அகிம்சை முறையின் வளர்ச்சி மற்றும் புரட்சிகர இயக்கங்கள்

இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது ஒரே பாதையில் பயணித்ததல்ல. காந்தியடிகளின் தலைமையில் உருவான அகிம்சை வழிப் போராட்டங்கள் ஒருபுறம் இருந்தாலும், பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தை ஆயுதங்கள் மூலம் எதிர்க்க வேண்டும் என்று கருதிய புரட்சிகர இயக்கங்களும் இந்திய சுதந்திரப் போரில் மிக முக்கியமான பங்காற்றின. இந்த இரண்டு வழிமுறைகளும் எவ்வாறு இந்திய விடுதலையை நோக்கி நம்மை அழைத்துச் சென்றன என்பதை விரிவாகக் காண்போம்.

அகிம்சை முறையின் வளர்ச்சி: காந்திய யுகம்

மகாத்மா காந்தி தென்னாப்பிரிக்காவில் தனது போராட்ட முறைகளைச் சோதித்துவிட்டு, 1915-ஆம் ஆண்டு இந்தியா திரும்பினார். அவர் கையாண்ட 'சத்தியாகிரகம்' (உண்மையைப் பற்றிக்கொள்ளுதல்) மற்றும் 'அகிம்சை' (வன்முறையற்ற எதிர்ப்பு) ஆகிய கொள்கைகள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை வழங்கின.

சத்தியாகிரகத்தின் அடிப்படைத் தூண்கள்

காந்தியடிகளின் அகிம்சை முறை வெறும் செயலற்ற எதிர்ப்பு அல்ல. இது ஒரு தீவிரமான அரசியல் ஆயுதம். இதன் முக்கிய அம்சங்கள்:

• சத்தியம்: உண்மையை நிலைநிறுத்துதல்.
• அகிம்சை: எதிரியைக் காயப்படுத்தாமல், அவரது மனசாட்சியைத் தொடுவது.
• சுதேசி: அந்நியப் பொருட்களைப் புறக்கணித்து, உள்நாட்டுப் பொருட்களை ஆதரித்தல்.
• சர்வோதயம்: அனைவருக்குமான முன்னேற்றம்.

முக்கிய அகிம்சைப் போராட்டங்கள்

1. சம்பரன் சத்தியாகிரகம் (1917): பீகாரில் இண்டிகோ (அவுரி) பயிரிடும் விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாக நடத்தப்பட்ட முதல் வெற்றி.
2. ஒத்துழையாமை இயக்கம் (1920-1922): பிரிட்டிஷ் அரசுடன் எந்தத் தொடர்பும் வைத்துக்கொள்ளக் கூடாது என்ற அறைகூவல். சௌரி சௌரா சம்பவத்திற்குப் பிறகு இது தற்காலிகமாக நிறுத்தப்பட்டது.
3. தண்டி யாத்திரை (1930): உப்பு மீதான வரியை எதிர்த்து காந்தி மேற்கொண்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க நடைப்பயணம். இது சிவில் சட்டமறுப்பு இயக்கத்தின் தொடக்கமாகும்.
4. வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் (1942): "செய் அல்லது செத்து மடி" என்ற முழக்கத்துடன் பிரிட்டிஷார் இந்தியாவை விட்டு வெளியேற வலியுறுத்தப்பட்ட இறுதிப் போராட்டம்.

புரட்சிகர இயக்கங்களின் எழுச்சி

அகிம்சை முறையினால் மட்டும் சுதந்திரம் கிடைக்காது, பிரிட்டிஷாரை ஆயுத பலத்தால் மட்டுமே வெளியேற்ற முடியும் என்று நம்பிய இளைஞர்கள் பலர் இருந்தனர். இவர்களின் பங்களிப்பு இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் தீவிரத்தை அதிகரித்தது.

புரட்சிகர இயக்கங்களின் தோற்றம்

வங்கப் பிரிவினை (1905) மற்றும் ஜாலியன் வாலாபாக் படுகொலை (1919) ஆகியவை இளைஞர்களிடையே கோபத்தை ஏற்படுத்தின. இதன் விளைவாகப் பல்வேறு ரகசிய அமைப்புகள் உருவாயின.

முக்கிய புரட்சிகர அமைப்புகள் மற்றும் தலைவர்கள்

பகத் சிங் மற்றும் புரட்சிகர இயக்கத்தின் உச்சம்

பகத் சிங், சுகதேவ், ராஜகுரு ஆகியோரின் தியாகம் இந்திய இளைஞர்களிடையே பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. லாகூர் சதி வழக்கில் அவர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டாலும், அவர்களின் தியாகம் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக மாற்றியது.

புரட்சிகர இயக்கங்களின் உத்திகள்

இவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் பிரிட்டிஷ் அதிகாரிகளைத் தாக்குவது, அரசு அலுவலகங்களைச் சூறையாடுவது போன்ற முறைகளைக் கையாண்டனர். இவர்களின் நோக்கம் இந்தியர்களைத் தட்டியெழுப்புவதே தவிர, மக்களைக் காயப்படுத்துவதல்ல. உதாரணமாக, பகத் சிங் மத்திய சட்டசபையில் குண்டு வீசியபோது, யாருக்கும் காயமேற்படக்கூடாது என்பதில் உறுதியாக இருந்தார்.

அகிம்சையும் புரட்சியும்: ஒரு ஒப்பீடு

அகிம்சை மற்றும் புரட்சிகர இயக்கங்கள் இரண்டுமே வெவ்வேறு பாதைகளில் பயணித்தாலும், அவற்றின் இறுதி இலக்கு 'விடுதலை' மட்டுமே. காந்தியடிகளின் அகிம்சை இயக்கம் பிரிட்டிஷ் அரசின் அறநெறியைக் கேள்விக்குள்ளாக்கியது. அதே நேரத்தில், புரட்சிகர இயக்கங்கள் பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எப்போதும் ஒரு அச்சத்தை அளித்துக்கொண்டே இருந்தன. இந்த இரண்டு சக்திகளும் இணைந்து செயல்பட்டதே இந்திய சுதந்திரத்திற்கு வழிவகுத்தது.

சுதந்திரப் போராட்டத்தில் பெண்களின் பங்கு

அகிம்சை மற்றும் புரட்சிகர இயக்கங்களில் பெண்களின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. கஸ்தூரிபா காந்தி, சரோஜினி நாயுடு போன்றோர் அகிம்சை வழியிலும், கல்பனா தத்தா, பிரீத்தி லதா வதேதார் போன்றோர் புரட்சிகர வழியிலும் போராடினர். சிட்டகாங் ஆயுதக் கிடங்குத் தாக்குதலில் பெண்களின் பங்கு மிக முக்கியமானது.

முடிவுரை: ஒருங்கிணைந்த விடுதலைப் போராட்டம்

இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் என்பது அகிம்சையின் சாந்தமும், புரட்சியின் வீரமும் கலந்த ஒரு காவியம். காந்தியின் அகிம்சை உலகிற்கு ஒரு புதிய பாதையைக் காட்டியது, அதே சமயம் பகத் சிங் போன்றோரின் தியாகம் இந்தியர்களின் ரத்தத்தில் சுதந்திர வேட்கையை ஊட்டியது. இந்த இரண்டு பாதைகளும் ஒன்றிணைந்ததால்தான், 1947 ஆகஸ்ட் 15-ல் இந்தியா தனது சுதந்திரத்தைப் பெற்றது.

இந்தக் குறிப்புகள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தின் இருவேறு முகங்களையும் புரிந்துகொள்ள உதவும். மாணவர்கள் அகிம்சைப் போராட்டங்களின் தத்துவங்களையும், புரட்சிகர இயக்கங்களின் வீரத்தையும் சமநிலையில் அணுகிப் படிப்பது தேர்வுக்கு மிகவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும்.