இந்தியப் பொருளாதாரம்: நிலச்சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் வேளாண்மை

இந்தியப் பொருளாதாரம் என்பது அடிப்படையில் ஒரு வேளாண் சார்ந்த பொருளாதாரமாகும். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, நில உடைமை முறைகளில் நிலவிய ஏற்றத்தாழ்வுகளை நீக்கி, சமூக நீதியை நிலைநாட்டவும், வேளாண் உற்பத்தியைப் பெருக்கவும் இந்திய அரசு மேற்கொண்ட மிக முக்கியமான நடவடிக்கைகள் 'நிலச்சீர்திருத்தங்கள்' ஆகும். இந்த பாடப்பகுதியில், நிலச்சீர்திருத்தங்களின் அவசியம், அதன் வகைகள் மற்றும் இந்திய வேளாண்மையில் அதன் தாக்கம் குறித்து விரிவாகக் காண்போம்.

1. நிலச்சீர்திருத்தங்கள் - அறிமுகம் மற்றும் அவசியம்

பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலத்தில் இந்தியாவில் நிலவிய ஜமீன்தாரி, ரயத்துவாரி மற்றும் மஹல்வாரி முறைகள் நில உரிமையாளர்களுக்கும், குத்தகைதாரர்களுக்கும் இடையே பெரும் இடைவெளியை உருவாக்கின. நிலம் ஒரு சிலரின் கைகளில் மட்டுமே குவிந்திருந்தது, உண்மையான உழவர்கள் நிலமற்றவர்களாக இருந்தனர். இதனால் வேளாண் உற்பத்தி தேக்கமடைந்தது. இதைக் களைவதே நிலச்சீர்திருத்தங்களின் முதன்மை நோக்கமாக இருந்தது.

2. நிலச்சீர்திருத்தங்களின் முக்கிய வகைகள்

இந்தியாவில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்தங்களை நான்கு முக்கிய பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம்:

அ) இடைத்தரகர்கள் ஒழிப்பு

ஜமீன்தார்கள், இனாம்தார்கள் மற்றும் ஜாகீர்தார்கள் போன்ற இடைத்தரகர்களை ஒழித்து, அரசுக்கும் உழவர்களுக்கும் இடையே நேரடித் தொடர்பை ஏற்படுத்துவதே இதன் நோக்கம். இதன் மூலம் சுமார் 2 கோடிக்கும் அதிகமான குத்தகைதாரர்கள் அரசுடன் நேரடித் தொடர்புக்கு வந்தனர்.

ஆ) குத்தகைச் சீர்திருத்தங்கள்

குத்தகைதாரர்களின் நலனைப் பாதுகாக்க மூன்று முக்கிய விதிகள் கொண்டுவரப்பட்டன:

• குத்தகை வீதத்தை ஒழுங்குபடுத்துதல் (மொத்த உற்பத்தியில் 20% - 25% மட்டுமே).
• குத்தகைதாரர்களுக்குப் பாதுகாப்பு அளித்தல் (அவர்களை நிலத்திலிருந்து விருப்பம்போல் வெளியேற்ற முடியாது).
• நிலத்தின் உரிமையை குத்தகைதாரர்களுக்கே வழங்குதல்.

இ) நில உச்சவரம்புச் சட்டம் (Land Ceiling Act)

ஒரு நபர் அல்லது குடும்பம் வைத்திருக்கும் நிலத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையை நிர்ணயிப்பது நில உச்சவரம்பு ஆகும். உபரி நிலங்கள் அரசு கையகப்படுத்தப்பட்டு, நிலமற்ற ஏழைகளுக்குப் பகிர்ந்து அளிக்கப்பட்டது. இது 1960 மற்றும் 1972-ல் மிகத் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்டது.

ஈ) நில ஒருங்கிணைப்பு (Consolidation of Holdings)

இந்தியாவில் நிலங்கள் சிறு சிறு துண்டுகளாகப் பிரிந்து கிடந்தன. இதனால் இயந்திரங்களைப் பயன்படுத்தவும், பாசன வசதிகளைச் செய்யவும் கடினமாக இருந்தது. சிதறிக்கிடக்கும் நிலங்களை ஒருங்கிணைத்து ஒரே இடத்தில் பெரிய நிலமாக மாற்றுவதே இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கமாகும்.

3. நிலச்சீர்திருத்தங்களின் வெற்றி மற்றும் தோல்விகள்

கேரளா மற்றும் மேற்கு வங்காளம் போன்ற மாநிலங்களில் நிலச்சீர்திருத்தங்கள் மிகச் சிறப்பாகச் செயல்படுத்தப்பட்டன. ஆனால், பல மாநிலங்களில் நிலப்பிரபுக்களின் செல்வாக்கினால் இந்தச் சட்டங்கள் முறையாகச் செயல்படுத்தப்படவில்லை. நில ஆவணங்கள் சரியாகப் பராமரிக்கப்படாதது ஒரு பெரிய தடையாக இருந்தது.

4. இந்திய வேளாண்மை - கட்டமைப்பு மற்றும் முக்கியத்துவம்

இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) வேளாண்மையின் பங்கு குறைந்து வந்தாலும், வேலைவாய்ப்பில் இதன் பங்கு இன்னும் முதன்மையாக உள்ளது. இந்திய வேளாண்மை பருவமழையைச் சார்ந்தே பெரும்பாலும் உள்ளது.

5. பசுமைப் புரட்சி (Green Revolution)

1960-களின் மத்தியில் வேளாண் உற்பத்தியைப் பெருக்க கொண்டுவரப்பட்டதே பசுமைப் புரட்சி. எம்.எஸ். சுவாமிநாதன் இதனை இந்தியாவில் முன்னின்று நடத்தினார். உயர் ரக விதைகள் (HYV), இரசாயன உரங்கள் மற்றும் நவீன நீர்ப்பாசன வசதிகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. கோதுமை உற்பத்தியில் இந்தியா தன்னிறைவு பெற்றது.

6. வேளாண்மை சார்ந்த நவீன சவால்கள்

இன்று இந்திய வேளாண்மை எதிர்கொள்ளும் முக்கிய சவால்கள்:

• நிலத்தடி நீர் மட்டம் குறைதல்.
• மண் வளம் பாதிப்பு (அதிக இரசாயனப் பயன்பாடு).
• காலநிலை மாற்றம் (Climate Change).
• விவசாயிகளின் தற்கொலை மற்றும் கடன் சுமை.

7. அரசு திட்டங்கள் மற்றும் கொள்கைகள்

வேளாண்மையை மேம்படுத்த மத்திய அரசு பல்வேறு திட்டங்களைச் செயல்படுத்தி வருகிறது:

• பிரதான் மந்திரி கிசான் சம்மான் நிதி (PM-KISAN): விவசாயிகளுக்கு ஆண்டுக்கு ரூ. 6000 உதவித்தொகை.
• பிரதான் மந்திரி பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டம்: இயற்கை பேரிடர்களால் ஏற்படும் இழப்பிற்கு இழப்பீடு.
• மண் ஆரோக்கிய அட்டை (Soil Health Card): மண்ணின் தரத்தை ஆய்வு செய்து உரமிட வழிவகுத்தல்.

8. வேளாண் சந்தைப்படுத்தல் மற்றும் மின்னணு வேளாண் சந்தை (e-NAM)

விவசாயிகள் தங்கள் விளைபொருட்களுக்கு உரிய விலை கிடைக்க, மின்னணு முறையில் நாடு முழுவதும் உள்ள சந்தைகளை இணைக்கும் திட்டமே e-NAM ஆகும். இது இடைத்தரகர்களின் சுரண்டலைத் தவிர்க்க உதவுகிறது.

9. கூட்டுறவு வேளாண்மை

சிறு விவசாயிகள் ஒன்றாக இணைந்து கூட்டுறவு சங்கங்களை உருவாக்கி, இடுபொருட்களை வாங்கவும், விளைபொருட்களை விற்பனை செய்யவும் இது உதவுகிறது. 'அமுல்' (Amul) நிறுவனம் இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும்.

10. எதிர்கால நோக்கு

இந்திய வேளாண்மை நீடித்த நிலையான வளர்ச்சியை அடைய 'இயற்கை வேளாண்மை' (Organic Farming) மற்றும் 'துல்லிய வேளாண்மை' (Precision Farming) ஆகியவற்றை நோக்கி நகர வேண்டும். தொழில்நுட்பமும், பாரம்பரிய அறிவும் இணைந்தால் மட்டுமே இந்திய வேளாண்மை உலகத் தரத்திற்கு உயரும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், நிலச்சீர்திருத்தம் என்பது வெறும் நிலத்தை மாற்றும் செயல் அல்ல; அது உழவனின் வாழ்வாதாரத்தை மேம்படுத்தும் சமூகப் புரட்சி. வேளாண்மை என்பது இந்தியாவின் முதுகெலும்பு. அதைச் சரியாகப் பேணுவதே நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குச் சிறந்த வழியாகும்.