கற்றலில் பங்களிக்கும் உளவியல் காரணிகள்

கல்வி என்பது வெறும் தகவல்களைச் சேகரிப்பது மட்டுமல்ல; அது ஒருவரது நடத்தையில் ஏற்படும் நிலையான மாற்றமாகும். இந்த மாற்றத்திற்குப் பின்னால் பல உளவியல் காரணிகள் செயல்படுகின்றன. ஒரு மாணவர் எப்படிக் கற்கிறார், ஏன் சில பாடங்களை எளிதாகப் புரிந்துகொள்கிறார், சிலவற்றை ஏன் கடினமாக உணர்கிறார் என்பதைப் புரிந்துகொள்ள உளவியல் காரணிகளின் அறிவு மிக அவசியமாகும்.

1. கவன ஈர்ப்பு (Attention)

கற்றலின் முதல் படி கவனித்தல் ஆகும். கவனிக்காமல் எதையும் கற்க முடியாது. கவன ஈர்ப்பு என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தூண்டுதலை நோக்கி மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதாகும்.

கவனத்தைத் தீர்மானிக்கும் காரணிகள்:

• ஆர்வம்: ஒரு மாணவருக்குப் பாடத்தின் மீது ஆர்வம் இருந்தால், அவர் இயல்பாகவே அதிக கவனத்தைச் செலுத்துவார்.
• உடல்நிலை: உடல் சோர்வாகவோ அல்லது பசியாகவோ இருந்தால் கவனம் சிதறும்.
• சுற்றுப்புறச் சூழல்: அமைதியான மற்றும் காற்றோட்டமான வகுப்பறை கவனத்தை மேம்படுத்தும்.

2. உந்துதல் (Motivation)

கற்றலைத் தூண்டும் எரிபொருளாக உந்துதல் விளங்குகிறது. இது இரண்டு வகைப்படும்: அக உந்துதல் மற்றும் புற உந்துதல்.

அக உந்துதல் (Intrinsic Motivation):

ஒரு செயலைச் செய்வதால் கிடைக்கும் மனநிறைவிற்காகக் கற்பது. உதாரணமாக, ஒரு மாணவர் அறிவியலை விரும்பிப் படிக்கும்போது அது அக உந்துதல் ஆகும்.

புற உந்துதல் (Extrinsic Motivation):

வெகுமதிகள், மதிப்பெண்கள் அல்லது தண்டனைக்கு அஞ்சிப் படிக்கும் முறை. இது குறுகிய காலத்திற்கு மட்டுமே உதவும்.

3. நுண்ணறிவு (Intelligence)

நுண்ணறிவு என்பது புதிய சூழ்நிலைகளுக்கு ஏற்பத் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் திறனும், சிக்கல்களைத் தீர்க்கும் ஆற்றலும் ஆகும். ஒவ்வொரு மாணவருக்கும் நுண்ணறிவுத் திறன் மாறுபடும். ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் நுண்ணறிவு நிலைக்கு ஏற்பக் கற்பித்தல் முறைகளை மாற்றியமைக்க வேண்டும்.

4. மனப்பான்மை மற்றும் மனவெழுச்சி (Attitude & Emotion)

நேர்மறையான மனப்பான்மை கொண்ட மாணவர்கள் கற்றலில் விரைவாக முன்னேறுவார்கள். அதேபோல், பயம், கோபம் மற்றும் கவலை போன்ற எதிர்மறை மனவெழுச்சிகள் மூளையின் கற்றல் திறனைப் பாதிக்கும். வகுப்பறையில் மகிழ்ச்சியான சூழலை உருவாக்குவது ஆசிரியரின் கடமையாகும்.

5. நினைவாற்றல் மற்றும் மறதி (Memory and Forgetting)

கற்றல் என்பது தகவல்களைச் சேமிப்பதோடு முடிந்துவிடாது; தேவையான நேரத்தில் அதை மீட்டெடுப்பதும் முக்கியம். நினைவாற்றலை மேம்படுத்த 'தொடர் பயிற்சி' (Rehearsal) அவசியம்.

மறதிக்கான காரணங்கள்:

• பயிற்சி இன்மை.
• குழப்பம் (புதிய தகவல்களும் பழைய தகவல்களும் கலப்பது).
• ஆர்வமின்மை.

6. கற்றல் சோர்வு (Learning Fatigue)

தொடர்ந்து படிப்பதாலும், ஒரே மாதிரியான பாடங்களைப் படிப்பதாலும் கற்றல் சோர்வு ஏற்படுகிறது. இது கற்கும் வேகத்தைக் குறைக்கும். இதைத் தவிர்க்க, இடையில் சிறு இடைவெளிகளை (Break) எடுத்துக்கொள்வது அவசியம்.

7. முதிர்ச்சி (Maturation)

ஒரு குழந்தை ஒரு குறிப்பிட்ட விஷயத்தைக் கற்க வேண்டுமானால், அதற்குத் தேவையான உடல் மற்றும் மன முதிர்ச்சி அந்த வயதில் இருக்க வேண்டும். உதாரணமாக, எழுதப் பழகுவதற்கு முன்பு கைகளின் தசைகள் முதிர்ச்சியடைய வேண்டும். முதிர்ச்சி அடையாத நிலையில் எதையும் கட்டாயப்படுத்திக் கற்பிக்கக் கூடாது.

8. கற்றல் இடமாற்றம் (Transfer of Learning)

முன்பு கற்ற ஒரு விஷயம், புதிய விஷயத்தைக் கற்க உதவும் திறனையே 'கற்றல் இடமாற்றம்' என்கிறோம். இது மூன்று வகைப்படும்:

1. நேர் இடமாற்றம்: கணிதம் கற்கும் திறன் இயற்பியல் கணக்குகளைப் போட உதவுவது.
2. எதிர் இடமாற்றம்: ஒரு பழைய பழக்கம் புதிய கற்றலுக்குத் தடையாக இருப்பது.
3. சுழி இடமாற்றம்: ஒரு கற்றலுக்கும் மற்றொன்றுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லாமை.

9. சமூக-பண்பாட்டு காரணிகள்

மாணவர்கள் வளரும் சூழல், குடும்பப் பின்னணி மற்றும் நண்பர்கள் வட்டம் ஆகியவையும் கற்றலில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. ஊக்கமளிக்கும் குடும்பச் சூழல் மாணவர்களின் கற்றல் ஆர்வத்தை அதிகரிக்கும்.

10. ஆசிரியரின் பங்கு (The Role of the Teacher)

உளவியல் ரீதியாக மாணவர்களை அணுகும் ஆசிரியர், அவர்களின் கற்றல் குறைபாடுகளைக் கண்டறிந்து சரிசெய்ய முடியும். மாணவர்களின் தனிப்பட்ட திறமைகளை அடையாளம் கண்டு, அவர்களை ஊக்கப்படுத்துவதே சிறந்த கற்றல் முறையாகும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், கற்றல் என்பது உயிரியல் மற்றும் உளவியல் காரணிகளின் ஒரு கூட்டு முயற்சியாகும். ஒரு ஆசிரியர் இந்த உளவியல் நுணுக்கங்களை உணர்ந்து கற்பிக்கும்போது, வகுப்பறை என்பது வெறும் தகவல் பரிமாற்ற இடமாக இல்லாமல், ஆளுமை வளர்ச்சி பெறும் இடமாக மாறுகிறது.

மாணவர்கள் தாங்கள் படிக்கும்போது, தங்களின் தனிப்பட்ட கற்றல் பாணி (Visual/Auditory/Kinesthetic) எது என்பதை உணர்ந்து அதற்கேற்பப் படித்தால், தேர்வில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெறுவது உறுதி.