சொல்லிலக்கணமும் கோட்பாடுகளும்: தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூல்
தமிழ் மொழியின் இலக்கண அமைப்பில் 'சொல்' என்பது மிக முக்கியமான அங்கமாகும். ஒரு மொழியின் சொற்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன, அவை எவ்வாறு பகுக்கப்படுகின்றன, அவற்றின் இலக்கணக் கூறுகள் யாவை என்பதை விளக்குவதே சொல்லிலக்கணம் ஆகும். தமிழில் தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூல் ஆகிய இரு நூல்களும் சொல்லிலக்கணத்திற்கு மிகச்சிறந்த இலக்கணக் கோட்பாடுகளை வழங்கியுள்ளன. இந்த அத்தியாயத்தில் நாம் இந்த இரு பெரும் நூல்களின் சொல்லிலக்கணக் கோட்பாடுகளை விரிவாகக் காண்போம்.
1. சொல்லின் இலக்கணம்: அடிப்படை வரையறை
தொல்காப்பியம் சொல்லிலக்கணத்தை 'சொல்லதிகாரம்' என்று குறிப்பிடுகிறது. நன்னூல் சொல்லதிகாரத்தை 'சொல்லியல்' என்று அழைக்கிறது. ஒரு சொல் என்பது பொருள் உணர்த்தும் வகையில் அமைந்த எழுத்து அல்லது எழுத்துகளின் தொகுப்பு ஆகும். சொற்கள் பெயர், வினை, இடை, உரி என நான்கு வகையாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.
சொற்களின் நான்கு வகைகள்
- பெயர்ச்சொல்: ஒன்றன் பெயரை உணர்த்துவது. (எ.கா: சாத்தன், கொற்றன், மரம்)
- வினைச்சொல்: செயலை உணர்த்துவது. (எ.கா: நடந்தான், வந்தான்)
- இடைச்சொல்: பெயர், வினை ஆகியவற்றின் உறுப்பாய் நின்று பொருள் தருவது. (எ.கா: ஐ, கு, இன்)
- உரிச்சொல்: பெயருக்கும் வினைக்கும் அடைமொழியாக வந்து பொருள் தருவது. (எ.கா: கடி, மாநகர்)
சொற்களை நினைவில் வைக்க "பெ.வி.இ.உ" என்ற குறியீட்டைப் பயன்படுத்துங்கள்.
பெ - பெயர்ச்சொல்
வி - வினைச்சொல்
இ - இடைச்சொல்
உ - உரிச்சொல்
2. தொல்காப்பியச் சொல்லிலக்கணம்
தொல்காப்பியர் சொல்லதிகாரத்தில் ஒன்பது இயல்களைக் கொண்டுள்ளார். இதில் கிளவியாக்கம், வேற்றுமை இயல், வேற்றுமை மயங்கியல், விளி மரபு, பெயரியல், வினையியல், இடையியல், உரியியல், எச்சவியல் எனப் பகுக்கப்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பியம் சொற்களின் பொருளைக் காட்டிலும் அவற்றின் பயன்பாட்டிற்கும், தொடரியல் அமைப்புக்கும் முக்கியத்துவம் அளிக்கிறது.
கிளவியாக்கம்
கிளவியாக்கம் என்பது சொற்கள் எவ்வாறு ஒன்றோடொன்று இணைந்து தொடராக உருவாகின்றன என்பதை விளக்குகிறது. எழுவாய், பயனிலை, செயப்படுபொருள் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான திணை, பால், எண், இடம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப அமையும் பொருத்தப்பாட்டை இது விவரிக்கிறது.
வேற்றுமை இயல்
தமிழில் வேற்றுமைகள் எட்டு வகைப்படும். முதல் வேற்றுமை (எழுவாய்) முதல் எட்டாம் வேற்றுமை (விளி) வரை உள்ள அமைப்புகளைத் தொல்காப்பியர் மிகத் தெளிவாக விளக்குகிறார். வேற்றுமை உருபுகள் எவ்வாறு சொற்களோடு இணைந்து பொருளை மாற்றுகின்றன என்பதை இது விவரிக்கிறது.
3. நன்னூல் சொல்லிலக்கணம்
பவணந்தி முனிவர் இயற்றிய நன்னூல், தொல்காப்பியத்தை விடச் சுருக்கமாகவும், மாணவர்களுக்கு எளிதில் புரியும் வகையிலும் சொல்லிலக்கணத்தை அமைத்துள்ளது. நன்னூல் சொல்லதிகாரத்தை 'பெயரியல்', 'வினையியல்', 'பொதுவியல்', 'இடையியல்', 'உரியியல்' என வகைப்படுத்துகிறது.
பெயரியல்
பெயச்சொற்கள் எவ்வாறு உருவாகின்றன? அவற்றின் வகைகள் யாவை? ஆண்பால், பெண்பால், பலர்பால் எனப் பகுப்பாய்வு செய்கிறது. குறிப்பாகப் பெயர்ச்சொற்களின் பகுபத உறுப்புகளை நன்னூல் விளக்குகிறது.
வினையியல்
வினைச்சொற்கள் காலத்தை உணர்த்துவன. இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் என மூன்றாகப் பகுத்து, வினைமுற்று மற்றும் எச்சங்களை நன்னூல் வகைப்படுத்துகிறது. தெரிநிலை வினைமுற்று, குறிப்பு வினைமுற்று ஆகியவற்றின் இலக்கணத்தை இதில் காணலாம்.
| வகை | விளக்கம் | உதாரணம் |
|---|---|---|
| தெரிநிலை | செய்பவன், கருவி, நிலம், காலம், செயல், பயன் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும். | வந்தான் |
| குறிப்பு | காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல் பண்பை மட்டும் உணர்த்தும். | பொன்னன் |
4. பகுபத உறுப்பிலக்கணம்
சொற்களைப் பிரிக்கும்போது கிடைக்கும் உறுப்புகளைப் பகுபத உறுப்புகள் என்கிறோம். இது சொல்லிலக்கணத்தின் முதுகெலும்பாகும். இவை ஆறு வகைப்படும்:
- பகுதி (Root)
- விகுதி (Suffix)
- இடைநிலை (Infix)
- சந்தி (Linker)
- சாரியை (Filler)
- விகாரம் (Modification)
எடுத்துக்காட்டாக, 'வந்தான்' என்ற சொல்லைப் பிரித்தால்: வா(வ) + த் + த் + ஆன். இதில் 'வா' என்பது பகுதி, 'ஆன்' என்பது விகுதி. இவை சொற்களின் கட்டமைப்பைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
5. சொல்லிலக்கணக் கோட்பாடுகளின் ஒப்பீடு
தொல்காப்பியம் தொன்மையான இலக்கணக் கோட்பாடுகளைக் கொண்டது. இது பெரும்பாலும் இலக்கிய வழக்கையும், பேச்சு வழக்கையும் உள்ளடக்கியது. நன்னூல், பிற்காலத் தமிழ் வளர்ச்சிக்கு ஏற்ப இலக்கணத்தைச் சுருக்கி, விதிகளைத் தொகுத்து வழங்குகிறது. நன்னூலின் 'பொதுவியல்' என்பது மிக முக்கியமானது; இது இருதிணை மற்றும் ஐம்பால் குறித்த நுணுக்கமான விளக்கங்களை வழங்குகிறது.
எச்சவியல்
எச்சவியல் என்பது சொல்லிலக்கணத்தின் விடுபட்ட பகுதிகளை அல்லது பொதுவான இலக்கண விதிகளை விளக்குகிறது. இது பெரும்பாலும் இலக்கணப் பிழைகளைத் தவிர்க்கும் முறைகளை எடுத்துரைக்கிறது.
- தொல்காப்பியம் - ஒன்பது இயல்கள்.
- நன்னூல் - ஐந்து இயல்கள் (பெயரியல், வினையியல், பொதுவியல், இடையியல், உரியியல்).
- பெயர்ச்சொல் 6 வகைப்படும்.
- வினைச்சொல் காலத்தை உணர்த்தும்.
6. சொல்லிலக்கணப் பிழைகளைத் தவிர்த்தல்
இலக்கணப்படி சொற்களைப் பயன்படுத்துதல் என்பது மொழியின் தூய்மையைக் காக்க உதவும். திணை வழு, பால் வழு, இட வழு ஆகியவற்றைத் தவிர்த்து, தொல்காப்பியம் மற்றும் நன்னூல் காட்டும் வழியில் சொற்களை அமைப்பதே சரியான சொல்லிலக்கணப் பயன்பாடு ஆகும்.
7. முடிவுரை
சொல்லிலக்கணம் என்பது வெறுமனே விதிகளைப் படிப்பது மட்டுமல்ல, மொழியின் ஆழமான அமைப்பைப் புரிந்துகொள்வதாகும். தொல்காப்பியத்தின் விரிவான பார்வையும், நன்னூலின் சுருக்கமான விதிகளும் இணைந்து தமிழ் மொழியை உலகிலேயே மிகச் சிறந்த இலக்கணக் கட்டமைப்புக் கொண்ட மொழியாக மாற்றியுள்ளன. இக்கோட்பாடுகளை முறையாகப் பயில்வதன் மூலம் ஒரு மாணவர் தமிழ் மொழியில் பிழையின்றி எழுதவும், பேசவும், தேர்வுகளில் அதிக மதிப்பெண் பெறவும் முடியும்.
தொடர்ந்து வரும் அத்தியாயங்களில் நாம் வேற்றுமை உருபுகள் மற்றும் தொடரியல் அமைப்புகளை இன்னும் விரிவாகக் காண்போம். மொழியின் நுணுக்கமான பகுதிகளைத் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்யுங்கள்.