டி.கே.சி. (டி.கே.சிதம்பரநாத முதலியார்)

வட்டத்தொட்டி இலக்கிய விவாதங்கள் மூலம் இலக்கியத்தை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்தவர் டி.கே.சி. இவர் 'வாசகர் மகாஜனம்' என்ற கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்தார். இலக்கியம் என்பது அறிஞர்களுக்கு மட்டுமானது அல்ல, அது பாமர வாசகனுக்கும் இன்பம் தர வேண்டும் என்று வாதிட்டவர். கம்பராமாயணத்தில் உள்ள 'கவிதை நயங்களை' ரசிப்பதில் இவர் தனித்துவமானவர்.

க.நா. சுப்பிரமணியம் (க.நா.சு)

தமிழ் இலக்கியத்தில் 'நவீனத்துவ' திறனாய்வை முன்வைத்தவர் க.நா.சு. இலக்கியத்தில் 'தரம்' (Quality) மிக முக்கியம் என்று கருதினார். 'தமிழ் சிறுகதைகள்', 'தமிழ் நாவல்கள்' குறித்த இவருடைய மதிப்பீடுகள் மிகக் கடுமையானவை. இவர் சமகால இலக்கியங்களை உலக இலக்கியங்களுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பார்வையை வளர்த்தார்.

தொ.மு. சி. ரகுநாதன்

மார்க்சியப் பார்வையில் இலக்கியத்தை அணுகியவர்களில் முக்கியமானவர். பாரதியின் கவிதைகளை சமூகப் பின்னணியோடு ஆய்வு செய்தவர். 'பாரதி காலமும் கருத்தும்', 'இளங்கோவடிகள் யார்?' போன்ற நூல்கள் இவருடைய ஆய்வுத் திறனுக்குச் சான்றுகள். இலக்கியம் என்பது சமூக மாற்றத்திற்கான கருவி என்பதைத் தன் திறனாய்வுகள் மூலம் நிலைநாட்டினார்.

சி. சு. செல்லப்பா

'எழுத்து' இதழின் மூலம் புதுக்கவிதை மற்றும் நவீன இலக்கியப் போக்கை முன்னெடுத்தவர். இலக்கியத்தில் 'சுயாதீனமான படைப்புத் திறன்' இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார். இவர் எழுதிய 'சுதந்திர தாகம்' நாவல் வரலாற்றுத் திறனாய்வுப் பார்வை கொண்டது. திறனாய்வை ஒரு இயக்கமாக மாற்றியவர்.

வெங்கட்சாமிநாதன் (வெ.சா)

தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வில் 'அதிதீவிரமான' விமர்சனங்களை முன்வைத்தவர். இலக்கியத்தில் போலிகளை இனம் காண்பதிலும், தரம் குறைந்த படைப்புகளைச் சாடுவதிலும் இவர் தயக்கம் காட்டியதில்லை. நவீன இலக்கியத்தின் போதாமைகளை வெளிப்படையாகப் பேசியவர்.

நா. வானமாமலை

நாட்டார் வழக்காற்றியல் (Folklore) மற்றும் மார்க்சியத் திறனாய்வை இணைத்தவர். மக்களிடம் புழங்கும் கதைகள், பாடல்கள் ஆகியவற்றில் உள்ள வர்க்கப் போராட்டங்களை வெளிக்கொண்டு வந்தார். 'தமிழர் பண்பாடும் வரலாறும்' குறித்த இவரது ஆய்வுகள் கல்விப்புலத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஆழமான சமூகப் பதிவுகள்.

கோவை ஞானி

மார்க்சிய அழகியலைத் தமிழில் செழுமைப்படுத்தியவர். இலக்கியம் என்பது சமூகத்தின் பிரதிபலிப்பு மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமூகப் போராட்டத்தின் வெளிப்பாடு என்று வாதிட்டார். இவரது திறனாய்வுகள் தத்துவார்த்தப் பின்புலம் கொண்டவை. 'புதிய கலாச்சாரம்' குறித்த இவரது பார்வைகள் தமிழ் அறிவுச் சூழலில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

திறனாய்வு முறையியல் சாராதோரின் முக்கியத்துவம்

பல்கலைக்கழகங்களில் கற்பிக்கப்படும் திறனாய்வு பெரும்பாலும் மரபார்ந்த இலக்கணங்களையும், மேற்கத்தியக் கோட்பாடுகளையும் மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கும். ஆனால், மேற்கண்ட திறனாய்வாளர்கள் தங்களின் சொந்த அனுபவத்தையும், சமூகத் தேவைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு திறனாய்வு செய்தனர். இவர்களின் பங்களிப்பு இல்லாமல் தமிழ் இலக்கியம் வெறும் ஏட்டுக்கல்வியாகவே இருந்திருக்கும்.

இவர்களின் திறனாய்வுப் பணிகள் பின்வரும் சிறப்பம்சங்களைக் கொண்டவை:

• இலக்கியத்தை வாழ்வியலோடு இணைத்தல்.
• சாதி, மத, வர்க்க முரண்பாடுகளை இலக்கியங்களின் வழியே வெளிக்கொணர்தல்.
• வாசகர்களுக்கு இலக்கியத்தை அணுகும் உரிமையை வழங்குதல்.
• படைப்பாளிகளுக்கும் வாசகர்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலமாக இருத்தல்.

முடிவுரை

இந்தத் திறனாய்வாளர்கள் அனைவரும் தமிழ் மொழியின் ஆளுமைகள். இவர்களின் படைப்புகளைப் படிக்கும்போது, தமிழ் இலக்கியத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். குறிப்பாக, ஒரு மாணவராக நீங்கள் இவர்களின் நூல்களை வாசிக்கும்போது, பாடப்புத்தகங்களுக்கு அப்பாற்பட்ட விரிந்த உலகத்தைப் பார்க்க முடியும்.

தமிழ் இலக்கியத் திறனாய்வு என்பது ஒரு தொடர் பயணம். இந்தத் திறனாய்வாளர்கள் அந்தப் பயணத்திற்குத் திசைகாட்டியாகச் செயல்படுகிறார்கள். இவர்களின் வழியில் சிந்திப்பது, தமிழின் புதிய பரிமாணங்களைக் கண்டறிய உதவும்.

கல்விப்புல ஆய்வாளர்கள் பெரும்பாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட கோட்பாட்டிற்குள் (Structuralism, Deconstruction) இயங்குவார்கள். ஆனால், இந்தத் திறனாய்வாளர்கள் 'வாசிப்புத் திறனாய்வு' (Reader-response criticism) மற்றும் 'சமூகத் திறனாய்வு' (Social criticism) ஆகியவற்றின் கலவையாகச் செயல்பட்டனர். இதுவே இவர்களை மற்றவர்களிடமிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறது.

நா. வானமாமலையின் நாட்டார் வழக்காற்றியல் ஆய்வுகள், சாதாரண மக்களின் வாய்மொழிக் கதைகளை இலக்கிய அந்தஸ்திற்கு உயர்த்தியது. அதேபோல், கோவை ஞானியின் மார்க்சிய அழகியல், இலக்கியத்தை எப்படி ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தலாம் என்பதைக் கற்பித்தது. இவர்களின் ஆய்வுகள் அனைத்தும் தமிழ் மொழியின் ஆழத்தையும் அகலத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

ஒவ்வொரு மாணவரும் இவர்களின் நூல்களைக் குறைந்தபட்சம் ஒருமுறையாவது வாசிக்க வேண்டும். அப்போதுதான் தமிழ் இலக்கியத்தின் மீதான உண்மையான புரிதல் ஏற்படும். திறனாய்வு என்பது வெறுமனே குற்றம் கண்டுபிடிப்பது அல்ல; அது படைப்பின் ஆன்மாவைக் கண்டறிவது. இந்தத் திறனாய்வாளர்கள் அனைவரும் அந்த ஆன்மாவைத் தேடியவர்களே.