வழக்கு இயல்பு மற்றும் தகுதி

தமிழ் மொழியில் நாம் பேசும்போதும், எழுதும்போதும் சொற்களை எவ்வாறு பயன்படுத்துகிறோம் என்பது மிக முக்கியமானது. ஒரு மொழியில் மக்கள் காலம் காலமாகப் பயன்படுத்தி வரும் சொற்களின் மரபையே 'வழக்கு' என்கிறோம். இலக்கண நூல்கள் இந்த வழக்கை 'இயல்பு வழக்கு' மற்றும் 'தகுதி வழக்கு' என இரண்டாகப் பிரிக்கின்றன. போட்டித் தேர்வுகளில் இந்த தலைப்பிலிருந்து வினாக்கள் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன. எனவே, இதனை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வோம்.

1. வழக்கு - விளக்கம்

வழக்கு என்பது ஒரு மொழியில் வழங்கும் சொற்களைப் பயன்படுத்தும் முறையாகும். பெரியோர்கள் ஒரு பொருளைக் குறிக்க எந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்தினார்களோ, அதே சொல்லை நாமும் பயன்படுத்துவது வழக்கு எனப்படும். இது 'இயல்பு வழக்கு' மற்றும் 'தகுதி வழக்கு' என இருவகைப்படும்.

2. இயல்பு வழக்கு

ஒரு பொருளை அதன் இயல்பான பெயரால் நேரடியாக்கக் கூறுவது இயல்பு வழக்கு ஆகும். இது மூன்று வகைப்படும்:

அ) இலக்கணம் உடையது

இலக்கண முறைப்படி அமைந்த சொற்கள். எவ்வித மாற்றமும் இன்றி இலக்கண விதிகளுக்கு உட்பட்டு வருபவை.
உதாரணம்: நிலம், மரம், வான், கண்.

ஆ) இலக்கணப் போலி

இலக்கண நெறிப்படி அமையாவிடினும், இலக்கண ஆசிரியர்களால் இலக்கணமுடையதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவை. ஒரு சொல்லின் முன்பகுதி பின்னாகவோ அல்லது பின்பகுதி முன்பாகவோ மாறினாலும், அதன் பொருள் மாறாது.
உதாரணம்: 'இல்முன்' என்பதை 'முன்றில்' என்று கூறுதல். 'கதவு' என்பதை 'வாசல்' (வாயில்) என்று கூறுதல்.

இ) மருஉ

சொற்கள் காலப்போக்கில் சிதைந்து மருவி வழங்குவது மருஉ எனப்படும்.
உதாரணம்: கோயம்புத்தூர் - கோவை, தஞ்சாவூர் - தஞ்சை, திருச்சிராப்பள்ளி - திருச்சி.

3. தகுதி வழக்கு

ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் ஒரு சொல்லை நேரடியாகக் கூறாமல், தகுதியான வேறொரு சொல்லைப் பயன்படுத்துவது தகுதி வழக்கு எனப்படும். இதுவும் மூன்று வகைப்படும்:

அ) இடக்கரடக்கல்

பிறரிடம் வெளிப்படையாகச் சொல்லத் தகாத சொற்களை, நாகரிகம் கருதி மறைமுகமாகச் சொல்லுதல்.
உதாரணம்: 'கால் கழுவி வந்தான்' (மலம் கழித்தல்), 'உடல் நலம் சரியில்லை' (நோய்). இப்படியான சொற்களைக் கேட்கும்போது முகம் சுளிக்காத வகையில் நாகரிகமாகப் பயன்படுத்துவதே இதன் நோக்கம்.

ஆ) மங்கல வழக்கு

மங்கலம் இல்லாத சொற்களை மங்கலமான சொற்களால் குறிப்பிடுவது.
உதாரணம்: 'செத்தார்' என்று சொல்லாமல் 'துஞ்சினார்' அல்லது 'இயற்கை எய்தினார்' என்று கூறுதல். 'சுடுகாடு' என்பதை 'நற்காடு' என்று கூறுதல்.

இ) குழுஉக்குறி

ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தவர் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட தொழிலைச் செய்பவர்கள் மட்டும் தங்களுக்குள் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் பயன்படுத்தும் சொற்கள்.
உதாரணம்: பொற்கொல்லர்கள் (தட்டார்) தங்கத்தை 'பறி' என்று அழைப்பர். திருடர்கள் ஒரு பையை 'கட்டு' என்று அழைப்பர்.

4. தேர்வுக்குத் தயாராகும் குறிப்புகள்

போட்டித் தேர்வுகளில் 'இலக்கணப் போலி' மற்றும் 'மருஉ' ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான வித்தியாசத்தைக் கேட்க வாய்ப்புள்ளது. இலக்கணப் போலியில் சொற்கள் இடம் மாறினாலும் பொருள் மாறாது (எ.கா: முகன் - முகம்). மருஉவில் சொல் சுருங்கிவிடும் (எ.கா: தஞ்சாவூர் - தஞ்சை).

குழுஉக்குறி என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட கூட்டத்திற்கு மட்டுமே உரியது என்பதை நினைவில் கொள்ளுங்கள். மங்கல வழக்கு என்பது சமூகத்தில் மங்கலமாகக் கருதப்படும் சொற்களைப் பயன்படுத்துவதை அடிப்படையாகக் கொண்டது.

5. விரிவான பயிற்சிப் பகுதி

வழக்குகள் நம் அன்றாட வாழ்க்கையோடு பின்னிப் பிணைந்தவை. நாம் பேசும் மொழியில் நுணுக்கமான மாற்றங்களைக் கவனிப்பதன் மூலம் இவற்றை எளிதாகப் புரிந்துகொள்ளலாம். கீழ்க்கண்ட சொற்களை வகைப்படுத்திப் பாருங்கள்:

1. குடந்தை (கும்பகோணம்) - இது மருஉ.
2. வாயில் (வாசல்) - இது இலக்கணப் போலி.
3. வெள்ளாடு - இது இலக்கணம் உடையது.
4. அவிழ்ந்தது (இறந்தார் என்பதைக் குறிக்க) - இது மங்கல வழக்கு.

இந்தத் தலைப்பைப் பொறுத்தவரை, கொடுக்கப்பட்ட சொற்களை எந்த வகை வழக்கு என்று அடையாளம் காணும் திறனை வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும். சொற்களின் பிறப்பு மற்றும் அதன் பயன்பாட்டுச் சூழலைச் சிந்தித்தால், வினாக்களுக்கு விடையளிப்பது மிக எளிது.

6. முடிவுரை

தமிழ் மொழியின் செழுமைக்குச் சான்றாக விளங்குவது இந்த வழக்கு முறைகள். நாகரிகம், பண்பாடு, தொழில் முறை என்று பல கோணங்களில் சொற்களைப் பிரித்துப் பயன்படுத்தும் தமிழர்களின் மேதமையை நாம் இதன் மூலம் அறியலாம். தேர்வில் வெற்றி பெற, மேற்சொன்ன வகைப்பாடுகளைத் தெளிவாகப் புரிந்துகொண்டு, அடிக்கடி பயிற்சி செய்து பார்க்க வேண்டும்.

இலக்கணப் பாடங்களில் 'வழக்கு' என்பது மிக எளிமையான அதே சமயம் மதிப்பெண்களை அள்ளித் தரும் ஒரு பகுதி. இந்தத் தொகுப்பு உங்களுக்கு முழுமையான புரிதலைத் தரும் என்பதில் ஐயமில்லை. தொடர்ந்து பயிற்சி செய்யுங்கள்.