பள்ளியின் மீதான விருப்பு வெறுப்புகள்

குழந்தை மேம்பாட்டில், ஒரு குழந்தை பள்ளியை எவ்வாறு அணுகுகிறது, ஏன் சில குழந்தைகள் பள்ளியை விரும்புகிறார்கள், ஏன் சிலர் வெறுக்கிறார்கள் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது ஆசிரியர்களுக்கும் பெற்றோர்களுக்கும் மிகவும் அவசியம். பள்ளியின் மீதான விருப்பு மற்றும் வெறுப்பு என்பது குழந்தையின் உளவியல், சமூகச் சூழல் மற்றும் கற்றல் அனுபவங்களின் தொகுப்பாகும்.

பள்ளியின் மீதான விருப்புக்கான காரணங்கள்

குழந்தைகள் பள்ளியை விரும்புவதற்குப் பின்னால் பல ஆக்கபூர்வமான காரணங்கள் உள்ளன. இவை குழந்தையின் ஆளுமை வளர்ச்சியில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன.

• சமூகத் தொடர்பு: பள்ளி என்பது நண்பர்களைச் சந்திக்கும் ஒரு இடமாக இருக்கும்போது, குழந்தைகள் பள்ளியை மகிழ்ச்சியுடன் அணுகுகிறார்கள். சக மாணவர்களுடன் விளையாடுவது மற்றும் கலந்துரையாடுவது அவர்களுக்கு மனநிறைவைத் தருகிறது.
• ஆசிரியர்களின் அணுகுமுறை: அன்பு மற்றும் ஊக்கமளிக்கும் ஆசிரியர்களைக் கொண்ட வகுப்பறைகளில் குழந்தைகள் தங்களை பாதுகாப்பாக உணர்கிறார்கள். ஆசிரியரின் நேர்மறையான அணுகுமுறை கற்றலின் மீதான ஆர்வத்தை அதிகரிக்கிறது.
• வெற்றிக்கான அங்கீகாரம்: ஒரு செயலைச் செய்து முடிக்கும்போது கிடைக்கும் பாராட்டு, பரிசு அல்லது நல்ல மதிப்பெண்கள் குழந்தையின் தன்னம்பிக்கையை வளர்க்கின்றன. இது பள்ளியின் மீதான விருப்பை வலுப்படுத்துகிறது.
• சுவாரஸ்யமான கற்றல் சூழல்: விளையாட்டு வழி கற்றல், களப் பயணங்கள் மற்றும் செயல்முறை விளக்கங்கள் மூலம் பாடம் நடத்தப்படும்போது, பள்ளி ஒரு சுமையாகத் தெரியாமல் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாறுகிறது.

பள்ளியின் மீதான வெறுப்புக்கான காரணங்கள்

குழந்தைகள் பள்ளியை வெறுப்பதற்குப் பின்னால் மறைந்திருக்கும் உளவியல் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணங்களை நாம் கண்டறிய வேண்டும்.

• கல்வி அழுத்தம்: பாடச்சுமை மற்றும் வீட்டுப்பாடங்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாக இருக்கும்போது, குழந்தைகள் கற்றலை ஒரு தண்டனையாகப் பார்க்கத் தொடங்குகிறார்கள்.
• பயமுறுத்தும் சூழல்: ஆசிரியர்களின் கடுமையான தண்டனைகள் அல்லது சக மாணவர்களின் கிண்டல் (Bullying) போன்ற செயல்கள் குழந்தைகளை மனதளவில் பாதிக்கின்றன. இதனால் பள்ளிக்குச் செல்வதையே அவர்கள் தவிர்க்க நினைக்கிறார்கள்.
• தனித்திறமை அங்கீகரிக்கப்படாமை: ஒவ்வொரு குழந்தையும் தனித்துவமானது. ஆனால், மதிப்பெண்களை மட்டுமே அடிப்படையாகக் கொண்டு குழந்தைகளை எடைபோடும்போது, திறமை இருந்தும் பின்தங்கிய குழந்தைகள் பள்ளியை வெறுக்கிறார்கள்.
• கற்றல் குறைபாடுகள்: டிஸ்லெக்ஸியா (Dyslexia) அல்லது பிற கற்றல் குறைபாடுகள் உள்ள குழந்தைகளை அடையாளம் காணத் தவறினால், அவர்கள் பாடங்களைப் புரிந்துகொள்ள முடியாமல் பள்ளியை வெறுக்கத் தொடங்குவார்கள்.

பள்ளியின் மீதான விருப்பை உருவாக்க ஆசிரியர்களின் பங்கு

ஒரு ஆசிரியர் ஒரு குழந்தையின் வாழ்நாளில் மிகப்பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும். பள்ளியின் மீது நேர்மறையான எண்ணத்தை உருவாக்க பின்வரும் உத்திகளைக் கையாளலாம்:

வகுப்பறை சூழலை மாற்றுதல்

வகுப்பறை என்பது நான்கு சுவர்களுக்குள் நடக்கும் பாடம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு உரையாடல் களம். மாணவர்களின் கருத்துகளுக்கு மதிப்பளிக்கும்போது, அவர்கள் பள்ளியின் மீது அதிக விருப்பம் கொள்கிறார்கள். வகுப்பறைச் சுவர்களில் மாணவர்களின் படைப்புகளைக் காட்சிப்படுத்துவது அவர்களுக்குப் பெருமிதத்தை அளிக்கும்.

தனிப்பட்ட கவனம்

ஒவ்வொரு மாணவரின் பெயரையும் அழைத்து, அவர்களின் தனிப்பட்ட ஆர்வங்களைக் கேட்டு அறிவது அவர்களுக்கும் ஆசிரியருக்கும் இடையிலான பிணைப்பை வலுப்படுத்தும். ஒரு மாணவன் பாடத்தில் பின்தங்கியிருந்தால், அவனைத் தண்டிப்பதற்குப் பதிலாக, அவன் எங்கே தடுமாறுகிறான் என்பதைக் கண்டறிந்து உதவுவது ஆசிரியரின் கடமையாகும்.

பெற்றோர்களின் பொறுப்பு

வீட்டில் பள்ளியைப் பற்றிப் பேசப்படும் விதம் குழந்தையின் மனநிலையைத் தீர்மானிக்கிறது. "பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை என்றால் தண்டனை கிடைக்கும்" என்று கூறுவதற்குப் பதிலாக, "இன்று பள்ளியில் என்ன கற்றுக்கொண்டாய்?" என்று உற்சாகமாகக் கேட்பது குழந்தையின் ஆர்வத்தைத் தூண்டும்.

கற்றல் குறைபாடுகள் மற்றும் பள்ளியின் மீதான தாக்கம்

பல நேரங்களில், ஒரு குழந்தை பள்ளியை வெறுப்பதற்குக் காரணம் அவனது கற்றல் திறனில் உள்ள குறைபாடாக இருக்கலாம். இதை ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் முன்கூட்டியே கண்டறிவது அவசியம். ஒரு குழந்தை மற்ற குழந்தைகளை விட மெதுவாகப் படிக்கிறான் என்றால், அவனைப் பலவீனமானவன் என்று முத்திரை குத்தக்கூடாது. அதற்குப் பதிலாக, அவனுக்கான பிரத்யேகக் கற்றல் முறைகளை (Individualized Education Program - IEP) உருவாக்க வேண்டும்.

முடிவுரை

பள்ளியின் மீதான விருப்பு வெறுப்புகள் என்பவை குழந்தையின் மன வளர்ச்சியின் கண்ணாடி. ஒரு குழந்தை பள்ளியை நேசிக்கத் தொடங்கினால், அவனது கற்றல் தானாகவே மேம்படும். எனவே, தண்டனைகளைத் தவிர்த்து, ஊக்கத்தையும், புரிதலையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு கல்விச் சூழலை உருவாக்குவதே கல்வியின் உண்மையான வெற்றியாகும்.

இந்தக் கட்டுரையின் மூலம், ஒரு குழந்தை ஏன் பள்ளியை விரும்புகிறது அல்லது வெறுக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொண்டு, அதைச் சீரமைப்பதற்கான ஆக்கபூர்வமான வழிகளை ஆசிரியர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் கையாள வேண்டும் என்பது தெளிவாகிறது. கல்வியை ஒரு சுமையாக மாற்றாமல், வாழ்வின் ஒரு கொண்டாட்டமாக மாற்ற வேண்டியது சமூகத்தின் கடமையாகும்.