ஒன்றியம், மாநிலம் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள்

இந்திய அரசியலமைப்பின் பகுதி 1-ல், பிரிவு 1 முதல் 4 வரை இந்திய ஒன்றியம் மற்றும் அதன் எல்லைகள் குறித்து விளக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நாட்டின் எல்லைகள் மற்றும் அதன் நிர்வாக அமைப்பை வரையறுப்பது ஒரு நாட்டின் இறையாண்மைக்கு மிக முக்கியமானது. இந்திய அரசியலமைப்பின் முதல் பிரிவு இந்தியாவை "மாநிலங்களின் ஒன்றியம்" (Union of States) என்று அழைக்கிறது. இது இந்திய ஒன்றியம் என்பது மாநிலங்களின் ஒப்பந்தத்தால் உருவானது அல்ல, மாறாக இது பிரிக்க முடியாத ஒரு அமைப்பு என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது.

பிரிவு 1: இந்திய ஒன்றியம்

பிரிவு 1-ன் படி, இந்தியப் பிரதேசம் மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகிறது:

• மாநிலங்களின் பகுதிகள்.
• யூனியன் பிரதேசங்கள்.
• எதிர்காலத்தில் இந்தியாவால் கையகப்படுத்தப்படக்கூடிய பகுதிகள்.

இந்திய மாநிலங்கள் தங்களுக்குள் ஒப்பந்தம் செய்து உருவானவை அல்ல, எனவே எந்த மாநிலமும் இந்தியாவிலிருந்து பிரிந்து செல்ல உரிமை இல்லை. இதுவே இந்தியக் கூட்டாட்சியின் தனிச்சிறப்பு.

மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்பு (States Reorganization)

விடுதலைக்குப் பிறகு, மொழிவாரி மாநிலங்கள் கோரிக்கை வலுப்பெற்றது. இதற்காகப் பல குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன:

1. தார் கமிஷன் (1948): மொழிவாரி மாநிலங்களுக்குப் பதிலாக நிர்வாக வசதி அடிப்படையில் மாநிலங்களைப் பிரிக்க பரிந்துரைத்தது.
2. ஜே.வி.பி கமிட்டி (ஜவஹர்லால் நேரு, வல்லபாய் படேல், பட்டாபி சீதாராமையா): தார் கமிஷனின் பரிந்துரையை ஏற்று மொழிவாரி மாநிலக் கோரிக்கையை நிராகரித்தது.
3. ஃபசல் அலி கமிஷன் (1953): மொழிவாரி மாநிலக் கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டது. இதன் அடிப்படையில் 1956-ல் மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்புச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்புச் சட்டம் 1956

இந்தச் சட்டத்தின்படி இந்தியா 14 மாநிலங்களாகவும், 6 யூனியன் பிரதேசங்களாகவும் பிரிக்கப்பட்டது. இது இந்திய நிர்வாக வரலாற்றில் ஒரு மிகப்பெரிய மாற்றமாகும். தற்போதைய நிலையில் இந்தியாவில் 28 மாநிலங்களும், 8 யூனியன் பிரதேசங்களும் உள்ளன.

யூனியன் பிரதேசங்கள் (Union Territories)

யூனியன் பிரதேசங்கள் என்பவை மத்திய அரசின் நேரடி நிர்வாகத்தின் கீழ் இருக்கும் பகுதிகள். இவை வரலாற்று ரீதியாகவோ, கலாச்சார ரீதியாகவோ அல்லது பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காகவோ மாநில அந்தஸ்து வழங்கப்படாமல் மத்திய அரசால் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன.

புதிய மாநிலங்களை உருவாக்கும் அதிகாரம் (பிரிவு 3)

பிரிவு 3-ன் கீழ் நாடாளுமன்றத்திற்கு மட்டுமே புதிய மாநிலங்களை உருவாக்கவோ, எல்லைகளை மாற்றவோ, பெயரை மாற்றவோ அதிகாரம் உண்டு. இதற்கு அந்தந்த மாநில சட்டமன்றத்தின் கருத்து கேட்கப்படலாம், ஆனால் அது நாடாளுமன்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தாது.

ஜம்மு காஷ்மீர் மறுசீரமைப்பு (2019)

2019-ம் ஆண்டு ஜம்மு காஷ்மீருக்கு வழங்கப்பட்டிருந்த சிறப்பு அந்தஸ்து (பிரிவு 370) நீக்கப்பட்டு, அந்த மாநிலம் இரண்டு யூனியன் பிரதேசங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டது: 1. ஜம்மு காஷ்மீர் (சட்டமன்றத்துடன்), 2. லடாக் (சட்டமன்றம் இல்லாமல்).

யூனியன் பிரதேசங்களின் நிர்வாகம்

அரசியலமைப்புச் சட்டம் 239 முதல் 241 வரை யூனியன் பிரதேசங்களின் நிர்வாகம் குறித்துக் கூறுகிறது. குடியரசுத் தலைவர் ஒரு நிர்வாகியை (Administrator) நியமிக்கிறார். டெல்லி மற்றும் புதுச்சேரியைப் பொறுத்தவரை, அங்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு இருந்தாலும், சட்டம் ஒழுங்கு மற்றும் காவல்துறை மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கும்.

முக்கியமான அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள்

• 7-வது திருத்தச் சட்டம் (1956): மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்புச் சட்டம்.
• 35-வது திருத்தச் சட்டம் (1974): சிக்கிம் இணை மாநில அந்தஸ்து.
• 36-வது திருத்தச் சட்டம் (1975): சிக்கிம் முழு மாநில அந்தஸ்து.

முடிவுரை

இந்திய ஒன்றியம் என்பது பல்வேறு கலாச்சாரம், மொழி மற்றும் இனங்களைக் கொண்ட ஒரு பரந்த தேசம். மாநிலங்கள் மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்களின் பிரிவினை என்பது நிர்வாகச் சீர்திருத்தத்திற்காகவும், மக்களின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதற்காகவும் உருவாக்கப்பட்டது. இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் இத்தகைய பன்முகத்தன்மையைப் பாதுகாப்பதோடு, மத்திய-மாநில உறவுகளை வலுப்படுத்தவும் வழிவகை செய்கிறது.

பயிற்சி வினாக்கள்

1. மொழிவாரி மாநிலங்கள் அமைப்புக் குழுவின் தலைவர் யார்?
2. எந்த அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் டெல்லிக்கு 'தேசிய தலைநகர் பிரதேசம்' என்ற அந்தஸ்து வழங்கப்பட்டது?
3. இந்தியாவின் 28-வது மாநிலம் எது?
4. மாநில எல்லைகளை மாற்றுவதற்கு நாடாளுமன்றத்திற்கு எந்தப் பிரிவு அதிகாரம் அளிக்கிறது?