நிதி கொள்கை மற்றும் பணவியல் கொள்கை
இந்தியப் பொருளாதாரத்தின் முதுகெலும்பாக விளங்குவது நாட்டின் நிதி மற்றும் பணவியல் கொள்கைகள் ஆகும். ஒரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியைச் சீராக வழிநடத்தவும், பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தவும், வேலைவாய்ப்புகளை உருவாக்கவும் இந்தக் கொள்கைகள் மிக முக்கியமான கருவிகளாகச் செயல்படுகின்றன. போட்டித் தேர்வுகளில் இப்பாடம் மிக முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளதால், இதன் நுணுக்கங்களை நாம் விரிவாகக் காண்போம்.
1. நிதி கொள்கை (Fiscal Policy)
நிதி கொள்கை என்பது அரசின் வருவாய் (வரி மற்றும் இதர வருமானங்கள்) மற்றும் செலவினங்களை உள்ளடக்கிய ஒரு திட்டமாகும். இது நாட்டின் வரவு-செலவுத் திட்டத்தின் (Budget) மூலம் செயல்படுத்தப்படுகிறது. இதற்கான பொறுப்பு இந்திய மத்திய அரசிடம் உள்ளது.
நிதி கொள்கையின் முக்கிய நோக்கங்கள்:
- பொருளாதார வளர்ச்சியை வேகப்படுத்துதல்.
- வேலைவாய்ப்புகளை அதிகரித்தல்.
- வருமான ஏற்றத்தாழ்வுகளைக் குறைத்தல்.
- விலைவாசி உயர்வைக் கட்டுப்படுத்துதல்.
நிதி கொள்கையின் கருவிகள்:
- வரி விதிப்பு (Taxation): நேரடி மற்றும் மறைமுக வரிகள் மூலம் அரசு வருவாயைப் பெறுகிறது. வரிகளை அதிகரிப்பதன் மூலம் நுகர்வைக் குறைக்கலாம், குறைப்பதன் மூலம் முதலீட்டை ஊக்குவிக்கலாம்.
- பொதுச் செலவு (Public Expenditure): உள்கட்டமைப்பு, கல்வி, சுகாதாரம் மற்றும் மானியங்களுக்கு அரசு செய்யும் செலவுகள் பொருளாதாரத்தை ஊக்குவிக்கின்றன.
- பொதுக் கடன் (Public Debt): அரசு தனது செலவுகளை ஈடுகட்ட உள்நாட்டிலோ அல்லது வெளிநாட்டிலோ கடன் வாங்குதல்.
2. பணவியல் கொள்கை (Monetary Policy)
பணவியல் கொள்கை என்பது நாட்டின் பணப்புழக்கம் மற்றும் வட்டி விகிதங்களைக் கட்டுப்படுத்தும் முறையாகும். இது நாட்டின் மைய வங்கியான இந்திய ரிசர்வ் வங்கியால் (RBI) செயல்படுத்தப்படுகிறது.
பணவியல் கொள்கையின் முக்கிய நோக்கங்கள்:
- விலை நிலைத்தன்மையை உறுதி செய்தல்.
- பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தேவையான பணப்புழக்கத்தை வழங்குதல்.
- பணவீக்கத்தைக் கட்டுக்குள் வைத்திருத்தல் (தற்போது 4% +/- 2% என்ற இலக்கு நிர்ணயிக்கப்பட்டுள்ளது).
3. பணவியல் கொள்கையின் கருவிகள் (Instruments of Monetary Policy)
ரிசர்வ் வங்கி பணப்புழக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த இரண்டு வகையான கருவிகளைப் பயன்படுத்துகிறது: அவை அளவுசார் கருவிகள் மற்றும் தரமான கருவிகள்.
அளவுசார் கருவிகள் (Quantitative Tools):
| கருவி | விளக்கம் |
|---|---|
| Repo Rate (ரெப்போ விகிதம்) | வணிக வங்கிகளுக்கு ரிசர்வ் வங்கி வழங்கும் குறுகிய காலக் கடன் மீதான வட்டி. |
| Reverse Repo Rate | வங்கிகள் தங்களின் உபரிப் பணத்தை ரிசர்வ் வங்கியிடம் வைக்கும்போது பெறும் வட்டி. |
| CRR (Cash Reserve Ratio) | வங்கிகள் தங்களின் மொத்த வைப்புத்தொகையில் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தை ரொக்கமாக ரிசர்வ் வங்கியிடம் வைத்திருக்க வேண்டும். |
| SLR (Statutory Liquidity Ratio) | வங்கிகள் தங்களின் வைப்புத்தொகையில் குறிப்பிட்ட சதவீதத்தை தங்கம், அரசுப் பத்திரங்கள் அல்லது பணமாகத் தங்களுக்குள்ளேயே வைத்திருக்க வேண்டும். |
4. பணவீக்கம் மற்றும் அதன் தாக்கம்
பணவீக்கம் என்பது பொருட்களின் விலை தொடர்ந்து உயர்ந்து, பணத்தின் மதிப்பு குறைவதாகும். பணவீக்கம் அதிகமாக இருக்கும்போது, ரிசர்வ் வங்கி வட்டி விகிதங்களை (Repo Rate) உயர்த்தும். இதனால் கடன் வாங்குவது கடினமாகி, மக்களிடம் பணப்புழக்கம் குறையும். இது விலையேற்றத்தைக் குறைக்க உதவும்.
பணவீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் வழிகள்:
- வட்டி விகிதங்களை உயர்த்துதல் (Tight Monetary Policy).
- CRR மற்றும் SLR விகிதங்களை உயர்த்துதல்.
- அரசு தனது செலவுகளைக் குறைத்தல் (Contractionary Fiscal Policy).
5. நிதி கொள்கை vs பணவியல் கொள்கை (ஒப்பீடு)
தேர்வில் குழப்பத்தைத் தவிர்க்க கீழே உள்ள அட்டவணையைப் பார்க்கவும்:
| அம்சம் | நிதி கொள்கை | பணவியல் கொள்கை |
|---|---|---|
| முடிவெடுப்பவர் | மத்திய அரசு (Finance Ministry) | ரிசர்வ் வங்கி (RBI) |
| முக்கிய கருவி | வரி மற்றும் செலவு | வட்டி விகிதம் மற்றும் பணப்புழக்கம் |
| இலக்கு | சமூகப் பொருளாதார வளர்ச்சி | விலை நிலைத்தன்மை |
6. பற்றாக்குறை நிதி (Deficit Financing)
அரசு தனது வருவாயை விடச் செலவுகளை அதிகமாகச் செய்யும்போது பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. இதனை ஈடுகட்ட அரசு புதிய ரூபாய் நோட்டுகளை அச்சிடுதல் அல்லது கடன் வாங்குதல் போன்ற நடவடிக்கைகளை எடுக்கும். இது மிகையாகத் தொடர்ந்தால், நாட்டில் பணவீக்கம் ஏற்படும் அபாயம் உள்ளது.
- Fiscal Deficit (நிதிப் பற்றாக்குறை): அரசின் மொத்தச் செலவு - அரசின் மொத்த வருவாய் (கடன் தவிர்த்து).
- Crowding Out Effect: அரசு அதிகக் கடன் வாங்கும்போது, தனியார் துறைக்குக் கடன் கிடைப்பது கடினமாவதைக் குறிக்கும்.
- Open Market Operations (OMO): அரசுப் பத்திரங்களைச் சந்தையில் வாங்குவது அல்லது விற்பதன் மூலம் பணப்புழக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்துதல்.
7. பொருளாதாரச் சுழற்சியில் கொள்கைகளின் பங்கு
பொருளாதாரம் மந்த நிலையில் (Recession) இருக்கும்போது, அரசு தனது செலவுகளை அதிகரிக்க வேண்டும் (Expansionary Fiscal Policy) மற்றும் ரிசர்வ் வங்கி வட்டி விகிதங்களைக் குறைக்க வேண்டும் (Expansionary Monetary Policy). இது சந்தையில் பணப்புழக்கத்தை அதிகரித்து, முதலீட்டை ஊக்குவிக்கும்.
மாறாக, பொருளாதாரம் அதீத வளர்ச்சியில் இருந்து பணவீக்கம் ஏற்படும்போது, அரசு வரி விகிதங்களை உயர்த்திச் செலவுகளைக் குறைக்க வேண்டும். அதேசமயம், ரிசர்வ் வங்கி வட்டி விகிதங்களை உயர்த்திப் பணப்புழக்கத்தைக் குறைக்க வேண்டும். இதுவே ஒரு சீரான பொருளாதார மேலாண்மை ஆகும்.
8. முடிவுரை
நிதி கொள்கை மற்றும் பணவியல் கொள்கை ஆகிய இரண்டும் ஒன்றையொன்று சார்ந்து செயல்படுபவை. அரசு மற்றும் ரிசர்வ் வங்கி ஆகிய இரு அமைப்புகளும் இணைந்து செயல்படும்போது மட்டுமே நாட்டின் பொருளாதாரம் நிலையான வளர்ச்சியை எட்ட முடியும். போட்டித் தேர்வுகளில் இப்பாடம் குறித்த கேள்விகள் பெரும்பாலும் நடப்பு நிகழ்வுகளுடன் தொடர்புபடுத்திக் கேட்கப்படும். எனவே, சமீபத்திய RBI நிதி கொள்கை அறிக்கைகளைத் தொடர்ந்து கவனிப்பது அவசியம்.
இந்தக் குறிப்புகளைத் தாண்டி, முந்தைய ஆண்டு வினாத்தாள்களில் கேட்கப்பட்ட பணவியல் கொள்கைக் குழுவின் கூட்டங்கள் மற்றும் வரவு-செலவுத் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்களை மீண்டும் ஒருமுறை சரிபார்க்கவும். இது உங்களை முழுமையாகத் தயார்படுத்த உதவும்.