பாதுகாப்பிற்கான உரிமை (Right to Security)
மனித உரிமைகளின் அடிப்படை அஸ்திவாரம் 'பாதுகாப்பிற்கான உரிமை' ஆகும். ஒரு தனிமனிதன் தனது வாழ்நாளில் கண்ணியத்துடனும், பயமின்றியும் வாழ்வதற்குத் தேவையான பாதுகாப்பை உறுதி செய்வது அரசின் கடமையாகும். இது வெறும் உடல் ரீதியான பாதுகாப்பு மட்டுமல்ல, சட்ட ரீதியான, சமூக ரீதியான மற்றும் பொருளாதார ரீதியான பாதுகாப்பையும் உள்ளடக்கியது. இந்த பாடப்பகுதியில் பாதுகாப்பிற்கான உரிமையின் பரிமாணங்கள், அரசியலமைப்பு சட்டப் பாதுகாப்பு மற்றும் நடைமுறை சவால்களை விரிவாகக் காண்போம்.
1. பாதுகாப்பிற்கான உரிமையின் வரையறை
பாதுகாப்பிற்கான உரிமை என்பது ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனது உயிர், உடல் மற்றும் உடைமை ஆகியவற்றிற்கு எவ்வித அச்சுறுத்தலும் இன்றி வாழும் உரிமையைக் குறிக்கிறது. சர்வதேச மனித உரிமைகள் பிரகடனத்தின் (UDHR) பிரிவு 3, "ஒவ்வொருவருக்கும் உயிர்வாழவும், சுதந்திரமாகவும், பாதுகாப்பாகவும் இருப்பதற்கான உரிமை உண்டு" என்று தெளிவாகக் கூறுகிறது.
பாதுகாப்பு = உயிர் (Life) + சுதந்திரம் (Liberty) + கண்ணியம் (Dignity). இந்த மூன்றையும் உள்ளடக்கியதே பாதுகாப்பிற்கான உரிமை. இதை "L-L-D" சூத்திரம் என்று அழைக்கலாம்.
2. அரசியலமைப்பு மற்றும் சட்டப் பாதுகாப்புகள்
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் குடிமக்களின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்ய பல்வேறு பிரிவுகளை வழங்கியுள்ளது. இவை ஒவ்வொன்றும் ஒரு தனித்துவமான பாதுகாப்பு அரணாகச் செயல்படுகின்றன.
அ) உயிர் மற்றும் தனிநபர் சுதந்திரம் (பிரிவு 21)
இந்திய அரசியலமைப்பின் மிக முக்கியமான பிரிவு 21 ஆகும். இது, "சட்டத்தினால் ஏற்படுத்தப்பட்ட நடைமுறையைத் தவிர, ஒரு நபரின் உயிர் அல்லது தனிநபர் சுதந்திரம் பறிக்கப்படக்கூடாது" என்று கூறுகிறது. உச்சநீதிமன்றத்தின் பல தீர்ப்புகள், இந்த உரிமையை 'வாழ்வாதார உரிமை', 'சுகாதார உரிமை' மற்றும் 'சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு உரிமை' என விரிவுபடுத்தியுள்ளன.
ஆ) தடுப்புக் காவல் சட்டம் (பிரிவு 22)
தடுப்புக் காவல் (Preventive Detention) தொடர்பான சட்டங்கள் ஒரு நபரை விசாரணை இன்றி சிறையில் அடைக்க வழிவகை செய்கின்றன. இருப்பினும், இது தவறாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் இருக்க, கைது செய்யப்பட்டவருக்குக் காரணத்தைக் கூற வேண்டும், வழக்கறிஞரை அணுக அனுமதிக்க வேண்டும் போன்ற பாதுகாப்பு அம்சங்கள் இதில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.
3. சமூகப் பாதுகாப்பு மற்றும் அரசின் கடமைகள்
சமூகப் பாதுகாப்பு என்பது அரசு வழங்கும் பல்வேறு நலத்திட்டங்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு கட்டமைப்புகளை உள்ளடக்கியது. இது ஒரு குடிமகனை வறுமை, நோய் மற்றும் வேலையின்மை போன்ற அச்சுறுத்தல்களில் இருந்து பாதுகாக்கிறது.
| பாதுகாப்பு வகை | நோக்கம் |
|---|---|
| சமூகப் பாதுகாப்பு | வறுமை மற்றும் விபத்துக்களில் இருந்து பாதுகாப்பு. |
| சட்டப் பாதுகாப்பு | குற்றச்செயல்களில் இருந்து பாதுகாப்பு. |
| பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு | வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வருமானப் பாதுகாப்பு. |
4. பெண்களுக்கான பாதுகாப்பிற்கான உரிமைகள்
பெண்களின் பாதுகாப்பு என்பது ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றத்தின் குறியீடாகும். இதற்காகப் பல்வேறு சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டுள்ளன:
- குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களைப் பாதுகாக்கும் சட்டம் (2005).
- பணியிடங்களில் பாலியல் துன்புறுத்தலைத் தடுக்கும் சட்டம் (POSH Act - 2013).
- பெண்களுக்கு எதிரான குற்றங்களைத் தடுக்க இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தில் (IPC) கொண்டுவரப்பட்ட திருத்தங்கள்.
1950 - இந்திய அரசியலமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்தது.
2005 - குடும்ப வன்முறை தடுப்புச் சட்டம்.
2013 - பணியிடத்தில் பாலியல் துன்புறுத்தல் தடுப்புச் சட்டம்.
5. டிஜிட்டல் பாதுகாப்பிற்கான உரிமை (Cyber Security)
இன்றைய நவீன காலத்தில், தனிமனிதனின் தரவுகள் (Data) பாதுகாக்கப்படுவது அவசியமாகிறது. தகவல் தொழில்நுட்பச் சட்டம் (IT Act, 2000) மற்றும் தனிநபர் தரவு பாதுகாப்பு மசோதா போன்றவை ஒரு குடிமகனின் டிஜிட்டல் பாதுகாப்பை உறுதி செய்கின்றன. ஆன்லைன் மோசடிகள், தரவு திருட்டு ஆகியவற்றிலிருந்து தற்காத்துக் கொள்வது இன்றைய காலத்தின் கட்டாயமாகும்.
6. பாதுகாப்பிற்கான உரிமையின் சவால்கள்
சட்டங்கள் இருந்தாலும், சமூகத்தில் சில சவால்கள் தொடர்ந்து நீடிக்கின்றன:
- சட்ட விழிப்புணர்வு இன்மை: பல சாதாரண மக்களுக்குத் தங்கள் உரிமைகள் பற்றித் தெரிவதில்லை.
- பொருளாதார சமத்துவமின்மை: ஏழை எளிய மக்கள் சட்ட உதவியைப் பெறுவதில் உள்ள சிக்கல்கள்.
- ஊழல் மற்றும் நிர்வாகத் தாமதம்: பாதுகாப்பு வழங்க வேண்டிய அமைப்புகளில் உள்ள குறைபாடுகள்.
7. நீதித்துறை மற்றும் மனித உரிமைகள் ஆணையத்தின் பங்கு
பாதுகாப்பிற்கான உரிமை மீறப்படும்போது, குடிமக்கள் நீதிமன்றத்தை நாடலாம். 'பொதுநல வழக்கு' (PIL) மூலம் எளிய மக்களும் தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராட முடியும். மேலும், தேசிய மனித உரிமைகள் ஆணையம் (NHRC) மற்றும் மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையங்கள் (SHRC) மக்களின் பாதுகாப்பு உரிமையை நிலைநாட்டத் தொடர்ந்து செயல்படுகின்றன.
8. முடிவும் ஒருங்கிணைந்த பார்வையும்
பாதுகாப்பிற்கான உரிமை என்பது ஒரு தனிமனிதனின் கௌரவமான வாழ்விற்கு அடிப்படை. அரசு தனது நிர்வாக அமைப்புகளான காவல் துறை, நீதித்துறை மற்றும் சமூக நலத் துறைகள் மூலம் இதை உறுதி செய்ய வேண்டும். அதே நேரத்தில், குடிமக்களாகிய நாம் சட்ட விழிப்புணர்வுடனும், பிறரின் உரிமைகளை மதிப்பவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும். பாதுகாப்பான சமூகமே ஒரு வலிமையான தேசத்தை உருவாக்கும்.
- அடிப்படை உரிமை: பிரிவு 21 (உயிர் பாதுகாப்பு).
- பெண்கள் பாதுகாப்பு: POSH சட்டம் (2013).
- முக்கிய அமைப்பு: மனித உரிமைகள் ஆணையம்.
- டிஜிட்டல் பாதுகாப்பு: IT சட்டம் (2000).
இந்த விரிவான குறிப்புகள் பாதுகாப்பிற்கான உரிமையின் அனைத்து பரிமாணங்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளன. போட்டித் தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் வினாக்களுக்கு இது ஒரு முழுமையான வழிகாட்டியாக அமையும். சட்டப் பிரிவுகளையும், முக்கிய ஆண்டுகளையும் மீண்டும் மீண்டும் வாசிப்பது தேர்வில் வெற்றி பெற உதவும்.