மொழிவகைகள்: தனிமொழி, தொடர்மொழி, பொதுமொழி

தமிழ் மொழியின் இலக்கண அமைப்பில் சொற்கள் எவ்வாறு வகைப்படுத்தப்படுகின்றன என்பதை அறிவது மிகவும் அவசியமானது. ஒரு சொல்லின் பொருள் மற்றும் அதன் பயன்பாட்டை அடிப்படையாகக் கொண்டு, சொற்களை தனிமொழி, தொடர்மொழி, பொதுமொழி என மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கலாம். இந்த மூன்று வகைப்பாடுகளும் தமிழ் மொழி இலக்கணத்தின் அடிப்படைத் தூண்களாகத் திகழ்கின்றன.

1. தனிமொழி (Single Word/Simple Word)

ஒரு சொல் தனித்து நின்று ஒரு பொருளைத் தருமானால், அது தனிமொழி எனப்படும். இது வேறொரு சொல்லுடன் சேராமல் தனது சொந்தப் பொருளைக் குறிக்கும். இதில் பகுபதம் மற்றும் பகாபதம் என இரு நிலைகள் உள்ளன.

தனிமொழியின் அமைப்பு:

• பகுபதம்: பிரிக்கக்கூடிய சொற்கள் (உதாரணம்: வந்தான் - வந் + த் + ஆன்).
• பகாபதம்: பிரிக்க முடியாத சொற்கள் (உதாரணம்: மண், கல், கண்).

உதாரணங்கள்:

• கண் (ஓர் உறுப்பைக் குறிக்கும்)
• படித்தான் (ஒரு வினையைக் குறிக்கும்)
• மரம் (ஒரு தாவரத்தைக் குறிக்கும்)

2. தொடர்மொழி (Compound Words/Sentences)

இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் தொடர்ந்து வந்து ஒரு பொருளைத் தருவது தொடர்மொழி எனப்படும். இது வாக்கிய அமைப்பில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. எழுவாய், பயனிலை எனத் தொடர்ந்து வரும் சொற்கள் அனைத்தும் இதன் கீழ் வரும்.

தொடர்மொழியின் சிறப்பம்சங்கள்:

• சொற்களுக்கு இடையே வேற்றுமை உருபுகள் மறைந்து வரலாம் அல்லது வெளிப்படையாக வரலாம்.
• வாக்கியத்தின் கருத்தை முழுமைப்படுத்த இவை உதவுகின்றன.

உதாரணங்கள்:

• கண்ணன் வந்தான் (இரண்டு சொற்கள் இணைந்து ஒரு செயலைச் சொல்கின்றன).
• மலர்கள் பூத்தன (எழுவாய் + பயனிலை).
• புத்தகம் படித்தான் (செயப்படுபொருள் + வினை).

3. பொதுமொழி (Ambiguous/Dual Meaning Words)

ஒரு சொல் தனித்து நின்று ஒரு பொருளையும், அதே சொல் பிரிந்து நின்று வேறொரு பொருளையும் தந்து, இரண்டிற்கும் பொதுவாய் அமைவது பொதுமொழி எனப்படும். இது இலக்கணத்தின் மிக முக்கியமான மற்றும் சுவாரஸ்யமான பகுதியாகும்.

பொதுமொழியின் சூத்திரம்:

தனிமொழி + தொடர்மொழி = பொதுமொழி. அதாவது, அச்சொல்லை அப்படியே வாசித்தால் ஒரு பொருளும், பிரித்து வாசித்தால் வேறொரு பொருளும் தரும்.

முக்கிய உதாரணங்கள்:

• எயிறு: தனித்து நின்றால் 'பல்' என்று பொருள். பிரித்தால் (எ + இறு) 'எது இறுந்தது' என்று பொருள்.
• வைகை: தனித்து நின்றால் 'வைகை ஆறு'. பிரித்தால் (வை + கை) 'வைகின்ற கை' என்று பொருள்.
• வேங்கை: தனித்து நின்றால் 'ஒரு வகை மரம்' அல்லது 'புலி'. பிரித்தால் (வேம் + கை) 'வேகின்ற கை' என்று பொருள்.

ஒப்பீட்டு அட்டவணை: மொழிவகைகள்

விரிவான விளக்கம் மற்றும் பயிற்சி

இலக்கணத்தில் சொற்களைப் பகுத்துப் பார்ப்பது ஒரு கலையாகும். தனிமொழி என்பது ஒரு அணுவைப் போன்றது. பல அணுக்கள் சேர்ந்தது தொடர்மொழி (மூலக்கூறு). பொதுமொழி என்பது வேதியியலில் உள்ள வினையூக்கி போன்றது; அது சூழலுக்கு ஏற்ப தன் பொருளை மாற்றிக் கொள்ளும்.

பயிற்சி வினாக்கள்:

1. 'பலகை' என்பது எவ்வகை மொழி? (விடை: பொதுமொழி - பல + கை / பலகை).
2. 'செந்தாமரை' என்பது எவ்வகை மொழி? (விடை: தொடர்மொழி - செம்மை + தாமரை).
3. 'நடந்தான்' என்பது எவ்வகை மொழி? (விடை: தனிமொழி).

இந்த மூன்று வகைப்பாடுகளும் தமிழ் மொழியின் சொல் வளத்தை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. தனிமொழியில் தொடங்கி, தொடர்மொழியாக வளர்ந்து, பொதுமொழியாகப் பரிணமிக்கும் தமிழின் இலக்கண நுணுக்கம் தனித்துவமானது. இதனைத் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதன் மூலம் போட்டித் தேர்வுகளில் முழு மதிப்பெண்களைப் பெற முடியும்.