தமிழ் இலக்கணம்: வினைமுற்று மற்றும் எச்சம்

தமிழ் மொழியின் வினைச்சொற்கள் ஒரு செயலை அடிப்படையாகக் கொண்டு அமைகின்றன. ஒரு வாக்கியத்தின் முழுமையான பொருளைத் தருவதற்கும், காலத்தை உணர்த்துவதற்கும் வினைமுற்று மற்றும் எச்சம் ஆகிய இரு கூறுகளும் மிக முக்கியமானவை. போட்டித் தேர்வுகளில் இத்தலைப்பிலிருந்து வினாக்கள் அடிக்கடி கேட்கப்படுகின்றன. எனவே, இதனை ஆழமாகப் புரிந்துகொள்வது அவசியம்.

1. வினைமுற்று (Finite Verb)

ஒரு சொல் வினைச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்து, அந்தச் சொல்லே ஒரு வாக்கியத்தின் முழுமையான பொருளைத் தருமானால், அது வினைமுற்று எனப்படும். வினைமுற்று திணை, பால், எண், இடம் ஆகிய நான்கினையும் வெளிப்படையாகவோ அல்லது குறிப்பாகவோ காட்டும்.

வினைமுற்றின் வகைகள்

வினைமுற்றுகளை அதன் தன்மையைப் பொறுத்து இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம்:

• தெரிநிலை வினைமுற்று
• குறிப்பு வினைமுற்று

தெரிநிலை வினைமுற்று

செய்பவன், கருவி, நிலம், செயல், காலம், செய்பொருள் ஆகிய ஆறும் வெளிப்படையாகத் தெரிய வருவது தெரிநிலை வினைமுற்று ஆகும். இது காலத்தைக் காட்டும்.

உதாரணம்: "மாணவன் பாடம் படித்தான்."

இங்கே 'படித்தான்' என்ற சொல்லில் காலம் (இறந்த காலம்), செய்பவன் (மாணவன்) என அனைத்தும் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

குறிப்பு வினைமுற்று

காலத்தை வெளிப்படையாகக் காட்டாமல், பண்பினை மட்டும் உணர்த்தி வரும் வினைமுற்று குறிப்பு வினைமுற்று எனப்படும். இது பெயர்ச்சொல்லை அடிப்படையாகக் கொண்டு வரும்.

உதாரணம்: "அவன் பொன்னன்."

இங்கே 'பொன்னன்' என்பது பொன்னிறமானவன் அல்லது செல்வந்தன் என்ற பண்பைக் குறிக்கிறதே தவிர, காலத்தை உணர்த்தவில்லை.

2. எச்சம் (Non-finite Verb)

பொருள் முற்றுப் பெறாமல் எஞ்சி நிற்கும் சொல் 'எச்சம்' எனப்படும். இது வாக்கியத்தை முடிக்காது, அடுத்து வரும் ஒரு சொல்லை எதிர்பார்த்து நிற்கும்.

எச்சத்தின் வகைகள்

1. பெயரெச்சம்
2. வினையெச்சம்

பெயரெச்சம் (Adjectival Participle)

ஒரு வினைச்சொல் ஒரு பெயர்ச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்தால், அது பெயரெச்சம் எனப்படும். இது முக்காலத்தையும் காட்டும்.

உதாரணம்: "பாடிய பாடல்."

இங்கே 'பாடிய' என்பது 'பாடல்' என்ற பெயர்ச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்துள்ளதால், இது பெயரெச்சம்.

பெயரெச்சத்தின் வகைகள்:

• தெரிநிலை பெயரெச்சம்: பாடிய மாணவன் (இறந்த காலம்), பாடும் மாணவன் (நிகழ்காலம்), பாடும் மாணவன் (எதிர்காலம்).
• குறிப்புப் பெயரெச்சம்: நல்ல பையன், சிறிய வீடு. இதில் காலத்தைக் காட்டாது, பண்பை மட்டும் காட்டும்.

வினையெச்சம் (Adverbial Participle)

ஒரு வினைச்சொல் மற்றொரு வினைச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்தால், அது வினையெச்சம் எனப்படும்.

உதாரணம்: "படித்து முடித்தான்."

இங்கே 'படித்து' என்ற சொல் 'முடித்தான்' என்ற வினைச்சொல்லைக் கொண்டு முடிந்துள்ளதால், இது வினையெச்சம்.

3. முற்றெச்சம் (Finite Verb as Participle)

ஒரு வினைமுற்று, எச்சப் பொருளில் வந்து மற்றொரு வினைமுற்றைக் கொண்டு முடிவது முற்றெச்சம் எனப்படும்.

உதாரணம்: "மலர் வந்தனள்" (மலர் வந்தாள் என்பது பொருள்). "மலர் வந்தனள் பாடினாள்" - இங்கே 'வந்தனள்' என்பது வினைமுற்று, ஆனால் அது 'பாடினாள்' என்ற வினைக்கு முன்னால் எச்சமாகப் பொருள் தருகிறது.

4. எதிர்மறை வினைமுற்று மற்றும் எச்சம்

செயலைச் செய்யவில்லை என்று எதிர்மறையாகக் கூறுவது எதிர்மறை வினைமுற்று ஆகும். (உதாரணம்: செய்யான், செய்யாள், செய்யாது).

அதேபோல் 'செய்யாத' (பெயரெச்சம்), 'செய்யாமல்' (வினையெச்சம்) என எதிர்மறையாக அமைவதும் உண்டு.

5. தேர்விற்கான முக்கியக் குறிப்புகள்

• ஈறுகெட்ட எதிர்மறைப் பெயரெச்சம்: 'ஓடாக்குதிரை' (ஓடாத குதிரை - இதில் 'த' என்ற எழுத்து மறைந்து வந்துள்ளது). இது தேர்வில் அடிக்கடி கேட்கப்படும் வினா.
• வினையெச்ச விகுதிகள்: 'உ', 'இ' ஆகிய எழுத்துக்களில் முடியும் சொற்கள் பெரும்பாலும் வினையெச்சங்களாகும்.
• பெயரெச்ச விகுதிகள்: 'அ' என்ற எழுத்தில் முடியும் சொற்கள் பெரும்பாலும் பெயரெச்சங்களாகும்.

மேற்கண்ட இலக்கண விதிகளைத் தொடர்ந்து பயிற்சி செய்வதன் மூலம் வினைமுற்று மற்றும் எச்சம் தொடர்பான அனைத்து வினாக்களுக்கும் துல்லியமான விடைகளை அளிக்க முடியும். சொற்களைப் பிரித்துப் பார்த்து, அவை எதைக் கொண்டு முடிகின்றன என்பதைக் கவனிப்பதே இதற்கான சிறந்த பயிற்சி முறையாகும்.