வன பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சட்டங்கள்

இந்தியாவின் இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாப்பதும், சுற்றுச்சூழல் சமநிலையைப் பேணுவதும் தற்போதைய காலகட்டத்தில் மிக முக்கியமான கடமையாகும். வனங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாப்பதற்காக இந்திய அரசாங்கம் பல்வேறு சட்டங்களை இயற்றியுள்ளது. இந்தச் சட்டங்கள் வனவிலங்குகள், மரங்கள், நிலம், நீர் மற்றும் காற்று மாசுபாட்டைத் தடுப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. வனத்துறை மற்றும் சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான போட்டித் தேர்வுகளில் இச்சட்டங்களின் ஆண்டுகள் மற்றும் அவற்றின் முக்கிய நோக்கங்கள் குறித்து வினாக்கள் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன.

1. வன பாதுகாப்பு மற்றும் வனவிலங்கு பாதுகாப்புச் சட்டங்கள்

இந்தியாவில் வனங்களைச் சீரழிவிலிருந்து காக்கவும், வனவிலங்குகளின் வாழ்விடங்களைப் பாதுகாக்கவும் பிரத்யேகமான சட்டங்கள் உள்ளன. இவை வனப்பகுதிகளில் மனிதர்களின் தலையீட்டைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

இந்திய வனச் சட்டம், 1927 (Indian Forest Act, 1927)

இது பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக் காலத்தில் இயற்றப்பட்ட மிக முக்கியமான சட்டமாகும். இச்சட்டம் வனங்களை வகைப்படுத்தவும், வனப் பொருட்களின் போக்குவரத்தை ஒழுங்குபடுத்தவும் உருவாக்கப்பட்டது. இதன்படி காடுகள் மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன:

• ஒதுக்கப்பட்ட காடுகள் (Reserved Forests): இதில் மனித நடமாட்டம் மற்றும் மரம் வெட்டுதல் முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.
• பாதுகாக்கப்பட்ட காடுகள் (Protected Forests): இதில் குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளுடன் மக்கள் நுழைய அனுமதிக்கப்படுவர்.
• கிராமக் காடுகள் (Village Forests): கிராம மக்களின் பயன்பாட்டிற்காக ஒதுக்கப்பட்டவை.

வன (பாதுகாப்பு) சட்டம், 1980 (Forest Conservation Act, 1980)

வனங்கள் அழிவதைத் தடுப்பதற்காகவும், வனப் பகுதியை வனமல்லாத பயன்பாட்டிற்கு (Non-forestry use) மாற்றுவதைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காகவும் இச்சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. மாநில அரசுகள் மத்திய அரசின் முன் அனுமதியின்றி வன நிலங்களை வேறு பயன்பாட்டிற்கு மாற்ற முடியாது என்பது இதன் முக்கிய அம்சம்.

வனவிலங்கு (பாதுகாப்பு) சட்டம், 1972 (Wildlife Protection Act, 1972)

வனவிலங்குகள் மற்றும் பறவைகளைப் பாதுகாப்பதற்காக இச்சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இச்சட்டம் வனவிலங்குகளை வேட்டையாடுவதைத் தடை செய்கிறது மற்றும் தேசிய பூங்காக்கள், சரணாலயங்களை உருவாக்குவதற்கு வழிவகை செய்கிறது. இச்சட்டத்தின்படி, வனவிலங்குகளைக் கொல்வது அல்லது அவற்றின் வாழ்விடங்களைச் சேதப்படுத்துவது கடும் தண்டனைக்குரிய குற்றமாகும்.

2. சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டங்கள்

தொழில்மயமாக்கலால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைக் கட்டுப்படுத்தவும், மனித ஆரோக்கியத்தைப் பேணவும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டங்கள் அவசியமானவை.

சுற்றுச்சூழல் (பாதுகாப்பு) சட்டம், 1986 (Environment Protection Act, 1986)

1984-ல் நிகழ்ந்த போபால் விஷவாயு விபத்திற்குப் பிறகு, ஒட்டுமொத்த சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் இச்சட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. இது ஒரு 'குடைச் சட்டம்' (Umbrella Legislation) என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஏனென்றால், இது மத்திய அரசுக்கு சுற்றுச்சூழல் தரநிலைகளை நிர்ணயிக்கும் அதிகாரம் வழங்குகிறது.

காற்று (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1981

காற்றின் தரத்தைப் பாதுகாக்கவும், தொழிற்சாலைகள் மற்றும் வாகனங்களால் ஏற்படும் காற்று மாசுபாட்டைக் குறைக்கவும் இச்சட்டம் வழிவகுக்கிறது. மத்திய மற்றும் மாநில மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியங்கள் இச்சட்டத்தின் கீழ் செயல்படுகின்றன.

நீர் (மாசு தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாடு) சட்டம், 1974

நீர்நிலைகளை மாசுபடுத்தும் கழிவுகளை நீர்நிலைகளில் கலப்பதைத் தடுப்பதே இச்சட்டத்தின் முக்கிய நோக்கம். நீர் மாசுபாட்டைக் கண்காணிப்பதற்கும், குற்றவாளிகளுக்கு அபராதம் விதிக்கவும் இச்சட்டம் அதிகாரத்தை வழங்குகிறது.

3. முக்கியமான அட்டவணை: சட்டங்களும் ஆண்டுகளும்

4. இதர முக்கிய சட்டங்கள் மற்றும் கொள்கைகள்

மேற்கூறிய சட்டங்களைத் தவிர, சுற்றுச்சூழலைப் பாதுகாக்க மேலும் சில முக்கிய நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன:

• பல்லுயிர் பாதுகாப்புச் சட்டம், 2002 (Biological Diversity Act): இந்தியாவின் உயிரியல் பன்முகத்தன்மையைப் பாதுகாக்கவும், அதன் பயன்களைச் சமமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் கொண்டுவரப்பட்டது.
• தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயம் (NGT), 2010: சுற்றுச்சூழல் தொடர்பான வழக்குகளை விரைவாக விசாரித்துத் தீர்ப்பளிக்க உருவாக்கப்பட்ட ஒரு சிறப்பு நீதிமன்றம் இது.
• வன உரிமைச் சட்டம், 2006 (Forest Rights Act): காடுகளில் தலைமுறை தலைமுறையாக வாழ்ந்து வரும் பழங்குடியின மக்களின் நில உரிமைகளை அங்கீகரிக்கும் சட்டம்.

5. தேர்வு நோக்கில் சில முக்கிய உண்மைகள்

போட்டித் தேர்வுகளில் வெற்றி பெற, நீங்கள் பின்வரும் குறிப்புகளை மனப்பாடம் செய்வது அவசியம்:

1. சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்புச் சட்டம் 1986, 'போபால் வாயு விபத்து' (1984) நிகழ்ந்த பிறகு கொண்டுவரப்பட்டது.
2. இந்தியாவின் முதல் வனவிலங்கு சரணாலயம் 'மனு' (Manas) என்று பலரும் தவறாக நினைக்கிறார்கள், ஆனால் சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பு 1972-க்கு பிறகே வலுவடைந்தது.
3. தேசிய பசுமை தீர்ப்பாயத்தின் (NGT) தலைமையகம் டெல்லியில் உள்ளது. இதன் மண்டல அலுவலகங்கள் புனே, போபால், சென்னை மற்றும் கொல்கத்தாவில் உள்ளன.
4. வன உரிமைச் சட்டம், 2006 பழங்குடியின மக்களின் உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதில் மிக முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.

முடிவுரை

வனங்கள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சட்டங்கள் என்பது வெறும் புத்தகப் பாடங்கள் அல்ல; அவை நமது எதிர்கால சந்ததியினருக்கான பாதுகாப்புக் கவசங்கள். இச்சட்டங்களை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது, வனத்துறை சார்ந்த பணிகளில் சேர விரும்பும் ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் மிக அவசியமாகும். குறிப்பாக, சட்டங்களின் ஆண்டுகள் மற்றும் அவற்றின் முக்கிய நோக்கங்களை ஒரு அட்டவணையாகத் தயாரித்து வைத்துக்கொண்டு அடிக்கடி திருப்புதல் (Revision) செய்வது தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.