தேசிய மறுமலர்ச்சி மற்றும் ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு எதிரான தொடக்க கால எழுச்சிகள்

இந்திய வரலாற்றில் 19-ஆம் நூற்றாண்டு என்பது ஒரு மிக முக்கியமான காலகட்டமாகும். ஒருபுறம் ஆங்கிலேயர்களின் சுரண்டல் கொள்கைகளுக்கு எதிராக மக்கள் கிளர்ந்தெழுந்தனர், மறுபுறம் சமூக மற்றும் மத சீர்திருத்தங்கள் மூலம் இந்திய சமூகம் தன்னைத்தானே புதுப்பித்துக் கொண்டது. இந்த இரண்டு நிகழ்வுகளும் இணைந்துதான் இந்திய தேசியத்தின் உதயத்திற்கு வித்திட்டன.

1. தொடக்க கால ஆங்கிலேய எதிர்ப்பு எழுச்சிகள்

ஆங்கிலேயர் ஆட்சியை நிலைநிறுத்திய போது, அவர்கள் கொண்டு வந்த நிலவரி முறைகள், வனம் மற்றும் பழங்குடியின சட்டங்கள், பாரம்பரிய கைத்தொழில்களின் வீழ்ச்சி போன்றவை மக்களைப் பெரிதும் பாதித்தன. இதன் விளைவாகப் பல்வேறு கிளர்ச்சிகள் வெடித்தன.

விவசாயிகள் மற்றும் பழங்குடியினர் கிளர்ச்சிகள்

  • சந்தால் கலகம் (1855-56): ஜார்க்கண்ட் மற்றும் பீகார் பகுதிகளில் வாழ்ந்த சந்தால் மக்கள், ஜமீன்தார்கள் மற்றும் ஆங்கிலேய அதிகாரிகளின் அடக்குமுறைக்கு எதிராகக் கிளர்ந்தனர். சித்து மற்றும் கன்கு ஆகிய சகோதரர்கள் இதற்குத் தலைமை தாங்கினர்.
  • முண்டா கிளர்ச்சி (உல்குலான்): பிர்சா முண்டா தலைமையில் நடைபெற்ற இந்த இயக்கம், பழங்குடியின மக்களின் நில உரிமைகளைப் பாதுகாக்கப் போராடியது. இது 'பெருங்கலகம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது.
  • பாப்னா கலகம் (1873): வங்காளத்தில் நிலப்பிரபுக்களின் அநியாயமான வரி வசூலுக்கு எதிராக விவசாயிகள் ஒன்றிணைந்து சட்ட ரீதியாகப் போராடினர்.
நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி (Trick):
கிளர்ச்சிகளை வரிசைப்படுத்த: ச-மு-பா (சந்தால்-1855, முண்டா-1899, பாப்னா-1873). தலைவர்கள்: சித்து-கன்கு (சந்தால்), பிர்சா முண்டா (முண்டா).

2. சமூக மற்றும் மத சீர்திருத்த இயக்கங்கள்

இந்திய சமூகத்தில் நிலவிய மூடநம்பிக்கைகள், சாதிப் பாகுபாடுகள் மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான கொடுமைகளை ஒழிக்கப் பல அறிஞர்கள் முன்வந்தனர். இவர்களின் பணிகள் நவீன இந்தியாவை உருவாக்குவதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன.

ராஜா ராம் மோகன் ராய் மற்றும் பிரம்ம சமாஜம்

ராஜா ராம் மோகன் ராய் 'நவீன இந்தியாவின் தந்தை' என்று அழைக்கப்படுகிறார். 1828-ல் பிரம்ம சமாஜத்தை நிறுவினார். சதி என்னும் உடன்கட்டை ஏறும் வழக்கத்தை ஒழிக்க இவர் ஆங்கிலேய அரசுடன் இணைந்து பாடுபட்டார். இவரது முயற்சியால் 1829-ல் சதி ஒழிப்புச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டது.

ஆரிய சமாஜம் மற்றும் தயானந்த சரஸ்வதி

தயானந்த சரஸ்வதி 'வேதங்களுக்குத் திரும்புங்கள்' என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார். 1875-ல் ஆரிய சமாஜத்தை நிறுவி, உருவ வழிபாட்டை எதிர்த்தார். இவர் எழுதிய 'சத்தியார்த்த பிரகாசம்' என்னும் நூல் மிகவும் புகழ் பெற்றது.

3. 1857-ஆம் ஆண்டின் பெரும் புரட்சி

இது ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக்கு எதிராக நடைபெற்ற முதல் மிகப்பெரிய ஆயுதமேந்தியப் புரட்சியாகும். இது 'சிப்பாய்க் கலகம்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

புரட்சிக்கான உடனடிக் காரணங்கள்

என்ஃபீல்டு துப்பாக்கிகளில் பயன்படுத்தப்பட்ட தோட்டாக்கள் பசு மற்றும் பன்றிக் கொழுப்பால் தடவப்பட்டிருந்தது என்ற செய்தி சிப்பாய்கள் மத்தியில் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்தியது. இது மத உணர்வுகளைப் புண்படுத்துவதாக அமைந்தது.

முக்கிய மையங்கள் மற்றும் தலைவர்கள்

மையம் தலைவர்
டெல்லி பகதூர் ஷா ஜாபர்
லக்னோ பேகம் ஹஸ்ரத் மஹால்
கான்பூர் நானா சாகிப்
ஜான்சி ராணி லட்சுமிபாய்
முக்கிய குறிப்பு: 1857 புரட்சி தோல்வியடைந்தாலும், அது ஆங்கிலேய கிழக்கிந்திய கம்பெனி ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்தது. 1858-ஆம் ஆண்டு விக்டோரியா மகாராணியின் பேரறிக்கையின்படி, இந்திய ஆட்சி நேரடியாகப் பிரிட்டிஷ் முடியாட்சியின் கீழ் சென்றது.

4. நவீன கல்வியும் தேசிய உணர்வும்

ஆங்கிலக் கல்வியின் அறிமுகம் இந்தியர்களிடையே சுதந்திரம், ஜனநாயகம் மற்றும் சமத்துவம் குறித்த சிந்தனைகளை விதைத்தது. மேலைநாட்டுத் தத்துவஞானிகளின் கருத்துக்கள் இந்திய இளைஞர்களை ஊக்கப்படுத்தின. இதுவே பின்னாளில் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் போன்ற அமைப்புகள் உருவாகக் காரணமானது.

பத்திரிகைகளின் பங்கு

கேசரி, மராத்தா (பாலகங்காதர திலகர்), அமிர்த பஜார் பத்திரிகா போன்ற இதழ்கள் தேசிய உணர்வை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்தன. கருத்துச் சுதந்திரம் மற்றும் தேசிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தப் பத்திரிகைகள் பெரும் ஆயுதங்களாகச் செயல்பட்டன.

5. தேச மறுமலர்ச்சியின் விளைவுகள்

இந்தக் காலகட்டத்தின் எழுச்சிகள் இந்தியாவை ஒரு தேசமாக ஒன்றிணைக்கத் தொடங்கின. பிராந்திய வேறுபாடுகளைக் கடந்து, ஆங்கிலேயர் என்ற பொதுவான எதிரியை நோக்கி மக்கள் திரும்பினர். இதுவே 1885-ல் இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் உருவாகத் தேவையான அடித்தளத்தை அமைத்துக் கொடுத்தது.

தேர்வுக்கான முக்கியத் தகவல்கள் (Quick Facts):
  • 1829: சதி ஒழிப்புச் சட்டம்.
  • 1875: ஆரிய சமாஜம் தோற்றம்.
  • 1857: பெரும் புரட்சி.
  • 1885: இந்திய தேசிய காங்கிரஸ் உருவாக்கம்.
  • பழங்குடியின கிளர்ச்சிகள் நில உரிமையை மையமாகக் கொண்டிருந்தன.

6. சுருக்கமான பார்வை - காலக்கோடு

வரலாற்றைப் படிக்கும்போது காலக்கோடு (Timeline) மிக முக்கியமானது. தொடக்க கால எழுச்சிகள் பெரும்பாலும் உள்ளூர் பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், இந்த எழுச்சிகள் ஒரு தேசிய அரசியல் இயக்கமாக உருமாறின. ஜமீன்தாரிகளின் அடக்குமுறை, வறுமை மற்றும் மத அடையாளங்கள் ஆகியவை மக்களைத் திரட்டுவதற்கான முக்கியக் காரணிகளாக இருந்தன.

முடிவுரை

தேசிய மறுமலர்ச்சி என்பது வெறும் அரசியல் மாற்றம் மட்டுமல்ல, அது ஒரு சமூகப் புரட்சி. இந்தியர்கள் தங்களின் பாரம்பரிய பெருமைகளை உணர்ந்து, நவீன உலகிற்கு ஏற்பத் தங்களை மாற்றிக்கொண்டனர். இதுவே இந்திய சுதந்திரப் போராட்டத்தின் முதல் மற்றும் மிக முக்கியமான படிக்கல்லாகும்.

இப்பாடப்பகுதியிலிருந்து தேர்வில் கேட்கப்படும் வினாக்கள் பெரும்பாலும் தலைவர்கள், அமைப்புகள், ஆண்டுகள் மற்றும் போராட்டங்களின் முக்கிய மையங்களைச் சுற்றியே அமையும். மேலே உள்ள அட்டவணைகளையும், முக்கியக் குறிப்புகளையும் மீண்டும் மீண்டும் பயிற்சி செய்வது தேர்வில் வெற்றி பெற உதவும்.