திருக்குறளில் தத்துவக் கோட்பாடுகள்

திருக்குறள் என்பது வெறும் அறநெறி நூல் மட்டுமல்ல; அது வாழ்வியலின் அனைத்து பரிமாணங்களையும் உள்ளடக்கிய ஒரு தத்துவக் களஞ்சியம். திருவள்ளுவர் வாழ்வியலின் அடிப்படை உண்மைகளை, எவ்வித மதச் சார்பும் இன்றி, உலகப் பொதுமறை என்ற அடிப்படையில் முன்வைக்கிறார். திருக்குறளில் பொதிந்துள்ள தத்துவக் கோட்பாடுகள், மனிதன் தன்னை உணர்ந்து, சமூகத்தோடு இயைந்து, உயர்ந்த நிலையை அடைவதற்கான பாதையை விளக்குகின்றன.

1. மெய்ப்பொருள் காணும் தத்துவம் (Epistemology)

திருவள்ளுவர் மெய்ப்பொருள் காண்பதை மிக உயர்ந்த அறிவாகக் கருதுகிறார். "எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும் அப்பொருள் மெய்ப்பொருள் காண்ப தறிவு" (குறள் 423) என்ற குறள், ஒரு விஷயத்தை அதன் உண்மையான தன்மையோடு ஆராய்ந்து அறியும் அறிவுத் தேடலை வலியுறுத்துகிறது. இது நவீன தத்துவவியலில் 'பகுத்தறிவுவாதம்' (Rationalism) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

நினைவில் கொள்ளும் வழி (Shortcut):

மெய்ப்பொருள் = உண்மை + அறிவு. "எப்பொருள்" என்று தொடங்கும் குறள் எண் 423. 4+2+3 = 9. அறிவு என்பது 9-வது அதிகாரத்தில் வருகிறது. எனவே, 423 என்பது மெய்ப்பொருள் காணும் அறிவு என்பதை எளிதில் நினைவில் கொள்ளலாம்.

2. அறம், பொருள், இன்பம் - முப்பரிமாண வாழ்வியல்

திருக்குறள் மனித வாழ்வை மூன்று முக்கிய கூறுகளாகப் பிரிக்கிறது. இது தத்துவ ரீதியாக 'புருஷார்த்தங்கள்' எனப்படும் தர்ம, அர்த்த, காம நிலைகளை ஒத்திருக்கிறது.

அறம் (Dharma): ஒழுக்கமான வாழ்வு. இது தத்துவத்தின் அடிப்படை. "மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன்" என்பது தனிமனித ஒழுக்கத்தின் உச்சம்.
பொருள் (Artha): வாழ்வாதாரம் மற்றும் சமூகப் பொருளாதாரம். பொருள் ஈட்டுவது அறத்திற்கு உட்பட்டதாக இருக்க வேண்டும் என்பதே வள்ளுவரின் தத்துவம்.
இன்பம் (Kama): புலன் இன்பம் மற்றும் மன நிறைவு. இது அறத்தின் வழியில் அமையும்போது மட்டுமே நிலைத்திருக்கும்.

3. விதியும் ஊழ்வினையும் (Theory of Karma)

இந்தியத் தத்துவ மரபில் 'ஊழ்' (Fate/Karma) என்பது மிக முக்கியமான இடம் பெறுகிறது. திருவள்ளுவர் ஊழ்வினை பற்றி ஒரு தனி அதிகாரத்தையே (ஊழ்) எழுதியுள்ளார். ஊழ் என்பது முற்பிறவிப் பயன் அல்லது காரண-காரியத் தொடர்பு (Cause and Effect).

இருப்பினும், வள்ளுவர் ஊழையே நம்பி இருக்கச் சொல்லவில்லை. "ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர் உலைவின்றித் தாழாது உஞற்று பவர்" (குறள் 620) என்ற குறள், விடாமுயற்சி இருந்தால் விதியையும் வெல்லலாம் என்ற 'செயல்பாட்டுத் தத்துவத்தை' (Action Philosophy) முன்வைக்கிறது.

4. சமத்துவ மற்றும் சமூக நீதித் தத்துவம்

திருவள்ளுவர் முன்வைக்கும் சமூக நீதி தத்துவம், பிறப்பால் அனைவரும் சமம் என்பதை வலியுறுத்துகிறது. "பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்" (குறள் 972) என்ற வரியின் மூலம், மனிதர்களுக்கு இடையே உள்ள பாகுபாடுகளைத் தத்துவ ரீதியாக அவர் நிராகரிக்கிறார். இது 'மனிதநேயம்' (Humanism) எனும் தத்துவத்தின் அடித்தளமாகும்.

தத்துவக் கோட்பாடு	திருக்குறள் குறள் எண்/பொருள்	தத்துவ விளக்கம்
மனிதநேயம்	பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்	சமத்துவக் கொள்கை
செயல்பாட்டுவாதம்	ஊழையும் உப்பக்கம் காண்பர்	முயற்சியின் வெற்றி
பகுத்தறிவு	எப்பொருள் யார்யார்வாய்க் கேட்பினும்	மெய்ப்பொருள் தேடல்

5. ஒழுக்கவியல் (Ethics)

திருக்குறளின் தத்துவத்தில் 'ஒழுக்கம்' என்பது உயிரை விட மேலானது. "ஒழுக்கம் விழுப்பம் தரலான் ஒழுக்கம் உயிரினும் ஓம்பப் படும்" (குறள் 131). இது 'கடமை சார்ந்த அறவியல்' (Deontological Ethics) ஆகும். விளைவுகளை எதிர்பாராமல், கடமையைச் சரியாகச் செய்வதுதான் அறம் என்பது இதன் சாராம்சம்.

6. இறையியல் பார்வை (Theological Perspective)

திருவள்ளுவர் கடவுளை 'இறைவன்' என்று பொதுப்படையாக அழைக்கிறார். இவர் எந்த குறிப்பிட்ட மதத்தையும் குறிக்காமல், 'தூய அறிவு வடிவானவன்' (தூய அறிவு வடிவம்) என்று குறிப்பிடுகிறார். "கற்றதனால் ஆய பயனென்கொல் வாலறிவன் நற்றாள் தொழாஅர் எனின்" - இது அறிவின் உச்சமே இறைவனை அடைவதுதான் என்ற தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

7. நிலையாமை மற்றும் துறவு (Existentialism)

வாழ்க்கையின் நிலையாமையை (Transience) வள்ளுவர் பல குறள்களில் விளக்குகிறார். "நில்லாதவற்றின்கண் நின்றார் பெரியர்" என்பது, நிலையற்ற உலகில் நிலையான அறத்தைச் செய்யும் மனிதர்களே பெரியவர்கள் என்பதைக் குறிக்கிறது. இது துறவு என்ற அதிகாரத்தில் 'பற்றின்மை' (Detachment) தத்துவமாக வெளிப்படுகிறது.

முக்கியத் தேர்வுக் குறிப்புகள்:

திருக்குறளில் 'ஊழ்' என்ற அதிகாரத்தில் 10 குறள்கள் உள்ளன.
திருவள்ளுவர் 'இறைவன்' என்பதற்குப் பதிலாக 'வாலறிவன்', 'மலர்மிசை ஏகினான்' போன்ற அடைமொழிகளைப் பயன்படுத்துகிறார்.
'பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்' என்பது குறள் எண் 972.
குறள் ஒரு 'உலகப் பொதுமறை' என அழைக்கப்படுவதற்கு அதன் தத்துவச் சார்பற்ற தன்மையே காரணம்.

8. அரசியல் தத்துவம் (Political Philosophy)

வள்ளுவர் 'பொருட்பால்' பகுதியில் அரசியல் தத்துவத்தை மிக விரிவாக விளக்குகிறார். ஒரு அரசன் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும், அமைச்சர்கள் எப்படிச் செயல்பட வேண்டும், தூதுவர் கடமை என்ன என்பது குறித்த தெளிவான வழிகாட்டுதல்களை வழங்குகிறார். இது 'அரசியல் அறவியல்' (Political Ethics) எனப்படுகிறது. "முறைசெய்து காப்பாற்றும் மன்னவன் மக்கட்கு இறையென்று வைக்கப் படும்" என்பது, ஒரு மன்னன் இறைவனாக மதிக்கப்பட வேண்டுமானால், அவன் நீதி தவறாத ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்ற தத்துவத்தை முன்வைக்கிறது.

9. இல்லறம் மற்றும் துறவறம்

திருவள்ளுவர் இல்லறத்தை விடப் பெரியது துறவறம் என்று சொல்லாமல், இல்லறத்தில் இருந்துகொண்டே அறத்தின் வழியில் வாழ்வதே சிறந்தது என்கிறார். "அன்பும் அறனும் உடைத்தாயின் இல்வாழ்க்கை பண்பும் பயனும் அது" (குறள் 45). இது குடும்ப அமைப்பைத் தத்துவத்தின் மையமாக வைக்கும் ஒரு முற்போக்கான பார்வையாகும்.

10. முடிவுரை

திருக்குறளில் உள்ள தத்துவக் கோட்பாடுகள் காலத்தைக் கடந்தவை. அவை வெறும் கோட்பாடுகளாக மட்டும் இல்லாமல், அன்றாட வாழ்வில் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய நடைமுறைப் பயிற்சிகளாக உள்ளன. பகுத்தறிவு, சமூக நீதி, விடாமுயற்சி, மற்றும் ஒழுக்கம் ஆகிய நான்கு தூண்களின் மீதுதான் வள்ளுவரின் தத்துவ உலகம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு தேர்வர் திருக்குறளை அணுகும்போது, அதன் மேலோட்டமான பொருளைத் தாண்டி, அதன் பின்னால் உள்ள தத்துவ ஆழத்தைப் புரிந்துகொண்டால் மட்டுமே வினாக்களுக்குச் சரியான விடையளிக்க முடியும்.

மீள்பார்வை (Quick Revision):

1. மெய்ப்பொருள் = பகுத்தறிவு.
2. ஊழ் = வினைப்பயன் (முயற்சியால் வெல்லலாம்).
3. ஒழுக்கம் = உயிரை விட மேலானது.
4. சமத்துவம் = பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும்.
5. இல்லறம் = அன்பும் அறனும் கொண்ட வாழ்வு.