இந்திய அரசியலமைப்பு: குடியுரிமை, அடிப்படை உரிமைகள் மற்றும் கடமைகள்
இந்திய அரசியலமைப்பு என்பது ஒரு நாட்டின் நிர்வாகத்தை வழிநடத்தும் மிக உயர்ந்த சட்ட ஆவணமாகும். இதில் குடிமக்களின் உரிமைகள், கடமைகள் மற்றும் நாட்டின் இறையாண்மை ஆகியவை மிகத் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு குடிமகனாக நாம் எவற்றை உரிமையாகப் பெறுகிறோம், நாட்டிற்கு நாம் என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதைப் புரிந்துகொள்வது ஒவ்வொரு இந்தியனின் கடமையாகும்.
1. இந்தியக் குடியுரிமை (Citizenship)
குடியுரிமை என்பது ஒரு தனிநபர் ஒரு நாட்டின் சட்டபூர்வமான அங்கத்தினராக இருப்பதைக் குறிக்கிறது. இந்திய அரசியலமைப்பின் பகுதி II-ல், சட்டப்பிரிவுகள் 5 முதல் 11 வரை குடியுரிமை குறித்து விளக்குகின்றன.
குடியுரிமை பெறும் முறைகள் (1955-ஆம் ஆண்டு சட்டம்)
இந்தியக் குடியுரிமைச் சட்டம் 1955-ன் படி, ஐந்து வழிகளில் குடியுரிமை பெறலாம்:
- பிறப்பு: இந்தியாவில் பிறந்த எவரும் இந்தியக் குடிமகனாகக் கருதப்படுவார்.
- வம்சாவளி: வெளிநாட்டில் பிறந்தாலும், பெற்றோர் இந்தியராக இருந்தால் குடியுரிமை உண்டு.
- பதிவு செய்தல்: தகுதியான நபர்கள் இந்திய அரசு அலுவலகத்தில் பதிவு செய்து பெறலாம்.
- இயல்புரிமை: ஒரு வெளிநாட்டவர் இந்திய அரசின் அனுமதியுடன் முறைப்படி விண்ணப்பித்து குடியுரிமை பெறுதல்.
- நாட்டை இணைத்தல்: புதிய பகுதிகள் இந்தியாவுடன் இணையும் போது, அந்தப் பகுதி மக்கள் இந்தியக் குடிமக்களாவர்.
குடியுரிமை இழத்தல்
குடியுரிமை மூன்று வழிகளில் இழக்கப்படலாம்: குடியுரிமையைத் துறத்தல், மற்ற நாட்டு குடியுரிமையை விரும்பிப் பெறுதல், மற்றும் அரசு கட்டாயமாகப் பறித்தல்.
குடியுரிமை விதிகள் 5 முதல் 11 வரை (5-ஐ ஞாபகம் கொள்ளுங்கள், 5+6=11).
5: தொடக்கம், 6: பாகிஸ்தானிலிருந்து வந்தவர்கள், 7: பாகிஸ்தானுக்குச் சென்று திரும்பியவர்கள், 8: வெளிநாட்டில் வசிக்கும் இந்தியர்கள், 9: பிற நாட்டு குடியுரிமை பெற்றால் இந்திய குடியுரிமை ரத்து, 10: குடியுரிமை தொடர்ச்சி, 11: பாராளுமன்றம் சட்டம் இயற்றும் அதிகாரம்.
2. அடிப்படை உரிமைகள் (Fundamental Rights)
அரசியலமைப்பின் பகுதி III-ல், சட்டப்பிரிவுகள் 12 முதல் 35 வரை அடிப்படை உரிமைகள் உள்ளன. இவை 'இந்தியாவின் மாக்னா கார்ட்டா' என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
அடிப்படை உரிமைகளின் வகைகள்:
- சமத்துவ உரிமை (பிரிவு 14-18): சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம். தீண்டாமை ஒழிப்பு மற்றும் பட்டங்கள் ஒழிப்பு இதில் அடங்கும்.
- சுதந்திர உரிமை (பிரிவு 19-22): பேச்சுரிமை, அமைதியாகக் கூடுதல், சங்கம் அமைத்தல், நாடு முழுவதும் நடமாடுதல், தொழில் செய்யும் உரிமை.
- சுரண்டலுக்கு எதிரான உரிமை (பிரிவு 23-24): கட்டாய வேலை மற்றும் குழந்தை தொழிலாளர் முறை ஒழிப்பு.
- சமய சுதந்திர உரிமை (பிரிவு 25-28): எந்தவொரு மதத்தையும் பின்பற்றவும், பரப்பவும் உரிமை உண்டு.
- கல்வி மற்றும் கலாச்சார உரிமை (பிரிவு 29-30): சிறுபான்மையினரின் கல்வி மற்றும் கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாத்தல்.
- அரசியலமைப்புக்கு உட்பட்டு தீர்வு காணும் உரிமை (பிரிவு 32): அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்படும்போது நீதிமன்றத்தை அணுகுதல்.
3. அடிப்படைக் கடமைகள் (Fundamental Duties)
அரசியலமைப்பின் பகுதி IV-A, பிரிவு 51A-ல் அடிப்படைக் கடமைகள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன. இவை 1976-ஆம் ஆண்டு 42-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தத்தின் மூலம் சேர்க்கப்பட்டன (ஸ்வர்ண சிங் கமிட்டி பரிந்துரை).
முக்கியமான அடிப்படைக் கடமைகள்:
- அரசியலமைப்புச் சட்டம், தேசியக் கொடி மற்றும் தேசிய கீதத்தை மதித்தல்.
- சுதந்திரப் போராட்டத்தின் உன்னதமான இலட்சியங்களைப் பேணுதல்.
- இந்தியாவின் இறையாண்மை, ஒற்றுமை மற்றும் ஒருமைப்பாட்டைப் பாதுகாத்தல்.
- நாட்டைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் தேசப்பணி செய்தல்.
- பொதுச் சொத்துக்களைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் வன்முறையைக் கைவிடுதல்.
- இயற்கை சூழலைப் பாதுகாத்தல் (காடுகள், ஏரிகள், ஆறுகள்).
- அறிவியல் உணர்வு, மனிதநேயம் மற்றும் சீர்திருத்த உணர்வை வளர்த்தல்.
| அம்சம் | அரசியலமைப்புப் பகுதி | சட்டப்பிரிவு |
|---|---|---|
| குடியுரிமை | பகுதி II | 5 - 11 |
| அடிப்படை உரிமைகள் | பகுதி III | 12 - 35 |
| அடிப்படை கடமைகள் | பகுதி IV-A | 51A |
தேர்வு நோக்கில் முக்கியக் குறிப்புகள்
அடிப்படை உரிமைகள் அமெரிக்க அரசியலமைப்பிலிருந்து பெறப்பட்டன. அடிப்படைக் கடமைகள் முன்னாள் சோவியத் யூனியன் (USSR) அரசியலமைப்பிலிருந்து பெறப்பட்டன. 86-வது அரசியலமைப்புத் திருத்தம் 2002-ன் படி, 11-வது அடிப்படைக் கடமை (6 முதல் 14 வயது வரையிலான குழந்தைகளுக்குக் கல்வி வாய்ப்பளித்தல்) சேர்க்கப்பட்டது.
முடிவுரை
இந்திய அரசியலமைப்பு குடிமக்களுக்குப் பாதுகாப்பையும் சுதந்திரத்தையும் வழங்குகிறது. அதே நேரத்தில், நாடு முன்னேற குடிமக்களாகிய நாம் நமது கடமைகளைச் சரியாகச் செய்வது அவசியம். உரிமைகளை அனுபவிக்கும் அதே வேளையில், நாட்டின் சட்டங்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு நடப்பதே உண்மையான குடியுரிமை ஆகும்.