பழங்கால நிருவாக மற்றும் மேலாண்மை முறைகள்

இந்தியாவின், குறிப்பாகத் தமிழகத்தின் வரலாற்றில் நிருவாகம் என்பது வெறும் ஆட்சி அதிகாரமாக மட்டும் பார்க்கப்படவில்லை; அது அறம் சார்ந்த சமூகக் கட்டமைப்பாகவே இருந்தது. சங்க காலம் முதல் பிற்காலச் சோழர்கள் வரை, தமிழகத்தில் நிலவிய நிருவாக மற்றும் மேலாண்மை முறைகள் இன்றைய நவீன மேலாண்மைக்கும் ஒரு முன்னோடியாகத் திகழ்கின்றன. இதனைப் புரிந்துகொள்வது போட்டித் தேர்வுகளுக்கு மிகவும் அவசியமானது.

1. சங்க கால நிருவாகக் கட்டமைப்பு

சங்க காலத்தில் தமிழகம் சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களால் ஆளப்பட்டது. இக்காலத்தின் நிருவாகம் 'மன்னராட்சி' முறையில் அமைந்திருந்தது. மன்னர் 'கோ' அல்லது 'வேந்தன்' என்று அழைக்கப்பட்டார். மன்னரின் அதிகாரங்கள் தெய்வீகமாகக் கருதப்பட்டாலும், அவர் அறநெறி வழுவாமல் ஆட்சி செய்ய வேண்டும் என்பது கட்டாயமாக இருந்தது.

அமைச்சரவை மற்றும் அதிகார வர்க்கம்

மன்னருக்கு உதவியாக 'ஐம்பெருங்குழு' மற்றும் 'எண்பேராயம்' என்ற இரண்டு முக்கியக் குழுக்கள் இருந்தன. இது இன்றைய நவீன அமைச்சரவைக்கு ஒப்பானது.

• ஐம்பெருங்குழு: அமைச்சர், சடங்கு செய்விப்போர், படைத்தலைவர், தூதுவர் மற்றும் சாரணர்.
• எண்பேராயம்: இது எட்டு அதிகாரிகளைக் கொண்ட குழு. இதில் கணக்கர், கஞ்சக்காரர், கடைக்காப்பாளர் போன்றோர் அடங்குவர்.

2. சோழர் கால நிருவாக மேலாண்மை

சோழர்களின் நிருவாகம் உலக வரலாற்றிலேயே மிகச் சிறந்த 'உள்ளாட்சி மேலாண்மைக்கு' உதாரணமாகத் திகழ்கிறது. குறிப்பாக, உத்தரமேரூர் கல்வெட்டு, கிராம நிருவாகத்தின் ஜனநாயகப் பரிமாணத்தை நமக்கு உணர்த்துகிறது.

மண்டலங்கள் மற்றும் வளநாடுகள்

சோழப் பேரரசு கீழ்க்கண்டவாறு பிரிக்கப்பட்டிருந்தது:

1. மண்டலம் (மாகாணம்)
2. வளநாடு (கோட்டம்)
3. நாடு (மாவட்டங்கள்)
4. ஊர் (கிராமங்கள்)

குடவோலை முறை (Village Self-Governance)

சோழர்களின் கிராம நிருவாகத்தில் 'குடவோலை முறை' மிக முக்கியமானது. கிராம சபைத் உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கப் பயன்படுத்தப்பட்ட ஒரு தேர்தல் முறையாகும். தகுதியுள்ள நபர்களின் பெயர்களைப் பனை ஓலையில் எழுதி, ஒரு குடத்தில் போட்டு, சிறுவனை எடுக்கச் செய்து வெற்றி பெறுபவரைத் தேர்ந்தெடுப்பார்கள்.

3. நில வருவாய் மற்றும் மேலாண்மை

பழங்காலத் தமிழகத்தின் பொருளாதார முதுகெலும்பு நிலவரி ஆகும். மன்னர்கள் நிலங்களை அளந்து, வரி விதிப்பதில் மிகவும் கவனமாக இருந்தனர். நிலங்கள் 'இறைக்கட்டாயம்' (வரி செலுத்த வேண்டியவை) மற்றும் 'இறையிலி' (வரி விலக்கு அளிக்கப்பட்டவை) என வகைப்படுத்தப்பட்டன.

நில அளவை முறைகள்

ராஜராஜ சோழன் காலத்தில் 'உலகளந்தான்' என்ற அளவுகோல் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது நிலத்தின் பரப்பளவை மிகத் துல்லியமாகக் கணக்கிட உதவியது. நில மேலாண்மையில் 'ஊர்' மற்றும் 'சபை' ஆகிய அமைப்புகள் பெரும் பங்கு வகித்தன.

4. நீதி நிருவாகம்

பழங்கால நிருவாகத்தில் நீதி வழங்குவது மன்னரின் மிக முக்கியமான கடமையாகும். 'மனுநீதி சோழன்' மற்றும் 'பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன்' ஆகியோரின் கதைகள் நீதியின் சிறப்பை விளக்குகின்றன. நீதி தவறினால் நாடு அழியும் என்ற அச்சம் மன்னர்களிடம் இருந்தது. குற்றங்களுக்குத் தண்டனைகள் கடுமையாக இருந்தன, ஆனால் அவை சமூக ஒழுக்கத்தை நிலைநாட்டவே பயன்படுத்தப்பட்டன.

5. படை மற்றும் பாதுகாப்பு மேலாண்மை

படை நான்கு பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது: யானைப்படை, குதிரைப்படை, தேர்ப்படை மற்றும் காலாட்படை. நிருவாகத்தில் படைத்தலைவர்கள் 'சேனாதிபதி' என்று அழைக்கப்பட்டனர். எல்லைப் பாதுகாப்புக்கு 'காவல்' முறைகள் சிறப்பாகச் செயல்பட்டன.

6. பிற்கால நிருவாக மாற்றங்கள்

பிற்கால பாண்டியர்கள் மற்றும் விஜயநகரப் பேரரசின் கீழ் 'நாயக்கர் முறை' அறிமுகமானது. இது ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட நிருவாகத்திலிருந்து, பிராந்திய அதிகாரப் பகிர்வுக்கு மாறியது. 'பாலயக்காரர்' முறை பாதுகாப்பு மற்றும் வரி வசூலிப்பில் பெரும் மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்தது.

7. நவீன மேலாண்மைக்குத் தரும் பாடங்கள்

பழங்கால நிருவாக முறைகள் நமக்குக் கற்பிக்கும் பாடங்கள்:

1. பரவலாக்கப்பட்ட அதிகாரம்: கிராமங்களுக்கு அதிகாரம் வழங்கியது.
2. வெளிப்படைத்தன்மை: குடவோலை முறை போன்ற நேர்மையான தேர்தல் முறை.
3. வரி மேலாண்மை: மக்கள் நலன் சார்ந்த வரி விதிப்பு.
4. தணிக்கை முறை: நில அளவை மற்றும் கணக்கு வழக்குகளைத் தணிக்கை செய்தல்.

முடிவாக, பழங்காலத் தமிழகத்தின் நிருவாகம் என்பது வெறும் அதிகாரப் பகிர்வு மட்டுமல்ல, அது சமூகத்தின் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் உள்ளடக்கிய ஒரு சிறந்த மேலாண்மை அமைப்பாகும். இத்தகைய பழங்கால முறைகளைத் தற்கால நிருவாகக் கொள்கைகளுடன் ஒப்பிட்டுப் படிப்பது, போட்டித் தேர்வுகளில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.

குறிப்பு: மாணவர்கள் உத்தரமேரூர் கல்வெட்டு, சோழர்களின் நிருவாகச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் சங்க கால ஆட்சிமுறை ஆகிய தலைப்புகளில் கூடுதல் கவனம் செலுத்துவது அவசியம்.