தமிழ் யாப்பிலக்கணம்: எழுத்து, அசை, சீர் மற்றும் அடி
தமிழ் மொழியின் கவிதை மரபு, ஒரு குறிப்பிட்ட ஒழுங்குமுறைக்கு உட்பட்டது. இந்த ஒழுங்குமுறையை வரையறுக்கும் இலக்கணமே 'யாப்பிலக்கணம்' ஆகும். ஒரு கவிதை அல்லது செய்யுளை எவ்வாறு இயற்ற வேண்டும் என்பதற்கான விதிகளை இது வழங்குகிறது. யாப்பிலக்கணத்தின் அடிப்படை உறுப்புகளாக எழுத்து, அசை, சீர், அடி, தலை, தொடை ஆகிய ஆறு உறுப்புகள் கருதப்படுகின்றன. இதில் மிக முக்கியமான முதல் நான்கு உறுப்புகளைப் பற்றி விரிவாகக் காண்போம்.
1. எழுத்து (யாப்பிலக்கண அடிப்படையில்)
யாப்பிலக்கணத்தில் எழுத்து என்பது சாதாரண இலக்கணத்தில் உள்ள எழுத்துக்களிலிருந்து சற்று வேறுபட்டு, ஒலிக்கும் கால அளவை அடிப்படையாகக் கொண்டு வகைப்படுத்தப்படுகிறது. செய்யுளில் ஓசை நயத்திற்காக எழுத்துகள் மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன.
- குறில்: குறுகிய ஓசையுடைய எழுத்துகள் (அ, இ, உ, எ, ஒ மற்றும் அவற்றின் உயிர்மெய் குறில்கள்).
- நெடில்: நீண்ட ஓசையுடைய எழுத்துகள் (ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஔ மற்றும் அவற்றின் உயிர்மெய் நெடில்கள்).
- ஒற்று: மெய்யெழுத்துகள் (க், ங், ச், ஞ்...) மற்றும் ஆய்த எழுத்து (ஃ). இவை அரை மாத்திரை அளவுடையவை.
2. அசை
எழுத்துகள் ஒன்று சேர்ந்தோ அல்லது தனித்தோ நின்று ஒலிக்கும்போது 'அசை' உருவாகிறது. இதுவே சீர் அமைப்பிற்கு அடிப்படையாகும். அசை இரண்டு வகைப்படும்.
நேரசை
நேரசை கீழ்க்கண்ட நிலைகளில் அமையும்:
- குறில் தனித்து வருதல் (எ.கா: க)
- குறில் ஒற்றுடன் வருதல் (எ.கா: கல்)
- நெடில் தனித்து வருதல் (எ.கா: கா)
- நெடில் ஒற்றுடன் வருதல் (எ.கா: கால்)
நிரையசை
நிரையசை கீழ்க்கண்ட நிலைகளில் அமையும்:
- இரு குறில் இணைந்து வருதல் (எ.கா: பட)
- இரு குறில் இணைந்து ஒற்றுடன் வருதல் (எ.கா: கடல்)
- இரு குறில் மற்றும் ஒரு நெடில் இணைந்து வருதல் (எ.கா: விழா)
- இரு குறில், நெடில் மற்றும் ஒற்று இணைந்து வருதல் (எ.கா: விழாக்)
3. சீர்
அசைகள் இணைந்து உருவாவது சீர் ஆகும். சீர் என்பது செய்யுளின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை குறிக்கும். இது நான்கு வகைப்படும்.
| சீர் வகை | அசை அமைப்பு | வாய்பாடு |
|---|---|---|
| ஓரசைச்சீர் | நேர் / நிரை | நாள், மலர், காசு, பிறப்பு |
| ஈரசைச்சீர் (இயற்சீர்) | நேர்நேர், நிரைநேர், நிரைநிரை, நேர்நிரை | தேமா, புளிமா, கருவிளம், கூவிளம் |
| மூவசைச்சீர் (உரிச்சீர்) | காய்ச்சீர், கனிச்சீர் | வெண்சீர், வஞ்சியுரிச்சீர் |
நேர் = - (குறியீடு)
நிரை = U (குறியீடு)
தேமா = - - (நேர்நேர்)
புளிமா = U - (நிரைநேர்)
கூவிளம் = - U (நேர்நிரை)
கருவிளம் = U U (நிரைநிரை)
4. அடி
இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சீர்கள் இணைந்து உருவாவது 'அடி' எனப்படும். செய்யுளின் நீளத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அடி வகைப்படுத்தப்படுகிறது.
- குறளடி: இரண்டு சீர்களைக் கொண்டது.
- சிந்தடி: மூன்று சீர்களைக் கொண்டது.
- அளவடி: நான்கு சீர்களைக் கொண்டது (இதுவே செய்யுளில் மிகுதியாக வரும்).
- நெடிலடி: ஐந்து சீர்களைக் கொண்டது.
- கழிநெடிலடி: ஆறு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சீர்களைக் கொண்டது.
யாப்பிலக்கண பயிற்சிக்கான வழிகாட்டி
ஒரு செய்யுளைப் பிரிக்கும்போது முதலில் சீர்களைப் பிரிக்க வேண்டும். பின் ஒவ்வொரு சீரிலும் உள்ள அசைகளைக் கண்டறிய வேண்டும். இறுதியாக அந்த அசைகளுக்குரிய வாய்பாட்டை எழுத வேண்டும்.
எடுத்துக்காட்டு: "திருக்குறள்"
திரு - நிரை (இரு குறில்)
க்குறள் - நிரை (இரு குறில் + மெய்)
நிரை + நிரை = கருவிளம்.
1. செய்யுளில் இறுதிச் சீர் ஓரசைச்சீராக அமைவது மரபு.
2. நேர் ஈறு (நாள், காசு) என்று முடிந்தால் அது நேர் ஈற்றுச் சீர்.
3. நிரை ஈறு (மலர், பிறப்பு) என்று முடிந்தால் அது நிரை ஈற்றுச் சீர்.
மொழித்திறன் பயிற்சிகள் - முக்கிய அம்சங்கள்
யாப்பிலக்கணத்தை முறையாகப் பயில, சொற்களைப் பிரித்துப் பழக வேண்டும். குறிப்பாக, சந்திப் பிழையின்றி எழுதவும், செய்யுள் அடிகளைப் பொருத்திப் பார்க்கவும் இது உதவும். கவிதை இயற்றும் ஆர்வம் கொண்டவர்களுக்கு, இந்த நான்கு உறுப்புகளும் மிக முக்கியமான அடிப்படைகளாகும்.
தமிழ் இலக்கியங்களில் வரும் வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா ஆகிய நான்கு பாக்களுக்கும் இந்த எழுத்து, அசை, சீர், அடி முறைகளே அடிப்படையாக அமைகின்றன. குறிப்பாக, வெண்பாவிற்கு 'இயற்சீர் வெண்டளை' மற்றும் 'வெண்சீர் வெண்டளை' மிக அவசியமானவை. இவற்றை முறையாகப் பயின்றால், எந்தவொரு செய்யுளையும் எளிதாக அசை பிரித்து அதன் இலக்கணத்தைப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
இறுதியாக, யாப்பிலக்கணம் என்பது வெறும் மனப்பாடம் செய்யும் பகுதி அல்ல; இது மொழியின் ஓசையையும் அழகையும் ரசிக்கும் கலை. சீர்களைப் பிரிக்கும்போது ஏற்படும் அந்த நுணுக்கமான வேறுபாடுகளைக் கவனிப்பதன் மூலம், தமிழ் மொழியின் ஆழத்தை உணர முடியும்.