நிலச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் வேளாண்மை: ஓர் ஆழமான பார்வை
இந்தியப் பொருளாதாரம் என்பது வேளாண்மையை முதுகெலும்பாகக் கொண்டது. சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, நில உடைமை முறைகளில் இருந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீக்கி, சமூக நீதியை நிலைநாட்டவும், உற்பத்தித் திறனை அதிகரிக்கவும் மேற்கொள்ளப்பட்ட மிக முக்கியமான முயற்சிதான் "நிலச் சீர்திருத்தங்கள்" (Land Reforms) ஆகும். இது குறித்த விரிவான பார்வையை இந்தப் பகுதியில் காண்போம்.
1. நிலச் சீர்திருத்தங்களின் அவசியம்
சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய காலக்கட்டத்தில், நிலங்கள் ஒரு சிலரிடம் மட்டுமே குவிந்திருந்தன. ஜமீன்தாரி, ரயத்துவாரி மற்றும் மகல்வாரி முறைகள் விவசாயிகளை அடிமைப்படுத்தின. இடைத்தரகர்களின் சுரண்டல் அதிகரித்தது. இதனால் உண்மையான உழவர்கள் நிலத்தின் உரிமையாளர்களாக இல்லை. இதைக் களையவே நிலச் சீர்திருத்தங்கள் கொண்டுவரப்பட்டன.
நிலச் சீர்திருத்தத்தின் முக்கிய நோக்கங்கள்:
- இடைத்தரகர்களை ஒழித்தல் (Abolition of Intermediaries).
- குத்தகை முறை சீர்திருத்தம் (Tenancy Reforms).
- நில உச்சவரம்பு நிர்ணயம் (Ceiling on Land Holdings).
- நிலத் துண்டாதலைத் தடுத்தல் மற்றும் ஒருங்கிணைப்பு (Consolidation of Holdings).
2. நிலச் சீர்திருத்தத்தின் முக்கிய கட்டங்கள்
அ) இடைத்தரகர் ஒழிப்பு
ஜமீன்தார்கள், இனாம்தார்கள் மற்றும் நிலப்பிரபுக்கள் அரசுக்கும் விவசாயிகளுக்கும் இடையில் இருந்தனர். இவர்கள் விவசாயிகளிடமிருந்து அதிக வரி வசூலித்து, அரசுக்குக் குறைந்த அளவே செலுத்தினர். 1950-களின் தொடக்கத்தில் பெரும்பாலான மாநிலங்கள் இடைத்தரகர் ஒழிப்புச் சட்டங்களைக் கொண்டுவந்தன. இதன் மூலம் சுமார் 2 கோடி விவசாயிகள் நேரடியாக அரசுடன் தொடர்பு கொள்ளும் வாய்ப்பைப் பெற்றனர்.
ஆ) குத்தகைச் சீர்திருத்தம்
குத்தகைதாரர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளிப்பது இதன் நோக்கம். இதில் மூன்று முக்கிய அம்சங்கள் இருந்தன:
- குத்தகை ஒழுங்குமுறை: அதிகப்படியான குத்தகை வசூலிப்பதைத் தடுத்தல்.
- குத்தகை பாதுகாப்பு: விவசாயிகளை நிலத்திலிருந்து திடீரென வெளியேற்றுவதைத் தடுத்தல்.
- உரிமை மாற்றம்: நீண்டகாலம் நிலத்தில் உழைக்கும் குத்தகைதாரருக்கு நிலத்தின் உரிமையை வழங்குதல்.
இ) நில உச்சவரம்பு (Land Ceiling)
ஒரு நபர் வைத்திருக்கும் நிலத்திற்கு உச்சவரம்பு நிர்ணயிப்பது இதன் நோக்கம். உபரி நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்பட்டு, நிலமற்ற ஏழை விவசாயிகளுக்குப் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டது. இது சமூக சமத்துவத்தை நோக்கிய ஒரு பெரிய படியாகும்.
3. தமிழ்நாட்டில் நிலச் சீர்திருத்தங்கள்
தமிழ்நாடு, நிலச் சீர்திருத்தங்களைச் செயல்படுத்துவதில் முன்னோடியாகத் திகழ்கிறது. குறிப்பாக, 1961-ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட 'தமிழ்நாடு நிலச் சீர்திருத்தங்கள் (நில உச்சவரம்பு நிர்ணயம்) சட்டம்' மிக முக்கியமானது.
| சட்டத்தின் பெயர் | முக்கிய அம்சம் |
|---|---|
| தமிழ்நாடு பண்ணைப்படை சட்டம் | குத்தகைதாரர் பாதுகாப்பு |
| நில உச்சவரம்பு சட்டம் 1961 | ஒரு குடும்பத்திற்கு 30 தரமான ஏக்கர் என உச்சவரம்பு |
| நில உச்சவரம்பு திருத்தச் சட்டம் 1972 | உச்சவரம்பை 15 தரமான ஏக்கராகக் குறைத்தல் |
4. வேளாண்மை: இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் உயிர்நாடி
வேளாண்மை என்பது வெறும் பயிர் சாகுபடி மட்டுமல்ல, அது ஒரு வாழ்வியல் முறை. இந்திய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) வேளாண்மையின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. பசுமைப் புரட்சிக்குப் பிறகு இந்தியா உணவு உற்பத்தியில் தன்னிறைவு பெற்றது.
பசுமைப் புரட்சியின் தாக்கம் (Green Revolution)
1960-களின் மத்தியில் எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் அவர்களின் முயற்சியால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட உயர் விளைச்சல் ரக விதைகள் (HYV Seeds), உரங்கள் மற்றும் நவீன நீர்ப்பாசன வசதிகள் இந்திய வேளாண்மையை மாற்றின.
5. வேளாண்மையில் நவீன சவால்கள்
நிலச் சீர்திருத்தங்கள் பல நன்மைகளைத் தந்தாலும், தற்போதைய சூழலில் வேளாண்மை பல சவால்களை எதிர்கொள்கிறது:
- நிலத் துண்டாதல்: மக்கள் தொகை பெருக்கத்தால் நிலங்கள் சிறு சிறு துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. இதனால் நவீன இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்த முடிவதில்லை.
- நீர் பற்றாக்குறை: நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைதல் மற்றும் பருவமழை பொய்த்தல்.
- சந்தை வாய்ப்புகள்: விளைபொருட்களுக்கு உரிய விலை கிடைக்காமை.
- கடன்பிரச்சனை: சிறு விவசாயிகள் அதிக வட்டிக்குக் கடன் வாங்கி, கடனில் சிக்கித் தவிக்கும் நிலை.
6. அரசு கொண்டுவந்துள்ள திட்டங்கள்
வேளாண்மையை மேம்படுத்த அரசு பல திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகிறது:
- பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்மான் நிதி (PM-KISAN): விவசாயிகளுக்கு நேரடி வருவாய் உதவி.
- பிரதான் மந்திரி பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டம் (PMFBY): இயற்கை இடர்பாடுகளால் ஏற்படும் இழப்பிற்கு இழப்பீடு.
- மண் வள அட்டை திட்டம் (Soil Health Card Scheme): மண்ணின் தரத்தை ஆய்வு செய்து உரங்களைப் பயன்படுத்த ஊக்குவித்தல்.
7. தமிழ்நாட்டின் வேளாண்மை சிறப்புகள்
தமிழ்நாடு காவிரி டெல்டா பகுதி, நீலகிரி மலைப்பகுதி மற்றும் சமவெளிப் பகுதிகள் எனப் பல வேளாண் மண்டலங்களைக் கொண்டுள்ளது. நெல், கரும்பு, சிறுதானியங்கள், பருத்தி மற்றும் தோட்டக்கலைப் பயிர்கள் தமிழகத்தின் முக்கியப் பயிர்களாகும்.
1. காவிரி டெல்டா: 'தமிழகத்தின் நெற்களஞ்சியம்'.
2. நீலகிரி: தேயிலை மற்றும் காபி சாகுபடி.
3. தென்தமிழகம்: பருத்தி மற்றும் மிளகாய் சாகுபடி.
8. முடிவுரை
நிலச் சீர்திருத்தங்கள் என்பது ஒரு தொடர்ச்சியான செயல்முறை. நிலத்தின் உரிமையைப் பகிர்ந்தளிப்பதுடன், நவீன தொழில்நுட்பங்கள், நீடித்த நிலையான வேளாண்மை முறைகள் (Sustainable Agriculture) மற்றும் சந்தைப்படுத்துதல் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைப்பதன் மூலமே இந்திய மற்றும் தமிழக வேளாண்மையை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல முடியும். உழவனே நாட்டின் முதுகெலும்பு என்பதை உணர்ந்து, தொழில்நுட்பத்துடன் கூடிய விவசாயத்தை ஊக்குவிப்பதே எதிர்கால வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்.
முக்கியத் தேதிகள் மற்றும் சட்டங்கள் - ஒரு பார்வை:
| ஆண்டு | சம்பவம் |
|---|---|
| 1951 | முதல் அரசியலமைப்பு திருத்தம் (நிலச் சீர்திருத்தம் தொடர்பான 9-வது அட்டவணை). |
| 1961 | தமிழ்நாடு நில உச்சவரம்பு சட்டம். |
| 1966-67 | இந்தியாவில் பசுமைப் புரட்சி தொடக்கம். |
| 2015 | மண் வள அட்டை திட்டம் அறிமுகம். |
இந்தக் குறிப்புகள் நிலச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் வேளாண்மை தொடர்பான தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் வினாக்களுக்கு விடையளிக்க உதவும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒவ்வொரு பகுதியையும் ஆழ்ந்து படித்து, முக்கியத் தரவுகளை நினைவில் கொள்ளவும்.