பாடல்களை உரிய ஒலிப்புடன் பாடுதல்

தமிழ் மொழியின் இனிமை அதன் உச்சரிப்பிலும், ஓசையிலும் அடங்கியுள்ளது. ஒரு பாடலை வெறும் வரிகளாக வாசிப்பதற்கும், அதை உரிய ஒலிப்புடன் (Intonation) பாடுவதற்கும் மிகப்பெரிய வேறுபாடு உள்ளது. பாடல்களை உரிய ஒலிப்புடன் பாடுதல் என்பது வெறும் கலை மட்டுமல்ல, அது தமிழ் மொழியின் இலக்கணத்தையும், உணர்வையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு நுட்பமாகும். போட்டித் தேர்வுகளில் இலக்கியப் பகுதிகளை அணுகும்போது, இந்த ஒலிப்பு முறை கவிதையின் பொருளை எளிதில் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது.

ஒலிப்பு முறையின் அடிப்படை விதிகள்

பாடல்களைப் பாடும்போது கவனிக்க வேண்டிய மிக முக்கியமான அம்சம் 'மாத்திரை' மற்றும் 'இசை'. தமிழ் எழுத்துக்களின் ஒலிப்பு கால அளவை அறிந்து பாடுவது பாடலுக்கு உயிர் கொடுக்கும். குறில் எழுத்துக்களை ஒரு மாத்திரை அளவிலும், நெடில் எழுத்துக்களை இரண்டு மாத்திரை அளவிலும் ஒலிக்கச் செய்ய வேண்டும்.

1. உச்சரிப்பின் துல்லியம்

தமிழ் மொழியில் உள்ள 'ல, ள, ழ' மற்றும் 'ர, ற' மற்றும் 'ந, ன, ண' ஆகிய எழுத்துக்களின் வேறுபாட்டைச் சரியாக உணர்ந்து உச்சரிக்க வேண்டும். உதாரணமாக, 'வாழை' என்று சொல்லும்போது 'ழ' கரத்தை நாக்கின் நுனி மேல் அண்ணத்தைத் தொட்டு ஒலிக்க வேண்டும். இந்த நுணுக்கமான உச்சரிப்புதான் பாடலின் ஓட்டத்தை (Rhythm) தீர்மானிக்கிறது.

பாடல் பாடுவதில் சந்தமும் தாளமும்

ஒவ்வொரு பாடலும் ஒரு குறிப்பிட்ட சந்தத்தில் (Meter) இயற்றப்பட்டிருக்கும். ஆசிரியப்பாவாக இருந்தால் அதன் ஓசை வேறாகவும், விருத்தப்பாவாக இருந்தால் அதன் ஓசை வேறாகவும் இருக்கும். பாடுபவர் அந்த சந்தத்தின் தாளத்தை உள்வாங்கிக் கொண்டால், பாடல் தானாகவே இனிமையாக ஒலிக்கும்.

சந்தத்தை கண்டறிதல்

பாடலின் வரிகளை வாசிக்கும்போது, எந்த இடத்தில் அழுத்தம் கொடுக்க வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். பொதுவாக, சீர் பிரிக்கும்போது வரும் அசைவுகள் பாடலின் தாளத்தை நிர்ணயிக்கும். உதாரணமாக, பாரதியாரின் பாடல்களைப் பாடும்போது ஒரு வீரமும் வேகமும் இருக்க வேண்டும், ஆனால் பாரதிதாசனின் பாடல்களைப் பாடும்போது அதில் ஒரு மென்மையும் கவித்துவமும் இருக்க வேண்டும்.

இலக்கியப் பாடல்களைப் பாடும் முறைகள்

சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் முதல் தற்காலக் கவிதைகள் வரை பாடும் முறை மாறுபடும். சங்கப் பாடல்கள் பெரும்பாலும் 'அகவல்' ஓசையில் அமைந்தவை. இவற்றை வாசிக்கும்போது உரக்க வாசிக்காமல், ஒரு சீரான வேகத்தில் (Steady flow) வாசிப்பது சிறந்தது.

ஈற்றடி மற்றும் எதுகை, மோனை

பாடலின் முதல் எழுத்து ஒன்றி வருவது 'மோனை'. இரண்டாம் எழுத்து ஒன்றி வருவது 'எதுகை'. பாடலைப் பாடும்போது இந்த எதுகை, மோனைகளை அழுத்திப் பாடினால், கேட்பவர்களுக்கு அந்தப் பாடலின் கட்டமைப்பு மிகத் தெளிவாகப் புரியும். இது மனப்பாடம் செய்யவும் எளிதாக இருக்கும்.

பழகுமுறை மற்றும் பயிற்சி

பாடல்களை உரிய ஒலிப்புடன் பாடத் தெரிந்துகொள்ள, முதலில் அந்தப் பாடலின் பொருளை முழுமையாக அறிந்திருக்க வேண்டும். பொருள் தெரிந்தால் மட்டுமே, எந்த இடத்தில் குரலை உயர்த்த வேண்டும், எந்த இடத்தில் தாழ்த்த வேண்டும் என்பது புரியும். இதுவே ஒரு சிறந்த கவிதை வாசிப்பாளருக்கான அடையாளம்.

தொடர் பயிற்சி

தினமும் ஒரு குறிப்பிட்ட செய்யுளைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதை முதலில் மெதுவாக வாசிக்க வேண்டும். பிறகு, அதன் சந்தத்தை உணர்ந்து தாளமிட்டுப் பாடிப் பார்க்க வேண்டும். ஒலிப்பதிவு செய்து கேட்டுப் பார்ப்பது, உங்கள் உச்சரிப்பில் உள்ள பிழைகளைத் திருத்த உதவும்.

முடிவுரை: ஒலிப்பு முறையின் முக்கியத்துவம்

இறுதியாக, தமிழைப் பாடுவது என்பது வெறும் ஒலியல்ல, அது ஒரு உணர்வு. சொற்களில் உள்ள நுட்பங்களைச் சரியாகக் கையாண்டால், தமிழ் மொழி ஒரு இசையைப் போலக் கேட்கும். பாடல்களை உரிய ஒலிப்புடன் பாடுவதன் மூலம், தமிழ் மொழியின் மீதான ஈடுபாடு அதிகரிப்பதுடன், இலக்கணத் தேர்வுகளிலும் நீங்கள் சிறந்து விளங்க முடியும்.

இந்த முறைகளைப் பின்பற்றிப் பயிற்சி செய்தால், எந்தவொரு கடினமான பாடலையும் நீங்கள் உரிய ஒலிப்புடன், பிழையின்றிப் பாட முடியும். இதுவே தமிழ் மொழியில் தேர்ச்சி பெறுவதற்கான முதற்படி.