இந்தியாவின் வேளாண் முறைகள் (Agricultural Practices in India)

இந்தியப் பொருளாதாரம் அடிப்படையில் ஒரு வேளாண் சார்ந்த பொருளாதாரமாகும். இந்தியாவின் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தியில் (GDP) குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை வழங்குவதுடன், நாட்டின் பெரும்பான்மையான மக்கள் தங்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கு வேளாண்மையை நம்பியுள்ளனர். இந்தியாவின் பல்வேறு காலநிலைகள், மண் வகைகள் மற்றும் நில அமைப்பிற்கு ஏற்ப பல்வேறு வேளாண் முறைகள் பின்பற்றப்படுகின்றன. இந்தத் தொகுப்பில், இந்தியாவின் வேளாண் முறைகளை விரிவாகக் காண்போம்.

1. வேளாண் முறைகளின் வகைப்பாடு

இந்திய வேளாண் முறைகளை அவற்றின் நோக்கம், பயன்படுத்தப்படும் தொழில்நுட்பம் மற்றும் பயிரிடும் முறை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். அவை கீழே விவரிக்கப்பட்டுள்ளன.

அ) வாழ்வாதார வேளாண்மை (Subsistence Farming)

இது இந்தியக் கிராமப்புறங்களில் பரவலாகக் காணப்படும் ஒரு பழமையான முறையாகும். இதில் விவசாயிகள் தங்கள் குடும்பத் தேவைக்காக மட்டுமே பயிர்களை விளைவிக்கின்றனர். நவீன தொழில்நுட்பங்கள் மிகக்குறைவாகவே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குடும்ப உறுப்பினர்களே உழைப்பாளிகளாகச் செயல்படுகின்றனர். உபரி உற்பத்தி இருந்தால் மட்டுமே சந்தையில் விற்பனை செய்யப்படுகிறது.

ஆ) வணிக வேளாண்மை (Commercial Farming)

லாபத்தை நோக்கமாகக் கொண்டு, நவீன இயந்திரங்கள், வீரிய ரக விதைகள், உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்திப் பெரிய நிலப்பரப்பில் பயிரிடும் முறை வணிக வேளாண்மை எனப்படும். உதாரணமாக, பஞ்சாப் மற்றும் ஹரியானாவில் கோதுமை சாகுபடி வணிக ரீதியாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது.

இ) தோட்டப் பயிர் வேளாண்மை (Plantation Agriculture)

இது ஒரு குறிப்பிட்ட பயிரை மட்டும் பெரிய பரப்பளவில் பயிரிடும் முறையாகும். தேயிலை, காபி, ரப்பர் மற்றும் வாசனைப் பொருட்கள் இதில் அடங்கும். இதற்கு அதிக முதலீடும், திறமையான மேலாண்மையும் தேவைப்படுகிறது. இவை பெரும்பாலும் ஏற்றுமதி நோக்கத்திற்காக வளர்க்கப்படுகின்றன.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Mnemonic):

தோட்டப் பயிர்களை நினைவில் கொள்ள: "தே-கா-ர-வா"

  • தே - தேயிலை
  • கா - காபி
  • - ரப்பர்
  • வா - வாசனைப் பொருட்கள்

2. பயிரிடும் காலங்களின் அடிப்படையில் வகைப்பாடு

இந்தியாவில் பருவமழையைப் பொறுத்து பயிர்கள் மூன்று முக்கியப் பருவங்களாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. போட்டித் தேர்வுகளில் இது மிகவும் முக்கியமான பகுதியாகும்.

பருவம் காலம் முக்கியப் பயிர்கள்
காரிஃப் (Kharif) ஜூன் - செப்டம்பர் நெல், மக்காச்சோளம், கம்பு, பருத்தி, நிலக்கடலை
ராபி (Rabi) அக்டோபர் - மார்ச் கோதுமை, பார்லி, கடுகு, கொண்டைக்கடலை
சையத் (Zaid) ஏப்ரல் - ஜூன் தர்பூசணி, வெள்ளரி, காய்கறிகள்

3. நவீன வேளாண் முறைகள்

கால மாற்றத்திற்கு ஏற்ப, நிலத்தின் வளத்தைப் பாதுகாக்கவும், உற்பத்தியைப் பெருக்கவும் புதிய வேளாண் முறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

அ) கலப்பு வேளாண்மை (Mixed Farming)

பயிர்களை வளர்ப்பதுடன், கால்நடை வளர்ப்பையும் (ஆடு, மாடு, கோழி) ஒரே நேரத்தில் மேற்கொள்ளும் முறை இதுவாகும். இது விவசாயிகளுக்குக் கூடுதல் வருமானத்தை அளிப்பதோடு, நிலத்திற்குத் தேவையான இயற்கை உரங்களையும் (சாணம்) வழங்குகிறது.

ஆ) பயிர் சுழற்சி முறை (Crop Rotation)

ஒரே நிலத்தில் தொடர்ந்து ஒரே பயிரைப் பயிரிடாமல், ஒவ்வொரு பருவத்திற்கும் வெவ்வேறு பயிர்களை மாற்றிப் பயிரிடும் முறையாகும். உதாரணமாக, நெல்லுக்குப் பிறகு பயறு வகைகளைப் பயிரிடுவது மண்ணின் நைட்ரஜன் சத்தை அதிகரிக்க உதவும்.

இ) கரிம வேளாண்மை (Organic Farming)

வேதி உரங்கள் மற்றும் பூச்சிக்கொல்லிகளைத் தவிர்த்து, இயற்கை உரங்கள் (மக்கிய குப்பை, பசுந்தாள் உரம்) மற்றும் உயிரியல் பூச்சிக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்திச் செய்யப்படும் வேளாண்மை இதுவாகும். இது சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பிற்கு உகந்தது.

முக்கியக் குறிப்பு:

இந்தியாவின் முதல் முழுமையான 'கரிம மாநிலம்' (Organic State) சிக்கிம் ஆகும். இது 2016-ல் அறிவிக்கப்பட்டது.

4. வேளாண்மையை பாதிக்கும் காரணிகள்

இந்திய வேளாண்மை பல இயற்கை மற்றும் சமூகக் காரணிகளைச் சார்ந்துள்ளது:

  • பருவமழை: இந்திய வேளாண்மையின் முதுகெலும்பு தென்மேற்குப் பருவமழை ஆகும். மழையின் அளவு மாறுபடும்போது பயிர் விளைச்சல் கடுமையாகப் பாதிக்கப்படுகிறது.
  • மண் வளம்: இந்தியாவின் வண்டல் மண், கரிசல் மண், செம்மண் போன்ற மண் வகைகளுக்கு ஏற்ப பயிர்கள் மாறுபடுகின்றன.
  • நீர்ப்பாசன வசதிகள்: கிணறுகள், குழாய்க் கிணறுகள் மற்றும் கால்வாய்ப் பாசனம் வேளாண்மையின் உற்பத்தித்திறனைத் தீர்மானிக்கின்றன.
  • தொழில்நுட்பம்: நவீன இயந்திரங்கள் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கல்வி விவசாயிகளிடையே சென்றடைவது உற்பத்தியை உயர்த்துகிறது.

5. பசுமைப் புரட்சி மற்றும் அதன் தாக்கம்

1960-களில் இந்தியாவில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பசுமைப் புரட்சி (Green Revolution) வேளாண்மையில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. வீரிய ரக விதைகள் (HYV Seeds), அதிகப்படியான நீர்ப்பாசனம் மற்றும் வேதி உரங்களின் பயன்பாடு மூலம் கோதுமை மற்றும் நெல் உற்பத்தியில் இந்தியா தன்னிறைவு அடைந்தது.

தேர்வு நோக்கு குறிப்புகள்:
  • இந்திய பசுமைப் புரட்சியின் தந்தை: எம்.எஸ். சுவாமிநாதன்.
  • உலக பசுமைப் புரட்சியின் தந்தை: நார்மன் போர்லாக்.
  • வெண்மைப் புரட்சி (பால் உற்பத்தி): வர்கீஸ் குரியன்.

6. வேளாண்மை சார்ந்த முக்கியப் புரட்சிகள்

போட்டித் தேர்வுகளில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் வேளாண் புரட்சிகள் குறித்த அட்டவணை:

புரட்சி தொடர்புடைய பொருள்
மஞ்சள் புரட்சி எண்ணெய் வித்துக்கள்
நீலப் புரட்சி மீன் உற்பத்தி
பொன்ப் புரட்சி தேனீ வளர்ப்பு / பழங்கள்
வெள்ளிப் புரட்சி முட்டை / கோழிப்பண்ணை
இளஞ்சிவப்பு புரட்சி இறால் / வெங்காயம்

7. நீடித்த நிலையான வேளாண்மை (Sustainable Agriculture)

வருங்கால சந்ததியினரின் தேவைகளைக் கருத்தில் கொண்டு, தற்போதைய நிலத்தின் வளத்தைப் பாழாக்காமல் செய்யப்படும் விவசாயமே நீடித்த நிலையான வேளாண்மை. இதில் நீர் மேலாண்மை (சொட்டு நீர் பாசனம்), மண்ணின் வளம் காத்தல் மற்றும் பல்லுயிர் பெருக்கம் ஆகியவை முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.

8. முடிவுரை

இந்திய வேளாண்மை என்பது வெறும் தொழில் மட்டுமல்ல, அது ஒரு கலாச்சாரம். தற்போதைய சூழலில், இயற்கை வேளாண்மை மற்றும் நவீன தொழில்நுட்பங்களை இணைப்பதன் மூலமே இந்திய விவசாயத்தை உலக அளவில் போட்டித் திறன் கொண்டதாக மாற்ற முடியும். அரசு வழங்கும் மானியங்கள், பயிர் காப்பீட்டுத் திட்டங்கள் மற்றும் மின்னணு வேளாண் சந்தை (e-NAM) போன்றவற்றை மாணவர்கள் தெளிவாகத் தெரிந்து வைத்திருப்பது தேர்வுக்கு உதவும்.

சுருக்கமான நினைவூட்டல் அட்டவணை:

1. காரிஃப் - ஜூன் மாதம் (மழைக்காலம்).

2. ராபி - அக்டோபர் மாதம் (குளிர்காலம்).

3. சையத் - ஏப்ரல் மாதம் (கோடைக்காலம்).

4. முக்கிய பயிர் - நெல் (இந்தியாவின் முக்கிய உணவுப் பயிர்).