பியாஜேயின் அறிதிறன் வளர்ச்சி கோட்பாடு (Jean Piaget’s Cognitive Development Theory)

கல்வியியல் மற்றும் குழந்தை மேம்பாட்டுத் துறையில் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டைச் சேர்ந்த உளவியலாளர் ஜீன் பியாஜே (Jean Piaget) மிக முக்கியமானவர். குழந்தைகள் எவ்வாறு உலகத்தைப் புரிந்துகொள்கிறார்கள், அவர்கள் எப்படிச் சிந்திக்கிறார்கள் மற்றும் அந்தச் சிந்தனை வயதுக்கு ஏற்ப எவ்வாறு மாறுகிறது என்பதை இவர் விரிவாக விளக்கியுள்ளார். பியாஜேயின் கோட்பாடு 'அறிதிறன் வளர்ச்சி கோட்பாடு' (Cognitive Development Theory) என்று அழைக்கப்படுகிறது.

குழந்தைகள் வெறும் தகவல்களைப் பெறுபவர்கள் மட்டுமல்ல, அவர்கள் தங்களைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தை ஆராய்ந்து அறிவை உருவாக்கிக் கொள்ளும் 'சிறு விஞ்ஞானிகள்' என்று பியாஜே குறிப்பிடுகிறார். ஒரு குழந்தை பிறக்கும்போது சில அடிப்படைத் திறன்களைக் கொண்டிருந்தாலும், அனுபவங்கள் மற்றும் முதிர்ச்சியின் மூலம் அதன் அறிவுத்திறன் படிப்படியாக வளர்கிறது.

அறிதிறன் வளர்ச்சியின் அடிப்படை கருத்துகள்

பியாஜே தனது கோட்பாட்டை விளக்குவதற்கு சில முக்கிய கலைச்சொற்களைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இவற்றை முதலில் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

• திட்டங்கள் (Schemas): ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிய மன வரைபடம் அல்லது அறிவுச் சட்டகம். உதாரணத்திற்கு, ஒரு குழந்தை 'நாய்' என்பதை நான்கு கால்கள் கொண்ட விலங்கு என்று தன் மனதில் பதிவு செய்திருந்தால், அதுவே அதன் 'திட்டம்' ஆகும்.
• உட்கிரகித்தல் (Assimilation): புதிய தகவலை ஏற்கனவே உள்ள திட்டத்தோடு இணைத்தல். ஒரு குழந்தை பூனையைப் பார்த்து, அதுவும் நான்கு கால்கள் கொண்டிருப்பதால் அதை 'நாய்' என்று அழைப்பது உட்கிரகித்தல் ஆகும்.
• ஒழுங்கமைத்தல் (Accommodation): புதிய தகவலுக்கு ஏற்ப ஏற்கனவே உள்ள திட்டத்தை மாற்றியமைத்தல். பூனை குரைக்காது, அது 'மியாவ்' என்று கத்தும் என்பதைத் தெரிந்துகொண்ட பின், நாய் மற்றும் பூனைக்கு இடையே உள்ள வித்தியாசத்தைப் புரிந்துகொண்டு தனது அறிவை மாற்றியமைப்பதே ஒழுங்கமைத்தல்.
• சமநிலைப்படுத்துதல் (Equilibration): புதிய தகவலுக்கும் ஏற்கனவே உள்ள அறிவிற்கும் இடையே சமநிலையை ஏற்படுத்தும் செயல்முறை.

அறிதிறன் வளர்ச்சியின் நான்கு நிலைகள்

பியாஜே குழந்தைகளின் அறிதிறன் வளர்ச்சியை நான்கு நிலைகளாகப் பிரிக்கிறார். ஒவ்வொரு நிலையும் முந்தைய நிலையின் வளர்ச்சியின் அடிப்படையிலேயே அமைகிறது.

1. புலன் இயக்க நிலை (Sensory-Motor Stage: பிறப்பு முதல் 2 வயது வரை)

இந்த நிலையில் குழந்தைகள் தங்களின் புலன்கள் (Sensory) மற்றும் உடல் இயக்கங்கள் (Motor) மூலம் உலகத்தை உணர்கிறார்கள். பார், தொடு, சுவை, மணம் மற்றும் ஒலிகள் மூலம் அவர்கள் கற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

• பொருள் நிலைத்தன்மை (Object Permanence): ஒரு பொருள் கண் முன்னே இல்லையென்றாலும், அது எங்கோ இருக்கிறது என்ற புரிதல் இந்த நிலையின் இறுதியில் உருவாகும். இது மிக முக்கியமான மைல்கல்.
• செயல்கள்: பொருட்களை வாயில் வைப்பது, தட்டுவது, பொருட்களைத் தேடுவது போன்றவை இந்த நிலையின் பண்புகள்.

2. செயலுக்கு முந்தைய நிலை (Pre-Operational Stage: 2 முதல் 7 வயது வரை)

இந்த நிலையில் மொழித் திறன் வளரத் தொடங்குகிறது. குழந்தைகள் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தத் தொடங்குகிறார்கள் (எ.கா: பொம்மை ஒரு குழந்தையாகக் கருதுதல்).

• தன்மையம் (Egocentrism): மற்றவர்கள் தங்களைப் போலவேதான் உலகைப் பார்க்கிறார்கள் என்று நினைப்பது. தனது பார்வையில் மட்டுமே உலகத்தை அணுகுதல்.
• பாதுகாப்பு உணர்வு இன்மை (Lack of Conservation): ஒரு குவளையில் உள்ள நீரை அகலமான பாத்திரத்திற்கு மாற்றினால், அளவு மாறவில்லை என்றாலும், அதன் வடிவம் மாறியதால் அளவு கூடிவிட்டதாகவோ குறைந்துவிட்டதாகவோ குழந்தைகள் கருதுவார்கள்.
• அனிமிசம் (Animism): உயிரற்ற பொருட்களுக்கும் உயிர் இருப்பதாக நினைப்பது (எ.கா: பொம்மை கீழே விழுந்தால் அதற்கு வலிக்கும் என்று நினைப்பது).

3. பருப்பொருள் செயல் நிலை (Concrete Operational Stage: 7 முதல் 11 வயது வரை)

இந்த நிலையில் தர்க்கரீதியான சிந்தனை (Logical Thinking) உருவாகிறது. ஆனால், அது கண்முன்னே உள்ள பொருட்களைப் பொறுத்தே அமையும்.

• பகுப்பாய்வு: பொருட்களை வரிசைப்படுத்துதல், வகைப்படுத்துதல் மற்றும் எண்களின் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொள்ளுதல்.
• பாதுகாப்பு உணர்வு (Conservation): வடிவம் மாறினாலும், அளவு மாறாது என்பதை இந்த நிலையில் புரிந்துகொள்கிறார்கள்.
• தலைகீழ் மாற்றம் (Reversibility): ஒரு செயலைச் செய்த பின், அதை மீண்டும் பழைய நிலைக்குக் கொண்டு வர முடியும் என்பதை உணர்தல் (எ.கா: 3+4=7, 7-4=3).

4. முறையான செயல் நிலை (Formal Operational Stage: 11 வயது முதல் முதிர்வயது வரை)

இது உயர்நிலைச் சிந்தனைக்கான காலம். குழந்தைகள் கற்பனைத் திறனுடன் சிந்திக்கத் தொடங்குகிறார்கள்.

• அமூர் சிந்தனை (Abstract Thinking): கண்ணுக்குத் தெரியாத கருத்துகளைப் பற்றிச் சிந்தித்தல் (உதாரணம்: நீதி, ஜனநாயகம், அன்பு, எதிர்காலம்).
• கருதுகோள் சிந்தனை (Hypothetical Reasoning): 'என்ன நடக்கும்?' என்ற அடிப்படையில் சாத்தியக்கூறுகளை ஆராய்தல். அறிவியல் பூர்வமான அணுகுமுறை இந்த நிலையில் உருவாகிறது.
• தீர்வு காணுதல்: சிக்கலான பிரச்சினைகளைத் தர்க்கரீதியாக அணுகித் தீர்வு காணுதல்.

ஆசிரியர்களுக்கான முக்கிய குறிப்புகள்

பியாஜேயின் கோட்பாடு வகுப்பறையில் எவ்வாறு செயல்பட வேண்டும் என்பதை ஆசிரியர்கள் கவனிக்க வேண்டும்:

பியாஜே கோட்பாட்டின் விமர்சனங்கள்

பியாஜேயின் கோட்பாடு உலகளவில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், சில விமர்சனங்களும் உள்ளன:

1. வயது வரம்பு: பியாஜே குறிப்பிட்ட வயது வரம்புகள் அனைவருக்கும் பொருந்துவதில்லை. சில குழந்தைகள் முன்கூட்டியே முதிர்ச்சி அடையலாம்.
2. சமூகக் காரணி: சமூக மற்றும் கலாச்சார சூழல் ஒரு குழந்தையின் அறிதிறன் வளர்ச்சியைப் பாதிக்கும் என்பதை பியாஜே சரியாகக் கவனிக்கவில்லை (இதனை லேவ் வைகாட்ஸ்கி பின்னர் விரிவுபடுத்தினார்).
3. தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி: வளர்ச்சி என்பது நிலைகளாக இல்லாமல், தொடர்ச்சியான ஒன்றாக இருக்கலாம் என்று நவீன உளவியலாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

முடிவுரை

பியாஜேயின் பணிகள் கல்வித் துறையில் ஒரு புரட்சியை ஏற்படுத்தின. ஆசிரியர்கள் மாணவர்களின் வயதிற்கு ஏற்ப பாடத்திட்டத்தை அமைக்க வேண்டும் என்பதையும், குழந்தைகள் தாங்களாகவே கற்றுக்கொள்ளும் சூழலை உருவாக்க வேண்டும் என்பதையும் இவருடைய கோட்பாடு வலியுறுத்துகிறது. ஒரு ஆசிரியராக, குழந்தையின் சிந்தனை முறையைப் புரிந்துகொண்டு, அதற்கேற்ப கற்பித்தல் உத்திகளை மாற்றுவதே சிறந்த கற்றல் சூழலை உருவாக்கும்.

இந்தக் கோட்பாட்டைப் பொறுத்தவரை, மனப்பாடம் செய்வதை விட, புரிந்துகொள்வதற்கே பியாஜே முக்கியத்துவம் அளித்தார். மாணவர்களின் தவறுகளை 'தவறுகள்' என்று கருதாமல், அவர்களின் சிந்தனை வளர்ச்சியின் ஒரு கட்டமாகப் பார்க்க வேண்டும் என்பதே பியாஜே நமக்கு உணர்த்தும் மிக முக்கியமான பாடம்.

தொடர்ச்சியாகப் பயிற்சி எடுப்பதன் மூலமும், ஒவ்வொரு நிலைக்குமான எடுத்துக்காட்டுகளைச் சிந்திப்பதன் மூலமும், இந்தத் தலைப்பில் தேர்வுகளில் கேட்கப்படும் அனைத்து வினாக்களுக்கும் எளிதாக விடையளிக்க முடியும்.