தமிழ் இலக்கணத்தின் பிற சம்மந்தப்பட்ட தலைப்புகள்: முழுமையான வழிகாட்டி

தமிழ் இலக்கணம் என்பது ஒரு மொழியின் உயிர்நாடி. போட்டித் தேர்வுகளில், குறிப்பாக இரண்டாம் நிலைக் காவலர் மற்றும் தீயணைப்பாளர் தேர்வுகளில் தமிழ் மொழி தகுதித் தேர்வு மிக முக்கியமானது. எழுத்து, சொல், பொருள், யாப்பு, அணி ஆகிய ஐந்து இலக்கணங்களில், சில முக்கியமான துணைத் தலைப்புகள் தேர்வில் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன. அவை குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

1. வலு மற்றும் வலுவமைதி

தமிழ் மொழியில் ஒரு சொல்லை அல்லது வாக்கியத்தைப் பயன்படுத்தும்போது, இலக்கண முறைப்படி அமையாமல் பிழையாக அமைவதை 'வலு' என்கிறோம். இலக்கணப்படி பிழையாக இருந்தாலும், ஒரு காரணத்திற்காக அந்தப் பிழையை இலக்கண ஆசிரியர்கள் ஏற்றுக்கொள்வதை 'வலுவமைதி' என்கிறோம்.

வலு வகைகள் (7 வகை)

• திணை வழு: "கண்ணன் வந்தான்" என்பதற்குப் பதில் "கண்ணன் வந்தாள்" என்று கூறுவது.
• பால் வழு: "பெண் வந்தான்" என்று கூறுவது.
• இடம் வழு: "நான் வந்தான்" என்று கூறுவது.
• கால வழு: "நேற்று வருவான்" என்று கூறுவது.
• வினா வழு: ஒரு பொருளைக் காட்டி "இது என்ன?" என்று கேட்க வேண்டிய இடத்தில் "இது எங்கே?" என்று கேட்பது.
• விடை வழு: "ஊருக்குச் செல்வாயா?" என்ற வினாவிற்கு "உண்ணுகிறேன்" என்று விடையளிப்பது.
• மரபு வழு: "ஆடு கத்தியது" என்று கூறுவது (ஆடு கத்தும் என்பது மரபு).

2. மயங்கொலிகள்

ஒலிப்பு முறையில் மிகச் சிறிய வேறுபாடு மட்டுமே உள்ள எழுத்துகளை மயங்கொலிகள் என்கிறோம். இவை தேர்வில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் ஒரு பகுதி.

3. புணர்ச்சி இலக்கணம்

நிலைமொழியின் ஈறும், வருமொழியின் முதலெழுத்தும் இணைவதே புணர்ச்சி. இதில் 'தோன்றல், திரிதல், கெடுதல்' என மூன்று விகாரங்கள் உள்ளன.

புணர்ச்சி விதிகள்

1. தோன்றல்: நிலைமொழிக்கும் வருமொழிக்கும் இடையில் ஒரு மெய்யெழுத்து புதிதாகத் தோன்றுவது (எ.கா: பனி + காற்று = பனிக்காற்று).
2. திரிதல்: ஒரு எழுத்து வேறொரு எழுத்தாக மாறுவது (எ.கா: பொன் + வளையல் = பொன்வளையல் - இதில் 'ன்' 'ற'வாகத் திரியலாம்).
3. கெடுதல்: ஒரு எழுத்து மறைந்து போவது (எ.கா: மரம் + வேர் = மரவேர்).

4. வேற்றுமை உருபுகள்

பெயர்ச்சொல்லின் பொருளை வேறுபடுத்திக் காட்டும் உருபுகள் வேற்றுமை உருபுகள் எனப்படும். இவை மொத்தம் எட்டு வகைப்படும்.

• முதல் வேற்றுமை: எழுவாய் வேற்றுமை (உருபு இல்லை).
• இரண்டாம் வேற்றுமை: ஐ (செயப்படுபொருள்).
• மூன்றாம் வேற்றுமை: ஆல், ஆன், ஒடு, ஓடு (கருவி, கருத்தா).
• நான்காம் வேற்றுமை: கு (கொடை).
• ஐந்தாம் வேற்றுமை: இன், இல் (நீங்கல், ஒப்பு).
• ஆறாம் வேற்றுமை: அது, ஆது, அ (உடைமை).
• ஏழாம் வேற்றுமை: கண், மேல், கீழ் (இடம்).
• எட்டாம் வேற்றுமை: விளி வேற்றுமை (அழைத்தல்).

5. வினையெச்சம் மற்றும் பெயரெச்சம்

பெயரெச்சம்

ஒரு வினைச்சொல் முற்றுப் பெறாமல், ஒரு பெயர்ச்சொல்லைக் கொண்டு முடிவது பெயரெச்சம். (எ.கா: வந்த பையன் - 'வந்த' என்பது பெயரெச்சம்).

வினையெச்சம்

ஒரு வினைச்சொல் முற்றுப் பெறாமல், மற்றொரு வினைச்சொல்லைக் கொண்டு முடிவது வினையெச்சம். (எ.கா: படித்து வந்தான் - 'படித்து' என்பது வினையெச்சம்).

6. வழுவமைதி வகைகள் (மேலதிக விளக்கம்)

வலுவமைதி என்பது இலக்கணப் பிழை போலத் தெரிந்தாலும், இலக்கியங்களிலும் பேச்சு வழக்குகளிலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவது.

• திணை வலுவமைதி: "என் செல்லப் பசு வந்தது" என்று சொல்வதற்குப் பதில் "வந்தாள்" என்று உயர்திணையாகக் கூறுவது.
• பால் வலுவமைதி: "வாடா கண்ணா" என்று மகளை அழைப்பது.
• இட வலுவமைதி: "இந்தக் கபிலன் பேசுகிறேன்" என்று தன்னைத்தானே படர்க்கையாகக் கூறுவது.
• கால வலுவமைதி: "நான் நாளை வருகிறேன்" என்று நிகழ்காலத்தைப் பயன்படுத்துவது.

7. சொல்லிலக்கணம்: பகுபத உறுப்பிலக்கணம்

ஒரு சொல்லைப் பிரிக்கும்போது வரும் உறுப்புகள் ஆறு வகைப்படும்:

1. பகுதி: சொல்லின் முதலில் நிற்கும்.
2. விகுதி: சொல்லின் இறுதியில் நிற்கும்.
3. இடைநிலை: பகுதிக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வரும்.
4. சந்தி: பெரும்பாலும் பகுதிக்கும் இடைநிலைக்கும் இடையில் வரும்.
5. சாரியை: இடைநிலைக்கும் விகுதிக்கும் இடையில் வரும்.
6. விகாரம்: மேற்சொன்னவற்றில் ஏற்படும் மாற்றம்.

8. பொருள் இலக்கணம்: அகமும் புறமும்

தமிழ் இலக்கியத்தில் வாழ்வியலை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். அகப்பொருள் (காதல்) மற்றும் புறப்பொருள் (வீரம்). அகப்பொருள் ஐந்து வகைப்படும்: குறிஞ்சி (புணர்தல்), முல்லை (இருத்தல்), மருதம் (ஊடல்), நெய்தல் (இரங்கல்), பாலை (பிரிதல்).

9. அணி இலக்கணம்

செய்யுளுக்கு அழகு சேர்ப்பவை அணிகள். காவலர் தேர்வில் முக்கியமான அணிகள்:

• உவமை அணி: ஒரு பொருளை மற்றொரு பொருளோடு ஒப்பிடுதல் (எ.கா: மலர் போன்ற பாதம்).
• உருவக அணி: உவமிக்கப்படும் பொருளுக்கும் உவமைக்கும் வேறுபாடு இல்லை என்று கூறுவது (எ.கா: பாதம் மலர்).
• சொற்பொருள் பின்வருநிலையணி: ஒரே சொல் மீண்டும் மீண்டும் வந்து, அதே பொருளைத் தருவது.

10. பழமொழிகள் மற்றும் மரபுத்தொடர்கள்

இலக்கணத்தின் ஒரு பகுதியாகப் பழமொழிகளும் கேட்கப்படுகின்றன. உதாரணமாக, "காற்றுள்ள போதே தூற்றிக்கொள்" - இதற்குக் காலம் இருக்கும்போதே காரியத்தைச் செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று பொருள். காவலர் தேர்வில் இத்தகைய மரபுத்தொடர்களின் பொருளைக் கண்டறிதல் மிக முக்கியமானது.

மேற்கண்ட இலக்கணக் குறிப்புகள் அனைத்தும் காவலர் மற்றும் தீயணைப்பாளர் தேர்வுக்கான அடிப்படைப் பாடத்திட்டமாகும். ஒவ்வொரு பகுதியையும் மீண்டும் மீண்டும் எழுதிப் பார்ப்பதன் மூலம் தேர்வில் முழு மதிப்பெண்களைப் பெற முடியும்.