தமிழ்நாட்டு விடுதலைப் போராட்டத்தின் பல்வேறு முறைகள் மற்றும் இயக்கங்கள்

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் தமிழகத்தின் பங்கு ஈடுஇணையற்றது. அகிம்சை வழிப் போராட்டங்கள், ஆயுதப் போராட்டங்கள், சமூக சீர்திருத்த இயக்கங்கள் எனப் பல பரிமாணங்களில் தமிழகம் இந்திய சுதந்திரத்திற்கு வித்திட்டது. இந்த விரிவான பாடத்தில், தமிழகத்தில் உருவான பல்வேறு இயக்கங்கள் மற்றும் போராட்ட முறைகளைத் தெளிவாகக் காண்போம்.

1. தொடக்ககால அரசியல் இயக்கங்கள்

19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், படித்த தமிழர்கள் மத்தியில் அரசியல் விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டது. சென்னை மகாஜன சபை (1884) தமிழகத்தின் முதல் அரசியல் அமைப்பாகத் திகழ்ந்தது. ஜி. சுப்பிரமணிய ஐயர், பி. ஆனந்தசார்லு, பி. ரங்கையா நாயுடு ஆகியோர் இதன் முக்கியத் தூண்களாக இருந்தனர்.

சென்னை மகாஜன சபை:

இது இந்திய தேசிய காங்கிரஸின் முன்னோடியாகக் கருதப்படுகிறது. மக்களிடையே தேசபக்தியை வளர்ப்பது, நிர்வாகச் சீர்திருத்தங்களைக் கோருவது இதன் முக்கிய நோக்கமாக இருந்தது. இது பிரிட்டிஷ் அரசுக்கு எதிராகக் கடுமையான மனுக்களை அளிக்கும் முறையைக் கையாண்டது.

2. வந்தே மாதரம் இயக்கம் மற்றும் சுதேசி இயக்கம்

1905-ல் வங்கப் பிரிவினைக்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கும் விதமாகத் தமிழகத்தில் சுதேசி இயக்கம் எழுச்சி பெற்றது. வ.உ. சிதம்பரனார் (வ.உ.சி), சுப்பிரமணிய சிவா மற்றும் சுப்பிரமணிய பாரதியார் ஆகியோர் இதன் முக்கியத் தலைவர்கள்.

வ.உ.சி மற்றும் சுதேசி கப்பல் கம்பெனி:

தூத்துக்குடியில் சுதேசி ஸ்டீம் நேவிகேஷன் கம்பெனியைத் தொடங்கி, ஆங்கிலேயர்களின் கடல்சார் வணிக ஏகபோகத்தை வ.உ.சி உடைத்தார். இது பொருளாதார ரீதியாக ஆங்கிலேயருக்கு விடப்பட்ட சவாலாகும்.

திருநெல்வேலி எழுச்சி:

வ.உ.சி மற்றும் சுப்பிரமணிய சிவா ஆகியோர் கைது செய்யப்பட்டபோது, திருநெல்வேலியில் பெரும் கலவரம் வெடித்தது. இது தமிழகத்தின் முதல் தீவிரவாதச் செயல்பாடாகக் கருதப்படுகிறது.

3. புரட்சிகர தேசியவாதம்: பாரதியாரும் வாஞ்சிநாதனும்

மிதவாதப் போக்கை விரும்பாத இளைஞர்கள் ஆயுதப் போராட்டத்தை கையில் எடுத்தனர். பாண்டிச்சேரி புரட்சிகர தேசியவாதத்தின் மையமாக விளங்கியது. பாரதியார் தனது பாடல்கள் மூலம் மக்களிடையே சுதந்திரத் தீயை மூட்டினார்.

வாஞ்சிநாதன் - ஆஷ் துரை படுகொலை:

1911-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 17-ல், நெல்லை கலெக்டர் ஆஷ் துரையை மணியாச்சி ரயில் நிலையத்தில் வாஞ்சிநாதன் சுட்டுக் கொன்றார். இது தமிழகத்தில் நடந்த மிக முக்கியமான புரட்சிகரச் சம்பவமாகும். இதன் மூலம் ஆங்கிலேயர்களுக்கு அச்சத்தை ஏற்படுத்த முடிந்தது.

4. ஹோம் ரூல் இயக்கம் (தன்னாட்சி இயக்கம்)

அன்னி பெசண்ட் அம்மையார் சென்னை அடையாறில் தன்னாட்சி இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். "இந்தியா இந்தியர்களுக்கே" என்பது இவர்களின் முழக்கமாக இருந்தது. 'நியூ இந்தியா' மற்றும் 'காமன்வீல்' ஆகிய இதழ்கள் மூலம் அவர் மக்களிடம் தன்னாட்சி கருத்துகளைப் பரப்பினார்.

5. காந்தியடிகளின் வருகையும் ஒத்துழையாமை இயக்கமும்

1919-க்குப் பிறகு, தமிழகத்தில் காந்தியடிகளின் செல்வாக்கு அதிகரித்தது. ஒத்துழையாமை இயக்கம், கள்ளுக்கடை மறியல், கதர் ஆடை அணிதல் போன்றவை தமிழகத்தில் தீவிரமாகப் பின்பற்றப்பட்டன.

மதுரை வருகை:

1921-ல் மதுரைக்கு வந்த காந்தியடிகள், எளிய விவசாயிகளின் வறுமையைக் கண்டு தனது ஆடையை மாற்றிக்கொண்டு, அரை ஆடை அணியும் முடிவை எடுத்தார். இது தமிழக வரலாற்றில் மிக முக்கியமான தருணம்.

6. உப்புச் சத்தியாகிரகம் (1930)

தமிழகத்தில் ராஜாஜி தலைமையில் வேதாரண்யத்தில் உப்புச் சத்தியாகிரகம் நடைபெற்றது. திருச்சியிலிருந்து வேதாரண்யம் வரை நடைபயணம் மேற்கொண்டு, சட்டத்தை மீறி உப்பைக் காய்ச்சினர்.

7. நீதிக்கட்சி மற்றும் சமூக நீதிக்கான போராட்டம்

விடுதலைப் போராட்டத்தோடு இணைந்து, சமூக நீதிக்கான போராட்டமும் தமிழகத்தில் நடைபெற்றது. பிராமணர் அல்லாதவர்களின் முன்னேற்றத்திற்காக 1916-ல் நீதிக்கட்சி உருவாக்கப்பட்டது (தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கம்). இது கல்வி மற்றும் அரசு வேலைவாய்ப்புகளில் இடஒதுக்கீட்டைக் கோரியது.

சுயமரியாதை இயக்கம்:

ஈ.வே. ராமசாமி (பெரியார்) சுயமரியாதை இயக்கத்தைத் தொடங்கி, மூடநம்பிக்கை மற்றும் சாதிய ஒடுக்குமுறைக்கு எதிராகப் போராடினார். இது விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாகவே கருதப்பட்டது.

8. வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம் (1942)

தமிழகத்தில் இந்த இயக்கம் தீயாகப் பரவியது. ஆங்காங்கே போராட்டங்கள், ரயில் நிலையங்கள் தாக்குதல் மற்றும் அரசு அலுவலகங்கள் முற்றுகையிடப்பட்டன. பெண்கள் மற்றும் மாணவர்கள் இதில் பெரும் பங்கு வகித்தனர்.

9. இந்திய தேசிய ராணுவம் (INA) மற்றும் தமிழகம்

சுபாஷ் சந்திர போஸின் இந்திய தேசிய ராணுவத்தில் தமிழகத்தைச் சேர்ந்த பல இளைஞர்கள் இணைந்தனர். குறிப்பாக, கேப்டன் லட்சுமி சேகல் தலைமையிலான 'ஜான்சி ராணி படை' தமிழகப் பெண்களின் வீரத்திற்குச் சான்றாக அமைந்தது.

10. விடுதலைப் போராட்டத்தின் தனித்துவமான முறைகள்

தமிழகப் போராட்டங்கள் மற்ற மாநிலங்களிலிருந்து சில வழிகளில் வேறுபட்டன:

1. பத்திரிகைகளின் பங்கு: 'இந்தியா', 'சுதேசமித்திரன்' போன்ற இதழ்கள் ஆங்கிலேயரின் அடக்குமுறையை உலகிற்கு அம்பலப்படுத்தின.
2. கலை மற்றும் இலக்கியம்: பாரதியாரின் பாடல்கள், நாடகங்கள் மற்றும் வீதி நாடகங்கள் மூலம் சுதந்திர உணர்வு பரப்பப்பட்டது.
3. பெண்களின் பங்களிப்பு: அஞ்சலை அம்மாள், முத்துலட்சுமி ரெட்டி போன்ற பெண்கள் போராட்டங்களில் முன்னணியில் நின்றனர்.
4. சமூக சீர்திருத்தத்துடன் இணைந்த விடுதலை: சமூகக் கொடுமைகளை ஒழிப்பதும், சுதந்திரம் பெறுவதும் ஒரு நாணயத்தின் இரு பக்கங்களாகத் தமிழகத்தில் பார்க்கப்பட்டன.

முடிவாக, தமிழகத்தின் விடுதலைப் போராட்டம் என்பது வெறும் ஆட்சி மாற்றத்திற்கான போராட்டம் மட்டுமல்ல, அது சமூக நீதி, சுயமரியாதை மற்றும் மொழி உரிமைக்கான ஒருங்கிணைந்த போராட்டமாகும். ஒவ்வொரு தமிழனும் இந்த வரலாற்றை அறிவது, இந்திய தேசத்தின் மீதான பற்றை மேலும் வலுப்படுத்தும்.