விடுதலைப் போராட்டத்தின் பல்வேறு நிலைகள் மற்றும் அகிம்சை முறை
இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது ஒரே நாளில் நிகழ்ந்த நிகழ்வு அல்ல. இது சுமார் நூறு ஆண்டுகால கடின உழைப்பு, தியாகம் மற்றும் திட்டமிட்ட போராட்டங்களின் தொகுப்பாகும். இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் தொடங்கப்பட்ட 1885 முதல் 1947 ஆகஸ்ட் 15 வரை, இந்த போராட்டம் பல்வேறு பரிமாணங்களை எடுத்தது. குறிப்பாக, மகாத்மா காந்தியின் வருகைக்குப் பிறகு, அகிம்சை மற்றும் சத்தியாகிரகம் ஆகியவை போராட்டத்தின் முதன்மை ஆயுதங்களாக மாறின.
1. இந்திய தேசிய இயக்கத்தின் மூன்று முக்கிய நிலைகள்
வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை அதன் போக்கின் அடிப்படையில் மூன்று பெரும் கட்டங்களாகப் பிரிக்கின்றனர். ஒவ்வொரு கட்டமும் ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் சூழலையும், போராட்ட முறையையும் கொண்டிருந்தது.
அ) மிதவாத தேசியவாதிகள் காலம் (1885 - 1905)
இக்காலத்தில் காங்கிரஸ் தலைவர்கள் ஆங்கிலேயர்களிடம் மனுக்கள் கொடுத்தல், விண்ணப்பங்கள் சமர்ப்பித்தல் மற்றும் பேச்சுவார்த்தைகள் மூலம் சீர்திருத்தங்களைக் கோரினர். தாதாபாய் நௌரோஜி, கோபால கிருஷ்ண கோகலே, சுரேந்திரநாத் பானர்ஜி ஆகியோர் முக்கிய தலைவர்கள். இவர்களின் நோக்கம் முழு சுதந்திரம் அல்ல, மாறாக ஆங்கிலேயர் ஆட்சியில் இந்தியர்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைப்பதே ஆகும்.
ஆ) தீவிர தேசியவாதிகள் காலம் (1905 - 1919)
வங்கப் பிரிவினை (1905) இந்திய அரசியலில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. இதனால் மிதவாத அணுகுமுறையில் அதிருப்தி அடைந்த தலைவர்கள், நேரடிப் போராட்டங்களை முன்னெடுத்தனர். லால்-பால்-பால் என்று அழைக்கப்படும் லாலா லஜபதி ராய், பால கங்காதர திலகர், பிபின் சந்திர பால் ஆகியோர் "சுயராஜ்யம் எனது பிறப்புரிமை" என்று முழங்கினர். சுதேசி இயக்கம் இக்காலத்தின் உச்சக்கட்டமாகும்.
இ) காந்தியக் காலம் (1919 - 1947)
தென்னாப்பிரிக்காவில் சத்தியாகிரகத்தை வெற்றிகரமாகச் சோதித்த மகாத்மா காந்தி, இந்திய அரசியலில் நுழைந்த பிறகு போராட்டம் மக்களைச் சென்றடைந்தது. அகிம்சை மற்றும் ஒத்துழையாமை இயக்கம், சட்ட மறுப்பு இயக்கம், வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் போன்றவை இக்காலத்தின் அடையாளங்களாகும்.
மி-தீ-கா (மிதவாதிகள், தீவிரவாதிகள், காந்தியக் காலம்). கால வரிசை: 1885 - 1905, 1905 - 1919, 1919 - 1947. ஒரு எளிய தந்திரம்: 1905 வங்கப் பிரிவினை, 1919 ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை - இந்த இரண்டு ஆண்டுகளும் மாற்றத்தின் மைல்கற்கள்!
2. அகிம்சை மற்றும் சத்தியாகிரகத்தின் தத்துவம்
மகாத்மா காந்தியின் அகிம்சை என்பது வெறும் பலவீனம் அல்ல; அது மிகச்சிறந்த மன உறுதி. அகிம்சை (Non-violence) மற்றும் சத்தியாகிரகம் (Truth force) ஆகிய இரண்டும் காந்திய போராட்டத்தின் ஆன்மாவாகும்.
- சத்தியாகிரகம்: உண்மையை நிலைநாட்டக் கூடிய வலிமை. எதிரியைத் தாக்குவதை விட, எதிரியின் மனசாட்சியைத் தட்டி எழுப்புவதே இதன் நோக்கம்.
- அகிம்சை: எண்ணத்தாலும், சொல்லாலும், செயலாலும் பிறருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதிருத்தல்.
- சுயக்கட்டுப்பாடு: எந்தவொரு வன்முறைச் சூழலிலும் அமைதி காத்தல்.
3. காந்தியடிகளின் முக்கிய போராட்டங்கள்
இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை மக்கள் இயக்கமாக மாற்றியதில் பின்வரும் போராட்டங்கள் மிக முக்கியமானவை:
ஒத்துழையாமை இயக்கம் (1920 - 1922)
ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை மற்றும் ரௌலட் சட்டத்திற்கு எதிராகத் தொடங்கப்பட்டது. அரசுப் பள்ளிகள், நீதிமன்றங்கள், வெளிநாட்டுத் துணிகள் மற்றும் அரசுப் பதவிகளைப் புறக்கணிப்பது இதன் நோக்கம். சௌரி சௌரா நிகழ்வால் (வன்முறை) காந்தியடிகள் இதைத் திரும்பப் பெற்றார்.
தண்டி யாத்திரை மற்றும் சட்ட மறுப்பு இயக்கம் (1930)
உப்பு என்பது ஏழை மற்றும் பணக்காரர் இருவரையும் இணைக்கும் ஒரு பொருள். ஆங்கிலேயரின் உப்பு வரியை எதிர்த்து, சபர்மதி ஆசிரமத்திலிருந்து தண்டி வரை காந்தியடிகள் நடைபயணம் மேற்கொண்டார். இது ஒட்டுமொத்த இந்தியாவையும் எழுச்சி பெறச் செய்தது.
வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் (1942)
"செய் அல்லது செத்து மடி" (Do or Die) என்ற முழக்கத்துடன் தொடங்கப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போரின் சூழலைப் பயன்படுத்தி, ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவை விட்டு உடனடியாக வெளியேற வேண்டும் என்று கோரப்பட்டது.
| இயக்கம் | ஆண்டு | முக்கிய நோக்கம் |
|---|---|---|
| ஒத்துழையாமை | 1920 | ஆங்கிலேயர் நிர்வாகத்திற்கு ஒத்துழைப்பு மறுத்தல் |
| சட்ட மறுப்பு | 1930 | உப்பு வரி எதிர்ப்பு |
| வெள்ளையனே வெளியேறு | 1942 | முழு விடுதலை |
4. போராட்டத்தின் பிற பரிமாணங்கள்
அகிம்சைப் போராட்டங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, புரட்சிகரமான போராட்டங்களும் இந்திய விடுதலைக்கு வலு சேர்த்தன. பகத் சிங், சந்திரசேகர் ஆசாத், சுபாஷ் சந்திர போஸ் போன்ற தலைவர்களின் பங்களிப்பு ஈடு இணையற்றது.
சுபாஷ் சந்திர போஸ் மற்றும் இந்திய தேசிய ராணுவம் (INA)
காங்கிரஸின் அகிம்சைப் பாதையில் இருந்து மாறுபட்டு, வெளிநாடுகளின் உதவியுடன் ஆங்கிலேயரை வெளியேற்றத் திட்டமிட்டார். "டெல்லி சலோ" மற்றும் "ஜெய் ஹிந்த்" என்ற முழக்கங்கள் இந்திய வீரர்களிடையே பெரும் எழுச்சியை ஏற்படுத்தின.
1919: ரௌலட் சட்டம், ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை.
1920: ஒத்துழையாமை இயக்கம் தொடக்கம்.
1930: தண்டி யாத்திரை, சட்ட மறுப்பு இயக்கம்.
1931: காந்தி-இர்வின் ஒப்பந்தம்.
1942: வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்.
1947: ஆகஸ்ட் 15 - விடுதலை.
5. விடுதலைப் போராட்டத்தின் தாக்கம்
இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் வெறும் அரசியல் மாற்றத்தை மட்டும் கொண்டு வரவில்லை. அது சமூகத்தில் பெரும் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது:
- ஒற்றுமை: மதம், சாதி, மொழி கடந்து இந்தியர்கள் அனைவரும் ஒரே லட்சியத்திற்காக இணைந்தனர்.
- பெண்களின் பங்களிப்பு: சரோஜினி நாயுடு, விஜயலட்சுமி பண்டிட் போன்ற பெண்கள் முன்னின்று போராட்டத்தை வழிநடத்தினர்.
- சுயசார்பு: கதர் மற்றும் சுதேசிப் பொருட்கள் மூலம் பொருளாதாரச் சுதந்திரத்தின் அவசியத்தை உணர்த்தியது.
6. முடிவுரை
இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அகிம்சை, தியாகம் மற்றும் உறுதியின் சங்கமமாகும். காந்தியின் அகிம்சை முறை உலக நாடுகளுக்கே ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்தது. மார்ட்டின் லூதர் கிங், நெல்சன் மண்டேலா போன்ற தலைவர்கள் காந்தியின் அகிம்சை முறையையே தங்கள் போராட்டங்களுக்குப் பயன்படுத்தினர் என்பது வரலாறு. இந்தியக் குடிமைப் பணித் தேர்வுக்குத் தயாராகும் மாணவர்கள், இந்தத் தலைப்புகளின் கீழ் உள்ள கால வரிசை மற்றும் நிகழ்வுகளின் காரண-காரியத் தொடர்புகளைப் புரிந்துகொள்வது மிக அவசியமாகும்.
வரலாறு என்பது வெறும் தேதிகள் அல்ல; அது ஒரு தேசத்தின் ஆன்மாவின் பயணம். அந்தப் பயணத்தில் நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மிக முக்கியமான பாடம், எத்தகைய பெரிய சக்தியையும் அறவழியில் வெல்ல முடியும் என்பதாகும்.
மேற்கண்ட தகவல்கள் இந்திய தேசிய இயக்கத்தின் அடிப்படை மற்றும் முக்கியக் கட்டங்களை விளக்குகின்றன. இந்தத் தலைப்பில் இருந்து வினாக்கள் வரும்போது, இயக்கங்களின் பெயர்கள், நடைபெற்ற ஆண்டுகள், முக்கியத் தலைவர்கள் மற்றும் அவற்றின் விளைவுகள் ஆகியவற்றை அட்டவணைப்படுத்திப் படிப்பது தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.