தமிழ் நாடக இலக்கியம்: பரிணாம வளர்ச்சியும் ஆளுமைகளும்

தமிழ் நாடக இலக்கியம் என்பது வெறும் பொழுதுபோக்கு மட்டுமல்ல, அது சமூக மாற்றத்திற்கான ஒரு வலிமையான ஆயுதம். சங்க காலம் முதல் இன்று வரை நாடகம் பல்வேறு பரிமாணங்களை எட்டியுள்ளது. குறிப்பாக, இக்கால நாடகங்கள் சமூகச் சீர்திருத்தம், அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் கலைநயத்தை மையமாகக் கொண்டு வளர்ந்துள்ளன. இந்தத் தொகுப்பில், தமிழ் நாடக வரலாற்றில் முத்திரை பதித்த ஆளுமைகளையும், அவர்களின் பங்களிப்பையும் விரிவாகக் காண்போம்.

1. மனோன்மணியம் சுந்தரம்பிள்ளை

மனோன்மணியம் சுந்தரம்பிள்ளை தமிழ் நாடக வரலாற்றில் மிக முக்கியமானவர். இவர் எழுதிய 'மனோன்மணியம்' என்ற நாடக நூல், தமிழுக்குக் கிடைத்த ஒரு காவிய நாடகம். இது 1891-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது. ஷேக்ஸ்பியரின் நாடகங்களின் தாக்கத்தோடு, தமிழ் மரபையும் இணைத்து இவர் படைத்த இந்த நூல், 'தமிழ் நாடகத்தின் தந்தை' என்று போற்றப்படும் அளவுக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது.

2. சங்கரதாஸ் சுவாமிகள்

தமிழ் நாடகத் தலைமை ஆசிரியர் என்று அழைக்கப்படுபவர் சங்கரதாஸ் சுவாமிகள். இவர் நாடகக் கலையை ஒரு ஒழுங்குமுறைக்குள் கொண்டு வந்தவர். பாய்ஸ் கம்பெனி (Boys Company) எனப்படும் சிறுவர் நாடகக் குழுக்களை உருவாக்கி, அவர்களுக்கு நடிப்பு, இசை, மற்றும் தமிழ் இலக்கியம் பயிற்றுவித்த பெருமை இவரையே சாரும். 'வள்ளித் திருமணம்', 'பவளக்கொடி' போன்ற நாடகங்கள் இவருடைய குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகள்.

3. பம்மல் சம்பந்த முதலியார்

'தமிழ் நாடகத் தந்தை' என்று அழைக்கப்படுபவர் பம்மல் சம்பந்த முதலியார். 'சுகுண விலாச சபை' என்ற நாடகக் குழுவை நிறுவி, நாடக மேடைக்கு ஒரு கண்ணியமான அந்தஸ்தைப் பெற்றுத் தந்தார். இவர் சுமார் 94 நாடகங்களை எழுதியுள்ளார். 'சபாபதி' என்பது இவருடைய மிகப்பிரபலமான நகைச்சுவை நாடகமாகும்.

4. சி.என். அண்ணாதுரை

நாடகத்தை அரசியலின் கருவியாக மாற்றியவர் பேரறிஞர் அண்ணா. இவரது நாடகங்கள் சமூகத்தில் நிலவிய மூடநம்பிக்கைகளைத் தகர்த்தன. 'வேலைக்காரி', 'ஓர் இரவு' போன்றவை சமூக மாற்றத்தை வலியுறுத்திய மிக முக்கியமான படைப்புகள். சாதாரண மக்களும் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் வசனங்களை அமைப்பதில் இவர் வல்லவர்.

5. கலைஞர் மு. கருணாநிதி

வசனங்களின் மன்னர் என்று போற்றப்படுபவர் மு. கருணாநிதி. இவரது நாடகங்கள் சமூக நீதியையும், பகுத்தறிவையும் மையமாகக் கொண்டவை. 'தூக்குமேடை', 'மணிமகுடம்' போன்றவை இவரது புகழ்பெற்ற நாடகங்கள். வரலாற்று நிகழ்வுகளை சமகால அரசியலோடு இணைத்துக் கூறுவதில் இவர் தனித்திறமை பெற்றிருந்தார்.

6. பி.எஸ். ராமையா மற்றும் ஆர்.எஸ். மனோகர்

பி.எஸ். ராமையா நவீனத் தமிழ் நாடகத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவர். இவரது 'தேரோட்டி மகன்' நாடகம் சமூகப் பார்வையில் முக்கியமானது. ஆர்.எஸ். மனோகர், புராண நாடகங்களுக்கு நவீனத் தொழில்நுட்பத்தையும் (Special Effects) மேடை உத்திகளையும் அறிமுகப்படுத்தியவர். இவரது 'திரௌபதி சபதம்', 'இலங்கேஸ்வரன்' போன்றவை இன்றும் பேசப்படுபவை.

7. சோ ராமசாமி மற்றும் கோமல் சுவாமிநாதன்

சோ ராமசாமி அரசியல் நையாண்டி நாடகங்களின் பிதாமகர். 'முகமது பின் துக்ளக்' நாடகம் இன்றும் அரசியல் விமர்சனங்களுக்கு ஒரு பாடமாகத் திகழ்கிறது. கோமல் சுவாமிநாதன் 'தண்ணீர் தண்ணீர்' நாடகத்தின் மூலம் சமூகத்தின் குடிநீர் பிரச்சினையை உலகறியச் செய்தார். இவரது நாடகங்கள் எதார்த்தவாதத்திற்கு (Realism) பெயர் பெற்றவை.

8. மெரினா, அறந்தை நாராயணன் மற்றும் சுஜாதா

மெரினா நகைச்சுவை நாடகங்களில் தனி முத்திரை பதித்தவர். அறந்தை நாராயணன் நாடக வரலாற்றைத் தொகுத்தளித்தவர். சுஜாதா நவீனத் தொழில்நுட்பம் மற்றும் அறிவியல் புனைவுகளைத் தமிழ் நாடகங்களுக்குக் கொண்டு வந்தவர். இவரது 'என் இனிய இயந்திரா', 'மீண்டும் ஜீனோ' போன்றவை நாடக வடிவில் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றவை.

நாடக இலக்கியத்தின் முக்கியத்துவம்

நாடகம் என்பது மனித உணர்வுகளின் பிரதிபலிப்பு. மேற்கூறிய ஆளுமைகள் ஒவ்வொருவரும் தமிழ் நாடகக் கலையை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் சென்றனர். சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் அடித்தளம் அமைக்க, பம்மல் சம்பந்த முதலியார் அதைச் செம்மைப்படுத்தினார். அண்ணாவும் கலைஞரும் அதைச் சமூக மாற்றத்திற்கான கருவியாக்கினர். சோ மற்றும் கோமல் சுவாமிநாதன் போன்றோர் அதை அரசியல் மற்றும் சமூக விமர்சனத்திற்கான களமாக மாற்றினர்.

இந்த ஆளுமைகளின் படைப்புகளைப் பயிலும்போது, அந்தந்தக் காலகட்டத்தின் சமூகச் சூழலையும், அரசியல் மாற்றங்களையும் புரிந்துகொள்வது அவசியம். இதுவே போட்டித் தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் வினாக்களுக்கு விடையளிக்க உதவும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், தமிழ் நாடகம் என்பது பக்தி, வரலாறு, சமூகம் மற்றும் அரசியல் எனப் பல பரிமாணங்களைக் கடந்து இன்று நவீன தொழில்நுட்பத்துடன் இணைந்துள்ளது. இந்த வளர்ச்சிப் பாதையைத் தெரிந்து கொள்வது, தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்வதற்கு மிக அவசியமாகும்.