குடியுரிமை மற்றும் அடிப்படை உரிமைகள்

இந்திய அரசியலமைப்பின் இதயம் என்று அழைக்கப்படும் பகுதி III-ல் அடிப்படை உரிமைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. அதேபோல், இந்தியக் குடிமக்களின் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்தும் குடியுரிமை பகுதி II-ல் விளக்கப்பட்டுள்ளது. போட்டித் தேர்வுகளில் அதிக மதிப்பெண்களைப் பெற்றுத் தரும் இந்த இரண்டு தலைப்புகளையும் விரிவாகவும், தேர்வுக்குத் தேவையான நுணுக்கங்களுடனும் இப்பாடத்தில் காண்போம்.

1. இந்தியக் குடியுரிமை (Citizenship)

இந்திய அரசியலமைப்பின் பகுதி II-ல், சட்டப்பிரிவு 5 முதல் 11 வரை குடியுரிமை பற்றி விவரிக்கிறது. இந்தியா ஒற்றைக் குடியுரிமை முறையைப் பின்பற்றுகிறது.

குடியுரிமை சட்டம் 1955

நாடாளுமன்றம் 1955-ல் குடியுரிமைச் சட்டத்தை இயற்றியது. இது குடியுரிமையைப் பெறுவதற்கும், இழப்பதற்கும் வழிவகை செய்கிறது. இச்சட்டம் பலமுறை திருத்தப்பட்டுள்ளது (குறிப்பாக 2019-ல்).

குடியுரிமை பெறும் வழிகள்

1. பிறப்பு: ஜனவரி 26, 1950 அல்லது அதற்குப் பிறகு இந்தியாவில் பிறந்தவர்கள்.
2. வம்சாவளி: வெளிநாட்டில் பிறந்திருந்தாலும், பெற்றோர்கள் இந்தியராக இருக்கும் பட்சத்தில்.
3. பதிவு செய்தல்: இந்திய வம்சாவளியினர் குறிப்பிட்ட காலம் இந்தியாவில் வசிப்பதன் மூலம்.
4. இயல்புரிமை: ஒரு வெளிநாட்டவர் இந்திய அரசால் சான்றிதழ் பெற்று இந்தியக் குடிமகனாதல்.
5. நாட்டை இணைத்தல்: புதிய பகுதிகள் இந்தியாவுடன் இணையும் போது அங்குள்ள மக்களுக்கு குடியுரிமை வழங்குதல்.

2. அடிப்படை உரிமைகள் (Fundamental Rights)

அமெரிக்க அரசியலமைப்பின் தாக்கத்தால் இந்திய அரசியலமைப்பில் அடிப்படை உரிமைகள் சேர்க்கப்பட்டன. இவை தனிமனித சுதந்திரத்தையும், ஜனநாயகத்தையும் காக்கின்றன. இவை நீதிமன்றத்தால் நிலைநாட்டப்படக்கூடியவை (Justiciable).

அடிப்படை உரிமைகளின் வகைகள்

ஆரம்பத்தில் 7 உரிமைகள் இருந்தன. தற்போது சொத்துரிமை (சட்டப்பிரிவு 31) நீக்கப்பட்டு, 6 உரிமைகள் உள்ளன.

3. விரிவான விளக்கம்: சட்டப்பிரிவுகள்

சமத்துவ உரிமை (14-18)

• பிரிவு 14: சட்டத்தின் முன் அனைவரும் சமம்.
• பிரிவு 15: மதம், இனம், சாதி, பாலினம் அடிப்படையில் பாகுபாடு காட்டக்கூடாது.
• பிரிவு 16: பொது வேலைவாய்ப்பில் சம வாய்ப்பு.
• பிரிவு 17: தீண்டாமையை ஒழித்தல் (மிக முக்கியமானது).
• பிரிவு 18: பட்டங்களை ஒழித்தல்.

சுதந்திர உரிமை (19-22)

• பிரிவு 19: பேச்சுரிமை, அமைதியான முறையில் கூடுதல், சங்கம் அமைத்தல், இந்தியா முழுவதும் சுதந்திரமாக நடமாடுதல், தொழில் செய்தல்.
• பிரிவு 21: தனிமனித சுதந்திரம் மற்றும் வாழ்வுரிமை.
• பிரிவு 21A: தொடக்கக் கல்வி பெறும் உரிமை (86-வது திருத்தம்).

4. நீதிப்பேராணைகள் (Writs) - சட்டப்பிரிவு 32

அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்படும்போது, குடிமக்கள் நேரடியாக உச்ச நீதிமன்றத்தை அணுகலாம். உச்ச நீதிமன்றம் ஐந்து வகையான நீதிப்பேராணைகளை வழங்குகிறது:

1. ஆட்கொணர்வு நீதிப்பேராணை (Habeas Corpus): சட்டத்திற்குப் புறம்பாகக் கைது செய்யப்பட்டவரை நீதிமன்றத்தில் ஆஜர்படுத்த உத்தரவிடுதல்.
2. மண்டமஸ் (Mandamus): அரசு அதிகாரிகள் தங்கள் கடமையைச் செய்ய ஆணையிடுதல்.
3. தடைமுறை நீதிப்பேராணை (Prohibition): கீழ் நீதிமன்றங்கள் வரம்பை மீறுவதைத் தடுத்தல்.
4. ஆவணக் கேட்புப் பேராணை (Certiorari): கீழ் நீதிமன்ற ஆவணங்களை மேல் நீதிமன்றம் ஆய்வு செய்தல்.
5. தகுதிமுறை வினவுதல் (Quo-Warranto): ஒரு அரசு அலுவலகத்தை எந்த அதிகாரத்தில் வகிக்கிறீர்கள் என்று கேள்வி எழுப்புதல்.

5. தேர்வுக்குத் தேவையான முக்கிய குறிப்புகள்

அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் "ஆன்மா" என்று பி.ஆர். அம்பேத்கர் சட்டப்பிரிவு 32-ஐக் குறிப்பிடுகிறார். அவசர காலத்தின் போது (சட்டப்பிரிவு 352), சட்டப்பிரிவு 20 மற்றும் 21-ஐத் தவிர மற்ற அடிப்படை உரிமைகளை குடியரசுத் தலைவர் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்கலாம்.

6. முடிவுரை

குடியுரிமை என்பது ஒரு நாட்டின் உறுப்பினர் என்பதற்கான அங்கீகாரம். அடிப்படை உரிமைகள் என்பது அந்த நாட்டின் குடிமக்களுக்கு வழங்கப்படும் கவசங்கள் ஆகும். இந்த இரண்டையும் முழுமையாகப் புரிந்துகொள்வது குடிமைப் பணித் தேர்வுகளுக்கு மட்டுமல்லாது, ஒரு பொறுப்புள்ள குடிமகனாக வாழ்வதற்கும் அவசியமாகும்.

தொடர்ச்சியான பயிற்சியின் மூலம், இந்த சட்டப்பிரிவுகளை எளிதில் நினைவில் கொள்ள முடியும். குறிப்பாக, பிரிவு 14 முதல் 32 வரை உள்ள பிரிவுகளைத் தினசரி ஒருமுறை திருப்புதல் செய்வது தேர்வில் வெற்றி பெற உதவும்.

*(குறிப்பு: இப்பகுதி தேர்வு நோக்கில் சுருக்கமாகவும், செறிவாகவும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. சட்டப்பிரிவு 19-ல் உள்ள ஆறு வகையான சுதந்திரங்களை வரிசைப்படி மனப்பாடம் செய்வது மிக முக்கியம்.)*