கட்டமைப்பு அணுகுமுறை (Constructivism Approach)

கல்வியியல் துறையில் மிக முக்கியமான ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது 'கட்டமைப்பு அணுகுமுறை' ஆகும். இது மாணவர்களை வெறும் தகவல்களைப் பெறும் பாத்திரங்களாகப் பார்க்காமல், தங்கள் அறிவை தாங்களே கட்டமைக்கும் அறிஞர்களாகப் பார்க்கிறது. இந்த அணுகுமுறை மாணவர்களின் முன் அனுபவங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து, புதிய அறிவை ஏற்கனவே உள்ள அறிவுடன் இணைக்க வழிவகை செய்கிறது.

கட்டமைப்பு அணுகுமுறையின் அடிப்படை தத்துவம்

கட்டமைப்பு அணுகுமுறையின் மையக்கருத்து என்னவென்றால், அறிவு என்பது ஆசிரியரிடமிருந்து மாணவருக்குக் கடத்தப்படும் ஒரு பொருள் அல்ல; மாறாக, அது மாணவர் தனது சமூக மற்றும் சூழலியல் தொடர்புகளின் மூலம் தானே செதுக்கிக் கொள்ளும் ஒரு செயல்முறை ஆகும். ஒரு குழந்தை புதிய விஷயத்தைக் கற்கும் போது, அந்த விஷயத்தை தனது மூளையில் ஏற்கனவே உள்ள பழைய தகவல்களுடன் ஒப்பிட்டு, ஒரு புதிய அர்த்தத்தை உருவாக்குகிறது.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Shortcut):

க-அ-சு (K-A-S)

க - கற்றல் என்பது ஒரு செயல்முறை (Process).
அ - அறிவு என்பது கட்டமைக்கப்படுவது (Constructed).
சு - சூழல் மற்றும் சமூக தொடர்பு அவசியம் (Social Interaction).

முக்கிய அறிஞர்களும் அவர்களின் பங்களிப்பும்

கட்டமைப்பு அணுகுமுறையை உருவாக்கியதில் மூன்று முக்கிய அறிஞர்கள் மிக முக்கியமானவர்கள். இவர்களின் கருத்துக்கள் இன்றும் நவீன கல்வியியலின் முதுகெலும்பாக உள்ளன.

1. ஜீன் பியாஜே (Jean Piaget - Cognitive Constructivism)

பியாஜேவின் கருத்துப்படி, அறிவு என்பது குழந்தையின் அறிவுசார் வளர்ச்சியின் நிலைகளைப் பொறுத்தது. குழந்தைகள் தங்கள் சூழலை ஆராய்வதன் மூலம் உலகத்தைப் பற்றிய புரிதலை உருவாக்குகிறார்கள். இது 'அறிவுசார் கட்டமைப்பு' (Cognitive Constructivism) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

2. லெவ் வைகோட்ஸ்கி (Lev Vygotsky - Social Constructivism)

வைகோட்ஸ்கி சமூகத் தொடர்புக்கு அதிக முக்கியத்துவம் அளித்தார். ஒரு குழந்தை தான் தனியாகக் கற்கும் விஷயத்தை விட, மற்றவர்களுடன் (ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள்) இணைந்து கற்கும் போது அதிக அறிவைப் பெறுகிறது என்றார். இவரது முக்கியக் கோட்பாடு 'அண்மை வளர்ச்சி மண்டலம்' (Zone of Proximal Development - ZPD) ஆகும்.

3. ஜெரோம் புரூனர் (Jerome Bruner)

புரூனர் 'கண்டுபிடிப்பு கற்றல்' (Discovery Learning) முறையை வலியுறுத்தினார். மாணவர்கள் ஆசிரியரின் உதவியுடன், தாங்களே புதிய உண்மைகளைக் கண்டறிய வேண்டும் என்று அவர் கூறினார்.

கட்டமைப்பு அணுகுமுறையின் முக்கிய கூறுகள்

இந்த அணுகுமுறையை வகுப்பறையில் செயல்படுத்த சில முக்கிய அம்சங்கள் தேவைப்படுகின்றன:

முன் அறிவு (Prior Knowledge): புதிய பாடத்தைத் தொடங்கும் முன், மாணவர்களுக்கு அந்தத் தலைப்பைப் பற்றி என்ன தெரியும் என்று சோதித்தல்.
செயல்வழிக் கற்றல் (Active Learning): மாணவர்கள் வெறும் புத்தகத்தைப் படிக்காமல், பரிசோதனைகள், விவாதங்கள், களப்பயணங்கள் மூலம் கற்றல்.
சமூகக் கற்றல் (Social Interaction): குழுவாகச் சேர்ந்து வேலை செய்தல் மற்றும் கருத்துக்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளுதல்.
ஆசிரியர் ஒரு வழிகாட்டி (Teacher as a Facilitator): ஆசிரியர் தகவல்களைக் கொட்டுபவராக இல்லாமல், மாணவர்கள் கற்கும் பாதையை அமைத்துக் கொடுப்பவராக இருக்க வேண்டும்.

அண்மை வளர்ச்சி மண்டலம் (ZPD) - விரிவான பார்வை

தேர்வுகளில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் ஒரு பகுதி இது. ஒரு மாணவனால் தனியாகச் செய்யக்கூடிய ஒரு காரியத்திற்கும், மற்றவர்களின் உதவியுடன் செய்யக்கூடிய காரியத்திற்கும் இடைப்பட்ட பகுதிதான் ZPD. இந்த இடைவெளியை நிரப்ப வழங்கப்படும் உதவி 'ஸ்கஃபோல்டிங்' (Scaffolding) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கருத்து	விளக்கம்
ZPD	மாணவர் தனியாகச் செய்ய முடியாததை, ஆசிரியர் உதவியுடன் செய்யும் நிலை.
Scaffolding	ஆசிரியர் வழங்கும் தற்காலிக உதவி (எ.கா: குறிப்புகள், வழிகாட்டுதல்).

வகுப்பறையில் கட்டமைப்பு அணுகுமுறையைச் செயல்படுத்துதல்

ஆசிரியர்கள் இந்த முறையைப் பின்பற்ற பின்வரும் உத்திகளைக் கையாளலாம்:

ஆதார அடிப்படையிலான கற்றல்: சிக்கலான கேள்விகளை எழுப்பி, மாணவர்கள் அதற்கான விடைகளைத் தேட ஊக்குவித்தல்.
குழு விவாதம்: ஒரே பாடத்தை வெவ்வேறு கண்ணோட்டங்களில் அணுக குழுக்களை அமைத்தல்.
பிரதிபலிப்பு (Reflection): கற்ற பிறகு, "நான் இன்று என்ன கற்றேன்? எப்படி கற்றேன்?" என்று மாணவர்களைச் சிந்திக்க வைத்தல்.

முக்கியத் தேர்வு குறிப்பு (Exam Point):

தேர்வில் 'கட்டமைப்பு அணுகுமுறை' பற்றி கேட்கப்படும்போது, மாணவர் மையக் கல்வி (Student-Centered Education) என்பதை மறக்காமல் குறிப்பிடவும். ஆசிரியர் மையக் கல்விக்கு இது முற்றிலும் எதிரானது.

கட்டமைப்பு அணுகுமுறையின் நன்மைகள்

இந்த முறையில் கற்கும் மாணவர்கள் நீண்ட காலம் தகவல்களை நினைவில் வைத்திருக்கிறார்கள். ஏனெனில், அவர்கள் மனப்பாடம் செய்யாமல், புரிந்துகொண்டு கற்கிறார்கள். இது அவர்களின் படைப்பாற்றலை (Creativity) ஊக்குவிக்கிறது மற்றும் சிக்கல் தீர்க்கும் திறனை (Problem Solving Skills) மேம்படுத்துகிறது.

முடிவுரை

கட்டமைப்பு அணுகுமுறை என்பது வெறும் கற்பித்தல் முறை மட்டுமல்ல, அது ஒரு கற்றல் கலாச்சாரம். மாணவர்களின் தனிப்பட்ட ஆர்வத்திற்கு மதிப்பளித்து, அவர்களைச் சுயமாகச் சிந்திக்கத் தூண்டுவதே இதன் இறுதி இலக்காகும். இன்றைய போட்டி நிறைந்த தேர்வுகளில், இந்த அணுகுமுறையைப் புரிந்துகொள்வது педагоги (Pedagogy) பகுதியில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற உதவும்.

*(குறிப்பு: இப்பக்கம் கட்டமைப்பு அணுகுமுறையின் அடிப்படைகளை விளக்குகிறது. ஆசிரியர்கள் தங்கள் வகுப்பறையில் மாணவர்களின் சூழலுக்கு ஏற்ப இவற்றை மாற்றியமைக்க வேண்டும்.)*