தமிழ் இலக்கணம்: வழு, வழாநிலை மற்றும் வழுவமைதி
தமிழ் மொழியின் இலக்கணத்தில் ஒரு வாக்கியம் எவ்வாறு அமைய வேண்டும் என்பதற்கான விதிகள் மிகத் தெளிவாக வகுக்கப்பட்டுள்ளன. நாம் பேசும்போதும் எழுதும்போதும் இலக்கண விதிகளின்படி பிழையின்றிச் சொல்வது 'வழாநிலை' எனப்படும். அந்த விதிகளில் இருந்து மாறி, பிழையுடன் சொல்வது 'வழு' எனப்படும். இலக்கணப்படி பிழையானதாக இருந்தாலும், ஒரு காரணத்திற்காக அந்தப் பிழையை இலக்கணம் ஏற்றுக்கொள்வது 'வழுவமைதி' ஆகும். இந்த மூன்று நிலைகளையும் நாம் விரிவாகக் காண்போம்.
1. வழு (Error/Mistake)
திணை, பால், எண், இடம், காலம், வினா, விடை, மரபு ஆகிய எட்டு இடங்களில் இலக்கண விதிகளின்படி அமையாமல் பிழையாக வருவது வழு எனப்படும். இவை எட்டும் வழுவின் வகைகள் ஆகும்.
வழுவின் வகைகள்
| வழு வகை | எடுத்துக்காட்டு | விளக்கம் |
|---|---|---|
| திணை வழு | செழியன் வந்தது | உயர்திணைக்கு அஃறிணை வினை வந்தது. |
| பால் வழு | கண்ணகி வந்தான் | பெண்பாலுக்கு ஆண்பால் வினை வந்தது. |
| எண் வழு | அவர்கள் வந்தான் | பன்மைக்கு ஒருமை வினை வந்தது. |
| இட வழு | நீ வந்தேன் | முன்னிலைக்குத் தன்மை வினை வந்தது. |
| கால வழு | நேற்று வருவான் | இறந்த காலத்திற்கு எதிர்கால வினை வந்தது. |
| வினா வழு | ஒரு விரலை காட்டி இது எது என்று கேட்டல் | ஐந்து விரல்களில் ஒன்றை கேட்க வேண்டும். |
| விடை வழு | கண்ணன் எங்கே என்று கேட்டால் "தெருவில் பூ பூத்தது" என்று கூறுதல். | கேள்விக்குச் சம்பந்தமில்லாத விடை. |
| மரபு வழு | ஆடு கத்தியது | ஆடு கத்தாது, 'கத்தும்' என்பது தவறு, 'கத்துதல்' என்பது மனிதர்க்குரியது. |
2. வழாநிலை (Correct Usage)
எட்டு வகையான வழுக்களும் இல்லாமல், இலக்கண விதிகளின்படி ஒரு வாக்கியம் சரியாக அமைந்திருந்தால் அது வழாநிலை எனப்படும். இதுவே மொழியின் தூய்மையான வடிவம்.
வழாநிலையின் எடுத்துக்காட்டுகள்
- திணை வழாநிலை: செழியன் வந்தான்.
- பால் வழாநிலை: கண்ணகி வந்தாள்.
- எண் வழாநிலை: அவர்கள் வந்தார்கள்.
- இட வழாநிலை: நீ வந்தாய்.
- கால வழாநிலை: நேற்று வந்தான்.
- மரபு வழாநிலை: ஆடு கத்தியது என்பது தவறு; ஆடு கத்துதல் என்பது தவறு. ஆடு கத்தியது என்று கூறக்கூடாது, 'ஆடு கத்தும்' (மரபுப்படி ஆடு கத்தும்/கத்தும் ஒலி) என்பது சரி.
3. வழுவமைதி (Acceptable Error)
இலக்கணப்படி ஒரு வாக்கியம் பிழையானதாக இருந்தாலும், அதற்குச் சரியான காரணம் இருந்து, சான்றோர்கள் அதை ஏற்றுக்கொண்டால் அது 'வழுவமைதி' எனப்படும். இது வழுவாக இருந்தாலும், ஒரு கருத்தை வலியுறுத்தவோ அல்லது அன்பை வெளிப்படுத்தவோ பயன்படுத்தப்படுகிறது.
வழுவமைதியின் வகைகள்
திணை வழுவமைதி
உயர்திணைப் பெயர்களை அஃறிணை வினையால் முடிப்பது. எ.கா: "என் அம்மை வந்தாள்" என்று சொல்லாமல், அன்பின் மிகுதியால் "என் அம்மை வந்தது" என்று அஃறிணை விகுதி கொடுத்துக் கூறுவது. இது அன்பின் காரணமாக ஏற்பது.
பால் வழுவமைதி
பெண்பாலை ஆண்பாலாகவோ, ஆண்பாலைப் பெண்பாலாகவோ கூறுவது. எ.கா: "வாடா கண்ணா" என்று தாயானவள் மகளை அழைத்துச் சொல்வது. இது மகளின் மேல் கொண்ட அன்பினால் ஏற்படும் வழுவமைதி.
இட வழுவமைதி
"இந்தக் கபிலன் பேசுகிறேன்" என்று ஒருவன் தன்னைத் தானே குறிப்பிடுவது. உண்மையில் "நான் பேசுகிறேன்" என்று கூற வேண்டும். ஆனால், தன் பெருமையை முன்னிறுத்தப் படர்க்கையைப் பயன்படுத்தி பேசுவது வழுவமைதி ஆகும்.
கால வழுவமைதி
"இறந்த காலத்தை எதிர்காலமாகச் சொல்லுதல்". எ.கா: "நான் வந்துவிட்டேன்" என்று சொல்வதற்குப் பதிலாக, "இதோ வருகிறேன்" என்று சொல்லிவிட்டு உடனே கிளம்புவது. இது கால வழுவமைதி.
மரபு வழுவமைதி
மரபுத் தொடர்களில் மாற்றங்கள் செய்வது. எ.கா: "காகம் கத்தியது" என்று சொல்வது மரபுப்படி தவறு. ஆனால், காகத்தின் ஒலியைக் கத்துதல் என்று சொல்வதை இலக்கியங்கள் ஏற்றுக்கொள்கின்றன. இது மரபு வழுவமைதி.
4. தேர்வு நோக்கில் சில வினாக்களும் விடைகளும்
போட்டித் தேர்வுகளில் வழு மற்றும் வழுவமைதி குறித்து அடிக்கடி கேட்கப்படும் வினாக்களுக்கான விளக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
வினா 1: 'ஆடு கத்தியது' - இது என்ன வகை வழு?
விடை: இது 'மரபு வழு'. ஏனெனில் ஆடு கத்தாது, 'ஆடு கத்தும்' என்பதே மரபு. மனிதர்கள் பேசுவதைத்தான் 'கத்துதல்' என்று கூற வேண்டும்.
வினா 2: வழுவமைதி எத்தனை வகைப்படும்?
விடை: வழுவமைதி திணை, பால், எண், இடம், காலம், மரபு என ஆறு வகைப்படும். வினா, விடை வழுவமைதி கிடையாது.
வினா 3: 'வாடா கண்ணா' - இது எவ்வகை வழுவமைதி?
விடை: இது 'பால் வழுவமைதி'. அன்பின் காரணமாகத் தன் மகளை மகனாகக் கருதி அழைக்கும் போது இது நிகழ்கிறது.
5. விரிவான அட்டவணை: வழு மற்றும் வழுவமைதி வேறுபாடு
| அம்சம் | வழு | வழுவமைதி |
|---|---|---|
| இலக்கணம் | இலக்கண விதிப்படி தவறு | விதிப்படி தவறு, ஆனால் ஏற்கப்பட்டது |
| காரணம் | அறியாமை அல்லது கவனக்குறைவு | அன்பு, கோபம், பெருமை, கவித்துவ நோக்கம் |
| ஏற்பு | ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது | இலக்கியங்களிலும் பேச்சிலும் ஏற்கப்படும் |
இலக்கணத்தின் அடிப்படை நோக்கமே மொழியைச் சீராகப் பயன்படுத்துவதாகும். வழு என்பது மொழியின் பிழைத்தன்மையைக் குறிக்கப் பயன்படுகிறது. வழாநிலை என்பது மொழியின் தூய்மையைக் குறிக்கிறது. வழுவமைதி என்பது மொழியின் நெகிழ்வுத்தன்மையைக் குறிக்கிறது. ஒரு மாணவராக நீங்கள் வழுவமைதியைத் தேர்வு எழுதும் போது மிகக் கவனமாக அணுக வேண்டும். வினாக்களில் 'அன்பு', 'உணர்வு', 'பெருமை' போன்ற சொற்கள் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தால், அது நிச்சயமாக வழுவமைதியாகவே இருக்கும்.
இறுதியாக, மரபு சொற்களைப் பொறுத்தவரை (எ.கா: ஆடு - கத்தும், சிங்கம் - முழங்கும், குதிரை - கனைக்கும்), இவற்றை மனப்பாடம் செய்வது அவசியம். இவற்றுள் சிறு மாற்றம் வந்தாலும் அது 'மரபு வழு' ஆகும். ஆனால், கவிஞர்கள் இதைப் பயன்படுத்தும் போது 'மரபு வழுவமைதி' ஆக மாறுகிறது. இந்த நுணுக்கமான வேறுபாட்டைப் புரிந்துகொண்டால், எத்தகைய வினாக்களையும் எளிதாக எதிர்கொள்ளலாம்.