இந்தியாவின் காடு மற்றும் வன உயிரினங்கள்

இந்தியாவின் புவியியல் அமைப்பில் காடுகள் மற்றும் வன உயிரினங்கள் மிக முக்கியமான அங்கமாகும். ஒரு நாட்டின் சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பேணவும், பொருளாதார வளர்ச்சியை உறுதி செய்யவும் காடுகள் அத்தியாவசியமானவை. இந்திய வனக் கொள்கையின்படி, ஒரு நாட்டின் நிலப்பரப்பில் குறைந்தபட்சம் 33 சதவீதம் காடுகள் இருக்க வேண்டும். இந்த விரிவான பாடப்பகுதியில், இந்தியாவின் காடு வகைகள், அவற்றின் பரவல் மற்றும் வன உயிரினப் பாதுகாப்பு முறைகள் குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

1. காடுகளின் வகைப்பாடு

இந்தியாவின் காலநிலைப் பல்வகைமை, மழைப்பொழிவு மற்றும் மண் வளத்திற்கு ஏற்ப காடுகள் முக்கியமாக ஐந்து வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்துவமான தாவர மற்றும் விலங்கினங்களைக் கொண்டுள்ளன.

அ) வெப்பமண்டல பசுமைமாறாக் காடுகள்

இக்காடுகள் ஆண்டுக்கு 200 செ.மீ-க்கு மேல் மழை பெறும் பகுதிகளில் வளர்கின்றன. இவை எப்போதும் பச்சை நிறமாகவே காட்சியளிப்பதால் 'பசுமைமாறாக் காடுகள்' என அழைக்கப்படுகின்றன. இக்காடுகளில் மரங்கள் மிகவும் உயரமாக வளர்கின்றன. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகள், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் மற்றும் வடகிழக்கு மாநிலங்களில் இவை காணப்படுகின்றன.

ஆ) வெப்பமண்டல இலையுதிர் காடுகள்

இவை இந்தியாவின் மிக முக்கியமான காடு வகையாகும். இவை 'பருவகாலக் காடுகள்' என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன. 70 செ.மீ முதல் 200 செ.மீ வரை மழை பெய்யும் பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன. கோடை காலத்தில் நீர் பற்றாக்குறையைச் சமாளிக்க இக்காட்டு மரங்கள் தங்கள் இலைகளை உதிர்த்துவிடும். தேக்கு, சால், சந்தனம் ஆகியவை இங்கு வளரும் முக்கிய மரங்களாகும்.

இ) முட்புதர் காடுகள்

70 செ.மீ-க்கும் குறைவாக மழை பெய்யும் வறண்ட பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன. ராஜஸ்தான், பஞ்சாப், ஹரியானா மற்றும் குஜராத்தின் சில பகுதிகளில் இவை பரவியுள்ளன. இக்காட்டுத் தாவரங்கள் நீரைச் சேமிக்க நீண்ட வேர்களையும், ஆவியாதலைத் தடுக்க முட்களையும் கொண்டுள்ளன.

ஈ) சதுப்புநிலக் காடுகள் (அலையாத்திக் காடுகள்)

கடலோரப் பகுதிகள் மற்றும் டெல்டா பகுதிகளில் இவை காணப்படுகின்றன. கங்கை-பிரம்மபுத்திரா டெல்டாவில் உள்ள 'சுந்தரவனக் காடுகள்' இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். இங்குள்ள மரங்களின் வேர்கள் உப்பு நீரில் வாழும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளன.

உ) மலைக் காடுகள்

இமயமலைப் பகுதிகளில் உயரம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க வெப்பநிலை குறைவதால், அங்குள்ள காடுகளின் தன்மையும் மாறுகிறது. அடிவாரத்தில் இலையுதிர் காடுகளும், உயரே செல்லச் செல்ல ஊசியிலைக் காடுகளும் (Pine, Fir) காணப்படுகின்றன.

2. வன உயிரினப் பாதுகாப்பு

இந்தியா உலகின் பல்லுயிர் பெருக்கம் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாகும். அழிந்து வரும் வன உயிரினங்களைப் பாதுகாக்க இந்திய அரசு பல்வேறு சட்டங்களையும், திட்டங்களையும் செயல்படுத்தி வருகிறது.

முக்கிய பாதுகாப்புத் திட்டங்கள்:

1. புராஜெக்ட் டைகர் (Project Tiger - 1973): வங்காளப் புலிகளைப் பாதுகாக்கத் தொடங்கப்பட்டது.
2. யானைகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் (Project Elephant - 1992): யானைகளின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் மனித-யானை மோதலைக் குறைத்தல்.
3. முதலைகள் பாதுகாப்புத் திட்டம் (1975): முதலைகளின் இனப்பெருக்கத்தைப் பெருக்கத் தொடங்கப்பட்டது.

3. தேசிய பூங்காக்கள் மற்றும் சரணாலயங்கள்

வன உயிரினங்களைப் பாதுகாக்கும் முக்கிய இடங்களாக தேசிய பூங்காக்கள் மற்றும் வனவிலங்கு சரணாலயங்கள் விளங்குகின்றன. இந்தியாவில் தற்போது 100-க்கும் மேற்பட்ட தேசிய பூங்காக்கள் உள்ளன.

4. காடுகளின் முக்கியத்துவம்

காடுகள் வெறும் மரங்கள் மட்டுமல்ல, அவை ஒரு முழுமையான சுற்றுச்சூழல் அமைப்பு. காடுகளின் நன்மைகள் பின்வருமாறு:

• காலநிலை கட்டுப்பாடு: காடுகள் கார்பன்-டை-ஆக்சைடை உறிஞ்சி ஆக்ஸிஜனை வெளியிடுவதன் மூலம் புவி வெப்பமடைதலைத் தடுக்கின்றன.
• மண் அரிப்பு தடுப்பு: மரங்களின் வேர்கள் மண்ணை இறுக்கமாகப் பிடித்துக் கொண்டு மண் அரிப்பைத் தடுக்கின்றன.
• பொருளாதார மதிப்பு: மரம், காகிதம், தேன், மூலிகைகள் மற்றும் வாசனைப் பொருட்கள் காடுகளிலிருந்து கிடைக்கின்றன.
• சுற்றுலா: வனவிலங்கு சுற்றுலா மூலம் அந்நியச் செலாவணி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு கிடைக்கிறது.

5. சுற்றுச்சூழல் சவால்கள் மற்றும் தீர்வுகள்

தற்போது காடுகள் அழிப்பு, ஆக்கிரமிப்பு, காட்டுத்தீ மற்றும் வேட்டையாடுதல் போன்றவை பெரும் அச்சுறுத்தலாக உள்ளன. இவற்றைத் தடுக்க அரசாங்கம் 'சமூகக் காடுகள் வளர்ப்பு' (Social Forestry) திட்டங்களை ஊக்குவிக்கிறது. காடுகள் வளர்ப்பதை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக மாற்ற வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.

முடிவாக, காடுகளையும் வன உயிரினங்களையும் பாதுகாப்பது என்பது மனித குலத்தின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதாகும். இயற்கை சமநிலை சீர்குலைந்தால், அது மனித வாழ்வாதாரத்தையே பாதிக்கும் என்பதை உணர்ந்து நாம் செயல்பட வேண்டும்.