கவனத்தின் தன்மை மற்றும் নির্ধারகங்கள் (Nature and Determinants of Attention)

கல்வியியல் உளவியலில் 'கவனம்' (Attention) என்பது மிக முக்கியமான ஒரு கருத்தாகும். ஒரு மாணவர் எதை கற்கிறார் என்பதை விட, அவர் எதன் மீது தனது கவனத்தைச் செலுத்துகிறார் என்பதே கற்றலின் தரத்தைத் தீர்மானிக்கிறது. கவனிக்காத ஒரு பொருளைப் பற்றியோ அல்லது கருத்தைப் பற்றியோ ஒருவரால் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. எனவே, ஒரு ஆசிரியராக கவனத்தின் தன்மையையும், அதைத் தூண்டும் காரணிகளையும் அறிந்துகொள்வது மிக அவசியமாகும்.

கவனத்தின் வரையறை

உளவியலாளர்கள் கவனத்தை பல்வேறு கோணங்களில் வரையறுக்கின்றனர். பொதுவான பார்வையில், நம்மைச் சுற்றியுள்ள எண்ணற்ற தூண்டல்களில் (Stimuli), குறிப்பிட்ட ஒரு தூண்டலை மட்டும் தேர்வு செய்து, அதன் மீது மனதை ஒருமுகப்படுத்துவதே 'கவனம்' ஆகும். இது ஒரு தேர்வு செய்யும் செயல்முறை (Selective Process).

நினைவில் கொள்ளும் குறிப்பு (Shortcut): கவனம் = தேர்வு செய்தல் + ஒருமுகப்படுத்துதல் + விழிப்புணர்வு. (எ.கா: ஒரு வகுப்பறையில் ஆசிரியர் பேசும் போது, ஜன்னலுக்கு வெளியே கேட்கும் பறவைகளின் சத்தத்தை விட, ஆசிரியரின் குரலுக்கு முன்னுரிமை அளித்து கவனித்தல்.)

கவனத்தின் தன்மைகள் (Nature of Attention)

கவனத்தின் தன்மைகளை நாம் அதன் சிறப்பியல்புகள் மூலம் புரிந்துகொள்ளலாம்:

  • தேர்வு செய்யும் தன்மை (Selective Process): நம் புலன்கள் எப்போதும் ஆயிரக்கணக்கான தகவல்களைப் பெறுகின்றன. ஆனால், மூளை அவற்றுள் முக்கியமானவற்றை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்கிறது.
  • மாறும் தன்மை (Fluctuating Nature): மனிதனின் கவனம் ஒரே பொருளின் மீது நீண்ட நேரம் நிலையாக இருப்பதில்லை. அது அவ்வப்போது மாறிக்கொண்டே இருக்கும். இதற்கு 'கவனச் சிதறல்' என்று பெயர்.
  • ஒருமுகப்படுத்தும் தன்மை (Focusing): ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை நோக்கி மனதை ஒருமுகப்படுத்துவது கவனத்தின் அடிப்படைத் திறன்.
  • இயக்கத்தன்மை (Dynamic): கவனம் என்பது ஒரு நிலையான நிலை அல்ல; அது தூண்டல்களுக்கு ஏற்ப மாறிக்கொண்டே இருக்கும் ஒரு செயல்முறை.

கவனத்தின் নির্ধারகங்கள் (Determinants of Attention)

ஒரு பொருளின் மீது நமது கவனம் ஏன் ஈர்க்கப்படுகிறது? இதற்கான காரணங்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்: 1. புறக்காரணிகள் (Objective/External Factors) மற்றும் 2. அகக்காரணிகள் (Subjective/Internal Factors).

1. புறக்காரணிகள் (Objective Factors)

இவை நம்மைச் சுற்றியுள்ள சூழலில் உள்ள அம்சங்கள். இவை தானாகவே நமது கவனத்தை ஈர்க்கும் ஆற்றல் கொண்டவை.

  • தீவிரம் (Intensity): உரத்த சத்தம், பிரகாசமான விளக்குகள் அல்லது அடர்த்தியான வண்ணங்கள் எளிதில் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  • அளவு (Size): ஒரு பெரிய விளம்பரப் பலகை சிறியதை விட அதிக கவனத்தைப் பெறும்.
  • மாறுபாடு அல்லது வேறுபாடு (Contrast): கூட்டத்தில் தனித்துத் தெரியும் நிறம் அல்லது அமைதிக்குப் பின் வரும் சத்தம் உடனடியாகக் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  • மீண்டும் மீண்டும் நிகழ்தல் (Repetition): ஒரே விஷயத்தை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லும்போது அது கவனத்தை ஈர்க்கிறது (எ.கா: விளம்பரங்கள்).
  • இயக்கம் (Movement): அசையாத பொருளை விட, அசையும் பொருள் மனிதக் கண்களை எளிதில் ஈர்க்கும்.
  • புதிய தன்மை (Novelty): வழக்கத்திற்கு மாறான புதிய விஷயங்கள் எப்போதும் கவனத்தை ஈர்க்கும்.

2. அகக்காரணிகள் (Subjective Factors)

இவை தனிமனிதனின் மனநிலை மற்றும் பண்புகளைச் சார்ந்தவை.

  • ஆர்வங்கள் (Interests): ஒரு மாணவருக்கு ஓவியத்தில் ஆர்வம் இருந்தால், வகுப்பில் ஓவியப் பாடம் நடக்கும்போது அவர் அதிக கவனம் செலுத்துவார்.
  • தேவைகள் (Needs): பசியோடு இருக்கும் ஒருவருக்கு உணவின் வாசனை மிக எளிதாகக் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  • மனநிலை மற்றும் மனப்பான்மை (Mental Set): ஒரு குறிப்பிட்ட செயலைச் செய்யத் தயாராக இருக்கும்போது, அது தொடர்பான தூண்டல்கள் விரைவாகக் கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  • கடந்த கால அனுபவங்கள் (Past Experiences): நம்முடைய பழைய அனுபவங்கள் ஒரு பொருளைக் கவனிப்பதில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.
  • பழக்கவழக்கம் (Habits): ஒரு செயலைத் தொடர்ந்து செய்து பழகியிருந்தால், அந்தச் செயல் தொடர்பான தூண்டல்கள் தானாகவே கவனத்தை ஈர்க்கும்.
தேர்வுக்கான முக்கிய அட்டவணை:
காரணி வகை முக்கிய அம்சங்கள்
புறக்காரணிகள் தீவிரம், அளவு, மாற்றம், இயக்கம், புதிய தன்மை.
அகக்காரணிகள் ஆர்வம், தேவை, மனநிலை, அனுபவம், பழக்கம்.

கவனத்திற்கும் கற்றலுக்கும் உள்ள தொடர்பு

கற்றல் என்பது கவனத்தைச் சார்ந்தது. ஆசிரியர் வகுப்பறையில் பாடத்தை நடத்துகையில், மாணவர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க மேலே சொன்ன காரணிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். உதாரணமாக, கரும்பலகையில் வண்ணச் சாக்-பீஸ்களைப் பயன்படுத்துவது (புறக்காரணி - நிறம்), மாணவர்களின் முந்தைய அனுபவங்களோடு பாடத்தை இணைப்பது (அகக்காரணி - அனுபவம்) போன்றவை கற்றலை மேம்படுத்தும்.

கவனத்தின் வகைகள் (Types of Attention)

கவனம் செலுத்தும் முறையைப் பொறுத்து அதை மூன்று வகையாகப் பிரிக்கலாம்:

  1. தானாகவே கவரும் கவனம் (Non-Volitional Attention): இதற்கு முயற்சி தேவையில்லை. ஒரு சத்தம் அல்லது ஒளி தானாகவே கவனத்தை ஈர்க்கும்.
  2. முயற்சி சார்ந்த கவனம் (Volitional Attention): ஒரு குறிப்பிட்ட இலக்கை அடைய நாம் கட்டாயப்படுத்தி கவனத்தைச் செலுத்துவது (எ.கா: தேர்வுக்காகப் படித்தல்).
  3. பழக்கத்தின் வழி வரும் கவனம் (Habitual Attention): ஒரு செயலைத் தொடர்ந்து செய்வதால், அந்தச் செயலில் தானாகவே கவனம் நிலைபெறுதல்.

ஆசிரியர்களுக்கான நடைமுறை ஆலோசனைகள்

வகுப்பறையில் மாணவர்களின் கவனத்தை நிலைநிறுத்த ஆசிரியர்கள் பின்பற்ற வேண்டியவை:

  • பாடத்தின் தொடக்கத்தில் மாணவர்களின் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் வகையிலான கதைகள் அல்லது கேள்விகளைக் கேட்க வேண்டும்.
  • ஒரே மாதிரியான கற்பித்தல் முறையைத் தவிர்த்து, காட்சி-கேள்வி (Audio-Visual) கருவிகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
  • மாணவர்களின் சோர்வைக் குறைக்க சிறிய இடைவேளைகள் அல்லது செயல்பாடுகளை (Activity-based learning) வழங்க வேண்டும்.
  • வகுப்பறையின் சூழல் தூய்மையாகவும், கவனச் சிதறல் இல்லாத வகையிலும் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
சுருக்கமான நினைவூட்டல் (Quick Recap): - கவனம் என்பது ஒரு தேர்வு செய்யும் செயல்முறை. - புறக்காரணிகள் தூண்டலின் தன்மையைச் சார்ந்தவை. - அகக்காரணிகள் தனிமனிதனின் மனநிலையைச் சார்ந்தவை. - கவனத்தை ஈர்க்க ஆசிரியர் மாணவர்களின் ஆர்வத்தையும் தேவையையும் கண்டறிய வேண்டும்.

முடிவாக, கவனம் என்பது ஒரு திறமை. இதைத் தொடர் பயிற்சியின் மூலம் மாணவர்களிடம் வளர்த்தெடுக்க முடியும். ஒரு மாணவரின் கவனத்தை எதன் மீது செலுத்த வேண்டும் என்பதை ஆசிரியரே தீர்மானிக்கிறார், எனவே கற்பித்தல் முறைகளில் கவனத்தின் নির্ধারகங்களை முறையாகப் பயன்படுத்துவது ஒரு சிறந்த ஆசிரியரின் அடையாளமாகும்.