தொகை மரபு

தமிழ் மொழியின் இலக்கண அமைப்பில் 'தொகை மரபு' என்பது மிக முக்கியமான ஒரு பகுதியாகும். ஒரு கருத்தை அல்லது பொருளை வெளிப்படுத்தும்போது, சொற்களை எவ்வாறு சுருக்கியும், மரபு மாறாமலும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதை இது விளக்குகிறது. சங்க இலக்கியம் முதல் இன்றைய நவீன இலக்கியம் வரை, தொகை மரபு என்பது ஒரு மொழியின் செழுமையை வெளிப்படுத்தும் கருவியாகத் திகழ்கிறது.

தொகை மரபு - விளக்கம்

தொகை என்றால் 'சுருக்குதல்' அல்லது 'ஒன்று சேர்த்தல்' என்று பொருள். ஒரு தொடரில் வர வேண்டிய வேற்றுமை உருபுகளோ அல்லது வினைச்சொற்களோ மறைந்து வந்து, பொருள் தரும் வகையில் அமைவது தொகைநிலைத் தொடர் எனப்படும். இந்தத் தொகைநிலைத் தொடர்கள் எப்படி அமைய வேண்டும், எந்த வரிசையில் இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதே தொகை மரபு ஆகும்.

நினைவில் கொள்ளும் குறுக்குவழி:

தொகைநிலைத் தொடர்கள் மொத்தம் ஆறு வகைப்படும். இதை எளிமையாக நினைவில் கொள்ள: "வே.வி.ப.உ.அ.அ"

  • வே - வேற்றுமைத் தொகை
  • வி - வினைத்தொகை
  • ப - பண்புத்தொகை
  • உ - உவமைத்தொகை
  • அ - உம்மைத்தொகை
  • அ - அன்மொழித்தொகை

1. வேற்றுமைத் தொகை

இரு சொற்களுக்கு இடையே வேற்றுமை உருபுகள் (ஐ, ஆல், கு, இன், அது, கண்) மறைந்து வந்து பொருள் தருவது வேற்றுமைத் தொகை ஆகும்.

உதாரணம்: 'மதுரை சென்றான்' - இதில் மதுரைக்குச் சென்றான் எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். 'கு' என்ற உருபு மறைந்து வந்துள்ளது. இது இரண்டாம் வேற்றுமைத் தொகை.

வேற்றுமைத் தொகையின் வகைகள்

வகை மறைந்து வரும் உருபு உதாரணம்
இரண்டாம் வேற்றுமை தமிழ் கற்றான் (தமிழை கற்றான்)
மூன்றாம் வேற்றுமை ஆல், ஆன் மகிழ்ச்சி அடைந்தான் (மகிழ்ச்சியால் அடைந்தான்)
நான்காம் வேற்றுமை கு சிங்கம் குகை (சிங்கத்திற்கு குகை)

2. வினைத்தொகை

காலம் காட்டும் இடைநிலையும், பெயரெச்ச விகுதியும் மறைந்து வந்து, முக்காலத்தையும் காட்டும் வகையில் அமைவது வினைத்தொகை ஆகும்.

எடுத்துக்காட்டு: 'சுடுசோறு'. இது சுட்ட சோறு, சுடுகின்ற சோறு, சுடும் சோறு என முக்காலத்திற்கும் பொருந்தும்.

முக்கிய குறிப்பு: வினைத்தொகையில் காலம் மறைந்து வரும் என்பதை அறிய, அந்தச் சொல்லின் பின் ஒரு பெயர்ச்சொல்லைச் சேர்த்துப் பார்த்தால் முக்காலப் பொருளும் கிடைத்தால் அது வினைத்தொகை.

3. பண்புத்தொகை

நிறம், வடிவம், சுவை, அளவு ஆகிய பண்புகளை உணர்த்தும் பெயருக்கும், அது தழுவியிருக்கும் பெயர்ச்சொல்லுக்கும் இடையே 'ஆகிய', 'ஆன' என்னும் பண்புருபுகள் மறைந்து வருவது பண்புத்தொகை ஆகும்.

உதாரணம்: செந்தாமரை (செம்மை + தாமரை). இங்கு 'செம்மை' என்பது பண்பு. 'செம்மையாகிய தாமரை' எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

4. உவமைத்தொகை

உவமைக்கும் உவமிக்கப்படும் பொருளுக்கும் இடையே 'போன்ற', 'போல' போன்ற உவம உருபுகள் மறைந்து வருவது உவமைத்தொகை.

உதாரணம்: மலர்க்கை (மலர் போன்ற கை). இங்கு 'போன்ற' என்ற உருபு மறைந்து வந்துள்ளது.

5. உம்மைத்தொகை

இரு சொற்களுக்கு இடையே 'உம்' என்னும் இடைச்சொல் மறைந்து வருவது உம்மைத்தொகை. இது பெரும்பாலும் எண்ணுப் பெயர்களில் வரும்.

உதாரணம்: அண்ணன் தம்பி (அண்ணனும் தம்பியும்). இதில் 'உம்' மறைந்து வந்துள்ளது.

6. அன்மொழித்தொகை

மேற்கண்ட ஐவகைத் தொகைகளிலும் சொல்லப்படாத வேறு சொற்கள் மறைந்து நின்று பொருள் தருவது அன்மொழித்தொகை. இது தொகைநிலைத் தொடர்களின் இறுதி நிலை ஆகும்.

உதாரணம்: 'பொற்றொடி வந்தாள்'. பொற்றொடி என்பது பொன்னால் செய்த வளையல். ஆனால் இது ஒரு பெண்ணைக் குறிக்கிறது. வளையலை அணிந்த பெண் வந்தாள் என்று பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

தொகை மரபு - தேர்வு நோக்கில் முக்கியக் குறிப்புகள்

தொகை மரபுகளைப் படிக்கும்போது கீழ்க்கண்டவற்றை கவனிக்க வேண்டும்:

  • தொகைநிலைத் தொடர்கள் எப்போதும் இரண்டு சொற்களைக் கொண்டிருக்கும்.
  • ஒரே சொல்லில் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட தொகைகள் வரலாம் (இருபெயரொட்டுப் பண்புத்தொகை போன்றவை).
  • தமிழ் இலக்கண மரபில், தொகைச் சொற்களைப் பயன்படுத்தும்போது சொற்களின் வரிசை முறை மாறாமல் இருக்க வேண்டும்.

சுருக்கமான அட்டவணை - நினைவில் கொள்ள

  • வேற்றுமை: உருபு மறைதல்
  • வினை: காலம் மறைதல்
  • பண்பு: ஆகிய/ஆன மறைதல்
  • உவமை: போல/போன்ற மறைதல்
  • உம்மை: உம் மறைதல்
  • அன்மொழி: பிற சொல் மறைதல்

தொகை மரபு ஏன் அவசியம்?

தமிழ் மொழியில் சுருக்கமாகவும், ஆழமாகவும் கருத்துகளைப் பகிர தொகை மரபு உதவுகிறது. இலக்கியங்களில் கவிஞர்கள் ஒரு நீண்ட வர்ணனையைச் சொல்லாமல், தொகைச் சொற்களைப் பயன்படுத்தி வாசகனின் கற்பனைத் திறனைத் தூண்டுகிறார்கள். இதுவே தமிழின் தனிச்சிறப்பு. போட்டித் தேர்வுகளில், ஒரு தொடரைக் கொடுத்து அதில் என்ன தொகை மறைந்து வந்துள்ளது என்று கேட்கப்படும்போது, இந்த அடிப்படை விதிகள் உங்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும்.

முடிவாக, தொகை மரபு என்பது வெறும் இலக்கண விதி மட்டுமல்ல; அது தமிழின் செழுமையான வெளிப்பாட்டு முறை. சொற்களைச் சுருக்கி, பொருளை விரிவுபடுத்தும் இந்த மரபினை நன்கு புரிந்துகொள்வது, தமிழ் இலக்கியங்களைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், பிழையின்றித் தமிழ் எழுதுவதற்கும் மிக அவசியமாகும்.

இந்தக் குறிப்புகளைத் தொடர்ச்சியாகப் பயிற்சி செய்து, ஒவ்வொரு தொகைக்கும் குறைந்தது பத்து உதாரணங்களை நீங்களாகவே எழுதிப் பாருங்கள். இது உங்கள் இலக்கண அறிவை மேலும் வலுப்படுத்தும்.